Zondag

![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |


WINTERTIJD
Vandaag neemt Vader Tijd ons in de maling:
Hij heeft voor ons gejakker en gezwoeg
Uiteindelijk toch echt geen tijd genoeg,
Maar soms gaat hij één uur lang op herhaling.
Eén keer per jaar, vannacht van drie tot twee,
Gaan wij met onze tijd niet langer mee.



De boom van het leven
Met takken
Dikke en dunne
Een dun takje
Als een zijden draad
Waar het maar net goed ging
De dikke takken
Waar je geholpen werd
En sterk stond
De bladeren
Die er niet altijd zijn
Bijvoorbeeld wanneer je onzeker was
De stam die soms dun is op plaatsen
Waar je je eigen weg ging
En Hem niet over je liet waken.
Toch is het mijn levensboom
die over mij waakt



De Troostboom
Kom maar = onder mijn takken
verschuil je in mijn groen
net zoals de vogeltjes
ook bij mij wel doen
Zoek er maar een plaatsje
mijn arme, lieve kind
Ik ruis voor jou mijn blaadjes
met de lieve zachte wind
Droog de tranen uit je ogen
Vertel het mij maar allemaal
Er is geen boom hier die niet luistert
naar jouw verdriet en jouw verhaal
Is er even niemand anders
die zijn armen om je kan slaan
Leg je armen om mijn stam heen
en laat de tranen dan maar gaan
Hoewel ik niet kan praten
hoor ik wel wat je bedoelt
en ik denk dat voor je weggaat
je m'n troost wel hebt gevoeld
Neem een blaadje van mij mee
Droog daarna je laatste traan
En weet dat er een boom is
die voor jou zal blijven staan

We gaan zo eerst naar de neuroloog voor Bertus zijn arm,kijken wat eruit gekomen is,
Het is hier erg mistig, geen weer voor mij,
Wens jullie allemaal een fijne rustig dag


ik heb vandaag zo' n tevreden en gelukkig gevoel
ik zal uitleggen hoe ik dat bedoel.
doordat de mensen met me mee leven
en hun steun aan mij geven.
gewoon via de msn, telefoon en email
dat betekend voor mij zoveel.
dan voel ik mij een gelukkig en rijk mens
door al die mensen met hun wens.
als ik weer eens een slechte dag heb
en in mijn hoofd voel ik een "spinneweb"
dan hou ik me aan jullie allemaal vast
en kan ik beter omgaan met mn last.
dat jullie me dan net dat zetje geven
waardoor ik weer even verder kan leven
dan weet ik, ik sta er niet alleen voor
want jullie slepen me er weer door.
ik kan mn wanhoop en verdriet
bij jullie kwijt ook al ken of zie ik je niet
dus snappen jullie wat ik nu bedoel?
als ik zeg dat ik me tevreden en gelukkig voel?


Voor al mijn blogmaatjes, een fijne Dinsdag
Het gaat hier weer redelijk goed.
Ben gisteren weer naar fitness geweest, en dan verneem je gelijk dat je minder kunt doen, dus weer opnieuw opbouwen,
maar we gaan door.
