omaoptocht| Optocht | |
fier loop je toch bijna vooraan in de optocht de Palmpaasstok zo zorgzaam versierd kleurige crêpe repen pindaslingers wiegen onder de groene krans geurige buxus de brooddeeg haan knipoogt heel eigenwijs met zijn rozijnenoog jouw ogen stralen in de lentezon | |
gedichtOmdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -
sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,
een net te snel langs
grote grassen strijken
en wat zich opent
is zijn ogenblik.
Het lichaam moet
gesloten blijven.
Zo was het hem beloofd.
Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.
Want bloeden doen we samen.
kind
opa
mijn opa is mijn beste vrindop reis
REIS
kind
ben gaan zwemmen met mijn mama en papakjento
ga hier een beetje slapen met min papakjento
moederMoeder aarde
Een moeder van iedereen
Een moeder van geen een
Zij is ons huis,
Onze thuis
zo als we allen al vaak hebben verstaan
Kan je zonder een beetje zorg niet bestaan
Zonder iemand die van je houdt
Heb je ’t heel erg koud.
En we vergeten van tijd tot tijd
Ze bestaat al een eeuwigheid
Maar alleen met een wonder
Kunnen we ooit zonder
Ooit is het sprookje uit
En het vonnis luidt:
Dan is zij weg
En wij zitten met de pech
Maar wij denken keer op keer
Dan zijn wij er ook niet meer
Toch zijn er dan mensen
Die dan beter wensen
Die van met heel hun hart zullen hopen
Dat wij met ons vuil hun leven nu niet bekopen.
kinderen
Kinderengedichtjekjento
kind
gedichtje
Vergeet-mij-niet
er waren vier kaboutertjes
dat waren zulke stoutertjes
ze zochten naar een bloempje klein.
wat zou dat voor een bloempje zyn?
ze fluisterden my wat in het oor:
het is een vergeet-my-nietje hoor
opa
