Archief

Daarstraks, net zoals gisteren, een lange periode met volop zon !!! Dus: alle ramen wijdopen boven en onder. Daarvan geniet ik met volle teugen... Ik hou van alle seizoenen maar als de zon terugkeert voel 'k me een ander mens. Heb tot nu (+/- 18.45 uur) drie erg lange telefoons gekregen van ons mema; het gaat bijna altijd over hetzelfde: eten en geld... Heb haar beloofd na mijn wandeling bij haar binnen te springen en nu is ze wél tevreden. Lieven komt me morgen ophalen om wat klusjes te doen in zijn huis en bij Hannah, Mathijs, Noor, Lukas, Karen, Wout en Bas ga ik de ganse zondag doorbrengen, dus......dat wordt weer 'genieten' !

Had me vast voorgenomen om gisteravond niet naar de prachtfilm 'The Remains of the Day' te kijken want heb hem al zoveel maal gezien én altijd met een krop in de keel en tranen die langs m'n wangen lopen... En iedere keer dat 'k de film zie herhaalt zich hetzelfde ritueel. Maar... heb toch weer gekeken, ademloos de acteurs en hun geweldig mooie prestatie gevolgd; wist dikwijls al lang op voorhand wat er ging gebeuren, maar dat maakte al dat moois er niet minder om. Heb dus nog maar 's gekeken , veel tranen gelaten maar een ontzettend fijne avond gehad...

Voel me de voorbije dagen niet echt 'happy' en daarbij komt nog eens dat 'novemberweer'...Maar heb me voorgenomen niet in een depressieve spiraal terecht te komen; als dat zou gebeuren zit 'k voor maanden vast. Mijn huisarts gaf twee opdrachten: 1) mijn medicijnen correct innemen én 2) 'onder de mensen komen' oftewel 'tweemaal per dag een wandeling van +/- een half uur maken'. Ik volg zijn goede raad op; weet dat wandelen en contact met mensen nu zeer belangrijk zijn. En daarmee doe ik D. geen oneer aan; denk dat hij zeker dezelfde goede raad zou geven. Dus wandel ik met hem als mijn 'Engelbewaarder' aan mijn zijde; 't geeft het gevoel dat hij écht bij me is en dat doet zo goed !!!

Omdat mijn bezoek bij Karen, Wout en de vier pagadders vorige zondag niet kon doorgaan (wilde toen écht bij m'n vriend zijn), hadden we vandaag afgesproken. Helaas... er kwam wéér iets tussen. En ik vind dat niet eens erg, ik voel me niet goed: denken, piekeren, .. maar daarmee komt D. helaas niet terug. Ik moet het gewoon de tijd geven en denken aan al het moois dat we samen beleefden... Lieven lang hier geweest; we hebben niet veel te bespreken, daarom kijken we samen naar Sporza. Ik vroeg onlangs aan 'Johan1958' het recept van een 'Cosmopolitan', een cocktail die telkens terugkeert in de serie 'Sex and the City'. En ja hoor, hij stuurde het recept op. Ik moest daarvoor o.a. wodka en cointreau kopen (had die likeuren nog nooit geproeft). Gisteren in de late namiddag nog vlug naar de winkel om alles te kopen wat in een 'Cosmopolitan' hoort. 's Avonds die cocktail gemaakt en met heel kleine slokjes gedronken ==>> het resultaat? Ik vind het lekker maar... zoveel likeur is m'n lichaam niet gewend; ik voel me wel goed maar ook duidelijk 'tipsy' !!! Moet na zo'n cocktail nooit auto rijden of een machine besturen; op een avond thuis kan dat echter geen kwaad én het is bovendien lekker!

Hoe lief... de troostende woorden van enkele blogvrienden... Als een geliefd of dierbaar mens sterft heeft men niet veel nodig; alleen een luisterend oor, een schouder als steun en troost voor die zware tijd van rouwverwerking. Ik had dit voor het eerst aangevoeld bij de dood van mijn liefste vader ( 19 jaar geleden ). En die gevoelens herhaalden zich telkens er een dierbare overleed. En WAT DOET HET DAN WARM AAN 't HART als mensen er even bij stilstaan. Ik voel me rijk met zo'n vrienden/vriendinnen...

Afscheid nemen is altijd een beetje sterven... Het is een cliché maar het is écht waar. Weer van een mens die me héél dierbaar is moeten afscheid nemen; het blijft heel zwaar. Maar herinner me zoveel prettige en warme momenten die we samen beleefden én zal die nooit vergeten... D. heeft m'n leven echt verrijkt; ik ben zo blij dat hij mijn vriend was. Ik zal je NOOIT, NOOIT, NOOIT vergeten; je zit in mijn hart en mijn hoofd en blijft daar voor ALTIJD !!!

Voor mijn liefste vriend D., 'De Gestorvene': Zeven maal om de aarde te gaan, Als het zou moeten op handen en voeten; zevenmaal om die éne te groeten die daar lachend te wachten zou staan. Zeven maal om de aarde te gaan. - - - Zeven maal over de zeeën te gaan, schraal in de kleren, wat zou het mij deren, kon uit de dood ik die éne doen keren. Zeven maal over de zeeën te gaan - zeven maal , om met zijn tweeën te staan. ( Uit 'De Slechtvalk' 1966 van Ida Gerhardt (1905-1997))

Ik was gisteren opnieuw in Gasthuisberg bij dokter Dhoore, voor controle, maar vooral voor m'n beste vriend D. Na alle uitleg en onderzoek door dokter Dhoore (pijnlijk maar onmisbaar) schreef hij 'Medrol' voor ( ?cortisone? ) om de hevige pijnaanvallen draaglijk te maken. De dokter zei echter ook dat deze toestand geen jaren kan/mag duren en een operatie blijft noodzakelijk ( het 'wild vlees' in de buik blijft groeien en duwt tegen organen en dat veroorzaakt die felle pijn ). Ben er zeker niet blij om; heb al genoeg operaties gehad... Daarna op bezoek bij mijn lieve vriend. Als ik hem zo zie liggen draait er (figuurlijk) een knop in m'n hoofd om. Waarom zou ik klagen; met alle hulp is het leven voor mij toch draaglijk. En nu D.; ik weet het niet meer; zijn gezondheidstoestand is heel slecht. We hebben bijna niet gepraat, dat was ook niet nodig. Heb uren naast hem gezeten en hij was zo blij mij terug te zien. Ik heb schrik dat hij niet meer levend uit het ziekenhuis komt. Het énige wat wij kunnen doen: luisteren als hij iets zegt of vraagt, hem blijven aaien en knuffels geven, zijn handen vasthouden,... Wat we (gelukkig) wél weten is dat hij geen pijn heeft. Beloof hem in 't weekend terug te komen.

Heb niks om handen, niks te doen. Daarom een reisje door blogland. Het is interessant, soms heel mooi, of zeer humoristisch, of informatief, of gezellig, of ontroerend, of... En vooral: het is gratis en je leert altijd iets bij. Het Seniorennet wordt vooral gebruikt door 50-plussers, veel leden zijn 'babyboomers' van de jaren na de Tweede Wereldoorlog. We hebben dikwijls dezelfde interesses en toch is het Seniorennet heel gevarieerd... Ik geloof dat heel veel mensen erg tevreden zijn met deze website; als alleenstaande voel ik me toch niet totaal alleen; je typt wat op je klavier en... een enorme wereld opent zich. Daarom: 'Dankuwel' voor de techniek !

Mijn lieve vriend, wat schrok ik toen 'k je zag liggen, zo wit als de witte lakens én toch een lieve glimlach voor mij. Wat kan ik doen? Wat moet ik doen? Je ligt daar zo eenzaam alleen in het grote bed. 't Is net alsof alle leven in je lichaam in rook is opgegaan. We hebben elkanders handen vastgepakt; jij zo broos en stil. Ik heb stilletjes met je gepraat; jij luisterde vooral en gaf af en toe een antwoord, een knikje of een glimlach... Ben zo in de war, heb geen dokter gezien noch gesproken. Hoe kan 'k je helpen? Je zei dat je geen pijn hebt; daarvoor ben ik dankbaar maar er moet meer gebeuren... Donderdag heb ik een afspraak bij mijn professer/dokter voor controle. Kom daarna direkt naar je toe. Laat je niet alleen, mijn lieve vriend. Heb zoveel van jou gekregen de voorbije jaren; jij weet als geen ander wat échte vriendschap betekent! Daarom mijn vriend: 'Slaap zacht vannacht; als ik wakker ben denk ik aan jou.' Ben bang je te verliezen en weet niet waar 'k een beetje hulp kan vinden. Donderdag kom ik naast je zitten en blijf bij je zo lang het mag...