Gedachte van een thuisblijver.
1. Mijn Pelgrim.
Ik kijk naar een kleine bloem
eenzaam in het gras,
die vastberaden kom kijken.
Niet is wat zal lijken,
straks staan daar nog vele bloemen.
Ze is en was nooit alleen.
Zo zie ik je gaan met vastberaden stap,
soms een traan,soms een grap,
soms vol goede moed
en soms aan een pauze toe.
Je ben alleen met je gedachte,
maar niets is wat het lijkt.
Want er zijn nog vele pelgrims,
je bent en zal nooit alleen zijn.
Ik schenk mij dan een bakje troost,
omdat ik je mis en vraag in gedachten.
Mijn pelgrim waar ben je nu,
waar ga je heen?
In gedachte ben ik bij je,
je bent niet alleen.
Betty