T.r.h. 331 : baken

Toren riep haan 330 : parochieblad

In Kerk en Leven verscheen een klein verslag onder de titel “Haan waakt weer op de kerktoren”.

Het is eerder : haan wijst weer op de kerktoren de windrichting aan.  Maar dit ter zijde!  Hij staat niet op het hoogste punt van ons dorp, want de St.-Elooikapel op de Hasseltberg staat veel hoger!  En inderdaad : we weten nu van waar de wind komt, maar nog niet hoe laat het is.  Want het torenuurwerk laat op zich wachten, evenals het gaas om de duiven buiten te houden.  Als de gaatjes te groot zijn vliegt de duivenshit er gegarandeerd door!

De snavel van de haan staat tegenwinds en wijst dus aan van waar de wind komt.

Dat in de Middeleeuwen de haan het symbool was van waakzaamheid, over Gods kinderen waakt en zorgt voor warmte en vruchtbaarheid is voor mij nieuw;  Het is daarom misschien dat de Walen de rode haan kozen.

Het kruis staat dus altijd Noord - Zuid.  Die vraag werd gesteld aan de plaatsers.

Ik hoorde kritiek op het veel te luide beieren van de klokken bij begrafenissen.  Dat geluid zou het vliegtuiglawaai sterk overtreffen!  Kan daar eventueel niet iets rustigers op gevonden worden.  Want inderdaad : ik hoor dat tot in de Mankevos!

Toren riep haan 329 : Chimera

Afbeeldingen uit de mythologie, waarbij verschillende dieren in een beeld verenigd worden zijn Chimera’s.  Zo zag ik een leeuw, een geit en een slang tot een nieuwe diersoort gekunsteld.

In de gentica gebruikt men de term “microchimerisme” voor het overleveren van een vreemd gen naar de nakomeling.  Dat gebeurt via de moeder naar de foetus of via een medische interventie toevallig.  Dit is dus een evolutief gegeven.

Een leeuw met een hanenkop, met een lelie in de muil of bek zou een nieuw Belgisch symbool kunnen worden.  Een haan met een leeuwenkop zou ook niet mis staan.  Of beter : een gouden leeuw (eerste Belgisch symbool) met een gouden hanenkop!

Wat zou ons de mooiste combinatie opleveren ?  Een zeemeermin staat zeker vooraan.  De Sfinx in Egypte zie je soms op de oprit naar onze garages.  De griffioen is ook bekend : een leeuw met vleugels.  Een giraf met een kop van een papegaai kan ook tellen.  Een dikkop met pootjes, voor hij verandert in een kikker is echter een natuurlijk fenomeen.

Ondertussen staan de 39 resterende klokkern van de oorspronkelijke 47 (oude beiaard) te wachten op de wekkering en het klavier!

Toren roept (riep) haan 328: Wiskunde

Eindelijk staat onze nieuwe haan te pronken op de St.-Martinustoren van Meise, na 3934 dagen en 328 cursiefjes.

Hij viel op 28.8.1997 en werd terug geplaatst op 5.6.2008.  De Boeddhistische scheurkalender geeft als spreuk : “Elk moment is uniek en we kunnen de tijd niet terug draaien”.

’t Cursiefje vermeldde in zijn versla&g (in mijn bus op 5.6) dat ik ermee stop!?  Maar ik heb de smaak te pakken en wil mijn 15886 lezers en lezeressen niet teleur stellen.  Ik ga op mijn élan door onder een gecorrigeerde titel : toren riep aan.

“Haan roept wekkering” zou ook niet misstaan.  Want een andere uitdaging dringt zich op.

Toen koningin Paola de nieuwe beiaard kwam inhuldigen werd de oude als monument geplaatst voor onze nieuwe bibliotheek.  Maar “Monumenten en landschappen” eiste dat de beiaard, als laatste volledige ‘Michiels – beiaard’ , compleet zou blijven en dat hij nog zou spelen.

Ik ga nu vechten voor de uitvoering hiervan, met dezelfde hardnekkigheid als mijn vorige reeks.

Als symbool zouden wij de eeuwenoude hulst kunnen nemen, achter de pastorij (momenteel nog gemeentehuis) van Meise.  Regionaal landschap Groene Corridor wil dit levend monument (Ilex aquifolium) redden.  Regelmatig komen bussen wetenschappers naar deze unieke groenblijvende boom kijken.

Dit is een voorbeeld van hoe het moet!  Helaas!  Het had veel eerder moeten gebeuren!

Toren roept haan 327 : Rinus

Op zondag 25 mei 2008, Internationale Dag van de Vermiste Kinderen van Child Focus was het hoogdag vanuit de toren van Sint – Servatius in Grimbergen.

Het kinderbeiaardconcert, dat destijds in Meise ontstond op 25 mei 2003, week uit omdat de beiaardfeesten in Meise op dezelfde dag vielen dit jaar en er geen plaats was voor kinderliederen. Zo verrees de Feniks weer eens uit zijn as.  Het werd een recital voor en door kinderen!

De liederen werden geselecteerd via een vragenlijst in de verschillende scholen.  Hiervoor nodigde de beiaardier Rien Aarssen Dina Verheyden uit om de selectie te vertolken. 
Maar hij zorgde tevens voor een meerwaarde.  Het beiaardklasje van Elena Sedina, van de Koninklijke beiaardschool uit Mechelen, was op post.  De kinderen speelden hun favoriete kinderliedjes en er klonken zelfs enkele duetten.  Timothy Couck, Larisa Desbuquois, Arsham Makarian, Merel Makarian, Merel Meersman, Eliza Makariam, Nikita Tarantsov, Nikita Gratchev en Andrej Lavrenov, gaven het beste van hun gulle talenten.  Het waren composities of bewerkinden door Jo Haazen, E.Sedina, O.Rostovskaia en O.Jacobsen.
Het Grimbergs net was op post om alles te filmen.  Het viel op dat de kinderen met hun kleine handjes, er toch in slaagden om zelfs op virtuoze wijze, het klavier te behameren.  Want hier is geen sprake van tokkelen, want het is hard labeur!

Dit was een prachtige apotheose en een hulde aan alle vrijwilligers die zich inzetten bij Child Focus voor de vermiste kinderen.

Het recital werd afgesloten met een receptie op de luisterplaats in de abdijtuin in aanwezigheid van abt Erik De Sutter,de schepen van Cultuur Patrick Vertongen, de coördinator van Brussel-Halle Vilvoorde en haar vrijwilligers en de Beiaardvrienden van Grimbergen.
Eerwaarde, geef ons ondertussen 3929 dagen tot de haan terug op de toren staat!

Toren roept haan 326 : Sauropoden

Pastoor geef ons 3906 dagen klonk het op 8 mei toen het kruis opnieuw op onze St.-Martinustoren geplaatst werd.

Vandaag zijn we 3921 dagen ver.  Wij hadden gehoopt dat 4 dagen later de bol en de haan, flink verguld tegen het gure weer, op hun plaats zouden staan.  Helaas!  De haan zal niet kraaien op de beiaardfeesten.

F Dinosaurussen

We bezochten met de gidsen van de Plantentuin van Meise het Natuurhistorisch museum in Brussel.

Deze dino’s splitsten zich op in 2 takken : ornithopoden en theopoden.  De enige nog levende groep die hieruit ontstond zijn de vogels.  Dus de haan is in feite een geëvolueerde dinosaurus

Een van de kenmerken is dat de vertering van hun voedsel op gang gebracht wordt door maagstenen.  Dat wordt in het museum gedemonstreerd met een oude wastrommel.  Kippen en hanen slikken bij het scharrelen steentjes in, die zoals bij dino’s voor de vertering zorgen.
Ondertussen kregen wij de berichtgeving over P.C.B.’s in scharreleieren over ons heen.  Als de kippen niet meer mogen scharrelen, is dat ongezond voor hun vertering.  Hoe krijgen ze anders de nodige steentjes in hun maag ?

In ‘De Morgen’ stond een andere thesis.  De kip zou mogelijk afstammen van de Tyrannosaurus Rex’.  Ze leidden dat af uit onderzoek van resterende eiwitten bij gevonden fossielen.

Onze dino staat nog niet op de toren.  Onze titel zou kunnen luiden : toren riep dino!

Toren roept haan 325 : datums

Twee datums mogen wij zeker niet vergeten.

Tot 1132 was Meise moederparochie van heel de streek.  Toen werd door toedoen van de Berthouts het patronaat of het begevensrecht van Meise overgedragen aan de abdij van Grimbergen.  Zo verloor Meise zijn bevoorrechte titel van moederparochie.  Sedert die dag is het nooit meer goed gekomen tussen de autochtonen van Meise en die van Grimbergen.

In 1312 werden de tempeliers ontbonden door paus Clemens V.  Zo leren we het uit de nieuwe 8delige reeks “Het mysterie van Avignon”.  Het zou eens nuttig zijn “Het Mysterie van Meise” te schrijven.  Dit is misschien iets voor onze eigen jeugdschrijver Herman Van Campenhout.  Want zijn thriller over het domein van Boechout werd niet gepubliceerd.

Wij troosten ons echter met een andere datum : 5 april 1879, toen keizerin Charlotte van Mexico haar intrek nam in het kasteel van Boechout.  Zo kunnen wij ons de titel “keizerlijk”, toeëigenen.

De parel van Brabant, titel die Grimbergen zich toeëigende, maar ook Gooik verdwijnt daardoor in het niet.  Achiel Bettesone sprak al van de Brabantse smaragd.

De “stamënee” van de drie tantes van mijn vader, noemde niet voor niets “Laiterie impériale”.  Zij verkochten destijds foto’s van de keizerin en postkaarten van het domein van Boechout .  Ik kreeg van hun de reeks, toen ik onderwijzer werd.  De kleine boerderij met ‘stamënee’ bevond zich waar nu het funerarium gevestigd is.

28.8.1997 is de datum waarop onze haan en het kruis van de toren van St.-Martinus donderden, en de bol eronder splitsten in een halve maan.  Op 13 mei verrijst de feniks uit zijn as en prijkt hij weer op zijn terechte plaats.  Pastoor, geef mij 3911 dagen.  De toren heeft 325 afleveringen geroepen op de haan.

Toren roept haan 324 : nostalgie

“Nostalgie”. is de titel van het boek dat Monika Van den Brande uitbracht op 25 april over de ‘stamënees’ in Wolvertem.  “Proef de ziel van Wolvertem” is de ondertitel van het werkje met verhalen over meer dan zestig cafés. Vandaag zijn er daarvan nog vier authentieke over.  
“Bij Jeanne (1902), Café Benelux (opgericht in de jaren vijftig), 't Stamineeke en Bij De Perre (1901), zijn de laatste vier échte ‘stamënees’ -zonder eetmogelijkheid- die in Wolvertem zelf overblijven'  Dit past in het kader van het jaarthema ‘Oud en Nieuw’. Zij wilde eerst heel de gemeente in beeld brengen, maar toen ze met Wolvertem was begonnen, bleek dat er snel zestig waren.”

De bruine retrostijl van de kaft en de foto’s weerspiegelt het gevoel dat de mensen hebben, wanneer ze hun verwanten zoeken op de foto’s.  Het begrip stamënees is overeind gebleven.  Het stamt af van het Franse “estaminet”; wat klein café betekent.
“Ik heb een vijftigtal getuigenissen kunnen optekenen, vaak van mensen tegen de tachtig; en kon zo 160 foto's verzamelen. Een selectie daarvan zal verschijnen in ons boekje waarvan een 300-tal exemplaren zullen worden gedrukt  Er zijn ook tal van anekdotes die er zich afspeelden  Wist je bijvoorbeeld dat bij de vorige uitbater Bob, in 't Stamineeke, zelfs een paard is binnengelopen, en langs achter is buitengegaan. Ondertussen stond de schlager Er staat een paard in de gang op. Dat zijn hilarische momenten die niet mogen worden vergeten worden” weet Monika.
Op zondag 27 april van 12 tot 19 uur volgde de apotheose met de verschillende standen van verenigingen en een heuse spiegeltent.  En dat werd een groot succes.
Nostalgie, De Ziel van Wolvertem, is verkrijgbaar bij de Cultuurdienst van Meise.

Toren riep haan 323 : prijzen

De prijzen van Meise werden weer uitgereikt.  Die passen niet in de palmares van de originele J.V.C.-Prijs en M.N.-Prijs.  Want de andere inrichters wijzigden ook het opzet, de inhoud en de jury.  Intellectuele eerlijkheid gebiedt ons dit te vermelden.  Sedert 2000 is alles grondig veranderd.  En laat ons niet klagen, want de Maurits Naessensprijs beantwoordt nu aan wat deze mecenas – zaliger verwachtte : kleinschalig voor en door de kunstenaars van Meise en omgeving.

De twee andere prijzen hebben geen verleden.  Daar is dat dus niet van toepassing.

Maurits Naessensprijs :

Hoofdprijs : Greet Van Autgaerden uit Mechelem met “Portret 3”.

Prijs van de Cultuurraad Meise : Josephine Van Dam uit Turnhout met “Kielzog”.

Prijs ’t Verloren Uurke : Marie-Claire Janssen uit Kasterlee met “Winter op het Kraanslot”

Prijs van de Kunstkring : Nadia Hostie uit Brasschaat met “Peinzend”.

Jongerenprijs Roger Van der Stock : Karen Vermeiren uit Gent met “Vettig”.

Jules Van Campenhoutprijs :

Eerste prijs :  David Troch uit Bonheiden voor het gedicht “Doorgewinterd”.

Tweede prijs :  Patrick Cornille uit Lichtervelde voor het gedichtt “Chambord, Loiretcher”.

Derde prijs :  Erwin Evens uit Dworp voor het gedicht perspectief

Ward Ruyslinckprijs :

Eerste prijs :  Wim Cassier uit Vilvoorde voor het kortverhaal “Een Tinnen Soldaatje”

Tweede prijs :  Max Dusseldorf, pseudoniem voor Hans Declercq uit Brussel voor kortverhaal “De Geur van Hennep”

Derde prijs :  Peter Lus, pseudoniem voor Rebecca Vercauteren uit Avelgem voor het kortverhaal “Geluksdag”.

Jeanne Streulensjuweel :

Het Jeanne Streulensjuweel gaat naar Theater KREATIE uit LonderZeel St-Jozef met de voorstelling “A Shayna Maidel”.

De prijs voor de beste acteur in hoofdrol gaat naar Bart Robijns van toneelvereniging  WILLEN IS KUNNEN.

De prijs voor de beste acteur in bijrol naar Andy Decae van toneelvereniging KREATIE UIT Londerzeel St-Jozef.

Gisteren werd het kruis op de toren van St.-Martinus geplaatst.  We haalden Ring-TV, Radio2, Het Nieuwsblad en de Standaard.  Dinsdag wordt de haan en de wereldbol geplaatst.

Toren roept haan 322 : bevrijding

Gisteren op donderdag 8 mei, de feestdag van de bevrijding, zijn ze eindelijk begonnen aan de verlossing van een last die we reeds 3906 dagen torsen : de werken vingen aan, om het kruis en de haan terug op de toren van de St.-Martinuskerk te plaatsen..

De haan donderde van de toren op 28.8.1997. Ik publiceer vandaag het 322^ste cursiefje in verband met dit onderwerp.  Want in een vlaag van euforie beloofde ik aan mijn vrienden, onder de toren, om elke maand een cursiefje te schrijven op grond van een foto en een recente ‘fait divers’ uit ons dorp.  Ik breidde snel uit naar de 8 kerktorens die onze gemeente rijk is.  De eerste afleveringen verschenen in de editie “Meise” van “’t Cursiefje” dat ik met Joris Herpol en drukker Leleu oprichtte.  Maar zoals het “Schoon Meise” verging, staken de verkiezingen en politiek vertoon een kink in de kabel.  Ik haakte af en schreef verder, want belofte maakt schuld.  Toen Pascal Vyncke het Seniorennet opstartte, was ik er als de kippen (of was het een haantje) bij, om mijn cursiefjes onder te brengen in een blog.  Elke vrijdag publiceerde ik van toen af een aflevering.

Vandaag wordt het kruis geplaatst en wij trommelden de pers op.  Ik hoop voor de kranten een tafereel uit de oude doos te ensceneren: de oude haan naast de nieuwe, zoals hij op de oude foto’s gepresenteerd werd toen de toren van galmgaten voorzien werd.

Op de nieuwe haan moeten wij nog wat wachten, want hij moet nog verguld worden. 

Toren roept haan 321 : cultuurhuis

F Oude pastorie - gemeentehuis

Het oud gemeentehuis van Meise, de historische pastorie, van Meise kan worden omgevormd tot cultuurhuis. Later kan er ook een dienst toerisme komen.

'De erfgenamen van de Meisese kunstenaar-beeldhouwer Henri Lenaerts willen aan het gemeentebestuur nog zes beelden schenken', boven op de 4 die reeds in het centrum prijken.  Voorwaarde is dat die in een permanente tentoonstelling worden getoond.  Vroeger werden reeds “De vruchtbaarheid” aan de ingang van de Plantentuin (centrum Meise) en het Mariakapelletje aan het standbeeld van baron d’Hoogvorst geplaatst.  In de Plantentuin staan er ook twee.  Het is echter jammer dat alle beelden niet hetzelfde identificatieplaatje dragen.

De sokkel onder het beeld van Mgr.Daelemans werd betaald door onze burgemeester Marcel Belgrado.  De kunstenaar wou er geen bordje op, want de aandacht moet naar het beeld gaan.  Daarom werd de tekst in de zuil gegrift.
De glazen inscripties op de beelden van Lenaerts zijn moeilijk leesbaar.  Zo kijkt men ook direct naar het beeld en pas daarna leest men de tekst.

Wij blijven pleiten voor een leeszaal in de bib., beneden, achter het monument met de oude beiaard, eventueel met binnentuin, zoals in het oorspronkelijke plan voorzien werd.  Mits een kleine uitbouw, zonneranda, kan dan de wekkering en het klavier geplaatst worden en kunnen ze voldoen aan de eisen van ‘Monumenten en Landschappen’.

Bovendien kan de heemkundige kring dan eindelijk volwaardig intrekken in de bibliotheek en moeten de senioren niet naar boven voor de leeszaal.

Toren roept haan 320 : gidsen

F Gidsen

Op 22 februari kregen de nieuwe natuurgidsen van het CVN hun  brevet.

Zij startten met  een 30tal, waaronder 5 uit Meise.  Op maandag 28.1 verschenen er 14 voor de 8 natuurgidsen uit vroegere lichtingen om een evaluatiegesprek te houden over hun terreinstudie en hun gegidste wandeling.  De Kock Marianne bestudeerde DeBilt in de Plantentuin van Meise.  Zij wordt een beloftevolle aanwinst voor de Plantentuin.  Een tweede kandidate uit Meise vroeg uitstel.  De drie anderen gaven het op.

Ik begeleidde de oudste deelnemer, André De Keersmaeker.  Hij inventarieerde de Berenput in Meise en deed zijn wandeling in Kobbegem.  Zo zal Natuurpunt Meise over een grondige studie beschikken van het stukje natuur tussen het dorp en Oppem.

André is de brouwer van de Mort Subite, baat een groot landbouwbedrijf uit en is tevens jager.  Dat is een unieke combinatie en zal zeker bijdragen tot een redelijke verstandhouding tussen deze actoren op het terrein en Natuurpunt in de regio Asse.  Hij zetelt ook voor de Wildbeheerseenheid in Regionaal Landschap Groene Rand.

De Streekkrant en ’t Cursiefje vonden het niet nodig, dit bericht en de bijpassende foto te publiceren.  Ze kunnen een voorbeeld nemen aan Goeiedag en Het Laatste Nieuws, waar foto en bericht toch verschenen.

In de Buitenweide, op hooguit 500m van de Berenput, werden vossen gesignaleerd.  Zij hebben al ravage aangericht op de aanpalende ganzen- en kippencollectie.  De eigenaar strooit nu mensenhaar van bij zijn kapper aan de grenzen van zijn eigendom.  De St.-Hubertuskring zou hem dat aangeraden hebben.

Haantjes, let op uw hennen!

Toren roept haan 319 : voetbal

F : K.F.C.-Meise

Anderlecht zit in de achtste finale van de Uefa-cup, na 5 jaar afwezigheid.  De”haantjes” van deze club bakken er eindelijk weer wat van.

Bij KFC Meise bereiden ze zich al een hele tijd voor op het jubileumfeest rond 75 jaar KFC Meise.  Volgens de coördinator van de feesten Frank Peeters zal een overzichtstentoonstelling worden opgezet rond de geschiedenis van de club. Daarom roepen we iedereen op om oude foto's of krantenknipsels en dergelijke uit te lenen voor de tentoonstelling. Alle materiaal van vroeger is welkom.

De heemkundige kring Berla verleende zijn medewerking en ze kwamen ook reeds bij mij terecht voor oude foto’s.  Ik stuurde hun ook naar de oude gloriën van de klub : Louis Philips, Marcel De Vroede, Mw. Louis De Smedt, Mw Michel Wijns, mevrouw Van Fraechem …

Het feest zelf zal doorgaan op zaterdag 24 mei 2008, met een reeks wedstrijden. Zo staat er na 25 jaar ook een derby van de lage landen op het programma met de topper Meise-Wolvertem.  Men kan die echter bezwaarlijk zo noemen, want Meise ligt in Midden-België en Wolvertem in Laag-België.  Er is de hele dag door animatie met activiteiten van de scouts, schmink, noem maar op. 's Avonds zal het feest verder gaan in de grote tent die in het centrum van Meise met de Beiaardfeesten wordt opgezet. Naast een barbecue is er een optreden van Woinke en een fuif met deejay Junne. 

Ondertussen kreeg Anderlecht een pandoering van 5 – 0 tegen Bayeren München maar zitten ze wel in de finale voor de Beker van België.  En onze haan staat nog steeds niet op de toren.  De dead-line, op deze feesten, nadert snel!

Toren roept haan 318 : China

F Terracota beeldje

Bij de rondrit in China op Man bijt hond zagen wij een hanengevecht.

Voor dat de beestjes in de arena komen worden ze grondig gewassen.  Dat doet de eigenaar opdat ze niet verhit zouden raken in de tweestrijd.  Na de kamp worden ze opnieuw gewassen en uit de keel wordt het slijm gehaald, dat ze in de inspanning produceerden.  Ze worden ook gemasseerd, zoals echte topsporters

In tegenstelling tot andere landen worden er geen sporen aangebonden aan de poten van de haan.  Dat is alleszins minder bloederig en getuigt van respect voor onze gevederde vrienden.

Op Canvas loopt ondertussen al een hele tijd “China voor beginners”.  Dirk Draulans was gisteren te zien, op zoek naar Panda’s.  Het is opmerkelijk, wat ze zoal kunnen afleiden uit de uitwerpselen van deze bedreigde diersoort.  De heuvel, waaronder de schatten van de keizer, ligt er nog steeds onaangeroerd bij.  Het terracota-leger krijgt er binnen kort een dimensie bij.

Toren roept haan  317 : dom

F Tekening kopvoeter

Einstein beweerde :

“Er zijn slechts 2 dingen oneindig : de menselijke domheid en het heelal.  Ik ben alleen over het eerste zeker.”

Intelligentie werd vastgelegd in de klokcurve van Gauss, met aan beide zijden 5 %

Ondertussen spreekt men van allerlei soorten intelligentie.  Emotionele intelligentie maakte haar opwachting via het boek van Coleman.

Ik berekende in het begin van mijn carrière de schoolrijpheid van kinderen in de hoogste kleuterklassen met de Mannetjestest van Goodenough.  Ik ben daar een tijdje geleden terug mee begonnen.  Op het internet zocht ik de schaal, want ik ben die nog steeds kwijt.  Een hele stapel tekeningen wachten op verwerking en berekening.  Het enige wat ik vond is een thesis “Kindertekeningen als een diagnostisch middel”van I. Tijsseling.

De test was vrij eenvoudig.  Laat het kind een tekening maken met potlood van een mannetje.  Volgens de details die het kind tekent is zijn I.Q. hoger of lager.
De test dateert al van 1926.  Tegenwoordig vraagt men 3 tekeningen : een jongen, een meisje en zichzelf.  Er is ook een test waarbij men een huis, een boom en een kind tekent.

Ter aanvulling deed ik een boom tekenen, waaruit karakteriële elementen kunnen afgeleid worden.  Het sluitstuk was de links – rechts test van ogen, oren, voeten en handen.  Die is van belang voor het leren lezen.  Er zijn weinig kinderen met een totale linkse voorkeur : linkshandig, linksvoetig, linksorig en linksogig.  Voor rechts is dat ook zo.  De meesten zijn gemengd.  En als oog en hand gekruist zijn kunnen er problemen komen, die echter zeer gemakkelijk, mits inzicht verholpen kunnen worden.

Zouden hanen ook links of rechts geöriënteerd zijn.  Op de toren draaien ze volgens de windrichting.

Toren roept haan 316 : canon

F De Bron

Ik zou eens een “bucket list” willen maken van literatuur waar hanen in voorkomen.

Want de canons zijn terug in.  Je weet wel, de lijsten met te lezen literatuur van Vlaamse schrijvers.

In Nederland  zijn ze de jongste jaren populair.  In 2006 kreeg het land een historische canon met 50 namen en feiten.

In Vlaanderen wordt gewoontegetrouw getwist over , of het nu een Nederlandse of een Vlaams canon moet zijn.  Als men consequent is, moet er een komen per stad of provincie, want wat is Nederlands ?.  Leg dat eindelijk eens vast.  En als men dan aan provincialisme wil blijven doen, in het verenigd Europa, laat het dan maar liever een Vlaamse canon zijn.

De SDL pakt uit met het pantheon van de Vlaamse literatuur met 14 onsterfelijken : Louis Paul Boon, Cyriel Buysse, Hugo Claus, Hendrik Conscience, Willem Elsschot, Guido Gezelle, Marnix Gijsen, Maurice Gilliams, Virginie Loveling, Stijn Streuvels, Herman Teirlinck, Karel Van de Woestijne, Paul Van Ostaeyen en Gerard Walschap.

Er hoort ook een lijstje “runners-up” bij : Anton Bergmann, Gaston Burssens, Hubert Lampo, Ivo Michiels, Richard Minne, P.F. Van Kerkckhoven, Jan Walravens en Eugeen Zetternam.

Ik kijk met belangstelling uit naar de mening hierover van mijn twee vrienden Jozef De Leu van “Ons Erfdeel” en Hugo Bousset van “Dietsche Warande en Belfort”.

Ik ga alvast de tijdschriften inzien in de bibliotheek onder de toren, nog altijd zonder haan, van St.-Martinus Meise.

Toren roept haan 315 : Yahya

F Evolutiekas - Wollemia

De hanen en de leeuwen vechten een strijd uit voor het territorium en de pikorde.

Ook de discussie tussen creationisten en darwinisten laait steeds feller op.

Gaan de fundamentalisten in Amerika en in de Islam mekaar vinden?  Want zij verdedigen elk van hun kant het creationisme.

Zo verscheen de gratis en ongevraagde encyclopedie ”Atlas of creation” van ene Harun Yahya.  De auteur en zijn achterban hopen dat lezers, zonder kritische zin, alles zo maar zullen aannemen.  Zij gebruiken hiervoor absolute uitspraken in combinatie met een indrukwekkende presentatie.  Er staan duizenden zeer mooi ogende foto’s in, in een volledig willekeurige volgorde, zonder enige aandacht voor biologische systematiek.

Ze verzwijgen bovendien dat het hele verhaal van het leven begint vanuit het universum meer dan 4,5 miljard jaar geleden.  Ik kan de twijfelaars dan ten zeerste een bezoek aan de evolutiekas van de Plantentuin van Meise (of in Kew) aanbevelen.

De planten hebben er een geschiedenis van 500 miljoen jaar op zitten!  Want alle leven begon daar..

Of daar een God aan te pas kwam is een kwestie van geloof, niet meer of niet minder!

Is een haan op het kruis op de toren belangrijk ?

In het verkeersbeleid gaat volgens werkgroepen allerhande de zwakke weggebruiker voor.  Maar is een boom een weggebruiker, laat staan een zwakke.

Op de voetpaden ziet men bomen en lantaarnpalen in de weg staan.  De voetgangers moeten dan de rijbaan op om door te kunnen.

Op vele lanen ontbreekt de trottoir volledig.  Aan beide kanten zijn wel fietspaden of fietssuggestiestroken..  Wie of wat heeft hier voorrang ?

Het gezonde hobby fietsen trekt veel volk.  Onvermijdelijk denken politiekers hier veel stemmen te kunnen rapen.  Stemmen eerst zou ik zeggen.  En ja, dat uit zich ook in het verkeersbeleid.

Een maatstaf voor voetpaden is, dat een rolstoel of een kinderwagen zonder hinder moet kunnen evolueren op deze strook.  Neem de proef op de som en je zult wat meemaken!

De gehandicapte Dorien uit Thuis deed het ons voor in Leuven.  De uitzending loog er niet om. 
Toegankelijkheidsoverleg Vlaanderen houdt zich met deze problematiek bezig.  Maar een website van deze organisatie vond ik niet.

Van op de toren zou onze haan een mooi overzicht hebben en het geklungel in de straten kunnen overschouwen.

De haan op de toren is een symbool, maar het belang ervan zegt veel over het beleid ten aanzien van onmondigen.

Toren roept haan 312 : lawaai

Er is eindelijk een gerechtelijke uitspraak : hanengekraai is geen lawaaihinder.

Wat is er romantischer dan het ontwaken door het gekraai van de haan op de boerderij van een Bed and Breakfast in Schotland of Ierland ?

Maar als de haan zijn bioritme verstoord werd is dat wel anders.  Zo hadden wij in de straat een haan die in het holst van de nacht begon te kraaien.  We wonen dan wel in de buurt van de Duivelschuur, maar het was niet te wijten aan vrouwelijke tussenkomst, zoals in dat verhaal.

Over de Duivelschuur bestaan twee toneelstukken en een poppenspel.  Het eerste in ABN is van E.H. Constant Lindemans, een Brabants spel in drie bedrijven van 1920.  Jef Verbesselt maakte een moderne toneelbewerking in het dialect.  En naar aanleiding van mijn optreden in Tourné générale op Ring TV over Amelgem, schreef ik een senario voor een poppenspel.

Het zou pas origineel zijn, als de nieuwe haan op de toren van St.-Martinus zou kraaien!  Maar de wekkering neemt dat over en zet de beiaard in gang, om een deuntje te spelen.  Op de oude beiaard was dat om het half uur, wat uniek is.  De nieuwe beiaard is computergestuurd en dan is alles mogelijk.

Op het einde van maart zou onze haan en het kruis uiteindelijk op de toren van St.-Martinus geplaatst worden.  Het nieuwe” beiaardseizoen kan dan feestelijk ingekraaid worden!