Rustige dag van daag zelfs tijd gehad om kaartje te maken. Wel even naar Dini geweest en boodschapjes mee genomen.
Morgen dus op naar Friesland heb de route al weer klaar liggen want mijn orientatie vermogen is gewoon slecht. De grote weg dat gaat wel maar als ik er bijna ben heb ik dit toch wel nodig.
Ga nu mijn tas e.d al vast inpakken want wil om 7 uur weggaan.
De dag kan toch heel anders lopen dan je verwacht. Werd om een uur of twaalf gebeld door Dini (woont ook hier in de flat) of ik even bij haar langs wilde komen,hoorde al aan haar stem dat er iets was. Vroeg haar wat is er dan, zit in het gips.
Ik gelijk naar boven. Eerst huilen en dat is logisch de schrik het gedoe in het ziekenhuis. Na een poosje kreeg ik het verhaal dan te horen. Ze werkt als conductrise op de trein en was van de traptrede gevallen waar door haar voet dubbel is geklapt. Ze weten nog niet of het gebroken is, volgende week maandag moet ze terug naar het ziekenhuis en gaan ze verder kijken.
Maar ja als je alleen staande bent brengt dat natuurlijk problemen met zich mee. Even samen alle mogelijkheden door genomen. Haar moeder is gekomen maar die moet vanavond weer naar huis. Heb wel gelijk wat boodschappen voor haar gedaan zodat ze even vooruit kan. Morgen kan ik wel een paar keer naar haar toe en wat dingen voor haar doen. Kees haar buurman gaat ook geregeld even kijken.
Woensdagavond komt haar vriendin en dan gaat ze daar twee dagen naar toe en daar ben ik blij om want ga zelf woensdag en donderdag ook weg.
Ben toch wel blij dat ik in een flat woon waar men gelukkig goed met elkaar omgaat en klaar staan voor elkaar als dat nodig is.
Zo zie je maar weer dat je dag heel anders kan lopen dan je denkt, mijn voornemens voor vandaag zijn niet helemaal uitgekomen maar maakt niet uit.
Het weekend is weer voorbij en we gaan er maar weer tegen aan. De eerste afspraak is al weer geweest. Ga na de koffie maar eens in huis wat doen, zonnetje schijnt en heb er zin in.
Gisterenavond naar de verjaardag geweest van mijn boven buurvrouw was erg gezellig maar wel laat geworden.
Ga vanmiddag maar eens een eind lopen ondanks het slechte weer dat ze opgeven, je smelt tenslotte niet van een beetje regen.
En ik heb mijn gastenboek leeg gehaald en een persoon geblokkeerd op mijn blog. Wees gerust niet iemand uit bloggenland maar iemand die ik persoonlijk ken.
Wacht nu even af of het echt werkt, anders zal mijn gastenboek er helemaal af gaan. Dat zou erg jammer zijn.
Ja is een dagboek over wat we mee maken per dag en wat we voelen.
Ben heel enthousiast aan dit blog begonnen en je mailt het dan ook naar je kids, familie en vrienden. Het is alleen heel jammer dat een van mijn vrienden het nodig vond om mij te kleineren en mij voor alles uit te maken wat mooi en lelijk is.
Weet van zijn problemen en zal er hier verder niet op in gaan.
Heb de persoon ook geblokkeerd zodat hij niet meer op mijn blog kan komen.
Maar wil aan alle bloggers laten weten dat ik graag jullie berichtjes wil blijven ontvangen.
Laat het even hierbij, moet voor mijzelf een hoofdstuk afsluiten.
Om even voor half twee waren we bij het zwembad. Eerst het probleem om je auto kwijt te raken. Dan maar op een paats waar hij eigenlijk niet mag staan, maar niemand er last van heeft en maar hopen dat we geen bekeuring krijgen.
Binnen kon je over de hoofden lopen zo druk was het. Er was een groep kinderen aan het afzwemmen, dus we moesten wachten tot deze weg waren.
Na tien minuten konden we naar boven en wachten tot de zwemmertjes kwamen. In het totaal moesten er 46 kinderen afzwemmen. En ja hoor na vijf minuten begon het feest. Ivar zat bij de eerse vijf. Na een uur waren ze klaar en allemaal geslaagd.
Ik was zeer verbaast over de vele onderdelen die ze af moesten werken. Ik weet nog dat ik alleen de schoolslag, rugslag en watertrappelen moest doen om mijn diploma te halen, maar nu moeten ze veel meer doen.
Had thuis al een kaartje gemaakt op de pc en er geld ingedaan heb het hem gegeven na de dipolma uitreiking.
Zat gisterenavond tv te kijken toen mijn aandacht werd getrokken door Roosje. Lag bij de tafel en zat naar het kleed te staren. Daar zal wel een klein vliegje, spinnetje of een mier gezeten hebben want ze blijf kijken en ging met haar poot er op en volgde het beestje. Ik even kijken wat ze nu eigenlijk zag maar ik zag niets. Dus de uitdrukking van kattenogen klopt toch wel.
Vanavond naar het songfestival gekeken maar is echt de laatste keer. Nederland en Belgie liggen eruit terwijl Belgie een heel goed liedje had. Nee vindt het niet meer zoals het geweest is maar zal wel aan mij liggen.
Vorig jaar moest de flat van mijn vader leeggehaald worden omdat hij niet meer alleen kon wonen en naar een verzorginghuis moest.
Mijn zus en jongste broer hebben dat samen op hun gemaak gedaan. Vroeg aan mijn zus hang dat lepelrekje van mama er nog. Ja hoor waarom? Nu zou ik graag willen hebben heeft ze altijd aan mij beloofd.
De lepeltjes had ik vrij snel maar het rekje pas de laatste keer dat ik bij haar was. In het rekje hangt een klein gedeelte van de lepeltjes die ze had, ze spaarde die en het was de gewoonte dat als wij ergens waren altijd opzoek gingen naar een lepeltje. Met z'n klein ding kon je haar heel blij maken.
Er zit wel een heel speciaal lepeltje bij uit 1945, mijn geboorte jaar. Heb daar ook een foto van gemaakt en die plaats ik na dit berichtje.
Nu moet ik op zoek naar een mooi plaatsje om het op te hangen.
Toen ik vanmorgen om 4.15 wakker werd hoorde ik de vogeltjes buiten fluiten. Was heerlijk te horen nog geen vrachtwagens die voor bij denderen of herrie uit de haven. Heb er van genoten en nemen ze me niet meer af. Deze dag is goed begonnen.
Eindelijk kwam er gisteren avond dan de regen die we nodig hadden voor de tuin. Het is nu weer droog maar alles ruikt weer lekker fris buiten.
Vanmiddag eerst een nieuwe batterij voor mijn mobiel gehaald. Theo heeft vanmorgen drie keer gebeld en kreeg me maar niet te pakken. Hij wilde even vertellen dat spetter weer beneden in de tuin liep, dus hij heeft het weer geflikt om over het balkon te springen. Theo heeft hem terug op het balkon gezet.
Rustige dag
