Archief

584 Restauratie

De restauratie van de Sint-Laurentiuskerk-Wolvertem is klaar. Er was een investering van 34.790 euro (40 procent Vlaamse onderhoudspremie) mee gemoeid.   Verdere aftakeling van het interieur, een zeer waardevolle klok en het mechanisme van de wekkering is voorkomen. De duiven kunnen niet meer in de   kerktoren. Daarvoor werden speciale netten geïnstalleerd. Hopelijk zijn de mazen uit muggengaas, want anders vliegen er bladeren binnen.  De toren werd grondig opgekuist, de vloer van de klokkenkamer werd hersteld en de leien dakjes en dorpels werden vervangen.
Na de restauratie van St.-Martinus-Meise zijn 2 van onze 8 kerken opgeknapt.  St.-Stephanus-Oppem staat nog in de steigers.

583 Judo

Judoclub Mansio zal zijn vertrouwde zaal in het Willy Van den Berghecentrum(sporthal) van Meise verlaten. De gemeente zal er voor  De Leertuin drie klaslokalen bouwen tegen 1 september 2013.  Mansio verhuist naar de Sportschuur in Wolvertem.

De 82-jarige voorzitter, Jozef Aerts, is hiermee niet tevreden.  Judoclub Mansio telt 150 leden.

Een vertrouwde stek verlaten, is nooit prettig.  Als de verhuis kwaliteitsverbetering inhoudt, is dat echter beter!  Op het gelijkvloers is alleszins een goede stap in die richting.
Bovendien had de judozaal daar nooit mogen komen.  Een school is een school!  Het was een voorbeeld van op een onvolkomen wijze iedereen tevreden proberen te stellen.  Het AVC had in die tijd die ruimte ook nodig.  Als de judo bezig was, werden de klassen eronder herhaaldelijk gestoord, door de kloppen op de mat.  De 2500 studenten van toen, die eronder huisden, zullen zich dat wel nog herinneren. Mansio moet uiteraard een nieuw, maar vooral beter onderkomen vinden.  Meer dan 42 jaar activiteit in Meise is niet niks.  Zij behoort tot de drie grootste judoclubs van Vlaams-Brabant.
Wij begrijpen echter niet waarom Judoclub Mansio geen plaats kreeg in de nieuwe sportzaal in Wolvertem.
Op het seniorenfeest stelde Jef Aerts alvast zijn jongste judoka’s voor aan de oma’s en de opa’s.

582 Water

Het was op 22.3.2013 internationale waterdag.
We zagen op de televisie kinderen betogen met veel lawaai voor een rechtvaardiger wereld, waarin de mensen geen 6 km meer moeten lopen om drinkbaar water te vinden. Een kraantje in elk huis in de wereld! Zij liepen effectief 6 km en verkleedden zich in het blauw. De tekeningen en andere creatieve werkjes logen er niet om.
Het is inderdaad juist dat drinkbaar water nop nummer één moet staan in de ontwikkelingssamenwerking. Ik heb daar vroeger reeds voor gepleit in de Gemeentelijk Raad voor Ontwikkelingssamenwerking en een top 5 opgemaakt voor de projecten.
Ik zamelde toen sponsorgeld in voor Artsen zonder Grenzen en met het waterputten in Tibet gemaakt. Want daar is nog een bijkomend probleem. De grond is er het grootste deel van het jaar bevroren. Gedurende slechts enkele weken kan er gegraven worden.
Medische verzorging staat op nummer drie in de top 5.

581Balto

Als je eens naar New-York reist kun je in Central park het beeld van Balto gaan bewonderen.
Dat is een van de honden die de fameuze sleeëntocht van Nenana naar Nome over 1100 km volbracht. Die was nodig om de nodige vaccins tegen difterie naar het hoge Noorden te brengen, wat op een andere manier onmogelijk was.
Nog steeds wordt de Great race of Mercy gehouden, over hetzelfde traject, een titanische onderneming, die nu als sportwedstrijd de nagedachtenis in ere houdt.

580 Huldiging

De week van de vrijwilliger, was het gepaste moment om de tweejaarlijkse 'Huldiging van de cultuurlaureaten' te houden.
De gemeente zette de volgende zes laureaten in de bloemetjes:
Leonie Van Lint (vrijwilligster uit Rossem, actief in Vrouwen met vaart en voormalig gemeenteraadslid voor CD1V),
't Verloren Uurke (atelier voor creatieve en beeldende expressie),
Hilde Schillebeeckx (voorzitster Carminakoor, ),
Marcel Cloots (oprichter LAK, amateurkunstenaar houtsculptuur en maakte het Mariabeeld van de Boskapel in Imde en het Sint-Anna ten drieënbeeld Plantentuin Meise en de kerststal van Rode),
Marie - Jeanne Van Buggenhout (Vrouwen met vaart Wolvertem)
Willow (muzikanten).
De inzet van het gemeentebestuur had tijdens deze viering wat duidelijker mogen blijken!

579 Jong

Enkele jonge talenten traden op het voorplan bij de verkiezingen. Zij werkten hard en brachten heel wat stemmen aan voor hun partij. Sommigen werden verkozen en andere staan vooraan in de pikorde.
Maar worden ze rechtvaardig behandeld als het om de knikkers ging ? Als afspraken klaar en duidelijk op papier staan en door iedereen ondertekend werden kan er geen probleem zijn. Maar meestal is dat niet zo en wordt inzet afhankelijk van willekeur! De oude krokodillen verdelen dan de buit en bevoordelen hun protégés.
Dat blijkt bij nader toezien een constante te zijn in alle politieke partijen. Geen enkele gaat vrijuit, tenzij er niets te verdelen valt.
Bovendien ontbreekt het aan doorgroeimogelijkheden. Voor de meerderheid zou elke schepen effectief enkele jonge talenten moeten onder de vleugels nemen en inwerken naar de toekomst toe. Maar zolang het spook van de vrees voor wijzigingen in de pikorde blijft aanhouden krijgt dit vernieuwend voorstel geen kans.
Ons haantje, hoog op de toren van de St.-Martinuskerk, zal er in Si-mol op toezien!

578 Melkkoe

De Plantentuin Meise stelde aan de gemeentebesturen van Meise en Wemmel voor om jaarlijks 1,2 euro per inwoner te betalen, in ruil voor gratis toegang voor de inwoners van Meise en Wemmel. Geldt dat ook voor alle gemeentes in Vlaanderen ? Gelijke kansen voor iedereen zijn hier aan de orde!
Op 15 januari schreef de waarnemende directeur van de Plantentuin Meise een brief aan onze gemeente met de vraag om de samenwerkingsovereenkomst die afgesloten werd op 27 december 2001 met de gemeente Meise te herzien en om tot een nieuwe regeling te komen.
Vanuit de oppositie stelt men dat de Plantentuin nu de gemeente als melkkoe probeert te gebruiken. Maar had de gemeente haar beloftes nagekomen, dan was er nu geen herziening! Ik was onrechtstreeks betrokken bij het toenmalig voorstel. De directeur toen, wou op personeel besparen door de inkom Meise-dorp af te schaffen. Wij lanceerden via ’t Cursiefje het idee om een elektronische toegang, zonder personeel te voorzien, op kosten van de gemeente. Toen werd in de begroting 10000 Euro voorzien. Later resulteerde dit in een afspraak van 27.12.2001
De Plantentuin is in de eerste plaats een wetenschappelijke instelling en geen recreatiepark! Bij de argumenten i.v.m. tussenkomst van de gemeente : parking, het opruimen van bladeren, de veiligheidsgarantie bij vergaderingen van de Europese top, werd de inbreng via de restauratie van de St.-Annakapel vergeten.
Men zou ook de vijver achter de bibliotheek - als men die zelf niet kan of wil onderhouden en die nu ontaard is tot stort – kunnen schenken aan de Plantentuin. Een gebruik van de infrastructuur (pastorij St.-Martinus) behoort dan tot de mogelijkheden en de oude droom van Jos Chabert – Plantentuin tot aan de kerk – wordt dan werkelijkheid. Als de oude gebouwen voor de bibliotheek afgebroken zouden worden en vervangen door geïntegreerde mogelijkheden voor de bib., ’t Moment en de oude beiaard, zou dat iets moois kunnen opleveren, in het kader van de Groene Rand en toerisme, dat aan de belastingbetaler van Meise minder kost.
Ziedaar enkele denkpistes bij de discussie.
De haan op de toren van onze kerk kijkt hierop neer!

577 Parochie

De landelijke gilden houden een studiedag over “Dorpenbeleid.
De titels van mijn twee streekboeken “Meise, onder de toren van …(parochie) liegen er niet om. Ik had al snel door dat om zo’n project succesvol af te sluiten, je best met iemand werkt die geboren en getogen is onder die kerktoren. Voor dat er sprake was van de indeling in gemeenten bestonden de parochies reeds lang. Zij zijn van ver herkenbaar aan de kerktoren. Om een of andere reden schuwt men tegenwoordig het woord “parochie”. Ik niet! En dan daagt het begrip “dorp” op.
DORP: (bebouwde kom van een) gemeente op het platteland, kleiner dan een stad en gro­ter dan een gehucht; in historische zin: iedere plaats zonder grachten, muren en poorten; of de gezamenlijke bewoners van een dorp… (uit het Van Dale woordenboek)

Nu wil het toeval dat de landelijke gilden in onze gemeente de enige zijn die een afdeling hebben in elk van de 8 parochies. Zij zouden daar beter bij blijven. Hun identiteit is zo nauw verbonden met het parochieleven dat ze dat beter niet verloochenen. Paus Benedictus waarschuwde reeds voor de dictatuur van het relativeren. Wij blijven best kordaat trouw aan onze roots.

Naast rust, ruimte en boerderijen wordt het plat­teland ook getypeerd door dorpen. Veel platte­landsbewoners zeggen dat ze in een dorp wonen. Dat zo’n dorp dan enkele honderden of duizen­den inwoners telt, is van geen belang. Ze zeggen ‘dorp’ omdat ze zich daar iets kunnen bij voor­stellen, omdat het overzichtelijk is. Structuur­plannen hebben het nog wel over ’hoofddorp’ en ‘woonkern’ maar buiten dat, is er weinig animo voor een beleid dat dorpen aanbelangt.

In West-Vlaanderen bestaat een beleid voor dorpen. De insteek vertrok van een leefbaar­heidstrategie en evolueerde naar een integrale aanpak. Een groep professionals helpt platte­landsgemeenten om de sociaal-economische en ruimtelijke uitdagingen van dorpen aan te pakken. In Nederland is een dorpenbeleid veel gebruikelijker. Zo kent de provincie Noord-Brabant een integrale manier van werken.

576 Duizendpoot

Een duizendpoot heeft 64 paar pootjes. Een miljoenpoot heeft er nog meer.
Maar de Illacme phanipes in de USA heeft het record voor de meeste pootjes. Het vrouwtje heeft er 562 en het mannetje zelfs 750. Waarom het mannetje er meer heeft dan het vrouwtje weet ik niet.
Een haan heeft er zoals wij maar twee. Maar deze zijn voorzien van stevige sporen!

575 Hapjes

Tegenwoordig krijgen we bij de Nieuwjaars- en andere recepties allerlei hapjes voorgeschoteld. Sommige geven blijk van amateurisme en andere zijn het resultaat van professioneel werk. Vlaamse hapjes zouden op het menu moeten staan, gemaakt door vrijwilligers van bij ons! Breugheliaanse smaakoppeppertjes zouden we ze kunnen noemen. De streekgerechten zijn dan ook weer regelmatig van de partij.
Op de viering van de cultuurlaureaten werden tijdens de receptie lekkere hapjes opgediend van de hand van Grecy Malfliet uit 't Moment, waar tegenwoordig toneel opgevoerd wordt van Kris Kras.  De geitenkaas in een stukje hesp gerold en rolmopsstukjes op een bedje van aardappel waren overheerlijk.
Italiaanse hapjes noemen ze cichetti en Spaanse tapas.
Maar recent kwamen er nieuwe hapjes opduiken. In Tournée générale werden “bapas” getoond. Dat zijn tapas met bier bereid. Oesters met geuze Cantillon met passievruchten en ansjovis, maatjes of sardienen met ajuin, granaatappels en Duvel.
Dit is een goed idee voor bierkenster Grecy.
Laat het u smaken!

Dank voor het waarderen van de hapjes van onze hand. Het vergt een goede voorbereiding en veel geduld om tot een lekker eindresultaat te komen. Hapjes maken is een veeleisend en arbeidsintensief werkje temeer ze maar net voor het opdienen kunnen bereid worden. De bapas zijn inderdaad sinds enkele jaren in opgang. We maakten deze reeds in samenwerking met de bib toen Sven Gatz in 't Moment van Meise te gast was op een bierproeverij. De bapas die we toen serveerden waren geïnspireerd op het boek van BAPAS - Belgische biertapas van Karl Van Malderen,Sven Gatz en Jan Pille. Het was een echt succes!

Grecy