Droevig , triestig en leeg zo voelen we ons momenteel . Soms vloeien er ook wel eens traantjes , het enige wat hij nog doet is veel slapen . De kracht om verder te vechten heeft hij niet meer alhoewel dat het steeds een moedig hondje is geweest na al wat hij reeds heeft meegemaakt .Terwijl ik dit bericht plaats ligt ons schatje voor mij in zijn zeteltje zo rustig , hij weet ook wel dat we hem zeer graag zien en dat we alles wat in onze macht ligt voor hem zouden doen .
Archief
Woensdag 12 maart 2008
Donderdag 13 maart 2008


Hij word zo zwak alleen eten of drinken is er niet meer bij . We doen ons uiterste best om het hem zo confortabel mogelijk te maken . Vanaf nu slaapt mijn vrouw beneden bij hem , om hulp te bieden indien nodig , want ja de behoefte moet ook gedaan worden . Plots draait gans het leven nog enkel om ons snoepeken , hij is geen seconde uit ons zicht of uit onze gedachten .
Woensdag 2 april 2008

Ons schatje is heengegaan , verdriet en gemis is al wat rest . Het is een onbeschrijfelijk gevoel , een leeg huis dagelijks die afgrijselijke stilte , nu pas besef je maar wat je mist . Herinneringen dwalen dag en nacht door je geest . Je komt er wel overheen zeggen de mensen , maar ik vrees dat het nog een hele poos gaat duren eer we terug een normaal leven kunnen leiden . De tijd heelt alle wonden dat is mischien waar , maar zoals ze zeggen wat je diep treft doet eeuwig pijn .


