Archief

*

*

*

*

 












 

   



*

*

   

 



























    





 













   

 

 

Een kind,geboren met een wijze ziel
staat voor een poort van goud
Zwicht ze ooit voor schittering geeft ze op van wie ze houdt? Kiest ze voor eigen gewin of denkt ze aan de smart
die ze brengt aan anderen
Volgt ze alleen haar eigen hart?
De oude wijze ziel in haar geeft raad maar ZELF neemt ze het besluit
De poort van goud gaat ze niet door
een ziel gaat haar lichaam uit...
Veel later sterft een oude vrouw geboren wordt een kind... Ooit vraagt hij raad om WAT te doen?
als hij zich voor een poort van goud bevindt
Een wijze ziel geeft raad...
met de wind mee laat mij maar waaien
de wind neemt me wel mee over land en over water
op zijn lijnen door de lucht gewichtsloos tevreden in vogelvlucht gelukzalige eenzaamheid dromen herinneringen
een beeld voor mijn gezicht gedachtes flarden
alles aan het licht beloftes
die mij zijn beloofd waarin
ik vroeger heb geloofd ruzies situaties gesprekken in mijn hoofd filosofische gedachtes
die mij hebben verblijd gelukzalige eenzaamheid
Blind Zonder ogen maar toch alles kunnen zien zuiver
vanuit zijn ziel levend met heel zijn hart Zo'n mens met gevoel voor alles wat er leeft
blind is voor hem geen handicap maar een gave
Door te voelen beleeft hij het leven door zijn muziek geeft hij het door
En kunnen wij meegenieten van de puurheid en de reinheid zoals het leven bedoeld is en moet zijn
Geef je over net als hij sluit je ogen en beleef het leven zoals hij
dat doet en dan zal het rustig worden in je hart. 







Van hart tot hart

Wanneer we onze hand uitsteken om iemand te helpen om in Liefde voor elkaar klaar te staan
Is dat niet het grootste goed?
Als ons hart vervuld is van mededogen kunnen we de ander tegemoet treden zonder oordeel Er onvoorwaardelijk voor iemand zijn.
We mogen daar zelf van groeien
Niet uit trots om wat we hebben gedaan maar innerlijke groei
De vreugde die de ander voelt te mogen delen.
Zo gaat ons hart steeds verder open mag het Licht binnen stromen vreugde schenken aan heel ons Zijn Als een vogel zo vrij Als een vogel zo vrij overstijg ik al mijn zorgen
Vanaf vandaag zet ik alles opzij kijk uit naar
de dag van morgen Als een vogel zo vrij zweef ik op de wind Over bergtop en vallei waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij spreid ik mijn beide vleugels uit Vergeet al mijn tobberij voel de frisse wind op mijn huid Als een vogel zo vrij vlieg ik de horizon tegemoet
Het oude leven ligt ver achter mij de toekomst is al wat er toe doet Open vraag Wat als ik deze nu nog lege regel niet geschreven had?
Die open woorden zonder antwoord jou slechts toegedacht?
Zou je dan weten het gedachte, voor ik zenden kon?
Daar waar door zwijgen der gedichten nimmer iets tot daglicht bracht? En wat verandert dan nu ik deze volle regel wel geschreven heb?
Mijn gedachten zacht omschreven jou heb toegedicht
Zal je weer de woorden sluiten die de stilte steeds heeft toegebracht?
Of zal je dan de zinnen zeggen waar ik al zo lang op wacht?



 

ZEE.
Ik wil alleen zijn met de zee, ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen, niet mijn lijf en mijn verstand.
Ik wil gewoon een beetje dromen rond de dingen die ik voel en de zee, ik weet het zeker, dat ze weet wat ik bedoel.
Ik wil alleen zijn met de golven, 'k wil alleen zijn met de lucht, ik wil luist'ren naar mijn adem, ik wil luisteren naar mijn zucht.
Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan en de zee, ik weet het zeker, zal mijn zwijgen wel verstaan.
 
Toon Hermans.