Berichten van 9 oktober 2017 tot 15 oktober 2017

Op camping Waldfrieden in Saarburg lopen nogal wat paarden rond, uiteraard samen met hun begeleiders. Schoolkinderen uit de streek maken kennis met het paard en alles wat er mee te maken heeft. De camping is bijna leeg, we spreken dus van twee man en een paardenkop. Aangezien Diarmuid niet ver meer kan stappen, ben ik alleen het woud ingedrongen, helaas zonder stafkaart maar wel met elektronisch kompas.
En zo komen we aan het einde van ons verhaal. Morgen komen we aan op ons vertrekpunt. Ik dank de lezer die trouw mee gereisd heeft naar Rheinhessen, Bayern, Schwarzwald, Vogezen en Saarland. De tijd is aangebroken om de batterijen op te laden voor een volgende trip. Ik heb al ideeën, en verklap ze uiteraard niet. De wielen van de caravan Fendt Tendenza zullen niet lang stil blijven staan.

Zoals elke rechtgeaarde toerist, zijn we vandaag naar Luxemburg gereden. We zitten er trouwens niet ver vandaan. In Grevenmacher zijn we de Moezel overgestoken en zo zijn we naar Echternach en Diekirch getrokken. In Echternach ging de wandeling heel traag: één uur voor honderd meter: twee stappen vooruit en één achteruit, de processie van Echternach. Morgen wordt het een ander soort dag. Het wordt de laatste dag Duitsland. Donderdag zetten we koers naar Vlaanderen. Een camping hoeven we niet te zoeken, want na 300 kilometer zijn we op onze stek.

De Porta Nigra, de ellenlange winkelstraten en de vele paleizen maken dat Trier een aangename stad is om in te kuieren. Ondanks de slechte voorspellingen, konden we genieten van een aangename herfstzon.