beter gezegd “ dat hij high was”. Verleden tijd natuurlijk als je het hebt over de leider van de Israëlieten uit de 13 eeuw voor JC: de profeet Mozes. Of Titipoes iets bijzonders heeft met Mozes? In de verste verte niet. Maar zo’n goeie drie of vier jaar geleden, lang voor ik aan het bloggen ging, heb ik in een opstoot van heilig vuur een roman geschreven, trachten te schrijven. Wekenlang grandioos amusement voor mij, met sterk autobiografische passages en de rest louter imaginair gedoe. Een allegaartje eigenlijk met de gekende ingrediënten als daar zijn: driehoeksverhoudingen dus passie à volonté, de fermette-Vlaming en zijn klokkentorenmentaliteit, intriges in de uitgeverswereld, geldzuchtige volwassen kinderen, priester-huisvriend met gokverslaving, nieuwsgierige–betweterige buurvrouwen en dies meer.

Blog-onervaren en goed gek zijnde, heb ik de vruchtjes van mijn pen, integraal op mijn blogje gepubliceerd. Had ik beter niet gedaan! Razende en ranzige reacties en dat bij mijn prille blogdebuut. Omwille van de erotische passages? Bijlange niet. Door Mozes, ja, of beter gezegd mijn gewauwel over zijn uitstapje op de berg van Sinaï. Wist ik veel dat je op seniorennet voor bepaalde thema’s uiterst voorzichtig diende te werk te gaan. Dat er hier een klasje met lange tenen en overgevoelige sprietjes rondsluipt. Wat bleek mijn doodzonde te zijn? Een doodgewoon verhaaltje van een atheïstische vader aan zijn zoontje over het scheppingsverhaal. Voor de bereidwillige lezer herhaal ik dit nog even, doch de clou vind je in de laatste paragraaf:

“Als moeder, beste lezer , faalde zij evenwel niet. Francis, ons enig kind, werd nog meer hààr oogappel dan de mijne. Zijn strikt verzorgde levensbegeleiding werd haar heilige, dagelijkse plicht. Ze lette met argusogen op zijn voeding, hygiëne en gezondheid. Leerde hem zelfs lezen en schrijven vòòr de basisschool ermee begon. Zocht zorgvuldig de juiste vriendjes voor hem uit, liever twee of drie speelkameraaadjes dan eentje (met twee jongetjes in de speelkamer weet je maar nooit). En, waanzinnig religieus als zij was, bracht ze hem de ‘onschatbare waarden en normen’ van de rooms- katholieken bij .

Ik steiger nog als ik terugdenk aan die té brave kinder- en tienertijd van de jongen. Zijn deemoedig verveeld gezichtje terwijl hij haar preken aanhoorde of zijn martelaarsuitdrukking als hij roerloos moest luisteren, terwijl ze met haar toonloze nonnenstem pagina’s voorlas uit haar bijbel.

 Zal ik u een voorbeeld geven? Francis moet zo’n tien jaar geweest zijn en haast elke avond, na de schooltaken, was een kwartiertje kinderbijbel luidop lezen het ritueel voor het slapen gaan. Het kind pruttelde tegen.  Wou Kuifje .

‘Taal is taal’, zei Gerda, ‘ en beter geestelijke taal dan de onnozelheid die je vader meebrengt.’

“En vocht is vocht, beter geestrijk vocht dan jouw wijwater” dacht zijn vader en nam een deugddoende slok Ricard.

Op haar programma die avond, dè goddelijkste en kostelijkste komedie aller tijden: het scheppingsverhaal.

Ze zaten tegenover elkaar. Hij met zijn boek, zij ellebogen op tafel, gevouwen handen en vingertoppen tegen de mond, vroom aandachtig luisterend. Toen mijn zoon aan de passage kwam waarin  de schepper de aarde boven de lucht heeft geschapen en hij dacht dat zulks op niet veel leek, omdat het ene toch onder het andere moet, stopte Francis  abrupt  zijn lectuur  en vroeg:

 ‘Maar wie schiep god dan eigenlijk?’

 Als iemand het in Keulen hoorde donderen, dan was het Gerda. De ogen wijdopen, een hand onmiddellijk op het hart. Het spreekwoord “Van de hand Gods geslagen” prachtig in beeld gebracht. Halleluja, eindelijk mijn beurt.

Ik zei, drukkend op ieder woord:

‘De vriendjes van je ma, jongen. ’t Is te zeggen, heel lang geleden eerst de volgelingen van Jezus, de bekendste Jood aller tijden, maar door de kerk van Rome altijd afgebeeld met een arisch gezicht. Ik heb je vorige week verteld over Hitler en zijn uitverkoren volk. Je weet dus wat dat betekent, een ariër, ja? Wel, die Jezus had de verdienste breeddenkend en sociaal te zijn. En waarom, jongen? Omdat hij vertelde over goede waarden zoals naastenliefde, de hongerigen spijzen, de naakten kleden en dat alle mensen gelijk zijn voor god.

Weet je Francis, mijn grootmoeder was ervan overtuigd, dat die Jezus in feite de allereerste bekende socialist ter wereld was. Daarom ging zij steeds braafjes  en zo dankbaar naar de zondagsmis. Tot je pa haar veel later voorlas uit boeken, waarin stond  dat die christelijke waarden al zo’n tweeduizend jaar vòòr de geboorte van Jezus door de Egyptenaren waren uitgevonden. Die mensen aanbaden ook een god. Die heette Amon. Alle mensen waren gelijk voor Amon. Vijfhonderd jaar vòòr de geboorte van diezelfde Jezus, wisten de Chinezen al, dat je een ander niet mag aandoen wat je niet zou willen dat die andere jou aandoet.

Ja, jongen, mijn grootmoeder trok toen grote ogen. Zij had niet de kans gehad om naar school te gaan. Zij kon niet lezen. Ze kwam uit een kroostrijk gezin, met z’n elven waren ze. Brave mensen, arm maar proper en…gelovig. Zij luisterde naar de mooie verhaaltjes van meneer pastoor, ook de minder mooie. Verhalen die haar verschikkelijk bang maakten, waardoor ze nachtmerries kreeg. Over mensen die eeuwig brandden in de hel, de zondaars en de zondaressen. Dat waren mensen die niet luisterden en niet deden wat meneer pastoor wou. Meneer pastoor die wist alles veel beter. Die haalde zijn wijsheid uit boeken, verplichte lectuur door Rome. Wel, jongen, die volgelingen van Jezus, hun geschriften en hun verbeelding, die schiepen de god van het Westen. En al hun tralala werd nog zinlozer opgefokt en uitgebuit door pauzen, pastoors, nonnen, ook door de tante-nonnekens van je ma, jawel, en door de Jezuïeten. In feite door iedereen van die kliek, die er munt uitsloeg om vooral macht te verkrijgen en daarom nog meer bijbelse verhaaltjes uit de duim zoog.

Zoals dat van die man, chef van een dorp, die de bergen introk. Daar hoogstwaarschijnlijk kauwde op bladeren van een of andere struik en hallucineerde. Een soort  lsd-trip, een hippie uit de oudheid dus. Ik heb je al verteld van de hippies en Woodstock. Wel in plaats van bloemenkransen te maken, te dansen en de meisjes te kussen, begon hij als een gek te beitelen. Eens zijn bui over, kwam hij naar huis, met  stenen vol tekens. Zijn mensen konden dat toch niet lezen in die tijd. Voilà, zei hij, voortaan gaan jullie zo leven. God heeft de wolken opengetrokken en mij een opdracht gegeven! Die man was dagen van huis weg. Hij moest toch een goed excuus hebben, vooral tegenover zijn vrouw. Natuurlijk werd zijn verhaal doorverteld en geloofd. Dat is zoals een leugen. Je blijft die altijd weer herhalen. Je wijkt er niet vanaf en op de duur wordt ze aanzien als een waarheid. Zelfs door de leugenaar. Die gasten, die schiepen haar god, baas, en niemand anders.”

Nu komt het! Wat lees ik vandaag in mijn krant?

“Mozes was high”

Toen Mozes van de berg Sinaï afdaalde en het Joodse volk de Tien Geboden liet aanschouwen, was hij onder invloed van zware hallucinogenen. Dat zegt althans Benny Shanon, professor bij het departement cognitieve psychologie aan de Hebreeuwse universiteit van Jeruzalem.
Drugs
Volgens Shanon maakte het gebruik van hallucinogenen deel uit van de religieuze riten van de Israëlieten. "Wat Mozes op de berg betreft, ging het ofwel om een bovennatuurlijk kosmisch verschijnsel, waarin ik niet geloof, ofwel ging het om een legende, wat ik ook niet geloof. Ofwel -en dat vind ik meer waarschijnlijk- ging het om een bijeenkomst waar Mozes en het volk van Israël onder de invloed waren van drugs", zo verduidelijkte de professor op de Israëlische openbare radi.
Geluiden zien
"De bijbel schrijft over dat onderwerp dat 'het volk geluiden ziet'. Dat is een klassiek fenomeen, bijvoorbeeld in de traditie van Latijns-Amerika, waar men 'de muziek ziet'", aldus Shanon.
Kruiden en planten
Shanon vermeldt ook de voorbeelden van de brandende struik en de boom van de kennis van goed en kwaad, en preciseert dat er in de Sinaïwoestijn en de Negev-woestijn hallucinogene kruiden en planten voorkomen die nog steeds door de bedoeïnen gebruikt worden. (belga/bdr).

Wat beweerde ik ook weer? Imaginair gewauwel!