Sint moet zonder kruis, kerstboom zonder kribbe

Antwerpse stadsscholen houden zich strikt aan neutraliteit

ANTWERPEN - In het gros van de Antwerpse stedelijke kleuterschooltjes mag er op de mijter van Sinterklaas geen kruis prijken. En onder de kerstboom zijn kribbes 'met een kindeke', herders of Jozef en Maria al helemaal taboe.

De scholen in het stedelijke onderwijs van Antwerpen moeten in principe de religieuze neutraliteit respecteren. Behalve in de levensbeschouwelijke lessen proberen de leerkrachten verwijzingen naar religieuze symbolen zoveel mogelijk te vermijden.

'Strikte richtlijnen hebben we daarover niet', zegt Frank Noten, de directeur van het stedelijke onderwijs. 'Maar het lijkt me logisch dat feesten in onze scholen behandeld worden op een seculiere manier: als momenten waarop samen gezellig gevierd wordt, zonder enige verwijzing naar de religieuze betekenis. We gunnen de schooldirecties wel de vrijheid om dat zelf in te vullen.'

Uit een rondvraag van de redactie blijkt dat de meeste scholen die neutraliteit nogal strikt interpreteren. Vooral in de kleuterscholen levert dat ietwat absurde situaties op. Zo moeten de leerkrachten er bijvoorbeeld op letten dat de sint op kleurbladen politiek correct is.

'Als leerkrachten bij ons zelf kleurprenten maken, moeten ze er inderdaad op letten dat er geen kruis op de mijter van de sint staat', zegt Brigitte Goeyvaerts, directrice van de stedelijke kleuterscholen 't Beertje en De Populieren. 'De meeste kindjes tekenen gewoon een gele streep. Maandag komt de sint trouwens toevallig over de vloer. Ook die zal kruisloos zijn. Niet dat we al te fanatiek zijn: mooie prentenboeken over Sinterklaas gaan we heus niet boycotten omdat er toevallig kruisen instaan. Als de kindjes dan vragen wat dat is, antwoorden we dat het gewoon versiering is.'

En ook met Kerstmis passen de leerkrachten op hun tellen. 'Als we het met de kindjes hebben over Kerst, gaat het vooral over hoe er feest gevierd wordt', vertelt juf Inge die in 't Beertje de derde kleuterklas onder haar hoede heeft. 'Kerstmis gaat voor ons over gezellig samenzijn en lekker eten. Het traditionele kerstverhaal - kindje Jezus, Jozef, Maria en de herders - wordt niet verteld. We zetten wel een kerstboom, maar die wordt versierd met ballen en slingers. Je zal er zeker geen kribbetje zien onderstaan of engeltjes zien inhangen.'

Sint krijgt Marokkaanse Pieten...

06.12.2008 13.06u - En, is de Sint bij u langs geweest? De arme man heeft het niet makkelijk. Hij moet er voor zorgen dat de juiste pakjes bij de juiste kindjes belanden. Daarnaast moet hij er op zijn oude dag ook over waken dat hij niet van het dak tuimelt, of struikelt op het gladde ijs van de multiculturele samenleving. Naar aanleiding van de komst van de heilige man is bij onze noorderburen de discussie over de vermeende racistische trekjes van de Sint weer in alle hevigheid opgelaaid. Die Zwarte Pieten zouden immers het slachtoffer zijn van afschuwelijke ‘discriminatie’ en ‘vooroordelen in stand houden’…

De doortocht van de Sint is ook niet zonder fysiek gevaar. Steeds vaker wordt de brave man belaagd door allochtone ettertjes die aan zijn baard trekken, er met de mijter van door gaan, roepen, spuwen of stenen gooien. Ze hebben het niet zo begrepen op wat zij beschouwen als een soort ‘christelijke missionaris’ die kinderzieltjes in verleiding brengt. In Amsterdam wordt de Sint dit jaar beschermd door ingehuurde ‘bodyguards’: Marokkaanse Zwarte Pieten. Die kunnen Marokkaanse jongeren in het Arabisch tot de orde roepen of ‘afpoeieren’. De ‘Sinterklaascentrale’ wijst er nog op dat een bezoekje aan een probleemwijk vooraf altijd geseind wordt aan de politie. Agenten en buurtwachters houden dan van op een veilige afstand een oogje in het zeil.

Ook in eigen multicultiland is de Sint blijkbaar een heet hangijzer. In de VRT-soap ‘Thuis’ - die geen enkel taboe uit de weg gaat – was de hamvraag deze week of de Marokkaanse loodgieter (‘Mo’ voor de vrienden) nu al dan niet een witte baard zou aantrekken om een zieke Sint te vervangen. Mo is immers praktiserend moslim en vond het “niet gepast” om op te draven voor een ‘christelijk feest’. Maar wellicht ging Mo uiteindelijk toch voor de bijl en is hij gezwicht voor de charmes van zijn vrouwelijke collega die het hem zo lief had gevraagd. Het leven wordt er niet simpeler op in de multiculturele samenleving.

Hergé alweer antisemiet

De Kuifjestrip 'Vlucht 714' bevat een antisemitische boodschap. Dat beweert een nieuwe wetenschappelijke studie: de stript bulkt van de kwalijke grappen over de Joden en de democratie.

Hergé, de geestelijke vader van de stripheld Kuifje, kreeg altijd veel ideologische kritiek te verduren. Hergé, alias Georges Rémi (1907-1983), was een zoon van een rechtse katholieke femilie van vóór de Tweede Wereldoorlog .

Volgens Hugo Frey blijkt dat ook uit zijn vroege strips. Maar het bleef niet bij enkele 'jeugdzonden' Hugo Frey is een hoogleraar aan de universiteit van Chichester. Het vaak neerbuigende paternalisme van Kuifje in Congo is intussen al berucht genoeg. Tijdens de Duitse bezetting zou dezelfde Hergé al zijn antisemitisme getoond hebben in De geheimzinnige ster. In de strip uit 1941 wordt verteld hoe de held Kuifje en de Joods-Amerikaanse bankier Blumenstein strijden om een neergeplofte asteroïde. In zijn tijd liet dit gevecht tussen goed en kwaad niets aan duidelijkheid te wensen over: hier toonde zich de Joodse machtswellust...

Hergé gaf Blumenstein een uiterlijk dat eerder een karikatuur bleek te zijn van hoe de antisemitische propaganda Joden uitbeeldde: haakneus, kaal, dik, sigaren rokend. Datzelfde stereotype geldt ook voor een ander personage, stelt Hugo Frey: zo zag er nog een andere slechterik in zijn strips er uit : Rastapopoulos, in tal van albums de aartsvijand van Kuifje.

Frey boog zich over Vlucht 714, de voorlaatste Kuifjestrip ooit, uit 1968, toen Hergé zich al lang had gedistantieerd van zijn vermeende antisemitisme. In die strip duikt Rastapopoulos op als de slechterik die het vliegtuig van de miljardair Carreidas laat kapen, om zich meester te maken van zijn fortuin. Voor Carreidas, stond de Franse vliegtuigbouwer Marcel Dassault model. De constructeur van de Mirage-toestellen, die van Joodse afkomst was heette Marcel Bloch. Hij liet bijna het leven tijdens de oorlog in het concentratiekamp Buchenwald. Over Krollspell, Rastapopoulos' handlanger die Carreidas met een waarheidsserum het geld moet ontfutselen, zei Hergé dat hij 'wellicht' een concentratiekampdokter was geweest... Volg je nog ?

De sleutelscène speelt zich bovendien af in een Japanse bunker uit de Tweede Wereldoorlog. Daar gaat de 'nazidokter' Krollspell de onsympathieke 'Jood' Carreidas met een injectienaald te lijf, waarna, in een burleske wending, de 'Joodse' schurk Rastapopoulos de prik met waarheidsserum geïnjecteerd krijgt en de twee 'Joden' tegen elkaar beginnen te bluffen over wie van hen de grootste schurk is.
 
Zo gelezen krijgt Vlucht 714 een wel heel wrang karakter. Alleen antisemieten vinden dat humoristisch, schrijft Frey, die er vooral een sneer naar de overlevenden van de Holocaust in ziet.

Op het einde van het verhaal houdt kapitein Haddock een exemplaar van Le Soir onder de arm. Alsof Hergé de krant een neus wou zetten waarvoor hij De geheimzinnige ster had getekend en die hem ten tijde van Vlucht 714 zijn collaboratie nog altijd kwalijk nam...

Kortom, in Vlucht 714 toont de superioriteit van de mystiek op de corruptie van de moderne democratie, met twee 'Joden', Carreidas en Rastapopoulos als de twee gezichten van het kwaad...

Hergé koesterde inderdaad nostalgie naar zijn vooroorlogse reactionaire idealen. Daarom toont Kuifje - van wie Hergé ooit zei: Kuifje, dat ben ik - zich steeds meer ontgoocheld in de wereld waarin hij leefde en keerde hij zich er steeds verder van af...

Frey roept op tot een systematisch herlezen van de albums, want Hergé, zo besluit hij, bleef altijd een gevangene van een niet zo fris verleden. En de fans van Kuifje geeft hij de boodschap: treur niet, jullie hebben alleen de ketenen van jullie kindertijd te verliezen.

Hergé wordt gevierd door zijn publiek en zijn striplezers. Kuifje zal de held blijven en de bestrijder van het kwaad.

Maar hij wordt ook geviseerd en gezocht door muggenzifters en kommaneukers. Zoek je eigen albums nog eens uit, lees ze nog eens en probeer ook eens tussen de regels te lezen... Oordeel zelf zolang het nog mag en kan.  

Veiligheid is een mensenrecht

25.11.2008 - Veiligheid is een fundamenteel mensenrecht. In een democratische rechtsstaat moeten politie en justitie er borg voor staan dat de burgers zich veilig kunnen voelen op straat, op het openbaar vervoer of bij de uitoefening van hun werk. Een criminaliteitsloze samenleving mag dan – inderdaad – een illusie of utopie zijn, maar dat de overheid alles in het werk moet stellen om de misdaad aan banden te leggen, staat buiten kijf. Zoniet dreigt de anarchie, de maatschappelijke chaos, de wet van de jungle. En dat is nu net wat in Brussel gebeurt, getuige een ophefmakende reportage in P-Magazine.

‘No go-zones’

In de artikels beklagen agenten zich over het bestaan van zogenaamde ‘no go-zones’ in Brussel. Wijken waar de politie amper nog durft te komen, waar combi’s worden bestookt met molotovcocktails en de brandweer met stenen wordt verjaagd. Wijken waar allochtone jongerenbendes de plak zwaaien en autochtonen worden weggepest. Waar agenten hun leven riskeren als ze er zich wagen. “Het is oorlog in Brussel”, zegt een agent wanhopig “en we zijn aan het verliezen”.

“Als de overheid mee wil, zouden we die wijken in een jaar tijd helemaal kunnen uitkuisen. Maar men wil niet mee…”

Struisvogelpolitiek

De journalist die de reportage schreef, trok zijn stoute schoenen aan, legde zijn oor te luister bij de politiek en werd vervolgens van het kastje naar de muur gestuurd. Bij het kabinet van minister van Binnenlandse Zaken Dewael (VLD) wordt de hete aardappel meteen doorgeschoven: “De probleemwijken waarover u het heeft, vallen onder de bevoegdheid van de burgemeesters van Brussel, Molenbeek en Anderlecht. Zij zijn verantwoordelijk voor de lokale politie.”

Freddy Thielemans – u weet wel: de rode burgemeester die de politie vorig jaar op 11 september nog het bevel gaf om een vreedzame manifestatie in Brussel kordaat uit elkaar te ranselen en democratisch verkozen parlementsleden in de boeien liet slaan – bakt het nog bruiner. “Wat zegt u? No go-zones? Nee, dat klopt niet. Er is geen enkel probleem.” Op de vraag of hij dan even mee een wandelingetje wil maken door één van de beruchte wijken, wordt de telefoon ingegooid. Ook commissaris Christian De Coninck ontkent bij hoog en bij laag het bestaan van ‘no go-zones’.

Volgens de agenten steken Thielemans en De Coninck hun kop in het zand. “Misdadigers pakken veroorzaakt onrust, werkongevallen, overuren, rellen. Dat willen ze niet, want dat zou aantonen dat er een probleem is. En dus laten ze de situatie verrotten en geven ze die wijken gewoon op.”

Stemmen ronselen

Handtasdiefstallen? Ach, daar liggen de burgemeesters niet wakker van. De slachtoffers zijn doorgaans pendelaars. En die stemmen niet in Brussel…

De bekende Vlaams-Nederlandse journalist Derk Jan Eppink schreef ooit dat Moureaux en co. in Brussel de rode loper uitrollen voor het “islamo-socialisme”. Ze knijpen een oogje toe voor moslimfundamentalisten en kleine criminelen, want elke stem telt. Een agent bevestigt dat: “In Sint-Gillis zit je met 70 tot 75 procent inwoners van Noord-Afrikaanse afkomst. De verkiezingen gaan daar maar over één zaak: welke partij zorgt ervoor dat mijn kind niet in een instelling terechtkomt, wanneer hij een portefeuille pikt. Wel, de politiek – en vooral de Parti Socialiste – zorgt daarvoor. Al jaren!” Intussen zijn de weerloze burgers, de agenten die hun plicht doen en de stad die overgeleverd wordt aan de straatterreur de dupe van de politieke lafheid en platte electorale berekening. Onaanvaardbaar. Wraakroepend.

Voor alle duidelijkheid. Wij willen niet alleen een kordate aanpak van Noord-Afrikaanse relschoppers, maar ook van Oost-Europese jongeren die steeds vaker opduiken in de statistieken. Van autochtone criminelen net zo goed als van voetbalhooligans. Lik-op-stuk, zonder onderscheid.

Zachte heelmeesters

Over naar justitie. Die draagt, samen met de politiek, een verpletterende verantwoordelijkheid in het klimaat van straffeloosheid. Niet alleen in de brandhaarden van Brussel, maar in vele Vlaamse steden. Dat is ook de mening van de betrokken politiemensen die uitpakken met onbegrijpelijke toestanden. Zoals jonge kereltjes die al zeventig of tachtig keer zijn opgepakt, maar keer op keer opnieuw worden losgelaten op de maatschappij. ‘Boefjes’ heet dat dan, die na een telefoon met het parket, het politiebureau vrolijk buiten wandelen. Onaantastbaar.

De agenten nemen geen blad voor de mond en hebben het over ‘sabotage’ van het gerecht. Ze schreeuwen na de politiehervorming om een ingrijpende hervorming van Justitie, want “wie zware criminelen nauwelijks bestraft omdat de gevangenissen en instellingen overvol zitten, snijdt in het vel van de samenleving en schopt tegen de schenen van agenten die dagelijks hun best doen om de misdadigers te bestrijden.”

Andere prioriteiten

De frustratie bij het politiekorps bereikt stilaan het kookpunt. “Pleeg 60 handtasdiefstallen en je loopt ’s avonds weer vrij. Maar rij 10 km/u te hard en je krijgt een boete. Maar ik ben een ‘flik’ die het crapuul wil aanpakken in plaats van brave burgers te pesten”, zegt een boze agent in de bewuste reportage. ‘Cafépraat’ klinkt het dan. Of ‘populisme’, het containerbegrip waarmee de traditionele partijen pertinente vragen en terechte verontwaardiging in de kiem trachten te smoren. Maar de feiten zijn wat ze zijn.

Het is niet alleen een kwestie van gemakzucht: het flitsen van automobilisten is – in tegenstelling tot het bij de kraag grijpen van criminelen – zonder enig risico en brengt bovendien aardig wat (Vlaams) geld in de noodlijdende schatkist Maar het is vooral een kwestie van prioriteiten. En die liggen in dit gekke landje niet bij criminaliteitsbestrijding.

Om aan te tonen dat hij niet het watje is waar iedereen de nieuwe minister van Justitie voor houdt, heeft Jo Vandeurzen (CD&V) het licht op groen gezet voor een juridische klopjacht op ere-voorzitter Frank Vanhecke. Die wordt vervolgd voor een fout berichtje in een lokaal partijblad. Het bericht werd meteen rechtgezet, en de auteur – niet Frank Vanhecke – is bekend. Maar dat mocht allemaal niet baten. Barbertje moet hangen. Zelfs als de wet daarvoor even opzij moet geschoven worden. Zo gaat dat in dit land.

Vandeurzen heeft niet voor de lang verwachte kentering gezorgd op Justitie. Criminelen worden nog altijd met fluwelen handschoenen aangepakt, gedetineerden worden nog altijd vervroegd en vaak veel te snel vrijgelaten. Steeds vaker worden alternatieve straffen uitgesproken… en nadien niet uitgevoerd of gecontroleerd. Zelfs bij gevaarlijke seksdelinquenten.

Intussen haalt Justitie het zware geschut boven om (boegbeelden van) de Vlaamse onafhankelijkheidspartij politiek te liquideren. De criminelen en de Franstaligen lachen in hun vuist. Jo Vandeurzen is een ‘waardige opvolger’ van blunderqueen Laurette Onkelinx.

Wij hebben er nooit doekjes om gewonden. Wij staan aan de kant van de eenzame politie-agent, van de weerloze bejaarde op straat, op de bus of in de tram, van het hulpeloze meisje dat door jongeren wordt uitgescholden, bespuwd of bepoteld. Wij staan aan de kant van de ambulanciers en de brandweermannen die met stenen worden bekogeld tijdens het uitoefenen van hun job. Wij staan aan de kant van de leraars en leraressen. Wij staan aan de kant van de eerbare burgers, autochtoon én allochtoon. Wij en wij alleen - het Vlaams Belang! - zijn de partij van recht en orde. Uw veiligheid was onze prioriteit en zal dat altijd zijn.

Bruno Valkeniers
voorzitter@vlaamsbelang.org

OORLOG IN BRUSSEL

‘Flikken’ zijn vogelvrij in onze hoofdstad
“Het geweld tegen agenten wordt extremer. Veel van onze mensen voelen zich bedreigd en onveilig, zowel tijdens hun dienst als na de uren. Eind vorige maand werd een 22-jarige agent op klaarlichte dag overvallen op weg naar huis. Hij was niet eens in uniform. Twee allochtone jongeren hadden hem herkend en achtervolgd. Vlakbij zijn appartement in Schaarbeek hebben ze hem langs achter aangevallen. Hij kreeg vuistslagen in het gezicht en is vier keer bewerkt met een cuttermes. Zijn gsm en IPhone hebben ze uit zijn zakken gegrist.”

“In het ziekenhuis werden vier open wonden vastgesteld. De diepste zat vlakbij het hart. ‘En volgende keer maken we u af’, riepen de daders toen ze wegliepen. Die jongen was amper negen maanden in dienst. Ze hebben hem bijna vermoord. En waarom? Omdat hij een flik is. Kan je je dat voorstellen?”

Politie is ‘de vijand’
“Tijdens de diensturen is het niet anders. Het geweld wordt alsmaar extremer. Het uniform dwingt geen respect meer af. In sommige wijken werkt het zelfs ronduit als een rode lap op een stier. Daar zijn wij de vijand…”

No go-zones? Geen fictie maar harde realiteit
“We moeten daar niet hypocriet over doen: die no go-zones zijn er. In Parijs heb je wijken waar de politie gewoon niet meer komt. Een agent die dat toch doet, gaat eraan. In Brussel zijn we daar niet ver meer af.”

Jeugdbendes voeren etnische zuivering door
“Die jongeren vinden dat die wijk van hen is. De Belgen trekken er weg, omdat ze worden geterroriseerd. De politie wordt er niet langer gedoogd. Die jongeren worden al woest als ze een uniform zien. Voor een agent is het levensgevaarlijk om zich daar alleen te wagen.”

Matongé, paradijs voor dealers en criminelen
“Ik heb een paar jaar gewerkt in de Matongé. Daar wordt gewoon gedeald op straat. Ze houden er niet eens mee op wanneer de politie eraan komt. Zij zijn daar de baas. En de politie en de normale burgers hebben er niks meer te zeggen.”

Wat de pers verzwijgt, tot heil van de ‘multiculturele samenleving’…
“Zelfs de brandweer en de ambulance zijn niet meer welkom in die no go-zones. Jonge delinquenten strijden er tegen alles wat de maatschappij vertegenwoordigt. Het is al gebeurd dat ze bewust een auto in brand staken om de brandweer te lokken. Die werd vervolgens aangevallen met stenen en alles wat los hing. En wat is het gevolg? Dat de brandweer in die wijken gewoon niet meer tussenkomt. Dat staat niet in de krant, maar het gebeurt elke week. We zijn daar de controle totaal kwijt.”

Straatoorlog?
“Wij zijn geen cowboys, hé. Als je te hard optreedt, krijg je een straatoorlog met slachtoffers aan beide kanten. Stel dat je die veldslag wint, dan trekken die jongeren nadien de stad in om zich te wreken. Dan slaan ze alles kort en klein, steken ze winkels en auto’s in brand… De rellen in Parijs zijn ook begonnen na een pittig optreden van de politie. De allochtone gemeenschap was woest. Het resultaat kennen we: de buitenwijken hebben twee weken in brand gestaan…”

Oorlog tegen de politie
“Die jongeren ontketenen een oorlog tegen de politie. Ze achtervolgen ons op weg naar huis en vallen onze combi’s aan. In Kuregem hebben ze een patrouillewagen met molotovcocktails en stenen bekogeld. Dat noem ik oorlog. In april hebben ze in Anderlecht op het kruispunt van de Bergensesteenweg een combi beschoten met loden projectielen. Zonder aanleiding. Straks hebben we pantservoertuigen nodig om te patrouilleren…”

Zerotolerantie, lik-op-stuk
“Het is tijd voor een lik-op-stuk-beleid. In Engeland vlieg je meteen vijf jaar achter de tralies als je een ‘bobby’ beledigt. Wie in de VS geweld gebruikt tegen een agent, wordt enorm zwaar gestraft. Bij ons kan blijkbaar alles. Het is echt vijf voor twaalf. Onze mensen kunnen niet meer normaal hun werk doen.

Het is dus hoog tijd dat de overheid ingrijpt. Wij vragen een absolute nultolerantie voor geweld tegen agenten: zware straffen en een onmiddellijke vrijheidsberoving zodra het feit bewezen is.”

Jonge gangsters gaan vrijuit
“Dat men nu eindelijk het plaatsgebrek in de jeugdinstellingen en gevangenissen eens oplost. Jongeren die met molotovcocktails gooien, horen de volgende dag niet vrij rond te lopen. Die kerels plegen haast al hun misdaden voor ze 18 worden. Ze weten donders goed dat er geen plaats is in de strafinstellingen.

En zelfs als er plaats is: wat krijgt zo’n gast van 16 jaar dan? Twee of drie maanden in een instelling? Daar lachen ze mee. Het geeft hen een zekere status op straat. De delinquenten amuseren zich rot met het terroriseren van politie en burgers.”

Snelrecht
“Geweld tegen politiemensen is geweld tegen de maatschappij. Ik vind ook dat zulke misdaden voorrang moeten krijgen. Geweld tegen agenten moet in spoedprocedure behandeld worden. De hele maatschappij moet beseffen dat er aan agenten niet geraakt wordt.”

Stuur lakse rechters een dagje mee op stap…
“Sommige agenten worden veroordeeld omdat ze zelf agressief optreden. Ik ken gevallen waarbij de rechter – van achter zijn bureau – zegt: ‘Je had dat traangas niet hoeven te gebruiken bij die arrestatie’. Ik nodig die mensen uit om eens een dag met ons op patrouille te gaan…”

Kan een wit pak de tijdbom ontmijnen?
“Weet je wat ze van ons verwachten. Dat we sociaal zijn! Dat we preventief optreden. Dat we met de mensen spreken. We worden verdorie dagelijks aangevallen en ze willen nu zelfs dat we een wit kostuum dragen, in plaats van een blauw. Om niet agressief over te komen. Degene die dat bedenkt, heeft nog nooit een voet gezet in de moeilijkste wijken van Brussel. Alsof je de boel daar weer op orde krijgt door de kleur van je uniform te veranderen.”

Racisme?
“Niemand van ons is racistisch. Als je dat bent, ga je niet voor de politie werken. Máár: ik ken Noord-Afrikaanse collega’s die grotere racisten zijn dan gelijk welke Belgische agent. Zij zijn woest op die Noord-Afrikaanse jongeren omdat ze ervoor zorgen dat hun bevolkingsgroep een slechte naam krijgt.”

“Dat werkt trouwens langs twee kanten. In de ogen van de gangsters zijn de agenten van Noord-Afrikaanse afkomst verraders en nestbevuilers.”

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden…
“De politiehervorming hebben we gehad, het is tijd voor een hervorming van Justitie. Wie zware criminelen nauwelijks bestraft omdat de gevangenissen en instellingen overvol zitten, snijdt in het vel van de samenleving en schopt tegen de schenen van agenten die dagelijks hun best doen om de misdadigers te bestrijden.”

Politieagenten en woordvoerders van de politievakbond in P-Magazine, 28.10.08

No go-zones, is dat nog normaal?
“Politieagenten durven daar niet te voet door te lopen. Je kan daar nog tussenkomen met acht of tien combi’s, om een gangster uit zijn kot te halen. Maar zelfs dan word je al aangevallen door tientallen jongeren. Is dat nog normaal? Is het normaal dat de brandweer met stenen wordt bekogeld, dat journalisten er worden buiten gejaagd?”

Ogen toe en potjes dicht
“Al drie of vier jaar klagen agenten bij hun officiers dat ze zich bedreigd voelen in die wijken, dat ze in een boog om die wijken heen lopen. Commissaris De Coninck weet dat zeer goed, maar hij speelt onder één hoedje met de politici. Hij heeft de opdracht om dit probleem te minimaliseren en te ontkennen. De overheid wil het potje gedekt houden.”

“Het is niet alleen Thielemans die zijn kop in het zand steekt. Als u naar Phillippe Moureaux (PS-burgemeester van Molenbeek) belt, zal die net hetzelfde doen. Toevallig zijn die lid van dezelfde partij.”

Krankzinnige ideeën maken schietschijf van politie
“Anderzijds verzint de politietop wel allerlei krankzinnige voorstellen. Witte uniformen om minder agressief over te komen. Eenmanspatrouilles! Fluorescerende vesten! Alstublieft! Wil men van de agent nu echt een schietschijf maken.”
Politie en politiek
“De vermenging tussen de politiek en de politietop is het grootste probleem bij de politie vandaag. We dachten dat dit zou verminderen met de politiehervorming, maar het is nog erger geworden. Puur cliëntelisme en gefoefel!”

“Thielemans voor het gerecht”
“Het is genoeg geweest! Ik ga Thielemans vragen waar de psychosociale hulp voor mishandelde agenten blijft.”

Redactie:

1. Om de allochtone kiezers niet tegen de borst te stoten, knijpt de PS in Brussel een oogje toe. Intussen tikt de tijdbom onverstoorbaar voort. Tot de boel ontploft….

Vandaar dat de groots opgezette en gerichte aanwervingscampagnes die de politie voert binnen de allochtone gemeenschap zo weinig succes kennen. We sluiten ons graag aan bij de eisen van de agenten. Die eisen maken trouwens al jaren deel uit van ons partijprogramma.

2. De boodschap is duidelijk: wie een kordate aanpak van de criminaliteit wil, heeft bij de volgende verkiezingen maar één keuze: Vlaams Belang!

Vakbonden in België schenden syndicale vrijheid

24.11.2008 16.59u - Zoals bekend zijn er in België maar drie grote vakbonden, die elk met handen en voeten gebonden zijn aan de partij die ermee samenhangt. Zij beweren op te komen voor de 'syndicale vrijheid', dat is het recht van werknemers om vrij een vereniging te stichten die hun belangen behartigt. Maar in werkelijkheid steunen zij de Belgische wet die zegt dat een vakbond om representatief te zijn in België 50.000 leden moet tellen, voor het gehele land opgericht zijn en in de Nationale Arbeidsraad zetelen, en dat het de regering is die volkomen willekeurig beslist wie in de Nationale Arbeidsraad zetelt - en zo wordt het monopolie van de drie voor eeuwig gehandhaafd.

Professor emeritus Roger Blanpain, een van de autoriteiten in dit land inzake arbeidsrecht, laat nu weten dat het comité van deskundigen, verbonden aan de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), België veroordeeld heeft vanwege dat ondemocratische systeem. Dit is onaanvaardbaar, zegt de IAO, want zo hebben kleine vakbondsorganisaties geen enkele kans op deelname aan het collectieve sociale overleg.

Toen ACV-baas Luc Cortebeeck onlangs veroordeeld werd omdat hij Vlaams Belang'ers onwettig uitsloot, verklaarde hij dat 'het vonnis verward was'. Zou Cortebeeck nu ook vinden dat de deskundigen van de IAO 'verward' zijn?

De vakbondscel van het Vlaams Belang onder leiding van Marie-Rose Morel heeft alleszins bij het Grondwettelijk Hof een procedure lopen om dit systeem te bestrijden, en Vlaams Belang-Kamerlid Guy D'Haeseleer diende een wetsvoorstel in om de échte syndicale vrijheid te herstellen. Het Vlaams Belang is immers niet tegen vakbonden, maar wel tegen de huidige ondemocratisch functionerende Belgische kleurvakbonden.

Volksvertegenwoordiger Guy D'haeseleer zal aanstaande woensdag minister van Werk Milquet ondervragen en eisen dat de wetgeving in België wordt aangepast.

Marie-Rose Morel         Guy D’haeseleer         Jurgen Ceder

Tekst ’Filip Dewinter je kan de K K Kanker krijgen’
 
 
The Cicatris en Phycho

Filip Dewinter en het Vlaams Belang, je kan de K K Kanker krijgen motherfuckers
Filip Dewinter van het Vlaams Belang, de vergelijking met de hoeren van de Cu Clux Clan
Kanker racist met een grote mond, je zal sterven door middel van een dodelijke schotwond
De uitspraken die je maakt zal je betalen met je leven, op een dag of een nacht zullen ze het je afnemen

Hetgene wat je niet kent begin je te haten, gebruik je ons geloof om bekend te geraken
Bekend raken, dat zal je zeker doen, met een kogel in je kop en je kan er niets aan doen
Dit is mijn mening en nog van veel anderen, we staan te sterk en je zal ons niet kunnen veranderen
Moslims dit, wat, de Marokkanen dat, eigen volk eerst zijn nog woorden van die klootzak

Filip Dewinter maak maar dat ik je niet tegenkom, want the Cicratis zal ontploffen als de bom
Kamikazepiloten met mijn eigen beleid en als het moet dan neem ik de hele overheid
Het is tijd voor rellen, tijd voor revolutie, dood aanFilip Dewinter zijn de woorden van Cicatris
Cicatris en Psycho moeten zoiets verspreiden, Filip Dewinter je mag de K K Kanker krijgen
Cicatris en Psycho moeten zoiets verspreiden, Filip Dewinter je mag de K K Kanker krijgen
 
Ik ben Vlaming, en daarom hecht ik belang, toch ben ik geen voorstander van het Vlaamse Belang
Je hebt zoveel mensen in jullie laten geloven, jullie brachten beterschap, maar Fuck het was gelogen
Met jullie negatieve beleid maak je het al niet beter dan die kleine met zijn snorretje van een 60 jaar geleden
Filip, ik gooi nooit met verwijten zonder feiten, maar vanaf nu zal je toch beter wat gaan zwijgen want op het einde van je liedje ga je België op je dak krijgen

Je hebt een hopeloos gedacht en criminele intensies stijgen en dat is wat je te wachten staat
Je vocht met iedereen in de Vlaamse straat , vrijheid van meningsuiting is wat jullie nu gebruiken en een koekje van eigen deeg is wat ik begin te ruiken

Het is gedaan met mooie woorden en racistische moorden, want nu begin ik mij zwaar aan je te storen
Je hebt recht op een eigen mening, ja dat vind ik wel ok, maar met je haat tegen het vreemde sleur je de hele wereld mee

Ik kom je niet zeggen dat je door men hand gaat sterven, maar ik kom je vertellen waaraan de meeste mensen denken
Gedaan met subtiliteit en de randen af te tasten, we maken ons klaar want de bom zal barsten
 
Cicatris en Psycho moeten zoiets verspreiden, Filip Dewinter je mag de K K Kanker krijgen
Cicatris en Psycho moeten zoiets verspreiden, Filip Dewinter je mag de K K Kanker krijgen
Cicatris en Psycho moeten zoiets verspreiden, Filip Dewinter je mag de K K Kanker krijgen
 
Ik heb me klaar gemaakt en ik zal niet wachten. Het duurt niet lang voordat wij jou gaan pakken. Vlaams Belang en Filip Dewinter, je wordt nu door ons gehinderd, motherfuckers
 
Dewinter Filip vond zichzelf in zijn natte dromen , ik ben je ergste nachtmerrie mijn tijd is gekomen,
Om jou te verdelgen want ik heb niks te verbergen, ik ben een van de laatste dappere Belgen
Met je uitspraken zal je niet ver geraken, behalve je dood zal jij behalen.
Ik loop je tegemoet want ik kan je vertellen, we zijn het beu, Marokkanen en Belgen
Maak me niet kwaad, mijn gedachten zijn te ziek, ik maak korte metten met je rechtse tactiek
Schoten in het donker, een mes in je rug, de haat die je verspreid pakt je terug,
 
Wij hebben nu een liedje voor jou, hypocriete klootzak
Heb je niets geleerd met Theo Van Gogh en Pim Fortuyn ?
Jij bent je weg aan het bewandelen en misschien wordt dat je dood
Let op je woorden en nog meer op je daden
Dit is Cicatris en Psycho , wij zien dit niet als een grap

Filip Dewinter met de dood bedreigt door allochtone rapgroep 'The Cicatris'

22.11.2008 13.49u - Rapnummer 'Filip Dewinter je kan de K K Kanker krijgen...': '...Je zal sterven door een dodelijke schotwond...Bekend raken zal je zeker doen met een kogel in je kop...Heb je niets geleerd van Pim Fortuyn en Theo Van Gogh?'

Filip Dewinter: 'Dit rapnummer is een regelrechte oproep tot moord. Dit soort van diaboliserende rapteksten die aanzetten tot het plegen van een moord heeft maar een bedoeling: een gek aanzetten om de daad bij het woord te voegen...'

Op internet is via You Tube een clip te zien van het raplied 'Filip Dewinter je kan de K K Kanker krijgen'. Het rapnumer van de allochtone rapgroep 'The Cicatris' uit West-Vlaanderen is een regelrechte oproep tot moord. De tekst van het rapnummer laat niets aan de verbeelding over (zie volledige tekst in bijlage):

'Kanker-racist met een grote mond, je zal sterven door middel van een dodelijke schotwond',

'De uitspraken die je maakt zal je betalen met je leven, op een dag of nacht zullen ze je het afnemen',
'Bekend raken zal je zeker doen, met een kogel in je kop en je kan er niets aan doen',

'Het is tijd voor rellen, tijd voor revolutie, dood aan Filp Dewinter zijn de woorden van Cicatris',

De Lijn telt fors meer incidenten

MECHELEN - In de eerste negen maanden van dit jaar zijn 1.281 incidenten geteld. Aan de hand van deze meting zal De Lijn de 'moeilijke' buurten en haltes detecteren. De eerste drie kwartalen van dit jaar werden er 1.281 incidenten vastgesteld op en rond bussen en trams van De Lijn. Dat zijn de eerste bevindingen van de veiligheidsmonitor die De Lijn heeft opgesteld. Het is een wetenschappelijk onderbouwd instrument om op een objectieve(re) manier met het fenomeen onveiligheid om te gaan.

Verbale agressie en beledigingen komen het vaakst voor. Fysieke agressie komt voor in een vijfde van de gevallen. Vrijdag en de avondspits blijken respectievelijk de moeilijkste dag en het moeilijkste tijdstip. In net iets meer dan de helft van de gevallen zijn er jongeren onder de achttien bij betrokken.

In de provincie Antwerpen werden de meeste incidenten geregistreerd (296), gevolgd door West-Vlaanderen (280), Vlaams-Brabant en Brussel (279), Limburg (226) en Oost-Vlaanderen (200). De meest voorkomende aanleiding voor een incident is de verkeerssituatie: een voorrangskwestie of het blokkeren van de weg.

Met een veiligheidsmonitor kent De Lijn zijn haltes een risicocijfer toe. In januari wordt de lijst 'hotspots' publiek gemaakt. Een delicate oefening.

Het opstellen van een veiligheidsmonitor was een van de zestien elementen uit het actieplan Veilig op Weg dat in juli 2006 uit de startblokken ging. Er is lang en hard aan gewerkt, maar nu ligt het instrument er. De Lijn stelt het vandaag voor op een congres met vakbonden, lokale besturen, politie en justitie.

De monitor heeft twee bedoelingen. Om te beginnen moet hij het aantal feiten beter meten. Daartoe werden de bronnen uitgebreid. Er zijn er nu negen. Behalve de meldingsfiches agressie tegen de chauffeurs komen daar nog verslagen van controleurs, spotters, dispatchers bij. Ook gegevens van reizigers worden meegenomen. De Lijn heeft de politie gevraagd om informatie uit pv's te mogen inkijken als ze op openbaar vervoer slaan. Omgekeerd zijn de resultaten van De Lijn bruikbaar voor de politie.

Ten tweede moet de monitor ertoe leiden dat de mensen en middelen die voor veiligheid instaan, beter ingezet worden. Het gaat dan om de 813 bussen en trams met camera's, de controleurs of de Lijn-spotters. Daartoe worden de 'gebieden met verhoogde concentratie van incidenten' of hotspots in kaart gebracht.

Om een hotspot te bepalen wordt rekening gehouden met het aantal feiten, het aandeel ernstige feiten (met 'beleidsfocus', heet dat), de verhouding van de criminaliteit in de buurt tot die van de provincie en de mate van sociale achterstelling in een buurt.

Ook het tijdstip speelt mee om een hotspot af te bakenen. Het kan best dat een halte aan een recreatiedomein een gevoelig punt is op een warme zomerdag, maar dat er de rest van het jaar geen vuiltje aan de lucht is. Geen enkele halte is dag en nacht hot.

De hotspots worden in drie groepen ingedeeld. Voor de eerste groep volstaan tijdelijke maatregelen van De Lijn zelf. In de tweede groep is er permanente aandacht nodig. Daar zal er met organisaties uit de omgeving (scholen, verenigingen, organisatoren van evenementen) contact gezocht worden. In de derde en 'heetste' groep is er behalve eigen inspanningen nog hulp nodig van de politie en van buurtwerkers.

'We zullen de lijst met de hotspots publiek maken', belooft de directeur-generaal van De Lijn, Ingrid Lieten. 'We weten dat dat delicaat ligt. Deze informatie zal onvermijdelijk door populisten misbruikt worden. Het ligt niet in onze bedoeling om buurten te stigmatiseren, maar we mogen onze kop niet in het zand steken.'

De monitor zal ook een trendanalyse mogelijk maken over langere periodes. Het wordt mogelijk om één fenomeen - pakweg graffiti of gauwdiefstallen - eruit te lichten voor verder onderzoek. De resultaten van de monitor zullen driemaandelijks besproken worden met de vakbonden, de lokale besturen en de politie. Samen zal besproken worden hoe de middelen het best worden ingezet.

Antwerpen koploper inzake agressie op bussen...

De provincie Antwerpen spant de kroon met 296 incidenten. Verbale agressie en beledigingen komen het meest voor, in één van de vijf gevallen ging het om fysieke agressie. Vrijdag is de moeilijkste dag en de avondspits het moeilijkste tijdstip. In iets meer dan de helft van de gevallen is er een rol weggelegd voor jongeren onder de achttien jaar. De aanleiding voor de gevallen van agressie is meestal een verkeerssituatie, namelijk een voorrangskwestie of het blokkeren van de weg.

Antwerpen spant zoals gezegd de kroon gevolgd door West-Vlaanderen (280), Vlaams-Brabant en Brussel (279), Limburg (226) en Oost-Vlaanderen (200).

Hot Spots

De cijfers zijn moeilijk te vergelijken met voorgaande jaren want de 'veiligheidsmonitor', die sinds begin dit jaar operationeel is, registreert heel wat meer gevallen dan vroeger. De veiligheids monitor past in een actieplan dat in 2006 werd opgezet na het incident op een Antwerpse bus, waarbij de treinbestuurder Guido Demoor overleed na een dispuut met jonge allochtone reizigers.

In 2007 werden door het personeel 832 gevallen van agressie gemeld. Het nieuwe cijfer ligt een stuk hoger, maar nu worden ook informatie van klanten, camerabeelden en politie-informatie verwerkt. Aan de hand van de veiligheidsmonitor zal De Lijn de meest problematische haltes in kaart brengen.

Voor deze 'hot spots' worden dan extra controleurs en spotters voorzien en eventueel politieversterking. Dat zal vanaf januari gebeuren, wanneer de testfase van de veiligheidsmonitor ten einde loopt.

Het Vlaams Belang vraagt al jaren naar acties op De Lijn, voor meer veiligheid en controles in samenwerking met de politie !

De bussen rijden vaak met vertragingen, de directie is nog trager van begrip.

Bij De Lijn hebben ze al statistieken ! Tijd voor actie zeker ? Of moet het geheel nog gedurende maanden eerst geëvalueerd worden ?!

Bij een zoveelste controleactie in bel- en nachtwinkels in de Brusselse agglomeratie, Kortrijk, Gent, Menen en Luik zijn vrijdagnamiddag en -avond elf zaken gesloten en verzegeld. In totaal werden zestig zaken gecontroleerd, waarvan een twintigtal in Brussel, zeven in Luik, een tiental in Gent, een tiental in Kortrijk en zes in Menen.

Aan de actie namen politieagenten deel uit vijf Brusselse politiezones en de politiezones Kortrijk, Menen en Luik en agenten van de federale politie. Daarnaast namen ook ambtenaren van de Dienst Vreemdelingenzaken aan de actie deel, evenals de betrokken parketten en Arbeidsauditoraten, de Dienst controle en bemiddeling van de FOD Economische Zaken, verschillende diensten die actief zijn op het gebied van sociale wetgeving en de Opsporingsdiensten van de FOD Financiën.

De politie controleerde de identiteit van 130 mensen. Twaalf verbleven illegaal in het land. Zij zijn administratief aangehouden. Twee andere mensen werden gerechtelijk aangehouden wegens drugsdelicten en zwartwerk. Eén persoon werd door de politie gezocht.

Er zijn in totaal 30 processen-verbaal opgesteld wegens inbreuken op de sociale wetgeving. De controleurs van de FOD Financiën stelden daarnaast nog 58 processen-verbaal op. De controleurs van de FOD Economie stelden 15 keer proces verbaal op.

"De resultaten zijn bemoedigend", zegt commissaris Christophe Dekens.

"Maar er gebeuren nog altijd veel inbreuken op de sociale en financiële wetgeving. We zullen dus controleacties moeten blijven voeren."

Het ging om de zoveelste “Operatie TamTam” sinds 2004.

Deze acties zijn een initiatief van Bernard Clerfayt, de staatssecretaris bevoegd voor de strijd tegen de fiscale fraude. Ze hebben in totaal al bijna 100 miljoen euro opgebracht voor de staatskas, zegt Clerfayt.

De ontdoken BTW en belastingen worden natuurlijk maar gedeeltelijk gerecupereerd ! De boetes worden amper betaald... wegens “geen geld” en het volgende faillissement.

Dat deze acties moeten volgehouden worden blijkt nog maar eens uit de resultaten. Deze winkels zijn vaak een zwart circuit van goederen, een bron van zwart inkomen, ontduiking van BTW, belastingen en sociale lasten, waar alleen enkelingen veel geld mee verdienen. Bovendien vormen zij ook nog eens een gevaar voor de volksgezondheid omdat daar vaak bedorven voedsel met verlopen versheiddatum worden verkocht. Vaak je kan je er ook exotisch vlees kopen, wat illegaal is.  

De belwinkels zijn vaak ook een centrum voor illegale tewerkstelling, vindt je er mensen zonder papieren, onderweg naar een ander land en verblijven zij hier tijdelijk of maar even. Ze worden vaak opgepakt en moeten dan het land verlaten… Maar daar komt nooit iets van.  Even later verdwijnen ze gewoon terug in de illegaliteit.

Het blijft dweilen met de kraan open, maar er moet enkel nog veel harder en veel meer opgetreden worden. Er moet korte metten mee gemaakt worden en grote kuis gehouden worden. Opgeruimd staat toch nog altijd netjes.

Megamoskee voor 10 000 moslims in Molenbeek ?!

Sinds enkele dagen gonst het van de geruchten dat er in Molenbeek een megamoskee zou komen voor 10.000 moslims ! Naar verluid zouden er zelfs in Brussel pamfletten circuleren die oproepen om de bouw van een megamoskee in Molenbeek financieel te steunen, zo stond het toch vermeld in Het Laatste Nieuws van14 november. Het nieuwe islamitische gebedshuis zou vier minaretten tellen, minstens vier verdiepingen hoog zijn en plaats moeten bieden aan niet minder dan 10.000 moslims. De megamoskee is volgens de initiatiefnemer, ene Al Khalil, nodig omdat het aantal moskeegangers jaar na jaar toeneemt...

We hebben weinig redenen om aan zijn woorden te twijfelen. Brussel is in veel wijken helemaal niet meer Brussels... Een handvol gemeenten is nog amper te herkennen zoals vroeger. Het straatbeeld lijkt niet meer op wat het ooit was : de winkelstraat werd een casbah. Het bruisende gezellige terras werd een plaats van fluisterende kaarters en dominospelers met een verschraalde thee. De neonlichtreclames maakten plaats voor schotelantennes.  

Het is niet echt verrassend te noemen dat de grootste moskee van het land – en meteen van het Europese continent – zijn deuren opent in Molenbeek, de Brusselse gemeente waar PS-potentaat Phillippe Moureaux reeds jaren de plak zwaait. De voorbije jaren hebben de islamosocialisten van de PS geen moeite onverlet gelaten om het hun nieuwe kiespubliek naar de zin te maken. Dat bleef heus niet beperkt tot het klassieke knuffelbeleid, waarbij subsidies voor integratie worden doorgesluisd naar organisaties die precies het omgekeerde beogen, of tot een voorkeursbehandeling van allochtonen in allerhande tewerkstellingsprojecten.

Zo bijvoorbeeld meldden politiemensen dat hen vanwege de gemeentelijke overheid duidelijk wordt gemaakt dat patrouilleren in bepaalde wijken ‘niet opportuun’ is. De agenten wordt ook gesommeerd om tijdens de ramadan niet op straat te eten, te drinken of te kauwen. Ook van de (andere) autochtone inwoners van Molenbeek wordt verwacht dat ze zich aanpassen aan de wensen en gebruiken van de ‘nieuwkomers’. Zo wordt tijdens de ramadan het historische centrum van de gemeente afgesloten voor het verkeer en vraagt het PS-bestuur de ‘inboorlingen’ vriendelijk om de betreffende buurt(en) te mijden.

Hind Fraihi, de jonge en moedige undercoverjournaliste die gedurende twee maanden onderzoek deed in hartje Molenbeek, overdreef niet toen zij (in HLN, 15.03.2008) stelde dat vele moslims Molenbeek niet meer beschouwen “als België maar als een islamenclave, waar zij de plak zwaaien als in een islamstaat en waar Belgen niet welkom zijn.”

Vertwijfeld vroeg ze zich daarbij nog af hoe het mogelijk is “dat de Belgische politiek het zover heeft laten komen.” Ze is de enige niet.

Johan Verminnen bezong zo graag zijn vrolijke bruisende stad... het wordt stilaan een treurmars.