290 Samenvatting

Toren roept haan 289 : Beemdendrupke
In het voorjaar bemerk je een zee van witte sterretjes op in hagen en kanten. Het is de bloesem van de ‘Prunus spinosa’, sleedoorn of pruimdoorn van de familie van de Rosaceae, roosachtigen. In het najaar komen er blauwe pruimpjes op. Het is een ideale pleisterplaats voor insecten en vogels. De struik is doornachtig. De pruimen hebben een geneeskrachtige werking. Men maakt er sleedoornjam, sleewijn (Roemenië) en sloe-gin van.
In “Seasons” vond ik een recept om deze wonderdrank te maken. Hij is ten andere een streekproduct uit Voeren, waar ze hem “Voerens drupke” noemen.
Nodig :
500 g sleedoornbessen, 350 g suiker en 1 liter brandewijn
Er zijn twee bereidingswijzen :

1. De bessen in verhouding mengen met de brandewijn.
2. in flessen laten rusten gedurende 3 – 6 weken
3. daarna de bessen scheiden
4. 400 g suiker koken in 2 dl water tot een suikerstroopje
5. laten afkoelen en bij de brandewijn voegen
6. goed schudden en afsluiten
7. een jaar laten rusten

Men kan ook :

1. De bessen koken,
2. kapot wrijven door een zeef
3. verwarmen
4. suiker toevoegen
5. moes vermengen met brandewijn vb. 1 deel moes en 2 delen brandewijn
6. afkoelen
7. een jaar laten rusten

Julien plukte voor mij de sleedoornpruimpjes reeds twee jaar na elkaar in de Beemden. Het is dan ook aangewezen dat we deze sterke drank noemen naar zijn herkomst : Beemdendrupke.

Toren roept haan 288 : uitschuiver
Als je zoals een haan boven op de toren staat, in het brandpunt van de belangstelling is het gemakkelijk voor gehaaide veelschrijvers (of zijn het vuilschrijvers?) om u te pakken.
Wat onze Yves Leterme overkwam is een vuile Waalse scheet in een glas water.
Zijn uitspraak over de kennis, of liever de bereidheid tot integreren van het Nederlands door de Walen wordt nog dagelijks uit zijn context gerukt. Dat is povere journalistiek!
Het niet weten waar onze Nationale feestdag voor staat is vrij normaal voor alle Belgen. Wat was het begin van België ? Het arrangement om een Habsburger ter bescherming van de dwerg tussen de grote staten aan een troon te helpen ? Het plaatsen van de bevolking voor dat voldongen feit is een slecht voorbeeld van democratie en mag men voor mijn part veranderen. De overwinning van de burgerwacht op de Hollanders in Brussel is een beter wapenfeit!
Dat Yves de Marseillaise zong i.p.v. het Belgisch volkslied vind ik een fijne grap. Hij mag er zo alle dagen tappen, zeker tot de Walen en Brusselaars bereid zijn om de grondwet te respecteren. Had ik er gestaan, dan zou ik de Europese hymne gezongen hebben. Dat is tenminste muziek en geen getingeltangel op een verroeste ijzerdraad of kattengejank via de darm van het arme beest.
Ik heb destijds tijdens een Cultuurbeurs in Wolvertem, de toenmalige prominenten van Meise een multiple – choise test laten afleggen op een P.C. over hun kennis van hun eigen gemeente. Dat was toen ook alles behalve denderend. De resultaten bezit ik nog steeds.

Toren roept haan 287 : pikorde
Bij hanen en kippen bestaat een welbepaalde pikorde.
In de wielerrondes spreken zij daar ook van. Als de sprint aangetrokken wordt voor onze kampioen Tom Boonen wordt er op voorhand een pikorde afgesproken. Hier verschilt die nogal eens volgens de conditie van de renners.
Bij kippen ligt die tot de dood vast.
Mensen gebruiken dit natuurverschijnsel, dat te maken heeft met de “survival of the fittest” ook in andere organisaties. Zie maar in de politiek. Nationaal wordt er binnen de partijen een bepaalde volgorde erkend, als de postjes moeten verdeeld worden. In de plaatselijke politiek zie je een rangorde van burgemeester, naar eerst schepen enz. Bij het Te deum zie je dat in de kerk ook : op de eerste rij neemt de burgemeester plaats, in groot ornaat, sdan de schepenen en verder de gestelde lichamen. De politie en de rechterlijke macht zitten aan de linkse kant (waar vroeger de vrouwen moesten plaats nemen). Die hadden en hebben het laatste woord!
In de oude ‘stamënees’ zie je naast de toog een ronde tafel. In Luxemburg noemen ze dat de ‘stamtisch’. Daar nemen de ingewijden of vrienden van de baas plaats. Dus hier is ook een rangorde opgebouwd.

Toren roept haan 286 : lijst
Nederland stelde een canon op voor het geschiedenisonderwijs. http://www.entoen.nl met 50 hoogtepunten uit de geschiedenis.
Uit "Meise" van Achiel Bettesone zouden wij iets dergelijks over de geschiedenis van Meise kunnen puren.
684 houten kerkje in Meise (versus Strombeek)
1095 hertog van Brabant Godfried I (met de baard) stichtte de vierkante toren Boechout
1212 kasteel te Meysse Rengot-Arnold de Menza
1132 Meise verliest zijn statuut van moederparochie
1412 stichting St.-Sebastiaansgilde Rode
1799 Wolvertem wordt hoofdplaats van het kanton
1181 keizerin Charlotte van Mexico tot 1927
1903 Oud Soldaten Meise opgericht
1938 Nationale Plantentuin in Meise
1958 bouw Chiroheem
1967 Oprichting van het Audiovisueel Centrum
1986 De fusie van Meise, Wolvertem en Oppem
1996 AVC in eigen gebouwen Stationsstraat 15

Toren roept haan 285 : wereldwonderen
Er werd gestemd voor de nieuwe wereldwonderen, om de lijst van wat er nog overschoot aan te vullen.
De oude lijst bestond uit :

1. piramide Cheops
2. vuurtoren Alexandrië
3. tempel Artemis Efeze
4. kolos van Rhodos
5. mauseleumHalicarnassus
6. beeld Zeus Olympia
7. hangende tuinen Babylon

De nieuwe lijst gaf na stemming via http://www.new7wonders.org :

1. The great wall, China
2. Petra, Jordan
3. Christ Redeemer, Brazil
4. Machu Picci, Peru
5. Chichèn Itzà, Mexico
6. Roman Colosseum, Italy
7. Taj Mahal, India

Kunnen wij de 7 wonderen van Meises erfgoed distilleren uit onze lijst ?

1. het kasteel van Bouchout en de Plantentuin Meise
2. naruurreservaat Birrebeek Rode
3. het poorthuis met Neromhof Wolvertem
4. dorpskom Meise met standbeeld van baron d’ Hoogvorst
5. St. - Elooikapel Meise
6. Kapel van Amelgem Oppem
7. Boskapel Imde

Dit is mijn persoonlijke voorkeur. Ik lanceer het voorstel om de burgers op ruimere schaal zelf te laten kiezen. Ik hoop dat voorstel on - line af te werken : meisewonderen versus welke wonderen in het erfgoed van Meise kiezen wij tot de 7 uitverkorenen!

Ik vertrek van de volledige lijst van een 35. http://foto.telenet.be/1991574113 Hieruit komt een long- list van 21, waaruit er uiteindelijk 7 gekozen worden.

Toren roept haan 284 : Beauty
Een haan op een toren is feitelijk kleiner dan je denkt. Maar hij staat alleszins groots in de belangstelling.
Ik had een lief, klein hondje. Het was de moeder van Boomer, waarover ik het reeds had in een andere bijdrage.  Hij behoorde tot  het merk poedel. Haar naam Beauty van Meise. Het hondenhaantje dat voor dat nageslacht zorgde toen hij nog maar 9 maanden oud was heette Jekyl, een raszuiver Leeuwhondje, autochtoon Vlaams ras.
'Beauty of Meise' is een nieuwe halfhangende, grootbloemige Fuchsiacultivar met als kenmerken een dubbele bloem met oudroze kelk en phloxpurperen tot lavendelpaarse kroon.
Ze werd geselecteerd door een particuliere fuchsiakweker Marcel Michiels (f) uit Koningshooikt. Ze is tevens de hybride van de fuchsiacultivars 'Jef Vander Kuylen' en 'Hilda'. Op 16 september 2006 werd ze erkend door de Nationale Belgische Fuchsiakeuringscommissie en geregistreerd onder het nummer 6550 van de American Fuchsia Society.
Bij nader onderzoek blijkt dat er 1 stamper is en 7 meeldraden. Kan het mooier als symbool voor de 8 parochies van onze keizerlijke gemeente Meise. De stamper is dan ook symbool voor de parochie Meise, die ook gemeentenaam is. De 7 meeldraden staan dan voor de andere parochies.
Ik koos vroeger reeds de kruisspin, met haar acht poten, als symbool voor Natuurpunt Meise.
Op 24 juni 2007 werd ze gedoopt in de Oranjerie van de Plantentuin van Meise met als doopmeter actrice Vanya Wellens en als dooppeter zanger Jo Vally. Vanya is de dochter van de gereputeerde kunstenaar Jan Wellens, die zelf enkele jaren bloemen tekende in de Plantentuin van Meise.
Ik kocht een exemplaar van de ‘Beauty of Meise’ aan en volg nu dagelijks zijn ontwikkeling. Daarbij denk ik vaak terug aan de Vlaamse Beauty van Meise.
Zou er ook ergens een haan met dezelfde naam te vinden zijn ?

Een boek met dergelijke titel interesseert ons uiteraard.
Ondernemen zoals vrouwen het zien : wat pikken mannen in pakken van Natalie Bekx.  Rob Benjamens vertelt ons zinnige dingen, op een andere manier van benaderen, over management en ondernemen.
In tien hoofdstukken wordt een en ander uiteengezet :
1. Leg een ei.
2. Pik een graantje mee.
3. BBB(borsten, buik & billen).
4. Drie kippen en een coup.
5. Zoveel eieren, zoveel mandjes.
6. Hanen in het hok.
7. Let op je eieren.
8. De veren terug overeind.
9. Kippen met een klare kijk.
10. Sla je vleugels uit.
Er is ook een website : www.chickentales.eu met een online kippentypetest : batterijkip, haantje de voorste, scharrelkip, slachthaan, pronkkip, windhaan, koekoek.
Met wat fantasie, inzicht en doorzettingsvermogen kan een kip proberen haan te worden en op de spits te geraken.

Toren roept haan 282 : reklame
Een haan op een toren kan soms wanstaltige vormen aannemen, maar is zeldzaam.
Op één zien we heden ten dage absurde publiciteit. We vragen ons af of de creativiteit van de makers de verkeerde kant opgaat.
Neem nu het bloederig tafereel waarin met een naald en draad een gebreid vodje in de nek van een medemens genaaid wordt. De link met gelijke kansen is zoek.
Groen pakte uit met ‘zeiknatte vooruitzichten’. Dat is nogal plat en negatief.  Blauw daarentegen bulkte van arrogantie.
Waar dat frituurvet heengaat mag Joost weten. Alleszins in de goot. Maar de boodschap verdwijnt mee in de riool.
En de ham van ‘Meesterlyck’ maakt de sukkelaar bewust als zijn vrouw zwanger is van een andere vent. Of als hij zijn baan verliest. Dat is toch ver gezocht!
De slak stond symbool voor de vluchtelingenproblematiek. Hier wordt de traagheid van het hoog commisariaat gelaakt. Dat gaat nog.
Op straat is het al niet beter met de affiches tegen hondenpoep. Maar daar hadden wij het al eens over in aflevering 271.
De Antwerpse rode haan zou misschien beter terug keren naar zijn vorig beroep. Want daar was hij goed in. Of dat voor ’t Stad beter zou zijn laat ik in het midden.

Toren roept haan 281 : pluralisme
In De Standaard van 24.2.93 las ik toen de lezersbrief van Georges Monard over Pluralisme.
Ik reageerde daar toen via een lezersbrief op als volgt :
Ik ben het bijna eens met de secretaris-generaal. Neutraliteit echter bestaat niet. Iedereen heeft een mening.
Een ambtenaar of verantwoordelijke voor een heterogeen publiek stelt zich pluralistisch op. Want noch pluralisme, noch neu­trali­teit zijn een ideologie. Zich pluralistisch opstellen vertrekt van verdraagzaamheid en respect voor verschillende ideologieën. Ik vind het bijzonder jammer dat zij die deze deugden hoog van de toren blazen steeds opnieuw moeten schie­ten op mensen die het goed menen.
Ondertussen heb ik geleerd en ondervonden dat in inspraakorganen niet uitgekomen wordt voor de eigen achterban. Hypocrisie is troef. Bovendien wordt men buiten gekeken, als moeilijke mens afgedaan en voor zaag versleten, als men voor zijn standpunt uitkomt en ervoor vecht. Verlichte geesten halen de bovenhand en initiatieven vaak worden doorgedrukt zonder argumentatie en ondoordacht.
Sedert de muur van Berlijn viel, rukt de dictatuur steeds meer op naar het Westen.  Onze paus had het over de dictatuur van het relativeren!
Er is dringend nood aan een revival of een aggiornamente van de vrije meningsuiting, maar vanuit universeel denken en alle ideologieën.

Toren roept haan 280 : territorium
Zoals een haan zijn ren verdedigt, zien wij eksters, mezen, houtduiven … in een bitter gevecht voor hun territorium.
Bij mensen is het niet anders. Vooral in de politiek komt dat tot uiting.
Politiek is daar een goed voorbeeld van. Men claimt wat ze hun territorium noemen zoals een volleerd kemphaantje.
Er was bijvoorbeeld, voor Agalev bestond, reeds een oranje congres onder het motto “Milieu, natuurlijk!” Toen werd de basis gelegd voor een groene dynamiek, ingebed in het beleid, maar ik stelde vast dat de communicatie van deze thema’s achterwege bleef. De congresresoluties werden uitgevoerd en voor wie erbij was is het duidelijk dat de resoluties uitgevoerd worden.
Nieuwkomers maken echter handig gebruik van drukkingsgroepen van ontevredenen en zwijgen over het aandeel van de echte groenen. Die drukkingsgroepen worden zelfs gesubsidieerd door de overheid via VZW’s en tewerkstellingsprojecten. Dat ontaardt vaak in hara – kiri strategie en vormen van zelfkastijding als men de moeite doet om er dieper op in te gaan. De groene thema’s worden op een strategische wijze doorgedrukt.
Inspraak en informatie werden echter formaliteit. Een deel van het verhaal wordt verzwegen en de burger wordt via doemdenkverhalen, die slechts gedeeltelijk kloppen, bewerkt en klaargestoomd.
De burger met gezond verstand heeft dat gelukkig door. Een haan op een toren heeft meer overzicht vanuit zijn positie.

Toren roept haan 279 : orchidee
Wij hadden het reeds over de hanensoorten in de wereld.
Wisten jullie dat de grootste plantenfamilie ter wereld de orchideeën zijn.
De Vlaamse orchideeën, voor zover je die Vlaams kunt noemen, zijn niet zo talrijk. Volgens Herman Dierickx, de groene goeroe van Natuurpunt N.W. Brabant zijn ze nog met 5 : Gevlekte orchis, Brede wespenorchis, Rietorchis,  Bijenorchis en Grote keverorchis.
In de Berenput hebben wij alvast een Brede wespenorchis gevonden. Dat werd bevestigd door de drijvende kracht achter Natuurpunt Plantenwerkgroep Anne Ronse, op foto. (f.279). In de Buitenweide heb ik er vorig jaar met de werkgroep bijna een vertrapt. Ze stond uiteraard niet in bloei, en dan is het niet zo gemakkelijk ze tussen het groen op te merken.
Julien heeft er zelfs in zijn tuin staan in Wolvertem.
In de Plantentuin van Meise is er een Orchideeënserre, maar die is niet toegankelijk voor het publiek.
En onze haan ? Die staat nog steeds te wachten.

Toren roept haan 278 : hypocrisie
Een haan hoort in het brandpunt van de belangstelling te staan : op de toren. Hoge bomen vangen echter veel wind.
In D.S. van 16.6.93 lazen wij wat de geestelijke leider van de Tibetanen de Dalai Lama overkwam in Wenen.
De hypocrisie van onze internationale instellingen wordt hier sterk belicht : China versus andere grootmachten.
Terwijl in Mogadishu het materieel van een rebel platgebombardeerd wordt in naam van de internationale rechtsorde. Ik leerde dat internationaal recht een illusie is als het niet kan afgedwongen worden. Een schuchter begin is al iets. Maar als enkel Oostenrijk protesteert tegen de Chinezen is het toch hypocrisie troef !
Ondertussen maakten wij recent twee maal dezelfde hypocrisie mee in België, onder minister De Gucht en Verhofstadt, toen Z.H. bij ons wou komen.
Achter het Tibetaans boedhisme zit nu ook een marketing strategie. Dat is een kwestie van harde valuta. Scheurkalenders zijn daar een voorbeeld van. De spreuken van de dalaï – lama zijn een goede inspiratiebron, maar die van 12.6 vond ik helaas niets bijzonders.
De haan kan niet alle dagen op de toren gezet worden, zoals de blauwe puntjes op de blauwe i, heden ten dage.

Toren roept haan 277 : gevecht
Wie wordt opperhaan of opperhen van Cultuur in Meise.
De Streekkrant promoveerde reeds een anonieme dame tot deze erefunctie. Ondertussen is de beroering met de pers gaan liggen. Maar er verschijnen geen beiaardconcerten meer .
Bij de tentoonstelling tijdens de beiaardfeesten bleken drie kandidaten te dingen naar de opperkam : het Verloren Uurke, de Kunstkring en het Linde Amateur Kunstenaarscollectief met zijn Kunstenaarsroute.
In de prijzen van Meise, die er weer aankomen, werd destijds de trend gezet. Alles moest onder één haan komen, toren of niet! En het kruis was voor de outsiders. Wat bleek ? De prijzen van het Verloren Uurke moesten niet integreren en gaan op eigen houtje verder. De andere prijzen werden ingepalmd door “de Muze van Meise”.
Er is dringend nood aan een uitgebreide tentoonstellingruimte in Meise. Zou men eens niet gaan praten met de Plantentuin. Daar is plaats genoeg en worden stijlvolle initiatieven op een hoger niveau georganiseerd, onder het administratiegebouw of in het kasteel. Of kan men niet terug naar de gangen van het AVC CVO, waar alles vertrok. De vorige directeur heeft alleszins in de gangen belichting voorzien. Een privé galerij zoals in Kruishoutem is misschien te hoog gegrepen.
De sponsor van de Maurits Naessensprijs had destijds liefst gehad dat we in het kasteel van Bouchout (Plantentuin Meise) bleven. Had ik die raad maar opgevolgd! Maar daar moeten tentoonstellingen nu verband houden met natuur en plantentuin.
Via de onaangekondigde recitals roept de St.-Martinustoren de haan op.

Toren roept haan 276 : 30-50-70
Er is opnieuw een hanengevecht bezig in een nieuwe werkgroep : de begeleidingscommissie verkeer.
Deze verkeersregeling werd ingevoerd vorig jaar en dient geëvalueerd te worden. Wij dachten dat het de bedoeling was alles te vereenvoudigen en vooral veiliger te maken. De overdadige verkeerstekens zouden uit het straatbeeld verdwijnen. Als we ingaan op de suggesties in de vergadering, dan komen er een reeks borden bij.
Want voor mijn deur : alle beperkingen. En even verder : volle gas!
Aan de invalswegen van onze gemeente staan de platen die de 30 – 50 – 70 zone instellen. Van daar gelden nog drie snelheden : “bebouwde kom” met de gekende grijs – zwarte plaat met het silhouet van een gebouw : 50 km maximum.
Aan scholen staat de verbodsplaats 30 km maximum. Intelligente platen zouden beter zijn, want anders geldt die dag en nacht en zelfs tijdens vakanties.
De andere stroken mag er maximum 70 km per uur gereden worden.
Surf eens naar http://www.ikbenvoor.be .  Daar kun je vrijwilliger voor verkeersveiligheid worden!
Eenvormigheid tussen gemeenten dringt zich op. Want sommige gemeenten nemen de bebouwde kom nogal breed, zelfs over de grote banen.
Een haan is een haan zou je zeggen. Niets is minder waar, want hun kammen verschillen nogal vaak.

Toren roept haan 275 : China
Al wachtend op de plaatsing van onze haan op onze toren, las ik een interessant boek uit onze bib : “China. Geschiedenis. Cultuur. Wetenschap. Kunst. Politiek.” Van Cheng Shan-Hwei en Jan Willem Nienhuys, Veen Magazines, Diemen 2006..
Dit is een vlot leesbaar boek, dat een vrij duidelijk beeld geeft van China, door de ogen van een Chinese. Ik vond het alleszins het lezen waard.
We lezen het verhaal van een opeenvolging van dynastieën, die al twee millenia het ideaal nastreven van één enkele centrale leiding. Het Chinese schrift dateert van de Shangdynastie. Het is niet op uitspraak gebaseerd. Daardoor hielp het mee het land en de cultuur bij elkaar te houden.
Na de 4 meibeweging kwam de ‘baihua’ of spreektaal opzetten. De romans van toen zijn anti – imperialistisch, anti – traditie en pleiten voor modernisering. De fonetische schrijfwijze dateert van 1913 en heet het bapomofo systeem van Zhang Thayen. Het zijn eenvoudige katrakters, waarmee de 407 Chinese woorden konden opgesplitst worden met 21 beginklanken en 1 of 2 van de 17 eindklanken.
Het laatste hoofdstuk over Tibet geeft wel een enigszins andere visie op deze regio, dan deze door de Dalai-lama verspreid. Nader onderzoek dringt zich op en dan liefst door een onafhankelijke instantie.

Toren roept haan 274 : vent
De herstelling van de Mariakapel van Henri Lenaerts aan de kerk, rechtover het standbeeld van baron d’Hoogvorst is een feit, dank zij schepen Jos Emmerechts, die ik destijds leerde lezen en schrijven in het eerste leerjaar in Meise. Ik stuurde de gemeenteraadsleden, uit mijn e-mail bestand, een felicitatie met uitnodiging om mijn blog https://blog.seniorennet.be/erfgoedmeise te bezoeken. Ze kregen ook twee foto’s : voor en na de restauratie. Ik voegde er een oproep aan toe om nu de St.-Annakapel aan te pakken (oprit A12 aan de Plantentuin). Ondertussen werd deze kapel afgesloten wegens instortingsgevaar!
Ik nog twee grappige zaken over mijn lievelingsdieren :
Een vent is volgens Van Daele (5debetekenis) een gecastreerde ezel. Zou die in falset balken ? In de optocht van Jan en Mie, de reuzen van Meise, zou een ezel niet misstaan. Hij kan fungeren als zuipdrager met het Beemdendrupke (jenever met sleedoorn, geoogst in de Beemden Wolvertem door conservator Julien De Roover).
Een gecastreerde haan is een kapoen. Zou die ook in hoge tonen kraaien ?
Wanneer ? Dat is wat anders! Maar laten wij niet wanhopen.
Een beiaardconcert, ter ere van de nieuwe haan bij de plaatsing in combinatie met een koor van ‘venten’ en ‘kapoenen’. Dat zou eens wat anders zijn.

Toren roept haan 273 : pers
In de krant zou een artikel verschenen zijn over de uiteindelijke plaatsing van de nieuwe haan en het kruis op de St. – Martinustoren. Dat is helaas niet gebeurd voor de beiaardfeesten “do Brasil”.
Ik heb de nieuwe bewindslieden reeds aangepord. Want de parochianen onder de toren hebben de verkiezingspropaganda gezien en vergeten ze niet. Onze vorige pastoor werd er zelfs opgevoerd. Daar werd beloofd “onverwijld” tot plaatsing over te gaan. Maar er zouden begrotingsremmers optreden. Ik bedoel uiteraard de procedures die hierbij moeten gevolgd worden. En ik kan getuigen dat dit niet eenvoudig is, niettegenstaande we een staatssecretaris voor administratieve vereenvoudiging hebben. Die is paars uitgeslagen door het effect van zijn inspanningen.
Ik zelf heb gedurende 36 jaar tijdens mijn carrière de administratieve perikelen ondergaan. Ik kan er dus als bevoorrecht getuige van meespreken.
Opa Marcel, onze nieuwe burgemeester, pakt dat anders aan. Inzake betaalbare woningen nam hij onmiddellijk bij zijn aantreden initiatief en kocht gronden in het centrum van Wolvertem. Hij zou zelfs met een appartementsgebouw uitpakken in de Stationsstraat. Besturen is handelen, consequent. Just do it ! But do it in excellency! Dus : vooral beter!

De hanen kenden ook hun evolutie. De voorloper van de kip zou de terranausaurus zijn.
Onze vriend hanenkweker in Affligem kan misschien een evolutiekooi opzetten, naar het voorbeeld van de Plantentuin. In het Natuurhistorisch museum in Brussel weten ze alles over de dino’s.
Maar de evolutie gaat zelfs verder terug dan de dieren. De torenhaan zou iets kunnen te maken hebben met een ajuin. Want hij bestaat uit lagen plaatijzer. Je kunt er die met het nodige gereedschap afpellen zoals bij een ajuin.
Geef toe. Mijn fantasie begint uit te schuiven. Dat komt omdat ik morgen moet gidsen met witte paters van Afrika. Zij vragen een ludieke gids. Of ik daarvoor geschikt ben zal morgen blijken. Ik zal mijn best doen.
Het is jammer dat pastoor Bie Boon er niet zal bij zijn, of toch ? Hij zou met vakantie zijn. Onze nonkel Bie was jaren witte pater in Burundi.
Herman Boon pr. (Meise - Leuven - Mechelen - Zaventem) heeft daar niets mee te maken. Die is wel verantwoordelijke geweest voor Missio van 1971 tot 1988. Hij gidste ook een vijftigtal bedevaarten naar Palestina. Daarom heb ik hem op zijn levenswiel, op de cover van “Het leven is te kort om klein te zijn”, afgebeeld met de typische Palestijnse sjaal. Het is spijtig dat de sponsor afhaakte. Want ik zou graag dit liber amicorum uitgeven en laten verkopen ten voordele van zijn Chiroheem in Meise. Dan zullen de religieuze kunstwerken die hij er plaatste, beter tot hun recht komen.
Ja! Zoals een nieuwe haan op de toren hoort te prijken.

Toren roept haan 271 : boom
Er stond eens een fiere Italiaanse populier in onze wijk, bewoond door een koppel eksters. Zoals een haan op de toren glinsterde het nest boven de wijk uit.
Helaas! De wortels van de boom duwden de afsluiting van de buur omhoog. Want hij stond te dicht bij de buur. Onmiddellijke kapping was noodzakelijk. Er werden prompt twee eiken geplant. Eigen boomsoorten eerst! Een boom is ook maar een mens, zou je zeggen! Maar bijna aanplanten in het midden van het plein zorgt voor burenrust, maar sluit de planning volgens het verkavelingsplan uit.
Nochtans staat deze wijk model voor hedendaags en progressief beleid, als men wil.
Er zijn twee minireservaatjes (Berenput en Buitenweide), een kinderspeelplein, een speelweide Het sportplein werd door de verkavelaar gratis afgestaan 40 jaar geleden. Maar daar bleef het bij. Nochtans stond op het verkavelingsplan een tennispleintje getekend. Onaangepaste wetgeving zorgde ervoor dat het jaren lang verwaarloosd bleef liggen.
De verkavelaar plaatste een afsluiting en het wegje errond werd aan de verkeerde kant aangelegd. Het stond zelfs eens te koop als tuin voor een gefortuneerde. Dit is niet het eerste plein dat bijna verkocht werd.
Het ontaardde tot een ‘schijtplein’ voor de honden. Het voetwegje ernaast kan men strontwegje noemen. Want stiekem deponeren de buren met hun hondjes de drollen.
Ik wandel er ook met mijn hondje. Dat inspireerde mij tot een ludieke wenk voor de buren :
                                 Hou je van je hondje.
                                 Doe dan je burenrondje,
                                 Maar raap op ’t strontje!
Dat klinkt toch beter dan de campagne van de politiezone met affiches :

Op wandel ?
Ruim op die handel.

Ik vrees dat bij gebrek aan rijmvaardigheid de inspiratie uitbleef bij de maker van dit rijmpje.