Archief

De Nederlandse taal kent het gezegde: Zoveel malen man als je talen spreken kan.

Het officiële EU-talenbeleid is gebaseerd op dit intellectueel prestigebeleid: iedereen moet minimum (!) twee vreemde talen leren. Meertaligheid als norm: de Europeaan als taalkundige macho! Ge moet geen universitaire studies gedaan hebben om te weten dat dit een utopie, een EU-topie, is die bovendien het communicatieprobleem niet oplost in een gebied met alleen reeds 24 officiële talen.

Iedereen weet echter dat het Engels als officieuze lingua franca niet alleen geen strobreed in de weg gelegd wordt, maar door velen zelfs enthousiast aangeprezen wordt. Daarmee heeft de Nederlandse taal er een gezegde bij: Zoveel méér man als je Engels spreken kan. De variatie hierop geeft de werkelijkheid echter béter weer: Zoveel méér man als je dénkt dat je Engels spreken kan!

 

From: dan van herpe Sent: Thursday, June 30, 2016 3:47 PM To: stephanie.vancampenhout@vlaamsparlement.be Cc: guy@tegenbos.be Subject: AEDE-EL, "Bulletin d'information" 

Geachte mevrouw Van Campenhout,

 

Ter informatie stuur ik u een verwijzing naar het zopas verschenen Bulletin d’ information n° 2 van l’Association Européenne des Enseignants (AEDE). Hierin is een artikel gepubliceerd van onze landgenoot Germain Pirlot, oud-leraar Frans, Latijn, Geschiedenis, over de talenpolitiek van de Visegradgroep (V4 landen), met als thema: “Perspectives d’une communication linguistique dans l’UE” (pag. 22). http://www.aede-el.be/uploads/documents/BI/BI-2016-06.pdf 

Ook in andere landen wordt over Esperanto gesproken!

 

Vriendelijke groet,

 

Dan Van Herpe

Wouwerstraat 160

2300 Turnhout

From: Stephanie Van Campenhout 

Sent: Friday, July 1, 2016 11:29 AM 

To: dan van herpe

Subject: RE: AEDE-EL, "Bulletin d'information" 

Geachte heer Van Herpe,

 

Hartelijk dank voor uw aanvullende informatie. Ik heb alle documentatie en uw laatste mails bezorgd aan mevrouw Helsen; het is nu immers aan haar/de fractie om te bekijken of en hoe men hier concreet verder mee aan de slag zou gaan.

Vanzelfsprekend houd ik u verder op de hoogte!

 

Met vriendelijke groeten,

 

Stéphanie Van Campenhout

Medewerkster van Kathleen HELSEN

Vlaams volksvertegenwoordiger – Woordvoerster Onderwijs CD&V-fractie Vlaams Parlement

Schepen in Herselt

 

Vlaams Parlement – 1011 Brussel

T: 02/552.43.18

Gsm: 0494/98.92.95

E: stephanie.vancampenhout@vlaamsparlement.be

www.kathleenhelsen.be

 

---

From: dan van herpe

Sent: Friday, July 1, 2016 11:49 AM

To: Stephanie Van Campenhout

Cc: kathleen.helsen@vlaamsparlement.be

Subject: Re: AEDE-EL, "Bulletin d'information"  

Geachte mevrouw Van Campenhout,  

Nogmaals van harte dank voor de betoonde interesse! En denk erom: Waar een wij is, is een weg!

Vriendelijke groet,  

Dan Van Herpe  

---

From: dan van herpe

Sent: Tuesday, July 12, 2016 3:52 PM

To: Kathleen.Helsen@vlaamsparlement.be

Cc: Stephanie.VanCampenhout@vlaamsparlement.be ; guy@tegenbos.be

Subject: Lerarenopleiding: waarom, hoe, waar? - prof. Ilona Koutny 

Geachte mevrouw Helsen,

 

In mijn mail van 24/06/2016: Esperanto in het onderwijs?, gaven wij u, op uw vraag, onze visie op het implementeren van Esperanto in het onderwijs en het daarmee gepaard gaande lerarenprobleem.

De opleiding van leraren Esperanto is ook een zorg in het Esperanto-milieu. In het driemaandelijks tijdschrift Internacia Pedagogia Revuo (IPR) van de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI) staat op pagina’s 4-9 een bijdrage van Dr. Ilona Koutny, professor Interlinguïstiek aan de Universitato Adam Mickiewicz (UAM) in Poznan (Polen): Instruista trejnado: kial, kiel, kie? - Lerarenopleiding: waarom, hoe, waar? (http://ilei.info/pdf/Ipr162rete_elibre_wehdwhnfuil.pdf)  

In de tweede paragraaf op pag. 6 erkent zij het probleem.

Er is een tekort aan Esperanto-leraren die bevoegd zijn om in scholen Esperanto te onderwijzen. Als in een land het Ministerie van Onderwijs zou beslissen Esperanto in te voeren, al was het maar als experiment in enkele scholen, zou het een probleem zijn om voldoende gekwalificeerde leraren te vinden.

Professor Koutny omschrijft wat een Esperanto-leraar moet kennen, over welke vaardigheden hij moet beschikken en waar (in Polen) een universitair diploma/getuigschrift kan behaald worden. Het laatste jaar van de driejarige opleiding Interlinguïstiek aan de UAM is een taalpedagogisch specialisatiejaar, bedoeld als lerarenopleiding. Hieraan kunnen kandidaat-Esperanto-leraren, samen met de derdejaarsstudenten Interlinguïstiek, deelnemen. Na aflevering van een eindwerk over gramatiko, literaturo, movado kaj kulturo en deelname aan het eindexamen kunnen ze een ILEI-diploma behalen. Dit is het hoogst haalbare niveau wat een diploma van Esperanto-leraar betreft.

Professor Koutny meldt verder nog dat men in Polen ook via het internet (Edukado.net), onder degelijke begeleiding, een lerarenopleiding kan volgen. Hier is echter een lokale (in Poznan), vervolledigende, praktische opleiding nodig voor het behalen van een attest.

Ook in het Germana Esperanto-Centro van Herzberg am Harz kan men via een modulair systeem een diploma behalen dat voldoet aan de normen van het Germana Esperanto-Instituto.

Er zijn nog andere, minder hoogwaardige, opleidingssessies in het kader van ILEI-activiteiten. Professor Koutny stelt echter dat het nodig is de diverse programma’s op een hoog universitair niveau te harmoniseren zodat het ILEI-diploma kwalitatief verzekerd blijft.

Mogen wij hopen dat deze aanvullende informatie een bijkomende stimulans is voor uw onderzoek naar de algemeen vormende waarde en de didactische mogelijkheden van het Esperanto in het onderwijs?

  

Vriendelijke groet,

  

Dan Van Herpe

Wouwerstraat 160

2300 Turnhout

From: dan van herpe

Sent: Sunday, September 4, 2016 11:12 AM

To: Stephanie Van Campenhout

Cc: Leo@De-Cooman.be ; Kristin Tytgat ; Durwael Ivo ; Pirlot Germain ; guy@tegenbos.be

Subject: Esperanto in het onderwijs? 

Geachte mevrouw Van Campenhout,

 

Het heeft wat tijd gevergd om uw antwoord met enkele medewerkers te bespreken. Wat uw eerste vraag betreft: meer info over het Multlingva-akceliloproject (MAP), kan ik u het volgende meedelen.

De heer Zlatko Tišjlar, auteur van het MAP, heeft me laten weten dat zijn project op de tweede plaats gestrand is in de beoordeling door het Kroatisch EU-agentschap en bijgevolg niet in aanmerking komt voor subsidiëring. Er was maar financiering voor één project voorzien. Daarom zond hij me het dossier zoals hij het in maart 2016 in het kader van het door de E.U. gefinancierde Erasmus+ programma had ingediend ^(*). Hij gaf me nog mee dat Europees Commissaris Andriukaitis ^(**) bereid was/is het project te steunen.

Wij hebben ook nog enkele Esperanto-experten gecontacteerd die, desgewenst, meer informatie kunnen geven over bestaande leerplannen en opleidingen voor leraars.

Zsófia Kóródy (Hongarije)

- gaf gedurende 16 jaar Esperantoles in het Németh László Gimnazio van Budapest, waar Esperanto een keuzevak is;

- was gedurende een bepaalde tijd vakspecialiste voor Esperanto bij het Hongaars Ministerie voor Onderwijs;

- werkt in het Germana Esperanto-Centro van Herzberg am Harz met een Duits team aan een modulair opleidingssysteem voor leraren.

Márta Kovács (Hongarije):

- zeer competent wat betreft het officieel Esperanto-onderwijs in de Hongaarse scholen;

- lerares Frans.

Katalina Kováts (Polen)

- vice-redactrice van Internacia Pedagogia Revuo (IPR), het tijdschrift voor Esperantoleraren;

- beheert http://edukado.net/, het forum voor leraren, cursusbegeleiders en ‘zelfstudenten’;
- het thema van haar doctoraatswerk was: "De propedeutische waarde van het Esperanto".

Wij hebben alle begrip voor het feit dat het nog niet duidelijk is in welke context u dit gegeven moet plaatsen en beseffen maar al te goed dat er nog een lange, moeilijke weg te gaan is.

Uw voorstel om contact op te nemen met de verschillende onderwijskoepels en de onderwijsinspectie deed me echter wel de wenkbrauwen fronsen en dit om verschillende redenen.

1/ De instanties die u vernoemt zijn mij (en ook de heer Leo De Cooman met wie ik in dezen nauw samenwerk) totaal onbekend terwijl ze bij wijze van spreken tot uw dagelijkse ‘biotoop’ horen. Ik weet dus in de verste verte niet wie ik moet contacteren, laat staan: hoe ik hen moet overtuigen om met ons in overleg te gaan. Hierover zou ik graag wat meer uitleg vernemen.

2/ Ik noch de heer De Cooman zijn voldoende onderlegd om op dit niveau een gesprek te hebben met vakmensen uit de onderwijswereld. Wij zijn geen onderwijsexperten. Met de hulp van de Vlaamse Esperantobond zijn we daarom op zoek gegaan naar iemand die hiertoe én bekwaam én bereid is. We kwamen terecht bij mevrouw Kristin Tytgat, docent vreemde talen aan de V.U.B. Gezien haar tijd beperkt is, stelt ze wel als voorwaarde dat wij het voorbereidend werk doen.

Geachte mevrouw Van Campenhout, mag ik hopen dat ik hiermee een afdoend antwoord gegeven heb op uw vragen? Uiteraard zijn wij steeds bereid tot het verstrekken van verdere informatie.

  

Vriendelijke groet,

  

Dan Van Herpe

Wouwerstraat 160

2300 Turnhout

  

^(*) Zie bijlage: MAP

^(**) Zie bijlage: Eŭropa Bulteno, p. 1-5 en bijlage: Historische toespraak, wat de vertaling is van de tekst in bijlage 1.

**********************

From: Stephanie Van Campenhout

Sent: Wednesday, September 7, 2016 9:57 AM

To: dan van herpe

Subject: RE: Esperanto in het onderwijs? 

Geachte heer Van Herpe,

Hartelijk dank voor uw uitgebreide antwoord.

Ik heb uw opmerkingen bij ons voorstel voorgelegd aan mevrouw Helsen; we zullen zelf initiatief nemen om de koepels, pedagogische begeleidingsdiensten,… te contacteren met de vraag of ze bereid zijn tot een gesprek.

Wat ik even wilde polsen: mag ik hierbij ter info ook documenten bezorgen die u me reeds bezorgde of is het eerder wenselijk voor u dat dit materiaal niet verspreid wordt en ik me ‘beperk’ tot een korte situatieschets?

Met vriendelijke groeten,

 

Stéphanie Van Campenhout

Medewerkster van Kathleen HELSEN

Vlaams volksvertegenwoordiger – Woordvoerster Onderwijs CD&V-fractie Vlaams Parlement

Schepen in Herselt

Vlaams Parlement – 1011 Brussel

T: 02/552.43.18

Gsm: 0494/98.92.95

E: stephanie.vancampenhout@vlaamsparlement.be

www.kathleenhelsen.be

***********************

From: dan van herpe

Sent: Wednesday, September 7, 2016 2:43 PM

To: Stephanie Van Campenhout

Cc: Durwael Ivo ; Kristin Tytgat ; Pirlot Germain ; Leo@De-Cooman.be

Subject: Re: Esperanto in het onderwijs? 

Geachte mevrouw Van Campenhout,

 

Ook van harte dank voor uw antwoord en het begrip voor ons standpunt wat het contacteren van de officiële instanties betreft.

Uiteraard mag u alle reeds verstrekte informatie gebruiken en verspreiden. Ik vind dit zelfs zeer wenselijk. Gezien slechts zeer weinig mensen objectief over het Esperanto geïnformeerd zijn, is het verstrekken van ruime informatie geen overbodige luxe: eerst kennis, dan wijsheid!

  

Vriendelijke groet,

 

Dan Van Herpe

 

 

 

 

 

 

Historische toespraak.

 

Het 101^ste Esperantowereldcongres ging dit jaar van 23 tot 30 juli door in de Slovaakse stad Nitra. Er waren 1253 aanwezigen uit 60 landen.

Bij de opening van de Conferentie over Taalpolitiek hield Europees Commissaris voor Gezondheid en Voedselveiligheid, Vytenis Andriukaitis (Litouwen), volgende toespraak, in het Esperanto! Hij is daarmee de eerste EU-commissaris die officieel de internacia lingvo gebruikt. Noem dit gerust een historische gebeurtenis!                                                                

                                   *****************

Ik ben heel verheugd hier te zijn in Nitra voor deze belangrijke conferentie over taalcommunicatie in de EU, en ik dank de organisatoren voor het geleverde werk in het voorbije jaar. De drie onderwerpen van de conferentie zijn bijzonder actueel in het huidige Europa. Te weten: burgerengagement en veeltaligheid, economische integratie en veeltaligheid en onderwijs en verbeterd taalonderricht.

Europese integratie werd soms bekritiseerd als zogezegd te ver van de burgers; dat het gaat over economie in plaats van over burgers; dat het mislukt is in het aanspreken van de burgers op het emotionele niveau. De groei van eurosceptische politieke bewegingen in de laatste jaren kan grotendeels een gevolg zijn van sterke nationale identiteiten tegenover de Europese identiteit, die zwak of onbestaande is.

Burgers beschouwen de veeltaligheidspolitiek van de EU als zwak omdat ze in het praktische leven vaak verplicht zijn in hun contacten met EU-instellingen slechts één of twee overheersende talen te gebruiken. Dit leidt tot toenemende vervreemding van de EU bij burgers, wier taal niet ruim gebruikt wordt door de EU-instellingen. Zo’n ongelijkheid zou niet mogen bestaan. Veeltaligheid is een kernwaarde van de EU omdat ze vertegenwoordigd wordt in het hart van het devies van de Europese Unie: eenheid in verscheidenheid.

De vier vrijheden, die van bij het begin centraal stonden in het Europese project – het vrij bewegen van goederen, personen, diensten en kapitalen – impliceren allemaal uitwisseling tussen sprekers van verschillende talen, hetzij rechtstreeks, hetzij met hulp van professionele vertalers en tolken. Feítelijk zijn we allemaal anders, maar eígenlijk zijn we allemaal gelijk. Elk land heeft zijn eigen culturele identiteit, verschillende culturele minderheden en vaak niet slechts één officiële taal, maar ook meerdere verschillende vreemde talen binnen zijn grondgebied. En die bontheid maakt ons verschillend, maar ook gelijk, tenminste indien het gaat over onze rechten en kansen.

Veeltaligheid is essentieel om non-discriminatie te verzekeren in de behandeling van EU-burgers, en om te verzekeren dat alle talen die binnen de EU gesproken worden,  grote en kleine, nationale, regionale en minderheidstalen, op gelijke manier gerespecteerd en beschermd worden. Elke taal is een centraal element in de identiteit van zijn spreker. Ongeveer 18 % van de hele EU-bevolking heeft het Duits als moedertaal; minder dan 1 % spreekt Litouws, mijn moedertaal. Maar dat is niet belangrijk voor mij. Het Litouws is de taal en de manier van denken waarin ik opgegroeid ben; het is het eerste paar lenzen waardoor ik de wereld leerde bekijken.

Ik moet u eraan herinneren dat de Europese Unie een mooi vredesproject is. In 2012 kreeg de EU de Nobelprijs voor de vrede wegens het promoveren en het herstellen van de vrede, de democratie en de mensenrechten in Europa. De veeltaligheid in de EU zou een voorbeeld kúnnen en moéten zijn voor het streven naar leven in vrede en verscheidenheid. Er bestaan natuurlijk meerdere landen die twee of drie officiële talen hebben, zoals België, Finland of Ierland. Soms speelt elk van die talen een verschillende rol, maar het bestaan zelf van zulke veeltaligheid is een evidente uitdrukking van democratie. Overigens worden in het Europese Parlement en in de Europese Raad alle 24 talen ten volle gebruikt.

In de Europese Commissie hebben we drie werktalen, maar veel documenten worden ook in alle overige EU-talen vertaald. Om de taaldiversiteit in de EU te bewaren gebruiken wij in de Europese instellingen veel vertaling. Het is natuurlijk niet mogelijk elk document en elk nieuws dat de Europese Commissie publiceert, in 24 talen te vertalen. Nochtans is de meerderheid van de informatie die het algemene publiek aanbelangt, zoals het portaal van de Openbare Gezondheid, dat mijn eigen diensten beheert, beschikbaar in alle of het merendeel van de officiële talen.

Maar zelfs met de steeds toenemende kansen om gemakkelijk begrijpbare informatie te voorzien voor iedereen, moeten wij blijven onthouden dat kennis van andere talen in een concurrerend milieu een aanzienlijk voordeel geeft. Het is derhalve belangrijk dat meerdere talen onderwezen worden op school. Leerlingen moeten ook taalvaardigheden en een open houding tegenover talen verwerven, die het hun zullen mogelijk maken hun taalkennis levenslang verder te ontwikkelen.

De Europese Unie steunt het taalonderwijs financieel en zij erkent ook het belang van taalverscheidenheid door het onderwijs, zowel van grote als van kleine talen, te ondersteunen. Wij helpen de lidstaten via het ondersteunen van activiteiten van gezamenlijk leren, die de uitwisseling van goede leermethodes vergemakkelijken, zodat er initiatieven kunnen ontstaan zoals die, welke u hier ziet. Wij helpen ook via financiering door Erasmus+ en via meerdere andere middelen.

De samenwerking tussen lidstaten op het gebied van taalonderwijs en studie wordt zeer verwelkomd door de Europese Commissie. De vaardigheid te communiceren in meerdere talen is een deel van het sleutelproject Competence Framework for Lifelong Learning, dat de Commissie zal herzien en versterken als een onderdeel van de Agenda van Vaardigheden, die iets meer dan een maand geleden aangenomen werd.

Al deze vermelde maatregelen zijn essentieel, want ze komen niet alleen tegemoet aan de  de noden van Europeanen die uit een veranderende maatschappij komen, maar ze kunnen ook bijdragen tot meer integratie. Bijvoorbeeld: het project MIME (Multlingvismo, Inkludo kaj Moviĝemo en Eŭropo - Veeltaligheid, Integratie en Mobiliteit in Europa), gecoördineerd door de Universiteit van Genève en door Professor Grin, stellen een wetenschappelijke ondersteuning ter beschikking met als doel aan te tonen dat integratie en migratie volledig samenvallen met het huidige, veeltalige Europa.  We moeten dus gedurig de beste methodes van taalonderwijs overal in de EU bevorderen. We moeten ook alle beschikbare middelen overwegen om die doelen te bereiken.

Gelieve mij dan toe te staan mijn toespraak voort te zetten met mijn persoonlijke mening over een andere zaak, die al te vaak vergeten wordt, maar even belangrijk zou kunnen zijn: Esperanto.

Voor mij persoonlijk heeft Esperanto een duidelijk verband met de strijd tegen dwang. In de Sovjetperiode was het gebruik van Esperanto een verzet tegen de heersende Russische taal, die men ons dwong te gebruiken. In de dissidente beweging stelde ik voor in plaats daarvan Esperanto te spreken, als symbool van humanisme en democratie. Als jonge man leerde ik die taal omdat ik geïnspireerd was door de interne idee ervan: het ideaal van een wereld in vrede.

Het idealisme van Doctor Ludoviko Zamenhof, die het Esperanto ontwierp, wordt vaak verkeerd begrepen. Hij bedoelde: vrede, gebaseerd op gelijke rechten en rechtvaardigheid.
Esperanto is maar een middel, zij het een zeer belangrijk middel, om dit ideaal te helpen bereiken. Dit ideaal past volledig in het doel van de Europese Unie, dat men wel eens beschrijft als het succesrijkste vredesproject ooit. Het bracht aan de 28 EU-landen de langste periode van vrede in de geschiedenis.

Zoals Umberto Eco ooit schreef, kan het leven van Zamenhof voor ons een inspiratie zijn.
Hij sprak vloeiend vele talen en was zo een goed voorbeeld van veeltaligheid in de praktijk, een veeltaligheid die de EU nastreeft. Toch werd zijn hele leven beheerst door passie om de menselijke gelijkwaardigheid te verdedigen, door te vermijden dat de sterken hun taal opdringen aan de anderen. Hij begreep dat die wederkerige erkenning van gelijke mensenrechten voor alle burgers nodig is voor een duurzame vrede.

Een interessant boek van dr. Ulrich Lins, La danĝera lingvo [De gevaarlijke taal], beschrijft de pogingen van de regimes van Hitler en Stalin om het Esperanto uit te roeien. Hitler haatte die "kunstmatige taal, uitgedacht door een Jood", en schrijft dat zelfs letterlijk in Mein Kampf. Stalin begreep dat de rechtstreekse internationale communicatie, die mogelijk is door Esperanto, zijn eigen propaganda snel zou kunnen ondergraven. Beide regimes vermoordden vele Esperantisten en men kan zeggen dat een taal, waarvoor mensen gestorven zijn, wortelt in de menselijke geschiedenis en niet meer als "kunstmatig" beschouwd kan worden.

Ik zou graag enkele misverstanden over Esperanto rechtzetten. Sommigen zeggen: "Esperanto heeft geen cultuur." Wie zo denkt, is zozeer gebonden aan de idee van een nationale cultuur, aan een nationalistisch concept, dat hij niet in staat is zich een taal in te beelden, wier cultuur gemeenschappelijk zou zijn voor het hele mensdom. Nochtans heeft Esperanto alles wat de meest geëvolueerde nationale talen hebben: poëzie, theater, fictie en non-fictie, uitstekende vertalingen uit de beste wereldliteratuur, geschreven door moedertaalsprekers van die taal. Esperanto heeft gedurende zijn bijna 130-jarig bestaan en ontwikkeling zijn eigen rijke originele cultuur geschapen, waaraan alle gebruikers bijdragen uit verschillende naties en bevolkingsgroepen van de wereld: deze cultuur werd werelderfgoed.

Esperanto is op vele vlakken een bondgenoot van kleine talen. Het maakt communicatie mogelijk over de hele planeet. Zijn zeer efficiënte grammatica en woordenschat maken het mogelijk dat men het heel snel leert, in ongeveer een tiende van de tijd die nodig is om eender welke nationale taal te leren. Bovendien versnellen en verbeteren de propedeutische kwaliteiten van Esperanto, die dikwijls in de praktijk getest werden, de latere studie van andere talen. Zijn woordenschat is hoofdzakelijk Hindo-Europees en zijn syntaxis heeft veel gemeen met talen die zo verschillend zijn als het Fins, Hongaars, Turks en Mandarijn-Chinees. Zo is het een ideale springplank voor de studie van andere talen. Dit fenomeen zal meer in detail besproken worden in onze conferentie.

Het Engels is zeer nuttig en wereldwijd verspreid maar het kan nooit de gelijkheid verschaffen in de communicatie, die het Esperanto geeft:  iedereen aanvaardt het leren van  een gemakkelijke, neutrale taal en vermijdt op die manier het imperialisme van één nationale taal, dat levenslange, onverdiende privilegies geeft aan moedertaalsprekers en op onbillijke wijze de meerderheid van het mensdom voortdurend benadeelt. Zelfs de vurigste Esperantisten verlangen niet dat het andere talen zou vervangen. Zamenhof schreef poëzie in het Jiddisch, zijn moedertaal, en in het Russisch, de taal waarin hij studeerde. Hij vertaalde het hele Oude Testament uit het Hebreeuws naar het Esperanto. Als dichter was Zamenhof zich ten volle bewust van de onvervangbare waarde van elke menselijke taal. Door het Esperanto vonden de literaire meesterwerken van mijn Litouws, en andere kleine talen, zoals het Hongaars, het Kroatisch en het Slovaaks, hun weg naar het Chinees en het Japans, en droegen zo bij tot internationaal begrip, wat essentieel is voor vrede.

Binnen de EU zou een rol voor Esperanto kunnen helpen een Europese identiteit te versterken en zo de EU efficiënter te maken in haar rol van bewerker van vrede in Europa en in de hele wereld. De EU en Esperanto zetten zich beide in voor het realiseren van vrede,  rechtvaardigheid en non-discriminatie. De EU is zich helemaal niet bewust van het ruime potentiaal dat Esperanto biedt om burgers meer tot elkaar te brengen en zodoende de Europese integratie te helpen bevorderen. Het verbeteren van de talige communicatie is een proces dat te vergelijken is met  de algemene vooruitgang van de Europese integratie, gebaseerd op de ideeën van Robert Schuman en voor het eerst uitgedrukt op 9 mei 1950: "Europa zal niet plots gemaakt worden, of volgens één enkel plan. Het zal opgebouwd worden via concrete realisaties, die eerst een feitelijke solidariteit zullen scheppen."

Op een gelijkaardige manier zal Esperanto niet plots vooruitgaan, maar via de vrijwillige beslissingen van enkele lidstaten om het een plaats te geven in hun leerplannen, in het begin als hulpmiddel voor het leren van talen in het algemeen. De V4, [de Visegrádgroep, de 4 Visegrád landen] zitten in een ideale positie om deze eerste stap te zetten in het kader van hun reeds goed geëvolueerde samenwerking op andere vlakken.

Ik hoop dat de conferentie van Nitra, voortbouwend op de conferentie van Bratislava in 2006, een belangrijke rol zal spelen in de versterking van de veeltaligheid en het verzekeren van het praktisch gebruik van al onze talen. Laat ons het gemeenschappelijk doel van het Esperanto en van de Europese Unie nooit vergeten: VREDE.

Nitra, 28 juli 2016

 

 

Van: "dan vanherpe" <dan.vanherpe@telenet.be>
Aan: "Stephanie Van Campenhout" <Stephanie.VanCampenhout@vlaamsparlement.be>
Cc: "Leo Cooman" <leo.de.cooman@telenet.be>, "Pirlot Germain" <gepir.apro@telenet.be>, "Kristin Tytgat" <kristin.tytgat@skynet.be> guy@tegenbos.be
Verzonden: Zaterdag 15 oktober 2016 21:25:30
Onderwerp: Strategie ter verbetering van het leren van talen

Van: "Stephanie Van Campenhout" <Stephanie.VanCampenhout@vlaamsparlement.be>
Aan: "dan vanherpe" <dan.vanherpe@telenet.be>
Verzonden: Maandag 17 oktober 2016 11:40:42
Onderwerp: RE: Strategie ter verbetering van het leren van talen

 

Geachte heer Van Herpe,

 

Dank voor deze bijkomende informatie.

Intussen kregen wij van het GO! de vraag of zij kunnen beschikken over verwijzingen naar wetenschappelijk onderzoek, dat dit alles onderbouwt. We kregen van u al heel wat info bezorgd (werkplan, applicatieformulier Erasmus+, verwijzingen naar bijdragen in tijdschriften,…) die we ook hebben doorgegeven met uw permissie, maar men lijkt dus wel op zoek naar iets meer dan dat, naar iets dat de voordelen van de implementering van Esperanto in ons onderwijs wetenschappelijk kan onderbouwen.

Bestaan er zulke studies? Kan u ons de eventuele verwijzingen bezorgen?

 

Met vriendelijke groeten,

 

Stéphanie Van Campenhout

Medewerkster van Kathleen HELSEN

Vlaams volksvertegenwoordiger – Woordvoerster Onderwijs CD&V-fractie Vlaams Parlement

Schepen in Herselt

 

Vlaams Parlement – 1011 Brussel

T: 02/552.43.18

Gsm: 0494/98.92.95

E: stephanie.vancampenhout@vlaamsparlement.be

www.kathleenhelsen.be

 

********************************************************************************** 

Van: dan.vanherpe@telenet.be [mailto:dan.vanherpe@telenet.be] 

Verzonden: woensdag 19 oktober 2016 22:04
Aan: Stephanie Van Campenhout
CC: Cooman, Leo; Pirlot Germain; Kristin Tytgat; Guy Tegenbos
Onderwerp: GO!

 

Geachte mevrouw Helsen, 

Geachte mevrouw Van Campenhout,

 

 

Tegemoetkomend aan de vraag van het GO! heb ik, met de hulp van enkele medewerkers uit binnen- en buitenland, volgende gegevens bijeengesprokkeld.

1/ Het belangrijkste onderzoek naar de propedeutische waarde van het Esperanto dat ooit gevoerd werd, gebeurde door professor Helmar Frank (°1933, + 2013) http://www2.cs.upb.de/extern/fb/2/Kyb.Paed/frank.html  in het Instituut voor Kybernetica van de Universiteit van Paderborn. Het volledige rapport hierover vindt u op http://www2.cs.upb.de/extern/fb/2/Kyb.Paed/loi/inhalt.htm . Het is de tweetalige (Duits-Esperanto) webversie van het boek: Sprachorientierungsunterricht – Lingvo-orientiga Instruado van Helmar G. Frank en Günter Lobin. (zie: https://www.bol.com/nl/p/sprachorientierungsunterricht/9200000040077548/)

2/ Ook de pagina https://en.wikipedia.org/wiki/Paderborn_method  is interessant in verband met het Paderborn-model. U vindt hier ook een link naar Claude Piron (+ 2008), een Zwitserse psycholoog en schrijver, als vertaler werkzaam bij de VN en de WGO en tevens een autoriteit wat Esperanto betreft. https://en.wikipedia.org/wiki/Claude_Piron 

3/ In de vorige mail verwees ik reeds naar de tekst van professor Renato Corsetti in verband met het Springboard to Languages project. Ik voeg hem toe als bijlage 1.

4/ Op de webpagina  http://ec.europa.eu/languages/information/documents/report-civil-society_en.pdf  staat volgend rapport: Policy Recommendations for the Promotion of Multilingualism in the European Union van 09 juni 2011 van het Europees Civil Society Platform on Multilingualism. Ik voeg dit toe als Word-bestand. Bijlage 2.

De verwijzingen naar wetenschappelijk onderzoek dat de didactische (en andere) mogelijkheden van het Esperanto onderbouwt, bevinden zich in deze tekst. 

De tekst bestaat uit twee delen: 

1. Full Version pag. 1-67 
2. Appendices pag. 3-75

De belangrijke passages i.v.m. Esperanto heb ik op een gekleurde achtergrond geplaatst. Ik lijst ze voor u op.

Deel 1: Full Version (pag.1-67) 
- pag. 26: In: 4.3 English as a ‘lingua franca’, approaches to fair linguistic communication : … and (5) the use of a planned language such as Esperanto.

- pag. 32: vermelding van EEU - Eŭropa Esperanto-Unio als lid van de Work group on Language Diversity and Social Inclusion;

- pag. 40: vermelding van EEU - European Esperanto Union - Seán Ó Riain, Jozef Reinvart als lid van de Work Group on Education;

- pag. 50: The Intercomprehension Approach met als onderdeel: The propaedeutic approach . Hier gaat het over Esperanto als Springboard to Languages;

- pag. 51: Onder: Additional recommendations for the support of multilingualism wordt als tweede voorbeeld van best practice example: Pasporta Servo vermeld.

Deel 2: Appendices 1-2 (pag. 3-75) 

- pag. 4-5: een bijdrage van EEU over Linguistic rights for all EU languages; removing discrimination;

- pag. 6-7: Onder: (6.4) Challenges: English as a lingua franca komen bijdragen van EEU en van EFNIL (European Federation of National Institutions for Language) over o.a.:                     professor François Grin, MEP Gianfranco Dell’Alba en MEP Mauricio Turco;

- pag. 9: Vermelding van professor François Grin;

- pag. 9-11: Bibliografische gegevens; in het geel de auteurs die zeker tot het ‘Esperanto-kamp’ behoren of minstens over Esperanto schrijven;

- pag. 31: over het Grin-report;

- pag. 32: 3.2 Propaedeutic Approach met op 

- pag. 33: - 4 Best practice examples; 
                   Hier gaat het over: 
                         - het Paderborn-experiment van professor Helmar Frank; 
                         - het Springboard to Languages/S2L-project dat onder supervisie van de University of Manchester staat; 
                - Belangrijke bibliografie;

- pag 45: In: 6.4.6 Less-Widely Used Languages – spoken and taught gaat het over het toeristische Pasporta Servo;

- pag.69: Annex 6.5 BEST PRACTICE EXAMPLES handelt over: Springboard to Languages;

- pag. 72-74: WORKING GROUP ON TRANSLATION AND TERMINOLOGY - Group Members’ Position Papers - Contribution from EEU/European Esperanto Union: Traduttore, traditore?

Wij hopen, geachte mevrouw Helsen, geachte mevrouw Van Campenhout, dat deze gegevens de vraag van GO! voldoende beantwoorden. Uiteraard blijven wij steeds bereid om bijkomende informatie te verstrekken. 

 

Vriendelijke groet,

 

Dan Van Herpe

Wouwerstraat 160

2300 Turnhout

 

*************************************************************************************************

Van: "Stephanie Van Campenhout" <Stephanie.VanCampenhout@vlaamsparlement.be>
Aan: "dan vanherpe" <dan.vanherpe@telenet.be>
Verzonden: Donderdag 20 oktober 2016 09:13:17
Onderwerp: RE: GO!

 

Geachte heer Van Herpe,

 

Hartelijk dank om deze informatie zo snel en uitgebreid over te maken.

Ik geef het meteen door aan het GO!

Ik hoop u zo snel mogelijk verder te informeren inzake de bevindingen van de verschillende onderwijskoepels.

 

Met vriendelijke groeten,

 

Stéphanie Van Campenhout

Medewerkster van Kathleen HELSEN

Vlaams volksvertegenwoordiger – Woordvoerster Onderwijs CD&V-fractie Vlaams Parlement

Schepen in Herselt

 

Vlaams Parlement – 1011 Brussel

T: 02/552.43.18

Gsm: 0494/98.92.95

E: stephanie.vancampenhout@vlaamsparlement.be

www.kathleenhelsen.be

 

 

 

 

http://www.schwaebische.de/region_artikel,-Katalin-Kov%C3%A1ts-erhaelt-den-Esperanto-Preis-_arid,10545847_toid,1.html

    In de Duitse krant Scwäbische verscheen een artikel over de uitreiking van de cultuurprijs van de stad Alen. Ik geef hier de vertaling van de tekst.

******************************************************************

Met de Hongaarse Katalin Kováts werd, volgens laudator Ulrich Matthias, de wereldwijd waarschijnlijk meest gevraagde Esperantolerares bekroond met de tweejaarlijkse Aalense Cultuurprijs. De met 3000 € gedoteerde prijs werd door FAME – een stichting ter bevordering van Internationale Communicatiemiddelen – en de stad Aalen overhandigd. Het was de 15de toekenning van deze prijs in de grote provinciestad waar zich zo niet de grootste dan toch een van de grootste Esperanto-bibliotheken bevindt. De laureate leidt Esperanto-cursussen en seminaries in meer dan 30 landen. Behalve de plantaal Esperanto spreekt zij nog 8 andere talen.                 

Harpenist Tobias Southcott speelde Händel en ‘Improvisaties over Europa’ – de componist en de titel van Southcotts compositie pasten aldus perfect in deze feestelijke activiteit, die ook als matinee in de kleine raadzaal van het stadhuis en ook een beetje als verjaardagsfeestje doorging: de in Den Haag wonende pedagoge Kováts vierde namelijk zondag in Aalen haar 59ste verjaardag.

Voor burgemeester Thilo Rentschler is Esperanto niet alleen een plantaal voor internationale verstandhouding, maar ook een houding ten opzichte van interpersoonlijk begrip en een wereldbeeld dat landsgrenzen, religie en huidskleur moet overstijgen en verbinden. Rentschler herinnerde ook aan de 54.000 boeken en publicaties in de Esperanto-bibliotheek in Aalen en aan de ongeveer 1.400 arbeidsuren die vrijwilligers daar met veel toewijding in 2015 presteerden.

 Kováts, zo lichtte Ulrich Matthias toe in zijn ‘laudatio’, werd vandaag 59 jaar geleden in Boedapest geboren in een stad, die met Aalen iets gemeen heeft, namelijk dat het een  Esperanto-bolwerk is. Zij heeft aan heel veel Europese taalprojecten meegewerkt, geeft les op Esperanto-wereldcongressen, leidt lesgevers op, neemt examens af en leidt interlinguïstische onderzoeken. Ze heeft al veel prijzen en  trofeeën gewonnen, maar toch is, volgens Matthias, de Aalense Cultuurprijs heel speciaal, in tweeërlei opzicht: ten eerste neemt een instelling buiten de Esperanto-beweging deel – de stad Aalen. Ten tweede is er het spreekwoord: Honoro ne donas, kion stomako bezonas, wat betekent: Eer stilt geen honger.