De trap naar de hemel, Als men kon, wou iedereen, er wel ééns een kijkje gaan nemen. stel je voor... "een weekendtrip" Waar ben je geweest? "oh, een paar dagen naar de hemel, om er tot rust te komen." ik denk dat de trap overbevolkt zitten zou.
Wat geweest is, is voorbij. Maar herinneringen blijven. Een schouder om op te leunen, helpt dan vaak de pijn verdrijven. Vraag dus als je éénzaam bent, verdrietig of alléén. "Kom even bij me zitten, leg je arm maar om me heen." Want ieder mens heeft af en toe, behoefte aan een troostend woord. Zorg er dus voor, als je verdrietig bent, dat iemand je ook hoort.
Geluk is als een vlinder. Wanneer je hem tracht te grijpen, blijft hij altijd net buiten je bereik. Maar wanneer je even rustig blijft zitten, heb je meer kans, dat hij rustig bij je komt zitten.