Zondag
Er is iets met de zondagmorgen
als stilte heerst in vroege uren.
Dan wil de tijd veel langer duren
en voel 'k me thuis, en als geborgen.
Nauwelijks is de dag begonnen
of straten kijken voor zich uit
met fietsen, auto's - vlak voor de ruit,
als voor 't bestaan verzonnen.
Het heeft iets weg van legoland,
het speelgoed waarmee een kind
z'n eerste werkelijkheid begint
met luchtkastelen in het zand.
Ook geeft het grote raamkozijn
meer zicht op vogels die er zweven,
en diepte aan het uitzicht geven
tussen de coulissen van 't gordijn.
Het leven, in zondagspak gehesen
en onbestemd van alle doelen vrij,
past door zijn eigen mijmerij
steeds als gegoten bij mijn wezen.
Want in de loop van heel de dag
wil iets bijzonders vaak gebeuren,
waardoor ik 's avonds kan bespeuren
dat het aan de zondag lag.
