Archief

De weersvoorspellers beloofde weer weinig goeds. Daarom was onze verbazing des te groter toen het bij vertrek nog over was. Er liet zich zelf een straaltje zon zien eens we de tocht met de autocar hadden aangevat. Een volle bus van 56 plaatsen. Spijtig konden we over geen grotere bus beschikken en moesten we enkele kandidaat deelnemers teleur stellen. 

We begonnen de dag met een bezoek aan de Japanse tuin. Met een half uurtje vertraging wel is waar. De gidsen, drie stuks in totaal, stonden ons al op te wachten. We kregen uitleg dat de tuin een verlengde van het Karpermolenpark is en een onderdeel van de verbroedering van de stad Hasselt met de Japanse plaats Itami. Hasselt schonk Itami een beiaardtoren en Itami liet de Japanse tuinarchitect Inoue Takuyuki de tuin aanleggen wat resulteerde in 3 jaar noeste arbeid.

De tuin is gebasseerd op  het Shintoïsme, een Japanse godsdienst, die hun god Kami vereerd. Waarbij de Kami in alles zou aanwezig zijn. Onze gids was al niet erg opgezet met het feit dat een groot deel van onze groep eerst een toiletbezoek op prijsstelde alvorens de rondleiding te beginnen. Eigenlijk toch een beetje normaal na anderhalf uur op de bus. Het bezoek aan de Japanse tuin leverde enkele mooie shotjes op en iedereen die erbij was leek tevreden.

Na het bezoek aan de Japanse tuin gingen we eten in het Theater café van het C.C. van Hasselt. Als onze enorme dorst gelest was werd een simpel menutje van soep en oftewel een koninginnehapje oftewel scampi's met frietjes en een fris slaatje. Ons door een zeer professioneel team opgediend. Een uitzonderlijk gegeven dezer dagen om zoveel kundigheid in een eetgelegenheid aan te treffen. We waren tenslotte met 56 en werden allemaal in een mum van tijd bediend. Op het eten viel niets aan te merken bovendien.

Na het eten ging het te voet naar het centrum. Met een 20 tal deelnemers trokken we naar het Jenevermuseum. De rest van de bende verdween in de stad en meer bepaald in de winkels, ook in drankwinkel weliswaar.

De bezoekers aan het Jenevermuseum kregen waar voor hun geld. Een gedreven en kundige gids leide ons door het stookprocces van het geestrijk helder nat. De hele geschiedenis passeerde de revue. van Napoleon tot de Duiste bezetting tot heden ten dagen. We leerde dat de "hype" rond gin van een aantal jaar terug in de het Jeneververhaal zit. Ook tot verwondering van ons allen dat Wiskey eigenlijk Jenever is die meer rijpings tijd heeft door gemaakt. Afsluiten deden we uiteraard met een proevertje... of 2,3.

Mooie dag voor in de annalen van S-Plus Bornem op te nemen. 

Jaarlijks organiseren wij een themanamiddag. Dat wordt ook van ons als lokale groep een beetje verwacht gezien we tenslotte een socio-culturele vereniging zijn en niet zomaar een koffieslurpende seniorenvereniging. S-Plus biedt hier een scala aan mogelijke onderwerpen aan, meestal binnen een educatief gezondheidskader.

Na de laatste twee jaren het over dementie en over de mantelzorg Coponcho gehad te hebben, hadden we nood aan iets luchtigers.

Nu hebben wij het geluk een voorzitter te hebben wiens echtgenote imker is. En zelfs voorzitter van de imker vereniging Sint Ambrosius in Klein Brabant is. M.a.w. iemand die weet waarover ze praat als het over bijtjes en honingproduktie gaat. 

Het was opvallend stil in de zaal tijdens haar presentatie. Iedereen luisterde geintresseerd naar haar verhaal over de koninginnen, de werkende daren die een vreselijke dood sterven als ze het (geluk) hebben te mogen paren met de koningin en over de gevaarlijke Aziatische Hoornaars . De passie waarmee ze over haar bijenvolkjes sprak was zo begeesterend dat iedereen meeging in haar verhaal. Dat was duidelijk te merken aan de vele zinnige vragen die ze kreeg uit het publiek waarop ze verder kon ingaan.

Dit was zeker één van de betere themanamiddagen van S-Plus Bornem. Een aanrader voor ander groepen.

Na de presentatie konden de 82 deelnemers van frietjes met stoofvlees genieten, als afsluiter van een interessante dag.

We hadden het Hoger-Lager spel nog eens opgenomen in het programma van 2023, maar het enthousiasme is wat verdwenen na al de jaren dat we het speelden. Dus dit was voorlopig de laatste keer. Toch waren er 83 deelnemers opgedaagd wat ons verplichte om met slechts 5 kaarten i.p.v. 7 te spelen om niet in tijdsnood te raken.

Na het spel waren er worstenbroodjes en appelbollen voorzien. Ik heb de indruk dat er steeds meer het personeels tekort wordt ingeroepen om niets niets meer te hoeven doen voor de klanten van de neeringdoeners. Zodanig dat een bakker zich hierop kan beroepen om een bestelling van 109 worstenbroden en 59 appelbollen niet meer zelf te leveren. Dus maar gaan afhalen en zelf opwarmen in de oven. Goed dat de keuken van zaal Kloosterheide zo goed is uitgerust.

Werken geblazen voor onze taakvrijwilligers, waarvoor onze eeuwige en oprechte dank. 

De weervoorspellers brachten ons de week ervoor een beetje in de war met al hun wisselende weersberichten. Eerst zou het bijna zomer zijn, maar dan kwamen er weer wolken dreigen om dan toch uiteindelijk droog met een straaltje zon tegen frisse achtergrond te worden. Sabine Hagedoren steekt het op de computers met hun verschillende weermodellen.

Maar wij zijn, wat weer betreft, vlug tevreden met droog en een straaltje geluk.

Het werd een zeer mooie wandeling die onze voorzitter Harry, die de streek op zijn duimpje kent, uitstippelde. Langsheen het Graafschap in Bornem via de Nonnenbos naar het idyllische "Windgat". Het unieke vissersstekje dat in verbinding staat met de Oude Schelde. Tijd om een groepsfoto van de wandelaars te maken, die na een jevevertje of 2,3 bereidwillig op de knieën gingen. Dat nieuw idee van ons kersvers bestuurslid Ivan, om ons van geestrijke drank te voorzien, werd door velen gesmaakt.  

Vandaar ging het verder door het Graafschap om alzo via de Dreef naar de Achterweidestraat te gaan want daar wachte ons een bezoek aan een nog echte ambachtsman m.n. Stefan Jenart. Stefan is nog een traditionele Mandenmaker waar in een ver verleden Bornem zo rijk aan was. Velen zaten, zoals hij nu nog steeds, thuis op de plank hun brood te verdienen met het maken van rieten en wissen produkten allerlei.

De komst van plastiek en de Oosterse lage loon landen heeft de stiel van mandenmaken verdreven. Doch zijn er nog altijd mensen die de rieten- en wissen produkten verkiezen boven het koude plastiek.

Stefan demonstreerde hoe zo'n korf van op de bodem wordt opgebouwd tot een volwaardig product. Het voorbeeld dat hij maakte en demonstreerde was een sinaasappelkorf gebruikt door de "Gilles van Binche", die tot zijn vaste klanten behoren al van in de tijd toen zijn vader de zaak nog runde.

Na een bezoek aan zijn volgepropt magazijntje vonden de dames al eens iets wat hun aanstond. En zo werd het hoog tijd om de laatste meters richting Kloosterheide aan te vatten waar ons een lekker bord spaghetti Bolognaise wachte, om deze mooie wandeldag mee af te sluiten.    

Nu kan men verschillen in mening over een ideologische kant of strekking. Daar is iedereen vrij in en hangt veel af van de afkomst van de persoon in kwestie. De Gedachten zijn vrij is een oud geuzenliedje dacht ik. Maar de "Katholieke cultuur" - waar niets mis mee is trouwens- wordt te pas en te onpas, voornamelijk door de openbare omroep, door ieders strot geduwd. Op het moment dat ik dit schrijf wordt er op radio 2 een lange item aan het "assekruisje op aswoensdag" besteedt. Een uitvinding van de katholieke Kerk om te laten zien dat je bij de club hoort.

Ik heb het nog meegemaakt dat menig kind 's morgen op de speelplaats van de school verscheen met een zwarte vingerafdruk van een of ander priester op zijn of haar voorhoofd.

Waarom zeg ik dat nu? Laat iedereen zijn ding doen. Wij zijn pluralisten volgens onze missie.

't Is ook de week van de vrijwilliger. Allerlei vertegenwoordeigers van zorgorganisaties, die veelal draaien op vrijwilligers, komen bij Kim Debrie op radio 2 aan het woord. Zeer terecht die aandacht trouwens. Goed dat ze er zijn wordt dan gezegd. Gouden handen met een fantastische mentaliteit en maatschappijvisie. Wie zou dat durven tegenspreken? Ik zeker niet en ik bewonder deze mensen ook.

Alleen eigenaardig, die schijnen uitsluitend uit de katholieke groepen te komen als je het programma aanhoort. En dat vindt in dan weer eigenaardig. Omdat ik veel mensen ken, vooral oudere mensen, die zich inzetten als vrijwilliger en niet godsdienstig geïnspireerd zijn.

Neem nu bvb. S-Plus. Die hebben ook een mantelzorg groep "Coponcho" genaamd. Die organiseren ook reizen voor minder mobiele mensen. Die hebben ook een zorgcenrumwerking met hun Hartewens activiteit waar zorgcentrumbewoners een beroep op kunnen doen. Die hebben ook een zorgcentrumwerking rond dementie met hun "Vinnie de vis" actie, met allerlei gebreide en genaaide voorwerpen waar zwaar dementerende mensen rustig van worden. Alleen... daar hoor je bijna nooit iets van in de media. Alleen Okra telt mee. Is dat nog steeds de macht van de "K" in de naam?

Maar ok, ik was eigenlijk zinnes iets te zeggen over het UNIEKE S-Plus Nieuwjaarsconcert van 17-18 en19 januari in 't Kursaal van Oostende. In ons S-Plus Bornem geval op 19 januari 2023. Eindelijk terug in januari. Vorig jaar door het beestje verplaatst naar april en bijgevolg hete het dan Lenteconcert.

Tijdens de 2023 edite stond Johan Verminnen centraal en kreeg hij de VEDET van S-Plus voor zijn carrière. Johan is een generatiegenoot van het publiek in de zaal en is zijn fysieke flexibiliteit een beetje verloren. Zijn stem daarentegen was nog als van ouds. Diep, elder en met zijn prachtige songteksten nam hij iedereen mee naar hun jongere jaren. Met als top of the bill "Laat me nu toch niet Alleen".

De show werd op gang getrokken door de zingende kapper Yannick Bovy. Mooie jazzy nummers gezongen met zijn prachtige croonerstem. Die mag van mij nog eens terug komen. Sandra Kim was ook van de partij. Zij was dan weer haar ontstuimige zelve. Zeer beweegelijk en met een stem als een klok.

Tussendoor werd door Dirk Vanvooren en Patrick Onzia een poging gedaan om grappig te zijn. Wat maar half lukte volgens mij. Patrick Onzia nam ook de zang micrfoon ter hand wat dan wel weer top was.

Het slot werd verzorgd door "New Timeless", een Nederlands duo dat Motown en Discosoul brengt. Toen konden er vele niet meer op hun stoel blijven zitten en werd er gedanst in de zaalgangen en ge-shacked met al dat nog genoeg bewoog...

Met al dat lof voor de artiesten zou men het prachtige, met blazers en strijkers, verstrekt orkest van Lou Roman nog vergeten. Gewoon supper altijd en meteen, voor mij persoonlijk, waarvoor ik in de eerste plaats naar het concert kom. Zonder Lou geen concert denk ik.

Proficiat S-Plus voor jullie werk (zelfs zonder K).

We waren nog maar net uit gefeest of daar stonden we weer.

Onze Nieuwjaarsreceptie, ook van vlak voor de corona lockdown van 2020 geleden, werd terug georganiseerd. Dit is exclusief voor onze leden omdat er een algemene vergadering is aan gekoppeld. Niet dat daar dingen worden gezegd of getoond die geen daglicht verdragen, maar we houden dat liever voor onze leden omdat zij daar recht op hebben en temeer omdat dit gratis is. Mede daardoor ook een druk begewoonde activiteit. Maar liefst 118 inschrijvingen.

Voor de eerste keer in ons bestaan ook met een attractie onder de vorm van zanger-accordeonist Werner Janssenswillen. Ons volkje kennende had die direct de zaal mee en stond hij veel voor een volle dansvloer te zingen of te spelen. 

Onze dames van het bestuur en enkele taakvrijwilligers stonden in voor de hapjes die a volonté werden bedeeld en gegeerd werden verorberd. Even was er paniek voor alles begon, omdat één van de twee friteuses in keuken dienst weigerde. Maar geen probleem er was ook een tweede die wel deed wat van hem verwacht werd.

Het was weer een gezellige namiddag voor onze leden.

Een bewijs dat de ondertitel op onze hesjes "S-PLUS opvallend plezant" weldegelijk klopt.

We waren een beetje ongerust tijdens de voorbereidingen van ons Kerstdinertje i.v.m de opkomst hiervoor.

Alles wordt maar duurder en duurder, energierekeningen swingen de pan uit enz. Maar met 109 deelnemers was dit een zeer ongegronde ongerustheid. Zoals de foto's getuigen was onze zaal goed gevuld met mensen die er na 2 jaar zo naar uitzagen om nog eens gezellig samen te feesten en uit de bol te gaan.

Onze huistraiteur "amis d'amuse" had voor een lekker driegangen menu gezorgd voorafgegaan van lekkere amuses bij het aperitief, waarmee ze hun naam alle eer mee aandeden.

Tussen "de soep en de patatten" was er tijd voor de petanque'ers die, in onze eenvoudige competitie binnen onze S-Plus Bornem groep, de eerste drie plaatsen bekleden in het eindklassement van het seizoen 2022. Een oorkonde, een trofeetje en een fles bubbels viel hun te beurt. Ook Madeleintje van het Kaartershuisje, die ons steeds zo goed ontvangt en de petanquebanen voor ons reserveerd, werd vanzelfsprekend niet vergeten. 

Na het diner was het dan ook tijd om uit de bol te gaan. Noem het hoe je wil - want zowat alles wordt in twijfelgetrokken of is aan kritiek onderhevig tegenwoordig- maar in onze groep "ouderen" zitten nog al wat fysiek sterke meisje en jongens. Dat mocht ons muziekbandje "J&D Partyband" ondervinden en speelden hun muziek nooit voor een lege dansvloer.

Mensen samenbrengen in een aangename sfeer moet toch altijd de prioriteit blijven van S-Plus. Voeg daar af en toe iets leerrijks bij en je zit goed bij ons.

Het is niet omdat er hier niets meer verscheen op onze blog dat er ook geen activiteiten meer waren bij ons S-Plus Bornem.

Op 14 juni 2022 hielden we onze algemene quiz. In onze vertrouwde zaal Kloosterheide te Bornem werd de grijze massa gepijnigd van onze 64 deelnemers. In groepjes van 4 werden quizploegen gevormd. Makkelijke vragen wisselde af met iets meer moeilijke en echt moeilijke vragen. Een groot stuk van de quiz is het muziek onderdeel. Hier kruipt niet allen veel tijd in op de quiz zelf maar ook om dit te maken. De eerste drie geeindigd kregen naargelang hun behaalde punten geen prijs van een prijzentafel maar drankbonnetjes te gebruiken tot het einde van het jaar op onze activiteiten.

Op 16 augustus gingen we nog eens naar Blankenberge voor ons dagje zee. De verzorgde lunch in Floreal Blankenberge werd zeer gesmaakt door onze 47 deelnemers. Het weer viel gelukkig mee, een groot contrast met vorig jaar waar het niet ophield met regenen. Voorlopig was dat onze laatste keer dat we naar Blankenberge kwamen, nieuwe oorden bieden zich aan.

Onze thé Dansant van 22 september trok iets minder volk dan andere jaren maar met onze 86 deelnemers toch nog een gezellige boel. Veel kansen om nog eens op muziek uit onze jonge tijd te kunnen dansen zijn er niet meer. De discotheken en de balzalen van voorheen worden zeer schaars. En die er nog zijn richten zich - terecht - op een jonger publiek en dito muziek. Wij trakteerden onze bezoekers dan ook op een lekker belegd broodje om genoeg energie over te houden om te dansen.

Het Rood Seniorenfeest van 11/1012022 werd ook na twee jaar van annulatie door het beestje weer in zijn volle glorie ingericht door het SGA (Socialistische Gemeenschappelijke Actie) waar partij, vakbond, mutualiteit en het Fonds Antoon Spinoy vzw de sponsors zijn en S-Plus Regio Mechelen de organisatie in handen heeft, het meeste werk dus. Dit feest met optredens van zangeres Chelsey, zanger Garry Hagger en de Romeo's ging naar traditie door in de sporthal de Nekker in Mechelen. De artiesten werden live begeleid door de New Bis Band. Het werd weer een echt muziekfeest. Spijtig, maar begrijpelijk door het imense werk met steeds minder mensen, dat het vanaf nu maar om de twee jaar zal doorgaan. Dus geen RSF in 2023.

Voor de aller eerste keer gingen we naar De Kaasboerin in Mol-Postel. Maar een week na het Rood Seniorenfeest terug een soortgelijke activitijd baarde ons zorgen. Want door het verplaatsen van Het RSF, uit veiligheidsvoorzorg om Corona, van maart naar oktober viel dit voor ons S-Plus Bornem een beetje slecht. Dachten we tenminsten... Met evenveel deelnemers (64) ook naar Postel. En wat een ervaring! Muziekaal waren de acts geen toppers maar zeker niet slecht, het kleine podium was wel groot genoeg om de afzonderlijke artiesten maar groots is anders. De muzikale top act was van Gunther Neefs die door Wim Leys en Lissa Lewis werd voorafgegaan. Maar bij ons publiek was het optreden van Les Folles De Gand, de travestieten act, die meest indruk maakten. Er werd gebulderlacht bij hun doen en laten op het podium. "Een activiteit die voor herhaling vatbaar is" was de meest gehoorde kommentaar achteraf op de bus.

De Herfstwandeling van 15 november 2022 was er een in de volle natuur tussen Bornem en Branst. Onze voorzitter Harry die zelf van Branst is kent er elk paadje en stille weg op zijn duim. Dus moesten we niet bang zijn verloren te lopen. Het werd een flinke wandeling die meer dan 12.000 stappen liet optellen. Na 2 uur kwamen we terug aan waar we vertokken waren aan zaal Kloosterheide waar een fris pintje door menig keelgat zijn weg vond, want dorst hadden de wandelaars allemaal. Aansluiten werden er door onze huis traiteur frietjes met stoofvlees geserveerd om terug op krachten te komen. Weer een mooie dag die men ons niet meer afneemt.

Dinsdag 17/05 gingen wij met onze S-Plus Bornem groep naar Antwerpen. Eigenlijk eerst naar Berchem om de tour te doen in de brouwerij De Koninck.

We waren 10 minuutjes te vroeg en dachten binnen te kunnen, maar dat was zonder waard gerekend; Klokslag 11.00 uur konden we onze tickets nemen aan de toog van hun winkel aldaar. 60 stuks aan de gelukkig nog de oude (afgesproken) prijs van € 10,00/stuk.

De rondgang is virueel en daarom luchtig opgevat. Er zijn zelfs acteurs op de video's die de rollen van de ceo's van vroeger vertolken. Grappig en alles wordt wel verteld. Maar je kan niets vragen aan zo'n scherm, wat wel kan met een gids. De tour begon met een proevertje in de bar. Halverwege de tour ongeveer volgde nog een 2de waarvoor je een muntje had gekregen dat dan in de tapinstallitie diende gestoken te worden.

Het was ruim 13.00 uur als we het pand verlieten en er liet zich al een hongertje voelen bij de meesten. Hop naar het restaurant op ongeveer 250 meter. Teminste als je niet de verkeerde straat neemt.

In het restaurant aangekomen stuurde men ons naar de 2de verdieping waar gedekt was voor onze groep. Niet zo simpel als je enkele deelnemers met een rollator mee hebt. Maar eens boven viel het nog mee al was de voorziene plaats maar aan de krappe kant.

Het grootste probleem moest nog komen...

Blijkbaar waren er maar 2 mensen voor de bediening voorzien, die ook beneden in het restaurant en buiten het terras voor hun rekening namen. Er was iemand niet komen opdagen was de uitleg. Kwam daar nog bij dat een van hen, waarschijnlijk onder de immense werkdruk, vrij onhandig overkwam. Dat liet zich blijken uit een aantal dopen die onze mensen moesten ondergaan met de aangevoerde produkten. Van soep, bier tot zelfs coq au vin belanden al eens op onze deelnemers. De bierdoop was de grootste via een rug van een van onze dames.

Op het eten zelf viel niets aan op te merken. Maar een heel simpele menuutje van een soepje, een hoofdgerecht en een koffie heeft ons daar wel 3,5 uur binnen gehouden.

Waardoor de geplande vrije namiddag in Antwerpen op Meir e.d. op een uurtje moest afgehaspeld worden. Onze buschauffeur dacht dat we een gastronimisch 7 gangen menu hadden genuttigd.

Men kan plannen en nagaan, maar sommige dingen zijn onvoorspelbaar. Weer een ervaring rijker waar we in de toekomst rekening mee zullen houden. 

Donderdag 21 april 2022 gingen wij een kijkje nemen achter de geheimzinnige muren van het klooster Sint Bernadus te Bornem. Op wandelafstand van de zaal Kloosterheide, waar wij in drie groepen van 18 deelnemers vertrokken en ook samen een pistoleke zouden eten achteraf.

Hoe men ook ideologisch denkt, en of je nu in God geloofd of niet, zo'n plaats als een abdij spreekt tot de verbeelding. Daarom is het ook interessant om er wat meer over te weten te komen en hoe zo'n dingen tot stand zijn kunnen komen.

Al bij de uitleg over wie, en vooral waarom, dit monument werd opgericht wordt al duidelijk dat geld en de Rooms Katolieke kerk hier weer een bijzondere hand in heeft gehad. De stichter van Bornem (Bornheim) de heer Pedro Coloma kreeg van zijn baas, de Spaanse geduchte inquisitor Alva, het godvergeten gebied aan de (oude) Schelde. Een gebied waar armoede troef was. 

Door al het geld dat hij verduisteremaand had tijdens de Spaanse inquisitie, zag de heer Coloma zich genoodzaakt zijn ziel terug wit te wassen. Dat kon makkelijk in die tijd door "aflaten" te kopen. Hoe meer hoe witter je ziel terug werd. Dat was de aanzet tot het bouwen van het klooster, niet zoals het er nu uitziet maar wel op die plek ongeveer.

Nu is de abdij meer een museum dat kan bezocht worden en dat men (terecht) als erfgoed probeert te behoeden tegen de tand des tijds. Samen met een hele hoop vrijwilligers, die zich voornamelijk bezighouden met het organiseren van de indrukwekkende bibliotheek, waar men probeert het kaf van het koren te scheiden en alleen de echt waardevolle boeken te plaatsen. De mindere en zelf waardeloze werken worden dan in dozen opgeslagen en bewaard.

Al zijn wij nu niet echt de ideologische aanhangers van zo'n toestanden als kloosters, toch was iedeeen onder de indruk van wat ze gezien en gehoord hadden. En laat dat nu juist onze opdracht zijn als S-Plus om buiten van het leven te genieten ook een beetje culturele verrijking aan onze leden te bieden.