Het vergt kracht om zeker te zijn, Het vergt kracht om erbij te horen, Het vergt moed om eruit te springen.
Het vergt moed je eigen pijn te voelen. Het vergt kracht om je eigen pijn te verbergen, Het vergt kracht om alert te zijn,
Het vergt kracht om te overwinnen, Het vergt moed om je over te geven. Het vergt moed deze te stoppen.
Het vergt moed om te leunen op een vriend. Het vergt kracht om lief te hebben, Het vergt moed om liefde te ontvangen. Het vergt kracht om te overleven, Het vergt moed om te leven.
Afscheid nemen van je zelf. Is gewoon de deur achter je dichtdoen. Het jonge leven is reeds lang aan je voorbij gegleden , of moet ik zeggen gevlogen.
Je kijkt voor je, en liefst niet terug. Herinneringen laten je voorlopig koud. Het laatste, je ouderdom wil je graag intens beleven. De weg naar ouderdom is berijkt. Je kunt hem nu helemaal begaan.
Beslissingen moet je niet veel meer nemen. ze worden door je ziek zijn voor je genomen Je kan sommige momenten nog eens proberen op eigen benen te staan.
Afscheid nemen van jezelf valt op zo een momenten wel best mee Zal je nog vele malen kunnen gebeuren. Maar je geraakt er wel nooit aan gewend..
Weet je hoe blij men zou zijn om weer te kunnen lachen Weetje hoe goed het zou doen om weer gewoon je eigen te zijn
Weet je dat daar niet veel meer van over is Weet je dat je bijna de hele dag in je bed licht weet je dat men bang is de ogen te sluiten.
Weet je hoe eenzaam men zich voelt Weet je dat men dat niet wil Weet je dat men alleen maar zicnzelf wil zijn
Weet je dat men het zo moe is alsof er niets aande hand is, Weet je dat iedereen denkt die redt het wel Weet je hoe het aanvoelt om weer naar beneden te donderen het zeer kan doen , en dan denk je toch maar we redden het wel weer..
Dag na dag, kijk ik uit mijn raam Zie je in mijn verbeelding daar staan. Denk ik terug aan die tijd toen ik nog gezond was,
Zou je zo graag nog eens in mijn armen nemen, zoals in onze jonge jaren kijk ik dan terug naar het verleden?. je humor, je lach, je romantische momenten.
Maar je bent dezelfde niet meer, getekend door het leven, Een leven met een zieke.
Hopen maar dat je later weer de oude wordt, want nu in mijn gedachten voel ik enkel pijn, en traan rolt over mijn wangen, en telkens sterft mijn hart een beetje meer...
Het Vergt Kracht
