Berichten van 4 oktober 2010 tot 10 oktober 2010

Ik wou je nog iets zeggen.
En vragen om iets uit te leggen.
Hoe moet het verder zonder jou.
Maar met uw dood zijn wij in rouw.

Ik had nog een cadootje gekocht.
Iets waarvan ik weet, jij bent eraan verknocht.
Maar ik zal het je nooit kunnen geven.
Jij bent nu voorgoed uit het leven.


Alleen herinneringen aan jou blijven bestaan.
En hopen dat ons gebed u naar de hemel laat gaan.
Ten paradijze geleiden u de engelen.
Als ik een kaars brand zal hoop in mijn verdriet verstrengelen.


Tony

Jouw blik verraad gebrokenheid, verdriet.
Enkel als ik goed kijk, anders zie ik het niet.
Daarom is mijn gevoel voor jou zacht als een veder.
Ik wil alleen maar troost zijn telkens weder.

Ik wil bij je zijn om te zeggen:
Ach ik weet niet hoe ik het uit moet leggen,
Steeds weer ben ik aangetrokken door mensen met verdriet
Niet om grote woorden te spreken, daarvoor ben ik er niet.

Gewoon aanwezig zijn en naar je verhaal te luisteren.
En af en toe eens een antwoord te fluisteren.


Tony