21 februari: Internationale dag van de moedertaal

De Standaard – Opinie & Analyse p. 18 (22/06/04)

Zoals in het redactiestatuut en de deontologische code van de nieuwsdienst opgenomen is, stonden onpartijdigheid, afstandelijkheid en een kritische houding centraal. De journalistieke kernopdracht van een openbare omroep is informeren, uitleggen, duiden.

****************************************

Wij gaan door tot het grote publiek de waarheid kent i.v.m. Esperanto, namelijk dat het een taal is die wereldwijd verspreid is, die goed functioneert, wier efficiëntie reeds meer dan honderd jaar bewezen is en nog dagelijks bewezen wordt. Het feit dat de publieke opinie hiervan niet op de hoogte is, toont aan dat er iets fundamenteels mis is met de manier waarop de pers en de media het publiek informeren. Daarom, doe uw werk zoals u het hoort te doen: zonder vooroordelen, met open geest, eerlijk en objectief. Zeg de waarheid over Esperanto, dan zullen wij u niet meer hoeven lastig te vallen. 

Ni neniam rezignos ghis la publiko scios la veron. La vero pri Eo ne estas konata de la ghenerala publiko. Ghi ne scias, ke Esperanto ekzistas, bone funkcias, estas disvastigita en la tuta mondo, povas utili al chiu. Tiu nescio montras, ke estas io trompa, misprezenta au almenau serioze nekompleta, en la maniero, lau kiu la amaskomunikiloj informas la publikon. Diru la veron pri Esperanto, kaj kiam la tuta loghantaro ghin scios. Post kiam vi estos farintaj vian laboron honeste kaj objektive, ni ne plu bezonos gheni vin.

****************************************

Jean-Luc Dehaene (CD&V)

Wij onderschatten nog altijd het psychologisch effect van een stuk Europa in je hand of zak te hebben. Je creëert nu een grensgevoel doordat je telkens een andere munt nodig hebt.

(Gemakshalve gaat hij echter voorbij aan die andere grens, met een nog veel groter psychologisch effect: de taalgrens.)

 De Morgen - 19 juni 2001 - bijlage: In de ban van Europa (deel 1) – pag. 5: ‘Europa is antwoord op uitdaging van 21ste eeuw’.

****************************************

André Flahaut (PS) – Minister van Defensie

“Wereldwijde eentaligheid is niet goed. Taalrijkdom is belangrijk. Ik heb liever geen taalmonopolie van het Engels dat de VS nog machtiger maakt en ons allemaal in dezelfde kneedvorm zou duwen.

De Morgen - 31/01/’04,  pag. 4

****************************************

Shimon Peres (Israël)

In het radioprogramma “Titaantjes” (16/12/2001) haalde Jo Lernout de woorden aan van Shimon Peres, toen hij het, in de betere tijden van Flanders Language Valley, had over het slopen van een muur van niet-communicatie door middel van de L&H vertaaltechnologie:

Hoe meer communicatie tussen de mensen, hoe meer kans dat ze mekaar begrijpen en minder haten. (november 1999)

****************************************

Marc Van Oostendorp

… Maar het Nederlands is, vergeleken met de dialecten, ook een kunstmatige taal, die ooit bedacht is.Met als doel een zo groot mogelijk gebied te creëren waar men de Bijbel – de Statenvertaling – kon lezen. Er is geen duidelijk criterium voor een natuurlijke taal… Hetzelfde geldt voor het Duits, dat bedacht is door Luther, het Italiaans dat bedacht is door Dante.

Hoogleraar interlinguïstiek en Esperanto aan de universiteit van Amsterdam (een Haagse krant: HN 4 juli  1998)

****************************************

E.J. Hobsbawm

Taal kan niet de basis zijn van een nationale cultuur omdat nationale talen ‘bijna altijd min of meer kunstmatige constructies zijn’

Britse historicus – Natie en nationalisme sinds 1780,  blz 74.

****************************************

Piet Van de Craen

Maar op school les krijgen in en/of over een taal wil nog niet zeggen dat je die taal ook beheerst.

"Het taalonderricht zit in een crisis", zegt professor Piet Van de Craen van de Vrije Universiteit Brussel. "Uit een inspectieverslag van 1995 over vreemde talen in het middelbaar bleek dat het Frans - behalve in Brussel - achteruitgaat en dat het met het Duits erg slecht gesteld is. In het middelbaar zijn leraars nogal tevreden over de kennis van het Engels, maar de universiteiten zijn het daar niet mee eens."

Marc Spoelders

Ook Marc Spoelders van de Universiteit van Gent pleit voor tweetalig onderwijs. Hij heeft drie jaar geleden het vreemde-taalonderricht in de lagere school van naderbij bekeken. In zijn rapport "Frans op de basisschool vergelijkt Spoelders het Frans leren met leren zwemmen:

Als je die vergelijking doortrekt, betekent dat vandaag in de meeste klassen van de lagere school dat de leerlingen leren zwemmen van een niet-zwemmer, in de klas, liggend op een krukje. De leerkracht legt uit wat de kinderen moeten doen en splitst de zwembewegingen op in armbeweging, beenbeweging, ademhaling... De leerlingen herhalen eerst wat de leerkracht zegt en gaan vervolgens aan de slag op het krukje in de klas.

Op die manier leren kinderen wel heel wat, maar ze missen ook veel. Watergewenning bijvoorbeeld, die mogelijke angst zou voorkomen als ze écht in een zwembad springen.

Ook Spoelders ziet meertalig onderwijs zitten, maar hij waarschuwt dat het geen elitaire bedoening mag worden.

Taal moet gaan over communicatie, over naar mensen toestappen en ergens bijhoren.

 De Standaard 02/01/2001

****************************************

Jozef T. Devreese

In een vreemde taal is men als een pianist met houten vingers (Poll)

Hoogleraar UIA en TU Eindhoven. Uit: Hoe Vlaams zijn de Vlamingen? Davidsfonds Leuven, 2.000,  pag. 64.

****************************************

Louis Baeck

In Vlaanderen kan de amerikanisering rekenen op meer gangmakers, met name de jeugd, de culturele en maatschappelijke elite, de wetenschappers, de mediamensen en laatst maar niet in het minst de managers van het transnationale zakenleven.

Professor-emeritus KUL. Uit: Hoe Vlaams zijn de Vlamingen? Davidsfonds Leuven, 2.000, pag. 32

****************************************

Alexandra De Laet / Guy Tegenbos

Kwart van laag-en middengeschoolden heeft talen nodig. 2001 Europees Jaar van de Talen

Vacatures die talenkennis vergen, raken moeilijk ingevuld. Van de vacatures waarin Engels vereist is, wordt 6 tot 7 procent ingevuld met kandidaten die het Engels niet of nauwelijks lezen, begrijpen en spreken, en 12 procent met kandidaten die geen Engels schrijven.

Van de vacatures waarin Frans gevraagd wordt, wordt zeker 10 procent ingevuld met kandidaten die het Frans "weinig of niet" kunnen begrijpen en lezen, en 15 à 20 procent met kandidaten die de taal niet of nauwelijks spreken of schrijven. Voor vacatures met Duits worden 20 procent mensen aangeworven die de Goethe-taal niet begrijpen en lezen, 27 procent die geen Duits spreken en 34 procent die het niet schrijven.
 

De Standaard 02/01/2001

****************************************

Annick Schramme

We zijn inderdaad opnieuw in een fase van cultureel nationalisme aanbeland. Vlaanderen ziet de oorspronkelijke taak van de Vlaamse Beweging plots geactualiseerd: het moet opnieuw opkomen voor de verdediging van taal en cultuur. Ditmaal niet tegen het verfranste België maar tegen een algemene opmars van het Engels binnen de Europese instellingen, aan de universiteiten, in de IT-wereld en het bedrijfsleven.

Docente Cultuurmanagement aan de Universiteit Antwerpen. -  "OMTRENT", het tweemaandelijks magazine van het Davidsfonds. Nr 4, Juni 2002, pag. 34

****************************************

Willem van Oranje

Il n’est pas nécessaire d’espérer pour entreprendre ni de réussir pour persévérer.

****************************************

Jan Mulder

Het seizoen 2002-2003 zal ook de geschiedenis ingaan als de jaargang waarin Anderlecht zijn naam veranderde in 'RSC Anderlecht Brussels'.Toen ik dat las, stond ik een uur versteend, zegt ex-Anderlecht-vedette Jan Mulder.Dit vind ik van een ongehoordheid, wie dit op zijn geweten heeft, moet onmiddellijk ontslagen worden. Ik bewonder Michel Verschueren, maar dit gaat te ver. Ik heb Paul Van Himst al willen bellen, ik vind dat er iets moet georganiseerd worden om dit te verhinderen, maar ik ben niet zo'n demonstrant.

Ik vind dit zelfmoord,  vervolgt Mulder. En dat allemaal voor een paar 'francs' van het Brussels Gewest (...) Dat Engels alleen al, ik zou er een mitrailleur voor boven halen. Laat ons Anderlecht dan liever maar meteen omdopen tot 'FC Manneken Pis'.

Het Laatste Nieuws - 09/08/02 p.23

****************************************

Pelé

"Het Esperanto zal in het algemeen voor sporters, voor de toenadering onder mensen en het vergemakkelijken van vriendschappelijke en sportersrelaties, zeer nuttig zijn."

http://nl.wikipedia.org/wiki/Pel%C3%A9

****************************************

Paul Ariste - taalkundige

Wat uitdrukkingsvermogen betreft, komt geen enkele van de nationale talen die ik ken op gelijke hoogte met het Esperanto, verklaarde de befaamde taalkundige Paul Ariste uit Tartu, die, behalve Esperanto, enkele tientallen talen beheerste.

****************************************

Het Maaloufrapport

http://nieuwsbrief.taalpost.nl/r/tp.plx?2416-753

Een groep van intellectuelen deed op initiatief van de Europese Commissie voorstellen voor de interculturele dialoog. In “Een heilzame uitdaging” willen zij de Europese leiders en onze medeburgers een mogelijke richting  aanduiden om Europa tot een hechter geheel te maken ondanks de taalverscheidenheid.

Het rapport stelt dat iedere burger drie talen moet kennen: de identiteitsbepalende taal (IBT), een internationale voertaal (IVT) en een persoonlijke adoptietaal (PAT), m.a.w.: de moedertaal plus twee vreemde talen.

Wat de IVT betreft, beseffen ze wel dat de meeste mensen vandaag voor Engels kiezen. Maar anderen kiezen mogelijk voor Frans, Spaans, Portugees, Chinees of nog een andere taal.

 De keuze moet ingegeven zijn door de behoeften van een zo breed mogelijke communicatie.

Voor de PAT is de keuze praktisch onbeperk, klinkt het. In hun voorstelling is de PAT geen tweede vreemde taal, maar in zekere zin een tweede moedertaal. De keuze wordt bepaald door persoonlijke motieven.

Commentaar.

1. Het is niet realistisch van de modale burger te verlangen dat hij drie talen zou beheersen gezien de enorme investering van tijd, geld en energie die reeds nodig is voor de studie van één vreemde taal, laat staan van twee!

2. Gesteld dat iedere burger tóch drie talen zou leren, dan nog is dit geen garantie dat hij zonder communicatieproblemen kan reizen en verblijven binnen ‘zijn land’, de EU,  wat toch een conditio sine qua non is.

3. Er is een contradictie tussen enerzijds: een IVT naar keuze, en anderzijds: “een zo breed mogelijke communicatie”. Dit laatste kan slechts gerealiseerd worden via één gemeenschappelijke voertaal.

Tenzij dit een geraffineerd plan is om de positie van het Engels als dominante IVT te versterken: wie het Engels niet als IVT kiest, kan immers niet anders dan er zijn PAT van maken gezien het belang van kennis van het Engels in de huidige samenleving.

Wie het Engels wél als IVT kiest, zal bovendien eerder geneigd zijn een ‘grote’ taal (Frans, Spaans, Russisch, Chinees…) tot zijn PAT te maken. Stellen dat dit plan de ‘kleinere’ talen een kans geeft, is hypocriet.

4. Reeds meer dan 120 jaar verbindt het Esperanto wereldwijd miljoenen mensen vredevol over taalkundige, culturele, levensbeschouwelijke, aardrijkskundige of welke grenzen dan ook heen. Toch gaat de groep van intellectuelen weer straal voorbij aan deze realiteit. Ze heeft evenmin interesse voor de mogelijkheden van een plantaal, zowel wat betreft de taalonderwijsmethodiek als de internationale communicatieproblematie:

- de propedeutische eigenschappen van een plantaal maken ze tot de ideale springplank naar meertaligheid (op basis van persoonlijke behoeften);

- studie van een plantaal leidt tot een diepere kennis van de eigen moedertaal en

- biedt de meest democratische-economische-fundamentele oplossing voor het internationale communicatieprobleem.

Esperanto is bijgevolg het ideale medium om  de door de groep vooropgestelde doeleinden te bereiken: Europa tot een hechter geheel maken met behoud van de eigen identiteit en de taalkundige/culturele waardigheid.

De groep  beweert nochtans dat zij de netelige vragen in alle openheid en nuchterheid wilde aansnijden…

5. Zo is het allerminst ondenkbaar dat er door een en dezelfde leraar onlinecursussen worden gegeven aan over heel Europa verspreide leerlingen, waarbij de leerlingen de mogelijkheid hebben de leraar rechtstreeks via hun scherm vragen te stellen. Technische gesproken is dit vandaag de dag absoluut realiseerbaar en de contacten  tussen de sprekers van (en hier vervang ik “een persoonlijke adoptietaal” door) een Gemeenschappelijke, Eenvoudige, Neutrale, Tweede (GENT) taal zouden daardoor wel eens veel frequenter kunnen worden dan met een traditionele taalles.” (pag 28 van het rapport)

Slotbedenking.

Indien de groep van intellectuelen de openheid van geest en de moed zou gehad hebben zich te laten adviseren over de bijdrage van het Esperanto aan de interculturele dialoog en het wederzijdsbegrip tussen de burgers in de Europese Unie, dan zou er meer reden geweest zijn om te spreken van een oplossing die zowel ambiteus als realistisch moest zijn. De ondertitel van het rapport zou dan geweest zijn: Hoe Esperanto Europa tot een hechter geheel kan maken met respect voor de taalkundig-culturele verscheidenheid.

‘Samideano’ Germain Pirlot stelde reeds in 1977 een lijst samen van universiteiten en hogescholen waar Esperanto als officieel vak wordt onderwezen. Deze lijst werd op geregelde tijdstippen geactualiseerd. De laatste aanpassing gebeurde in januari 2008.

‘Samideano’ Ir. Leo De Cooman vertaalde deze compilatie uit het Esperanto naar het Nederlands.

U vindt deze compilatie op:  http://users.telenet.be/griza_leono/Eo_cursussen_univ-en-hs.htm

Meer info over Esperanto: http://esperanto.start.be/   http://nl.lernu.net/

1.  http://forums.ec.europa.eu/multilingualism/languages-for-young-people/

2.  http://forums.ec.europa.eu/multilingualism/do-you-experience-problems-in-your-everyday-life-that-are-due-to-language-difficulties/

In forum 1: Talen leren is belangrijk vraagt Europees commissaris voor meertaligheid Leonard Orban aan de Europese burger: waarom vindt u het belangrijk om talen te leren? Hierop kwamen 518 reacties, waarvan het merendeel positief is t.o.v het Esperanto. Zijn algemene reactie hierop is te lezen in forum 2. Hierop reageerde ik als volgt.

Geachte heer Orban,

Dat u het Esperanto zou afschieten, stond bij mij - en  ik vermoed: bij mij niet alleen -  reeds bij voorbaat vast. Ik vroeg mij alleen af wat uw motivatie zou zijn. Enkele voorbeelden.

De communautauire wetgeving van de Europese Unie stelt drie voorwaarden aan een taal om als officiële taal te worden erkend. Geen enkele wetgeving is volmaakt, en geen enkele wetgeving is definitief. Ofwel past men die wetgeving aan, ofwel staat men een uitzondering toe. Daar is alleen maar bereidwilligheid voor nodig.

De woordenschat van een kunsttaal als Esperanto is nauwelijks beproefd in de sociale en culturele praktijk. Tot deze vaststelling bent u zeker gekomen na een langdurig, objectief en wetenschappelijk verantwoord onderzoek? Of kon u het toch niet laten weer eens in uw glazen bol te kijken? Een kleine zoektocht op het internet volstaat om het tegendeel aan te tonen. Daar is eveneens alleen maar bereidwilligheid voor nodig.

De praktische en financiële implicaties van het creëren van hele taalgebieden ex novo in een kunsttaal zijn immens.

- Waren/Zijn de praktische en financiële implicaties van het creëren van een nieuwe munt/ een tolkensysteem niet immens?

- Zijn de praktische en financiële implicaties van de maandelijkse verhuizing van het Europese circus naar Straatsburg eveneens niet immens?

- Hebt u al eens berekend hoeveel u zou kunnen besparen door het invoeren van een neutrale brugtaal in de Europese instellingen? B.v.: Hoeveel minder tolken u zou nodig hebben als iedere tolk naast zijn moedertaal het Esperanto zou kennen?

Ik geloof niet in een lingua franca, of dat nu Esperanto of Latijn is … of Engels.

Wat u al dan niet gelooft, geachte heer Orban, is niet relevant. De modale Europese burger heeft recht op de mogelijkheid te reizen en te verblijven in de EU zonder taal- of communicatieproblemen tengevolge van de taalkundige verscheidenheid. Dat zou een prioriteit moeten zijn. De redenen waarom u dat  probleem niet oplost door algemene meertaligheid na te streven, werden talloze keren in uw forum aangehaald. Maar wat baten kaars en bril, als de uil niet zien ’n wil?

Ik zal zeker rekening houden met uw ideeën bij de ontwikkeling van mijn nieuwe strategie voor meertaligheid later dit jaar.

De kans dat u dan wél rekening zal houden met de ideeën van de overgrote meerderheid van dit forum (o.a. met de propedeutische mogelijkheden van een plantaal) is nihil! Dat weten wij nu reeds. De deelnemers aan uw volgend forum maken zich best geen illusies.

Zeer geachte dames en heren,

In : Uitdaging, fait accompli of blessing? (DS 31/01/08, pag.25) pleit u, na Dirk De Cock en Marc Reynebeau, ook voor een betere kennis van het Nederlands en voor meertaligheid. Zonder het belang van zowel het ene als het andere in twijfel te willen trekken, heb ik daar volgende bedenkingen bij.

1. Moet men er niet van uitgaan dat het basisprincipe van een democratisch talenbeleid, zowel nationaal als Europees (en waarom niet mondiaal?), zou moeten zijn dat iedere burger de mogelijkheid moet geboden worden zonder taalproblemen te kunnen reizen en verblijven binnen de Europese Unie? Is het dan realistisch ervan uit te gaan dat dit mogelijk is via het nastreven van meertaligheid, gezien:

a. het aantal talen dat in de EU gesproken wordt, en

b. actieve beheersing van een of meerdere talen een enorme investering van tijd, geld en energie vergt en bijgevolg niet voor iedereen, meer nog: enkel voor een minderheid, een elite haalbaar is?

M.a.w.: meertaligheid biedt GEEN uitkomst.

2. Het jaar 2008 werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties uitgeroepen tot  Internationaal Jaar van de Talen en door de Europese Commissie tot Europees Jaar van de interculturele dialoog. Hoelang nog gaan de beleidsverantwoordelijken en al wie bij het talenonderricht betrokken is, de ogen blijven sluiten voor de reële mogelijkheden van een plantaal, zoals het Esperanto, zowel wat het taalonderricht als wat de internationale communicatieproblematiek betreft ? Enerzijds hebben verschillende pedagogische experimenten aangetoond dat het leren van het Esperanto de leertijd voor andere talen aanzienlijk verkort.( http://www.springboard2languages.org/home.htm ; http://www.vanoostendorp.nl/interlinguistiek/oratie/kunnen.htm  ) Anderzijds verbindt het Esperanto wereldwijd reeds meer dan honderd jaar miljoenen mensen over geografische, taalkundig-culturele, levensbeschouwelijke of welke grenzen dan ook heen. Meer nog: studie van een plantaal leidt ontegensprekelijk tot een beter inzicht in het fenomeen taal en tot een grondiger kennis van de eigen standaardmoedertaal. Moet men dan niet de intellectuele eerlijkheid opbrengen om ook deze optie op een objectieve, wetenschappelijk verantwoorde manier te onderzoeken?

3. U stelt: Wij willen dat meertaligheid gebouwd is op een sokkel: een goede kennis en de beheersing van het Nederlands. Die sokkel, zeer geachte dames en heren, verdient een stevig fundament: Esperanto!

4. In dit verband raad ik u het artikel aan: Een taal in 7 dagen: een mirakel? van professor Gennadiy Shilo, rector van de Europese Universiteit JUSTO. Dit artikel staat op https://blog.seniorennet.be/taaldemocratie/  (zie de laatste bijdrage op datum: 31 01 08). Ik vertaalde dit uit het Russisch naar het Nederlands via de brugtaal Esperanto.

5. Nog in verband met de taalproblematiek raad ik u aan het interview te lezen met de vorige week plots overleden psycholoog Claude Piron, auteur van veel essays en artikels over interlinguïstiek en ex-vertaler bij de UNO en de WGO voor Engels, Chinees, Spaans en Russisch. http://claudepiron.free.fr/articlesenneerlandais/intervjuoabruzzo.htm

Mag ik hopen, zeer geachte dames en heren, dat u, zoals het intellectuelen past, zonder vooringenomenheid over deze optie zal willen nadenken?

 
*****************************************

De auteurs van dit artikel zijn leden van de interparlementaire commissie Taalunie:
Mevrouw Ing Yoe Tan (PvdA)
De heer Jan Schinkelshoek (CDA)
Mevrouw Monica Van Kerrebroeck (CD&V)
De heer Bart Caron (Spirit)

Bron: Punt,

College geven? Eerst op cursus

dinsdag 22 januari 2008

Docenten aan universiteiten moeten voortaan een cursus volgen voordat ze college mogen geven. Na een verplichte scholing krijgen ze de ‘basiskwalificatie onderwijs’, een soort lesbevoegdheid op academisch niveau.
(...)
‘Docenten moeten bijvoorbeeld goed Engels leren spreken wanneer ze een Engelstalige opleiding verzorgen, vindt Noorda: ‘Een docent moet dan echt tweetalig zijn, anders trekt hij het niet. Het is wat anders om een half uurtje een verhaal te houden in het Engels of een jaar lang al je activiteiten met je studenten in die taal te doen.’

http://punt.avans.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=8655&Itemid=34

Mijn reactie:

Het Engels moet terug de status krijgen die het toekomt in het Europese democratische bestel: die van taal NAAST i.p.v. BOVEN de andere, zodat de Engelse moedertaalsprekers ook opnieuw de status krijgen die ze horen te hebben: die van gewone burgers i.p.v. eersterangsburgers. Velen die het Engels niet als moedertaal hebben spenderen jaarlijks, naast veel tijd en energie, miljoenen euro’s (in de Angelsaksische landen!) om die taal op bijna-moedertaalniveau te beheersen, maar komen, wereldwijd, veelal niet eens in aanmerking voor de bestbetaalde banen, want voorbehouden aan de NESsy’s: de native English speakers.

Er is maar één alternatief: invoeren van een gemeenschappelijke, eenvoudige, neutrale, tweede taal, zoals het Esperanto: voor ‘iedereen’ haalbaar, voor iedereen aanvaardbaar. Dit is bovendien realiseerbaar met een minimale investering van tijd, geld en energie en doet geen afbreuk aan de meerwaarde van meertaligheid voor wie daartoe gemotiveerd is op basis van noodzaak en/of interesse. Integendeel: de propedeutische waarde van een plantaal vormt een springplank naar meertaligheid.

Reactie:

1. Vele studenten hanteren het standaardnederlands als een vreemde, bijna kunstmatige taal, stelt filosoof Abicht. Het standaardnederlands ís een (bijna) kunstmatige taal, want gestandaardiseerd.

2. Als je op specifieke geselecteerde plaatsen  Nederlands- of Engelstalige studierichtingen zou aanbieden, zal voor velen de keuze vlug gemaakt zijn in onze door het  anglomania-generalisvirus besmette samenleving. Zeker als dat ook nog eens meer kansen biedt op de (internationale) arbeidsmarkt. Een valse oplossing, zolang het Engels de status geniet van officieuze lingua franca!

Als de minister op taalkundig-communicatief gebied werkelijk gelijke kansen voor iedereen wil, zoals het een socialist betaamt, dan zal hij eerst de lat voor talen lager moeten leggen door het aanbieden van een eenvoudige plantaal, zoals het Esperanto, als eerste vreemde taal. Dit biedt verschillende voordelen, ook voor studenten hoger onderwijs. 1. De structurele eenvoud van een plantaal geeft een beter inzicht in het fenomeen taal en leidt tot betere kennis van de standaardmoedertaal. 2. In verschillende buitenlandse universiteiten (o.a. Duitsland, Hongarije, Rusland) hebben pedagogische experimenten aangetoond dat studie van een plantaal als eerste vreemde taal de leertijd voor volgende talen aanzienlijk verkort. 3. Een plantaal biedt een niet-discriminerende, democratische, economische en fundamentele oplossing voor het internationale communicatieprobleem. Vlaanderen kan hierin een pioniersrol vervullen.

Voor diegenen die behoefte aan en/of interesse voor andere talen hebben, kan de minister dan de lat voor talen zo hoog leggen als hij wil. Loont dit alles niet de moeite om eens onbevooroordeeld over na te denken?

Bovendien wil ik hier ook herinneren aan de woorden van de minister in de aanloop van de verkiezingen op 12 juni 1994: Ik steun uw voorstel om een objectief onderzoek naar uw voorstel om het Esperanto te gebruiken als brugtaal binnen de Europese Unie.

Belofte maakt schuld, ook voor een minister!

Dan Van Herpe

Koningin Fabiolalaan 2

2360 Oud-Turnhout

014/45.13.29

Vlaams Parlement - Commissie voor Onderwijs, Vorming en Wetenschapsbeleid

http://jsp.vlaamsparlement.be/docs/stukken/2001-2002/g1242-1.pdf

Een verzoekschrift betreffende onderwijs van het Esperanto ingediend op 22 oktober 2001 door de heer Leo De Cooman werd in de zitting van 11 juni 2002 behandeld met als voorzitter Gilbert Vanleenhove (CD&V) . Verslag uitgebracht door de heren Dirk De Cock en Luc Martens.

De voorzitter, Gilbert Vanleenhove (CD&V),verwijzend naar een brief van minister van onderwijs Marleen Van der Poorten (29/01/2002) aan Leo De Cooman:

 “Het is mijn persoonlijke mening dat de overheid in dit stadium onmogelijk kan overgaan tot het uitvoeren  van uw wens, precies omdat de groep Esperantogebruikers veel te miniem is en het maatschappelijk draagvlak voor deze taal ontbreekt. Ik kan u alleen maar aanraden te ijveren voor een breder draagvlak en voor meer uitstraling van de taal waarvoor u opkomt. Pas als dat gebeurt, zal waarschijnlijk automatisch een maatschappelijk debat op gang komen waar we dan, als blijkt dat de tijd er rijp voor is, kunnen op ingaan.”

De voorzitter, Gilbert Vanleenhove (CD&V), verwijzend naar een brief van toenmalig minister van Onderwijs Luc Van den Bossche als antwoord op een resolutie van mevrouw Cecile Verwimp-Sillis betreffende lessen in Esperanto dat de commissie tijdens de vorige legislatuur besprak en dat toen niet werd aangenomen (Parl. ST., V1. P., 1995-1996, nr. 2):

“Vermits er momenteel geen concrete aanwijzingen zijn dat Esperanto ooit de brugtaal zal worden, is het volgens de minister niet aangewezen om Esperanto momenteel als leervak aan te bieden. Onderwijs mag geen proefterrein voor experimenten zijn.”

Dirk De Cock (Spirit):

- is van oordeel dat men niet van bovenaf een vak ter studie kan opleggen. Er is daartoe een draagvlak nodig dat aan de basis ontstaat.

- Elke taal is voor hem een deur die je kan openen in het Europese huis. Esperanto is volgens hem echter een kamer waarvan de muren niet zijn bekleed. Hem is ooit nog verteld dat wanneer men een literair werk zou laten vertalen naar het Esperanto en dit werk dan opnieuw door iemand anders zou laten vertalen naar de oorspronkelijke taal men een droge, zakelijke tekst krijgt als resultaat.

Kris Van Dijck (N-VA):

- stelt met de minister vast dat er geen draagvlak is voor deze taal. Taal moet men zien als cultuurelement en als communicatiemiddel. Esperanto is uiteraard enkel op het tweede element aangewezen.

- Eo is een verenging van het taalgebruik.

Gilbert Van Baelen (Open VLD):

- Taal is een element waarmee men een cultuur leert kennen.

- Stelt vast dat het Esperanto ondertussen al decennialang gepromoot wordt, maar dat het aantal gebruikers niet sterk toeneemt.

Julien Librecht (VB):

- gelooft in het gebruiksgemak van het Eo vermits deze taal soepel, genuanceerd en logisch opgebouwd is.

- gelooft ook niet in de mogelijkheid van een kunstmatige taal. Een taal is een levend gegeven en zoekt zijn eigen bedding wat te maken heeft met de ziel van een taal. Dit is niet aanwezig.

- er ligt bij dit verzoekschrift geen wetenschappelijke benadering. Dit is volgens hem noodzakelijk om met kennis van feiten te oordelen over dergelijke verzoekschriften.

- in het leerplichtonderwijs mag er geen sprake zijn van dergelijke experimenten.

Frans Ramon (Groen!):

- is van mening dat het grote nadeel van het Esperanto is dat het een kunstmatige taal is. Het argument dat de culturele diversiteit zou bedreigd worden, is volgens hem achterhaald.

Hilde Claes (SP.A):

- onderschrijft de argumenten van de minister. Er is immers geen maatschappelijk draagvlak.

- In tijden waarin een internationalisering belangrijk is, moet men het accent leggen op de levende talen.

- kan niet akkoord gaan met de houding van de verzoeker waar die vermeldde dat hij bezorgd is over het feit dat de mensen al maar meer talen moeten kennen. Als dit zo is, dan zou men bovenop ook nog eens een kunstmatige taal moeten bijleren, wat niet consequent zou zijn.

Gilbert Vanleenhove (CD&V):

- sluit zich aan bij de sprekers.

- is ook van mening dat het maatschappelijk draagvlak nog te klein is

- wil wel aanstippen dat er in de provincie West-Vlaanderen in bepaalde scholen projecten lopen met Eo die gekaderd worden in projecten mondiale vorming via internet. Op die manier corresponderen deze jongeren met de ganse wereld en leren zij op die manier een stuk van elkaars taal kennen. De kinderen zijn erg enthousiast over deze projecten.

- Enkele maanden terug vond in het Europees Parlement ook de Euroskola plaats. Daarin is ook een specifieke groep actief met Eo waarbij de jongeren op een soepele manier met elkaar contact kunnen leggen.

- Hij beaamt de opmerking uit het verzoekschrift dat wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat kinderen en volwassenen die eerst Eo hebben aangeleerd, veel makkelijker vakken die betrekking hebben op logisch denken, kunnen leren.

Wie een hond wil slaan …

Brennus Legranus Zegt: Januari 8, 2008 op 7:08 pm
LATIN: THE LANGUAGE OF EUROPE

Met alle begrip: ziet u reeds een Franse bouwvakker in het Latijn de weg vragen aan een Griekse boer?

Plene respektante: chu vi povas imagi francan konstruiston latine pridemandi la vojon al greka kampulo?

Avec respect: pouvez-vous vous imaginer un ouvrier de bâtiment demandant son chemin en latin à un paysan grec?

Alle Achtung: sehen Sie schon ein französischer Bauarbeiter auf lateinisch einem griechischer Bauer nach dem Weg fragen?

With due respect: can you imagine a french building worker asking a greek farmer the way in latin?

  Het Esperanto is de vredestaal. Het maakt demokratische contacten mogelijk, omdat personen ermee op voet van gelijkheid met elkaar spreken, want Esperanto heeft politieke of historische bindingen met geen enkele staat. De internationale taal kan niet de taal van een of andere natie zijn. In dat geval zouden de moedertaalsprekers van die taal voordeel hebben ten opzichte van personen van andere nationaliteiten. De Europese Unie heeft dat begrepen en privilegieert geen enkele taal ten overstaan van andere, dat heeft dan wel zeer specifieke uitgaven en niet bevredigende communicatie omwille van de vertaling als gevolg.

  In Afganistan wordt het Esperanto in vluchelingenkampen onderwezen als de "Vredestaal". Het laat toe te handelen zonder vijandige gevoelens, die veroorzaakt worden omwille van historische redenen. In jongerenkampen in Japan en Korea schept het Esperanto nieuwe contacten op basis van gelijkheid. De Internationale Taal wordt er, samen met computerkunde, onderwezen aan vertegenwoordigers van inlandse volkeren; dit stelt hen in staat ervaring uit te wisselen over de bescherming en het laten gelden van hun rechten.

  De UNESCO heeft goed begrepen dat Esperanto dezelfde doelen als zijzelf nastreeft: vrije informatiedoorstroming in het algemeen en vooruitgang in onderwijs, wetenschappen en cultuur. Daarom heeft de wereldorganisatie twee resoluties gestemd, in 1954 en 1985, gelet op de positieve betrachtingen van de Universele Esperanto-Associatie (UEA).

  De UEA zal in 2008 haar honderdste verjaardag vieren. Bij deze gelegenheid en om de reeds vermelde redenen, zal ze voorgesteld worden als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Vrede. Daartoe mogen enkel parlementsleden van erkende staten het initiatief nemen. Dit deden de dames Gisèle Ory, lid van de Zwtiserse Statenraad, en Francine John-Calame, lid van de Zwitserse nationale raad. Hun brief vertrok enkele dagen geleden naar Oslo.

  Een persconferentie zal in CDELI de twee Zwitserse parlementsleden bijeenbrengen met mevrouw Mireille Grosjean, medevoorzitter van de Zwitserse Esperanto-Associatie, op 22 november 2007, om 13h00.

Les Brenets, 15 november 2007 | Nederlands: Leo De Cooman

www.esperan.to/ses

Barbara Wallraff – Amerikaanse journaliste

English isn't managing to sweep all else before it (let op de verwoording!) -- and if it ever does become the universal language, many of those who speak it won't understand one another.

If we want to exchange anything beyond rudimentary messages with many of our future fellow English-speakers, we may well need help from something other than English.

And the difference between native speakers and second- or foreign-language speakers is an important one subjectively as well as demographically. The subjective distinction I mean will be painfully familiar to anyone who, like me, spent years in school studying a foreign language and is now barely able to summon enough of it to order dinner in a restaurant.

(Deze ervaring zal vele ex-ASO-ers, eveneens ondanks vele les- en studie-uren Frans, Engels en Duits, bekend in de oren klinken.)

Certainly, the world's ships and airplanes are safer if those who guide them have some language in common, and restricted forms of English have no modern-day rivals for this role. (Blijkbaar heeft ze nog nooit van Esperanto gehoord!)  The greatest danger language now seems to pose to navigation and aviation is that some pilots learn only enough English to describe routine situations, and find themselves at a loss when anything out of the ordinary happens. (Het zal je maar overkomen!)

The consensus among those who study these things is that Internet traffic in languages other than English will outstrip English-language traffic within the next few years.

However unwelcome this news may be to some, not even headlong technological advances mean that computers will soon be doing all the hard work of coping with other languages for us. For the foreseeable future computers will be able to do no more than some of the relatively easy work. When it comes to subtle comprehension of our world and the other people in it, we are, as ever, on our own.

Maandblad “The Atlantic Monthly” - november-editie: “What global language?” (http://www.theatlantic.com/cgi-bin/o/issues/2000/11/wallraff.htm )

……………………………………………………………………………………………………………

“Our complex spelling requires years of effort to master, and very few people master it completely"

"Our devilish spelling system is a prominent and often painful part of our lives, and yet mastery of it is essential for anyone who wants to be regarded as literate. If you can't spell words in the accepted manner, then many readers will dismiss your work as obviously not worth reading".  (...) In fact English appears to be drifting towards a system  like that of Chinese, in which the written form has nothing to do with its pronunciation : instead, each word is represented on paper by a set of arbitrary but conventional marks."  p. 4  

"English spelling is notoriously complex, irregular and eccentric, more so than in almost any other written language on earth" (p 266)

 "MIND THE GAFFE" - "The Penguin Guide to Common Errors in English"
van R.L.Trask

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

"It is in the general interest of the United States to encourage the development of a world in which the fault lines separating nations are bridged by shared interests. And it is in the economic and political interests of the United States to ensure that if the world is moving toward a common language, it be English; that if the world is moving toward common telecommunications, safety, and quality standards, they be American; that if the world is becoming linked by television, radio, and music, the programming be American; and that if common values are being developed, they be values with which Americans are comfortable."

David Rothkopf : "In praise of cultural imperialism ?", FOREIGN POLICY, SUMMER 1997

KOEN RAES

Een gedeeld Esperanto als Europese taal, dat dan natuurlijk ook aan alle Europeanen geleerd zou moeten worden, had wellicht meer bijgedragen tot zowel een gemaakt Europa als tot een grotere bescherming voor kleine taalgemeenschappen, en het had tegelijk de Europese identiteit tegenover de Amerikaanse versterkt. Thans is het hek van de dam en worden het Engels, het Spaans en het Chinees wellicht de lingua franca op wereldvlak, waardoor het lot van alle andere talen toch enigszins precair wordt.

Koen Raes - Ethicus, universiteit Gent

De Morgen 10/11/2001

......................................................................................................................................................... 

Marc Eyskens

“De toekomst van het Esperanto zie ik ook in het raam van de stormachtige technologische ontwikkeling. Het vertalen via de computer, van bijvoorbeeld de Europese talen in het Chinees vergt een ongehoord ingewikkelde software. Indien daarentegen de meeste wereldtalen zouden worden vertaald in het Esperanto, via de computer, en men in onze scholen de jonge mensen tenminste een passieve kennis van het Esperanto zou aanleren, zou de taalcommunicatie in de wereld aanzienlijk worden verbeterd. Ik denk dat een vereniging als de uwe dringend contact moet opnemen met de geleerden in de ondernemingen die zich momenteel bezig houden met de baanbrekende nieuwe technologieën inzake simultaanvertaling.

Persoonlijke brief 25/01/2000

...................................................................................................................................................

Herman Brusselmans

Vraag: Zou het beter zijn als we allemaal dezelfde taal spraken?

H.B.: Zeer zeker. Ik vind het niet interessant om naar iemand te moeten luisteren die ik niet versta. (...) Wie vloeiend vijf, zes talen spreekt, voelt zich veel zelfverzekerder dan mensen die alleen hun moedertaal beheersen. Ik ga nooit op reis, maar mijn vrouw probeert me om te turnen. Als ze me ooit zover krijgt, kies ik een land uit waarvan ik de taal spreek. Omdat ik weet dat ik mij anders lullig zal voelen als ik iets met handen en voeten moet proberen uitleggen aan een Spanjaard of een Italiaan.

(De kans dat Vlaanderens grootste naar Spanje of Italië op reis gaat, is voorlopig dus onbestaande.)

De Morgen, 13/4/2001 pag. 17: over "Taal"

……………………………………………………………………………………………………………

Wilfried Decoo

Wonderdokters vinden makkelijk aanhang, omdat taalonderwijs een moeilijke opgave is en velen dus openstaan voor wondermiddelen en de beloften die ermee gepaard gaan. Maar het is erg naïef te denken dat "native teachers" nu plots hét verschil zullen maken, of dat alle kleuters zomaar een vreemde taal vlot leren, of dat Internet het taalleren nu plots anders én vanzelf maakt. Nee, de tips stellen het duidelijk: je moet als leerder zélf, op allerlei wijzen, en zoveel mogelijk, dagelijks met de taal bezig bezig bezig zijn.

Hoogleraar in Antwerpen en Provo (VS) en auteur van onder meer de lesmethodes Eventail en Vocapuces.

De Standaard 20/03/2001 : Bezig, bezig, bezig zijn.

……………………………………………………………………………………………………………

Professor Johan Taeldeman neemt afscheid van de universiteit van Gent.

Wordt onze taal bedreigd door de stijgende invloed van het Engels?

“Nee. Die Engelse invloed uit zich alleen in de woordenschat. (…) Wat ik veel gevaarlijker vind, is dat het Engels  zo een groot domein verovert. Het duikt op in het bedrijfsleven en het hoger onderwijs. Dat is gevaarlijk. Want als het Engels de standaardtaal wordt voor de wetenschap, de cultuur, de politiek… dan worden de andere talen gedegradeerd tot dialecten.”

…

Toen  de culturele elite in Vlaanderen rond het jaar 1900 ervoor koos om als standaardtaal het Nederlands van het Noorden over te nemen, betekende dat ook: de uitspraak van het Noorden.   Maar sindsdien zijn er allerlei processen komen opborrelen, zoals het harder worden van de schrapende ch, het stemloos worden van v en z, de ei die opschuift naar de aai, de diftongering van de ee en de oo… Tot in het begin van de twintigste eeuw keurden uitspraakdeskundigen dat nog af, maar nu zijn alle remmen los. Luister naar die Hollandse correspondenten op de VRT: Jetteke Van Wijk en Esther Verhalle, vreselijk! Geen mens zou dat bij ons willen overnemen. Maar luister ook eens naar Nederlandse zangers van dertig jaar geleden: Wim Sonneveld, Jules de Corte, Boudewijn de Groot… die staan dichter bij de Vlamingen van vandaag dan bij Nederlanders van vandaag. (Ludo Permentier)

De Standaard – Cultuur en Media- p. 36-37- De man van taal – 9-10 oktober 2004