197 Filosoof

Toren roept haan 195 : REACH
De Europese richtlijn over de bescherming tegen chemische stoffen en hun invloed op mens en milieu is gestemd.
REACH staat voor :
Registration : Registratie
Evaluation : Evaluatie
Autorisatie : Autorisation
Chemische stoffen : Chemicals
De richtlijn beslaat 1200 pagina’s en handelt over de 30.000 chemische stoffen. Zouden ze de bomen nog in het bos zien ? Of zullen ze de speld in de hooiberg moeten zoeken ? Ik hoop dat de haan nog zijn hen vindt in zo’n kippenhok.
Ik ben eens in behandeling geweest bij een osteopaat, die op basis van de weerstand van de spieren stoffen in het lichaam of hun invloed op het lichaam testte. Dat wordt Kinesiologie genoemd in het jargon. Toen ik een radiografie had laten nemen vond hij uiteraard radioactiviteit.

Toren roept haan 194 : leven
Maurits Coppieters is overleden. Deze onkreukbare ex. Volksunievoorman bleef zijn Vlaamse idealen trouw – totterdood.  In zijn toespraken maakte hij het onderscheid tussen carrièrezucht en idealisme bij politiekers. Daar zouden onze huidige bewindsvoerders zich eens moeten over bezinnen.  Hij noemde de economie de regulator van de politiek.
Samen met de socialist De Batselier richtte hij het Signaal op, een aanzet tot progressieve frontvorming. Maar deze poging leidde tot niets. Of toch ? Tot het uiteenvallen van de Volksunie misschien ?
Hij doorliep alle stadia van gemeenteraadslid, kamerlid, senator, Voorzitter van de Vlaamse Cultuurraad tot Europees parlementslid.
Toen hij tegen de dotatieverhoging van het koninklijk hof stemde, op het ogenblik dat de arbeiders moesten inleveren, toonde hij zijn moed, vastberadenheid en consequentie. Dat zou hem een ministerpost gekost hebben.
Veel langer, zolang als België, leeft reeds Harriet, de reuzenschildpad in Australië. Darwin zou haar nog kunnen ontmoet hebben op de Galapagoseilanden. Zij kreeg een reuze verjaardagstaart op haar verjaardag.
Ik hoop dat de twee schildpadden van Julien : Jefke en Julienke het minstens even lang zullen trekken. Een torenhaan kan het echter nog langer uithouden.

Toren roept haan 193 : taboe
Ik zag toevallig op “The national geographic” een programma dat handelt over taboes in de voeding. In het Zuiden van India maken de vrouwen uit gemengde huwelijken (met Engelsen) ‘tuttipi’. De basis bestaat uit de foetus van geiten. Bereid met o.a. curry zou dat overheerlijk smaken.
In Afrika stond rat op het menu. Deze vuilnisverslinder doet menige maag omkeren, bij de gedachte alleen al!
In mijn jeugd aten wij hersenen van het varken en sjoezel. Dat was ook een lekkernij die niet zo vaak gegeten wordt.
In Spanje kun je een lokale lekkernij op je bord krijgen “Criadillos” of stierenkloten.Bij ons in de Rupelstreek staat er waterkonijn op het menu. Dat is het vlees van de muskusrat
En wat doen ze allemaal niet met haantjes ?

Toren roept haan 192 : 11.11.11
Als je mijn naam intikt in google/zoeken krijg je o.a. “creator van de Cactuskring”. Dat is uiteraard fout. Ik denk dat wie verantwoordelijk is voor deze fout een vergissing maakte met “startte als voorzitter van Jeugdraad Meise met 11.11.11 in Meise”.
Toen ik in 1966 voorstelde een 11.11.11 inzameling te houden stootte ik op heel wat weerstand. Ik heb dat toen maar gedaan met mijn leerlingen uit de gemeentelijke jongensschool en de Patclub (open jeugdzorg 6 tot 14 - jarigen). De resultaten waren achtereenvolgens :

1966 : 15.150 BF
1967 : 35.142 BF
1968 : 33.960 BF
1969 : 40.360 BF
1970 : 34.884 BF
1971 : 35.838 BF
1972 : 31.540 BF
1973 : 32.580 BF
Toen de Chiro weigerde mee te werken, als er geen volwassenen kwamen, bekwam ik dat ze voor elke volwassene een Chirojongen of meisje zouden leveren. Dat schoot in het verkeerde keelgat bij Jef Moens zaliger. Hij reageerde schriftelijk en kwam helpen. Hier werd de aanzet gegeven tot zijn inzet voor ontwikkelinghulp, die uitgroeide tot het parochiaal Rigufonds
Milleniumdoelstellingen 2015 : De tijd loopt.

De 8 doelstellingen:

1. Armoede en honger halveren
2. Elk kind naar de basisschool
3. Gelijke kansen voor mannen en vrouwen
4. De kindersterfte verminderen
5. De gezondheid van moeders verbeteren
6. Aids, malaria en andere ziektes wereldwijd bestrijden
7. Toegang tot water voor iedereen – actief werken aan een duurzaam milieu
8. Werken aan een wereldwijd partnerschap voor ontwikkeling

Toren roept haan 190 : pompoen
Wij hebben in Meise de langst opgehokte kerkhaan, geen meerwaarde maar een niet zo fraaie reputatie.
In Kasterlee wonen de pompoenpapeters. Elk jaar is er het kampioenschap van de zwaarste pompoen. Het record bedraagt 485,5 kg, maar dit jaar haalde hij maar 475,5 kg. De kampioen wijt zijn record aan de kwaliteit van zijn duivenmest. Die zal erop achteruit gegaan zijn. Het verband met het ophokken van zijn duiven kan niet de oorzaak zijn, want de wet kwam na het kampioenschap. Maar voor volgend jaar vrezen we het ergste. Als de duiven niet meer uitvliegen zal de kwaliteit van het mest erop achteruit gaan.
Deze pompoengekte valt samen met het heidense Halloweenfeest. Ik moet echter bekennen dat wij in Meise daar ook al aan meededen als kleine jongens. Wij gebruikten echter rapen of bieten, die we uitholden en voorzagen van kleine stompjes kaarsen. De kaarsjes pikten wij in de kerk voor de heiligenbeelden of thuis. We zetten onze kleinoden op de hoge muur rond de kerk. Toen het kerkhof verwijderd werd hebben wij eens de schedels gebruikt die bleven slingeren. Dat waren ook uitstekende voetballen, als ze genoeg vergaan waren. Een penalty op het gebit bezorgde ons blauwe tenen. Wij verdienden echter een zwaardere straf voor deze wandaden. Maar wij wisten toen helaas niet beter!
Ondertussen is n.a.v. 50 jaar Jommeke op 30.10.2005 de 231^ste strip uitgegeven. Ik zou ze alle eens moeten doornemen om te ontdekken wat er in staat over pompoenen, ezels en hanen.

Toren roept haan 191 : liefde
Een haan is polygaam van nature. Bij de mens ligt dat enigszins ingewikkelder.
Ik las in de krant een artikel over relatieproblemen en hoe je ze kunt vermijden, onder de titel “Zeven keer tot mislukken gedoemd”. Het heilig getal 7 wordt hier weer eens misbruikt en de uitdrukking ‘gedoemd om te mislukken’ klinkt zeer negatief.
De zeven komt echter van de 7 categorieën liefde : narcistische, virtuele, eenrichtings-, driehoeks-, verboden, seksuele en androgyne liefde. Alon Grath heeft er zelfs een boek aan gewijd : “Als liefde kon denken. Gebruik je verstand om je hart te leiden”.
Volgens recent biologisch onderzoek van prof. Tim Spector (London) zou ‘vreemd gaan’ voor 40 % bepaald zijn door de genen. Chromosomen 3, 7 en 20 zouden de schuldigen zijn. Psychologe Susan Scoycoc daarentegen beweert dat zo’n gedrag aangeleerd wordt.
We zullen aan bioloog Dirk Draulans eens moeten vragen hoe dat bij de hanen ineen zit.

Toren roept haan 189 : ophokken

O wee ! Er breken slechte tijden aan voor onze gevederde vrienden.

De ophokplicht werd uitgevaardigd omwille van de vogelgriep A5N1. Alles hierover kun je vinden op : www.favv.be .

Onze haan is ondertussen al jaren opgehokt. Als je precies wil weten hoe lang, moet je “Toren roept haan 1” lezen in deze reeks.

In het Brugge van Cyriel Buysse werden de zwanen, die gedomesticeerd blijken te zijn, binnen gezet. Wat gaan ze in de Plantentuin van Meise aanvangen. Onze vederkonten ter plaatse zijn alle wild of ongeveer. De Canadese ganzen zouden niet onder de wet vallen. De enige knobbelzwaan met de originele naam “Knobbel” loopt gevaar. En wat gaat er gebeuren met de talrijke meerkoeten, eenden, nijlganzen, waterkippen, grauwe ganzen brandganzen?

De ophokplicht geldt alleszins 1 km rond de Plantentuin van Meise. In het Kasteelveld, de eerste wijk van de Kleine Landeigendom van destijds, zullen ze het geweten hebben. Want in de voorwaarden om in aanmerking genomen te worden voor deze goedkope woningen, stond dat de bewoners kippen en konijnen moesten houden. Hun terrein is daarom zo groot, dat ze er inbreiding overwegen.

Onze vrienden van het vogelopvangcentrum in Malderen zitten ook in de misérie. In het “Kakelende kippenmuseum” in Diksmuide met zijn 100 soorten daarentegen zitten ze in dezelfde situatie als wij met onze kerkhaan.

Toren roept haan 188 : namen

De populairste namen werden bekend gemaakt van het jaar 2004.

Er was een verschil tussen de regio’s.

Vlaanderen      : Emma en Noah

Wallonië          : slecht geluisterd, wie helpt mij eraan

Brussel             : Sara en Mohammed

Er zijn heel wat koppels die een unieke naam kiezen.  Zo ken ik een Gillion.  Dat benadert Gideon, een van de kerkrechters uit het oude testament.

Zou ons kalfje in de Beemden al een naam hebben ?  Ik hoorde, dat men hem Julienke zou noemen, naar zijn oppasser – conservator van de Beemden in Wolvertem.

De populairste naam voor een haan is misschien Cantecleer.  Het appartementsgebouw dat ons het zicht ontneemt op de Berenput draagt die naam.  Het kan niet de bedoeling zijn, hiermee Walen naar Meise te lokken.

Toren roept haan 186 : slag

N.a.v. de erfgoeddag in Oppem op zondag 23.10.2005 haalden wij herinneringen op over vroegere tijden.

Aan de zes wegjes (ten onrechte dikwijls 5 wegjes genoemd door wie niet verder dan 5 kan tellen) was vroeger een steenbakkerij. Er lagen grote hopen vettige klei, waarmee de boerkens gevormd en gebakken werden. In het GNOP van Meise zien we dat die bedrijvigheid in een strook Assiaan ligt. Assiaan begint met een tamelijk grove, zeer glauconietrijke zandlaag en vervolgens de glauconiethoudende, eerder zandige klei van Asse, die geleidelijk zwaarder, homogener en glauconiethoudend wordt. In de holleweg was trouwens een zandwinning, maar die zou in het zandige Tongeriaan liggen.

De jeugd van Meise en Oppem verzamelde hier om de invasie van de jeugd van Wolvertem tot staan te brengen. Daar werden herhaaldelijk veldslagen uitgevochten. De munitie bestond uit aardkluiten (in het dialect klottën, waaruit de bijnaam klotboeren). Velen danken hieraan builen en blauwe plekken.

Een beetje verder op de Heirbaan was wellicht de eerste vrije radio in Vlaanderen gevestigd : radio Conférence. En tot een grote zomerstorm alles neermaaide, was er iets verder een hoppeveld. De ranken draaiden zich langs telefoonpalen in de lucht. De hoppehoeve Van Roy bevindt zich iets lager op de Strooistraat.

Toren roept haan 187 : kalf

Julien De Roover, conservator van de Beemden was te laat voor zijn eerste gidsbeurt, want hij moest gaan toezien op de bevalling van een van de Schotse Hooglandkoeien in de Beemden in Wolvertem.
http://be.msnusers.com/Torenroepthaan

Het werd een prachtige eersteling voor Natuurpunt Meise. Die dieren zijn ingehuurd om het grasland kort te houden. Zij zijn speciaal gekozen, omdat zij ook in de ruwe Schotse highlands hun plan trekken en niemands hulp nodig hebben. En zo geschiedde. Zonder enige hulp wierp de koe het kalf. Toen Julien de kleine wou knuffelen moest hij snel de biezen pakken, want dat was niet naar de zin van de moeder. Die verdedigt haar kroost zonder medelijden, voor de man die haar dagelijks bezoekt en voor vers water zorgt.

Ik vraag mij af wie de peter en de meter worden. Want bij een geboorte horen beschermers van de zwakken.

Had onze haan een peter en een meter gehad, zou hij niet zo lang van zijn troon gehouden geweest zijn.

Toren roept haan 185 : Hoet

’'s Zondags ’s morgens, als ik mijn Schots ontbijt neem, luister ik steevast naar Tit(h)aantjes. En het gaat altijd over “haantjes” de voorste.

Vandaag 9.10.2005 ging het over Ronny Herreman, de man die de afdeling fotografie aan St.-Lucas in Brussel opstartte. Half fotograferend Vlaanderen volgde bij deze man les.

Abstracte kunstgoeroe Jan Hoet vertelde over zijn vriend, dat hij geen kunstenaar is. Hij zou het niveau missen waarbij er abstractie opduikt in de foto’s, wat ze universeel maken. De man in kwestie sierde zijn bescheidenheid door het ermee eens te zijn. Ik ben het daarmee oneens op filosofisch vlak. De fotograaf beleeft zijn vak tussen de mensen. Dat is lovenswaardig. Want als een “would – be” kunstenaar begint te zweven, zoals de lama’s boven de Himalaja (maar die doen dat om andere redenen), dan mag hij voor mijn part de boom of de berg in. De verbondenheid met het eenvoudige is voor mij essentieel in ware kunst. Elitekunst, zoals Jan Hoet ( die ik voor de rest overigens bewonder), belijdt hoeft voor mij niet. Het is vooral dank zij de vanzelfsprekendheid dat kunst echte KUNST wordt.

Het viel mij ook op dat mensen zoals Herreman nogal vaak dwepen met dezelfde musici. Vooral Brassens valt hierbij op. Ik kan een hele rits vooraanstaande mensen in alle disciplines, (van onze generatie uiteraard) noemen die Brassens graag horen. Brel doemt er ook meestal bij op. Aznavour hoor ik minder.

Het is niet omdat ons haantje op de toren staat dat hij niet zou uitsteken boven de massa. Het verschil zit hem hier, dat hij vast staat op de torenspits, als het ware diep geworteld in de fundamenten van eeuwen geschiedenis, wat hem verheft en doet opvallen.

Toren roept haan 184 : Edelweiss
Robert Wise is niet meer. De filmmaker van “The sound of music” en “West – Side story” ging heen.
Zijn monumenten blijven bestaan. Ter zijner ere zullen wij in het kinderliederenprogramma van onze beiaard “do – re – mi “ opnemen.
Meise was de hele week aan de beurt op Ring-TV. ’s Namiddags werden de oude foto’s versus nieuwe hernomen en konden wij een wandeling maken langs onze 8 kerktorens via de helikopter. Er sloop echter een storende fout in de reportage. Westrode heeft wel degelijk een torentje.
’s Avonds in Tourné générale verrastte Tom Serkeyn ons opnieuw. , In “Rare mensen” kon Frank Robberechts uit Wolvertem zijn collectie muziekspelers tonen en ons landbouwmuseum. ’s Anderendaags, waren de Jachthoornblazers van Westrode aan de beurt. Ik mocht de legende van de Duivelschuur vertellen in het kader van een aflevering over Amelgem. Het werd een prachtige audiovisuele reportage, waaraan ik graag meewerkte. Het inspireerde mij zodanig, dat ik een poppenspelversie van de legende schreef. Er is ook een toneelversie van Jef Verbesselt in het Meises dialect. En Constant Lindemans schreef hierover ook reeds een toneelstuk in 1925.

Is jullie het uniek torentje opgevallen op de kapel ?

De week werd afgesloten door Janpieter Biesemans, de eredirecteur van de Academie van Meise, die recent met pensioen ging.

Ter ere van Robert kraait onze haan luidkeels, echter in sibemol : “Do do do een wiegelied, Re een hert zie je dat niet, Mie dat zegt men voor Marie, Fa ’t begin van fantasie, Sol dat is de Spaanse zon, La een lach die net begon, Si een symfonie voor jou en dan zijn we weer bij do.”

Toren roept haan 183 : haan
Laat er geen twijfel over bestaan : deze haan heeft geen enkele connectie met de rode Waalse haan, behalve zijn soort.
Deze week worden de Waalse feesten gehouden. Een koorddanseres waant zich een haantje op een toren als ze 7 km aflegt op een koord, zonder beveiliging. Hopelijk kan ze ook vliegen, moest er iets mis gaan.
De feesten worden afgesloten met vuurwerk boven de Maas. Is dat niet van het goede te veel, als men een Marshall-plan voor ogen heeft in de regio ? Maar misschien wil de traditie dat, aangezien na W.O.II er her en der ook feestvuurwerk was.
De koning en de koningin komen er op bezoek op 18.9.2005. Wij hopen dat dit bezoek onze zuiderburen aanzet tot meer burgerzin en dat ze eindelijk onze terechte eis voor splitsing van Halle-Vilvoorde mee realiseren, zonder toegift voor hun grootse plannen.

Toren roept haan 182 : hout   11.9.2005
Open monumentendag 2005 ging niet over hanen of ezels, maar wel over hout.
Her en der kon men terecht om monumenten die anders niet toegankelijk zijn te bezoeken. Ik ga het anders aanpakken. Ik begin op 20.9. een cursus houtsculptuur, want Athena geeft die cursus nu ook overdag. Als het in de genen zit of in de naam, dan komt dat wel goed. Er is namelijk een De Cuyper, restaurateur – houtsnijder, die de kneepjes van het vak kent. Met hem zou ik graag een cursus opzetten in de Plantentuin in Meise. Er was al een mondeling akkoord, de specialist houtsnijder ging akkoord, maar we wachten nog op de praktische uitvoering van het project.
Vier jaar geleden was het inferno in New – York. Dat wordt er herdacht. In Sint – Niklaas is het Reuzendag en in Brussel ging er ook een reuzenstoet uit ter nagedachtenis van Pieter Brueghel. Onze reuzen zijn op rust, op de zolder van De Donder. Na een opknapbeurt kunnen ze weer buiten komen. Maar dan liefst met een officiële belleman. Want onze tweede belleman gaf er de brui aan, na een ontgoocheling in het politieke milieu.
Ik ben door de slijk van de overstroming van de Malebeek in de Nekker gaan foto’s nemen van de struisvogels op de farm. Deze foto heb ik op mijn website gezet, als illustratie voor het struisvogelsyndroom.
Foto :
Het feit dat onze haan nog steeds niet op de toren staat, kan ook met dit syndroom te maken hebben!

Toren roept haan 181 : 100
Hanen staan op de kerktorens sedert de bouw van de kerken. Dat is dus zeker sedert de 17^de eeuw.
In de rij van 100-jarigen beginnen zich een aantal fanfares te nestelen. Zo ook de fanfare “De Eendracht” uit Westrode. Voor die gelegenheid brouwden ze een nieuw bier …. Het zou een veredelde Pils die op Palm lijkt benaderen.
Er zijn heel wat fanfares die ouder zijn. Hun oorsprong is dikwijls ambigu. Zo claimt de fanfare “De Verenigde Broeders” uit Meise haar oprichting in 1875 Maar toen was dat een zanggroep, de “Soepzakken” genaamd. De tweede fanfare uit Meise is “Concordia”. Zij werd gesticht in 1876. Het was daar zoals in de politiek en de televisie toen, er werd overgelopen van de ene naar de andere.
De derde fanfare in Meise was een gelegenheidsfanfare, die speelde op de feesten van de Oud – Soldaten uit 1903. Mijn vader was daar muziekchef van. Daarin speelden leden van de twee concurrerende fanfares broederlijk tezamen.
De muziekkapel van de Chiro is dan wel geen fanfare, maar zij mocht ook gezien worden. Herman Boon pr. zaliger startte daarmee in de jaren 60. Op dit ogenblik zit de Chiro echter met een probleem. Er zijn maar . ruiterijtrompetten speelklaar. Er zijn nog . trommels en . grote trommen. Daar moet dringend iets aan gedaan worden.
De beoogde bloei van de fanfares bij de oprichting van een muziekschool in Meise, leidde niet tot resultaat. De Drie fanfares komen niet meer buiten. Jammer! Als je dan eens de campagne in Steenhuffel bezoekt met alle muzieklessen en andere activiteiten, dan zie je dat meer mogelijk is. Het paradepaardje daar is de C.B.S. of Concertband Steenhuffel. Het is een verademing om daar concerten te beluisteren van deze groep, bestaande uit muzikanten van alle leeftijden.
De dirigent staat voor zijn muzikanten zoals een haantje op een toren.

Toren roept haan 180 : klimmen
Onze haan zal uit zijn as verrijzen zoals de Feniks hem dat voordeed.
Over dit fenomeen, dat ik zelf ooit meemaakte, schreef ik een gedicht. Het werd voor de eerste keer voorgedragen in het publiek op de Cultuurbeurs in het Willy Van den Berghecentrum door voordrachtkunstenares Chris Philips - .

Vleugellam

Geslagen,
neergedrukt
vleugels geknipt,
dwangbuis om de lenden,
versteend, verstijfd, verdwaasd,
en platgewalst

Maar ik zal opstaan !

Toen ze voor het C.C. van Meise (de Muze van Meise, want er is een nog andere Muze  …) de voorzijde van de school in het centrum van Meise afbraken voelde ik mij uitgewist. Mijn bureau, studio en talenpracticum moesten eraan geloven. Dat is ook zo’n moment.

Toren roept haan 178 : jongeren
De wereldjongerendagen in Köln kenden een overdonderend succes.
Onze paus Benedictus week in zijn eerste buitenlandse reis naar zijn vaderland,  van de traditie van zijn voorganger af om de grond te kussen. Hij wist echter het enthousiasme van de katholieke jeugd te wekken.
De VRT legde in interviews weer een negatieve trend. Vooral de onverschilligen en critici werden geïnterviewd. Dat mag uiteraard, maar buiten proportie vertekent het het beeld, omdat er te weinig echt geëngageerden geïnterviewd werden.
Het embleem van de WJD vraagt uitleg. De gele ster wijst op het licht en Afrika. De blauwe blauwe C staat voor Jezus-God en Azië. De blauwe sikkel beduidt water en Australië. De twee rode torens verwijzen naar de dom en Amerika. Het rode kruis tot slot ...
In de slotmis zaten de jongeren volgens mij te ver van de paus. Tussen de massa en de troon zat een leger priesters. Die hadden ernaast kunnen zitten zodat de jeugd korter bij het altaar zou zitten.
Het is een beetje zoals een haan, die hoog op zijn toren, toch te ver van de mensen staat.

Toren roept haan 179 : vertrouwen
Prof. Ignace Glorieux deed een onderzoek naar het vertrouwen in een aantal beroepen in Europa en specifiek in België. We gaan er sterk op achteruit.
Ons vertrouwen werd onderzocht voor : dokters, leerkrachten, leger, geestelijken, politici (10 %), journalisten (47 %).
Als onze plaatselijke politici al hun gemeente kennen kan dat al het verschil maken. Daarom stel ik voor, dat de kandidaten voor het bestuur van onze gemeente, buiten de normale voorwaarden ook enkele andere verplichtingen zouden opgelegd krijgen.

1. De naam van de gemeente kennen en consequent gebruiken
2. Erkenning van de 8 parochies
3. Respect betonen voor de objectieve meerwaarden van onze gemeente
4. Intellectuele eerlijkheid t.o.v. de bevolking door objectieve informatie
5. Attitude van sympathie voor autochtonen en nieuwkomers
6. Attitude van bezetenheid tot kwaliteitsverbetering
7. Kennis van plaatselijke realisaties uit het verleden om op voort te bouwen

Ik ben bereid een inburgeringscursus in die zin gratis te geven. De infrastructuur moet mij uiteraard gratis ter beschikking gesteld worden. De onkosten voor deelname mogen er zijn, maar worden rechtstreeks gestort op rekening van Artsen zonder Grenzen.
De indruk die ik onbewust wek van het beter te weten is niet juist. Want bezetenheid tot kwaliteitsverbetering is essentiëel. De lesgever zal er ook in bijleren

Toren roept haan 177 : correct
De oplossing komt opnieuw vanuit de natuur. Natuurpunt heeft een afspraak gemaakt rond de problematiek van gemeente en parochie (of deelgemeente). De officiële naam van de gemeente wordt recht gedrukt en de delen cursief. Zij gebruiken dat bij het natuuronderzoek waar ze met kilometerhokken werken. Om die correct te situeren was dat noodzakelijk.
Voor onze gemeente is dat dan :
De hele gemeente : Meise
De parochies : Meise Oppem Rode Rossem Meuzegem Imde Westrode Wolvertem
De twee postzones 1860 en 1861 blijven uiteraard. Waar de grenzen ervan liggen en of die samenvallen met de gemeente – en parochiegrenzen is mij echter een raadsel.