Eindelijk de zon
Eindelijk. Er wordt beweerd dat na regen zonneschijn komt. Dan heeft men ons dit jaar wel extra lang aan het lijntje gehouden.
Maar ze was er vandaag. En dan nog op een zondag!. Dus....na enkele (onvermijdelijke?) huistaken de e-bikes uit de garage gerold.
Vermits we de weergoden niet volledig vertrouwden, zijn we maar in de 'omgeving' gebleven. Via de Meerhoutse sluipwegen naar één van de prachtigste lanen die we nog rijk zijn. Ik vraag me trouwens af waarom ze overal 'moeten' verdwijnen.
Even was er een probleempje met
de hondenkar. Bleek dat een bout aan het lossen was. Vermits het onmogelijk was het euvel ter plaatse te herstellen, alles nog eens extra aangedraaid en op hoop van zege verder gepedaalt.
Via het jaagpad langs het Albert-kanaal richting Geel. We hadden dit kanaal al enkele keren opgezocht (het is er fijn fietsen) maar nog nooit in deze richting.
Voor de tuibrug in aanbouw (Geel), langs voor ons nog onontdekte paden naar Winkelomheide gezoemt. Vermits onze viervoeter, een zwarte English Cocker Spaniel, zich in zijn karretje begon te roeren, aan een typisch Vlaams bouwsel gestopt.
En de stop bleek nodig want Ziko moest plassen en......Wij moetsen nog even wachten (Het zou geen zicht zijn om, zoals hij, in de berm onze eetrestjes te deponeren.)
Via het al vermelde Winkelomheide terug naar de heimat.
Na enkele versterkende middelen (balletjes in, jawel, tomatensaus) terug de fiets op. Rechtstreeks, of toch zo goed als, naar het beginpunt van de oude tramlijn tussen Tessenderlo en Ham. Nu een voor het grootste deel een prima fietspad
Uiteindelijk belandden we op Marina's terras (cafe Tramhalte te Ham).
Vermits de bijna
ex-collega (op 1 januari 14 gaat ie ((eindelijk!))op pensioen) in de
buurt woont, effen de draadloze gebruikt om ene uitnodiging te
versturen.
Een half uurtje later
zat ook hij en het andere deel van zijn trouwboek, op datzelfde
terras.
Eigenlijk was het de
bedoeling van het oude tramspoor verder tot Heppen te volgen. Zoals u
al kan raden, noppes. Na enkele glazen rechtstreeks uit de hel
aangevoerd (kwestie van wat te oefenen voor binnen ….......), Duvel
heet het vocht, zou dat wel gelukt zijn. De wijzers van het
vrouwelijke uurwerk waren echter onverbiddelijk.
Time to go home.
Voilà, het eerste berichtje staat er. Nu es kijken hoe er foto's kunnen bijgevoegd worden.
Sae joe