Berichten van 30 mei 2016 tot 5 juni 2016

Het stopt maar niet met kwalen en kwaaltjes, het ene na het andere en toch voel ik me blij omdat ik er nog ben.
Iemand vraagt mij naar mijn leeftijd en mijn antwoord is dat ik er 78 ben en volgend jaar 80.

Zo goed als iedereen reageert in de zin van: Ga je een jaartje overslaan of neem je er twee in eens?
Nee hoor, ik moet er dit jaar nog 79 worden. Merkwaardig toch!

En toen had ik de intentie om te wandelen tot aan de paardenstalling om te zien of er nog paarden waren en of de mestput nu verhard was.

Reeds van ver zag ik de paarden lopen in de weide.

Er moest een mestput komen in beton en dat tegen begin december van vorig jaar.
Die was er duidelijk niet want de oude onverharde put was duidelijk leeg gehaald en nu totaal overgroeid.

Ik was een overdekte container voorbij gekomen met open deur maar had enkel oog voor de mestput.
Deze werd niet meer gebruikt en er waren minstens vier paarden in de weide.
Ik had ze niet precies geteld. Waar ging dan de dagelijkst mest naartoe?
Ja, absoluut goed gezien: In de container natuurlijk!

Ik moet nu dringend de eigenaar ontmoeten om hem te vragen of ik nog mest kan halen voor mijn tuin.
Indien niet, dan moet ik een andere oplossing zoeken.
De mest heb ik nodig om te verwerken in mijn composthoop want zonder compost kan ik niet verder ecologisch tuinieren.
Groenten opgekweekt met chemische meststoffen hebben geen smaak in vergelijking met biologische groenten.