Archief

Beurscommentaar  20u45

Dow Jones Industrial :  12225 ptn      Nasdaq Composite : 2746 ptn

‘Reddingsplan voor de eurozone één grote klucht’

Deze nacht werd na weken getouwtrek en met veel bombarie een allesomvattend plan voor de eurozone afgekondigd.

En wat blijkt. In tegenstelling tot de bazooka waarover Van Rompuy het de laatste dagen had, gaat men de crisis bestrijden met een waterpistool. De vuurkracht van het Europese noodfonds wordt opgetrokken van 440 miljard euro naar een ‘virtueel bedrag’ van 1.000 miljard euro. Virtueel en ruim onvoldoende als u weet dat Italië alleen al een effectieve staatsschuld heeft van 1.900 miljard euro. Financiële spitstechnologie werd sedert de financiële crisis van 2008 ook als duivels bestempeld maar men maakt er nu wel dankbaar gebruik van om tot een akkoord te komen.

Naast de verhoging van de middelen van het EFSF-Noodfonds omvat het plan eveneens de kwijtschelding van de helft van de Griekse schulden door de banken en de verhoging van de kapitaalbuffer van dezelfde banken. Rapper gezegd dan gedaan en meer dan een druppel water op een hete plaat is het niet. De details van de plannen zijn trouwens ook niet uitgewerkt en er zal ongetwijfeld nog veel water naar de zee stromen vooraleer er eventueel iets concreet uit de bus komt.

De beurzen zullen misschien wat aantrekken – het is ook de tijd van het jaar daarvoor – maar meer dan wat tijdwinst voor alle systeembanken – zombiebanken – zal dit niet opleveren.

De euro en de eurozone, in de huidige vorm, zijn ten dode opgeschreven en daar zal dit plan niets aan veranderen. De schuldenlast van de landen in de eurozone is dermate hoog dat er naast een monetaire unie dringend een politieke, economische, budgettaire unie nodig is om krachtig en eendrachtig de problemen aan te pakken. Maar daar knelt het schoentje. Zo ver zal het nooit komen…

Beurscommentaar  17u00

Dow Jones Industrial :  10778 ptn      Nasdaq Composite : 2476 ptn

‘Ben Bernanke is compleet de pedalen kwijt’

Gisteren besliste het FOMC, onder leiding van Ben Bernanke, “Operatie Twist” te starten. Een volledig zinloze ingreep – verkoop kortlopende staatsleningen en aankoop langlopende staatsleningen – met de bedoeling de lage lange rente nog wat lager te brengen. Op die manier wil men het bedrijfsleven en de consumenten aanzetten om te lenen en de economie aan te zwengelen. Zinloos omdat de Amerikaanse bedrijven reeds vele maanden enorme hoeveelheden cash aan het oppotten zijn om zich te beschermen tegen naderend onheil, en zinloos óók omdat de Amerikaanse consument momenteel maar met één zaak bezig is, namelijk het afbouwen van zijn schulden. (Je kunt een paard wel naar het water leiden maar je kunt het niet dwingen om te drinken).

Het bewijst enkel dat Bernanke niet meer weet van welk hout pijlen gemaakt. Bij de stemming in het FOMC waren er trouwens 3 dissidente stemmen en dat op zich zegt al genoeg.

Daarbij werd openlijk toegegeven – om deze operatie te verantwoorden – dat de Amerikaanse economie in zéér woelig water terecht gekomen is.

Dat de situatie zéér ernstig is bewijst de aanwezigheid van Tim Geithner – Amerikaans minister van Financiën – op een vergadering van de Europese ministers van Financiën vorige week in Polen. Dit was zeer tegen de zin van bepaalde aanwezigen.

Blijkbaar weerhield het Geithner niet om zijn mening te komen uiten en te wijzen op de catastrofale gevolgen indien men in de eurozone op de huidige manier blijft aanmodderen.

En zó kunnen we nog een eindje doorgaan:

-          Griekenland heeft dringend nood aan een volgende schijf van 8 miljard euro van het Europese noodfonds, zoniet is de staatskas van het land volgende maand leeg. Dat dit geld in een bodemloos vat terecht zal komen, belet niet dat zij het toch zullen krijgen… Immers, het failliet van Griekenland betekent onmiddellijk het failliet van enkele Europese banken. Van “chantage” gesproken...

-          De ECB is willens nillens verplicht staatsbonds van Italië en Spanje op te kopen om de rente van deze twee landen op een aanvaardbaar peil te houden. Hoelang kan dit nog blijven duren en, is dit nog verantwoord? Volgens Jürgen Stark, lid van het directiecomité en hoofdeconoom van de ECB, alvast niet…het was de reden voor zijn ontslag.

-          Macro-economische cijfers vandaag uitgebracht wijzen op een duidelijke groeivertraging in Europa en in China. Dat de Amerikaanse economie nú reeds in een dubbele dip verkeert, is quasi zeker.

Om te besluiten alvast nog dit ter herinnering. In België zijn spaartegoeden wettelijk beschermd tot 100.000 euro per persoon per bank. Door uw spaargeld over verschillende banken te spreiden bent u dus optimaal veilig!! U weet maar nooit…

www.talkinternational.be

Beurscommentaar  17u45

Dow Jones Industrial :  11240 ptn      Nasdaq Composite : 2480 ptn

‘Fasten your seatbelts. It’s going to be a very bumpy ride!’

De situatie op de financiële markten is alarmerend. De toestand wordt onoverzichtelijk en door een totaal gebrek aan leiderschap en eensgezindheid dreigt de “schuldencrisis” te escaleren naar een economisch debacle. Waarschijnlijk beleven we straks een “Lehman-herfst nr.2 in het kwadraat”. Deze keer zijn het niet de subprime-hypotheekleningen zoals in 2008 maar de subprime-staatsleningen die de problemen veroorzaken. Niemand weet wélke banken het meeste van deze “toxische activa” bezitten. Éen ding is zeker: sommige Europese banken zouden niet overleven mocht hun portefeuille staatsleningen aan de marktwaarde getoetst worden. Dit zijn niet mijn woorden maar wél deze van Deutsche Bank – CEO Josef Ackermann, vandáág uitgesproken in Frankfurt. En die kan het waarschijnlijk wel weten.

De toestand in de PIIGS-landen evolueert dermate slecht dat het einde van de eurozone in haar huidige vorm alvast in zicht is. De hardwerkende, gedisciplineerde Duitse bevolking zal niet toelaten dat de zonnige dolce farniente landen uit de periferie gered worden dankzij hún centen.Dat bleek dit weekend nogmaals bij de uitslag van de lokale verkiezingen in de deelstaat Mecklenburg-Vorpommern, waar Angela Merkel vandaan komt en waar haar CDU partij een flinke nederlaag leed.

Wel zijn er stemmen die opgaan voor de creatie van twéé eurozones. Een zone met de sterke noordelijke EMU-landen en een zone met de zwakke perifere landen, met elk aparte munten die dan t.o.v. elkaar kunnen fluctueren.  

Een Europese politieke, budgettaire en sociale unie, die noodzakelijk is om een monetaire unie te verantwoorden, komt er quasi zeker niet.

Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan is een besluiteloze president Obama de wanhoop nabij. Benieuwd naar de maatregelen die hij deze week opnieuw zal aankondigen om de werkgelegenheid en de economie aan te zwengelen.

Intussen maakt Fed chief Ben Bernanke zich klaar om waarschijnlijk tóch nog een rondje kwantitatieve versoepeling – geld drukken – aan te kondigen. Maar eens te meer kan dit enkel leiden tot een tijdelijke en kunstmatige ondersteuning van de aandelenmarkten; als dit déze keer al het geval zou zijn?!

Inmiddels merk ik dat de Europese beurzen vandaag met zware verliezen – 4 à 5% – gesloten zijn wat niet het geval is in de USA vanwege “Labor Day holiday”. Waar een feestdag al niet goed kan voor zijn!

Het goud daarentegen zet zijn opmars verder en doorbreekt vandaag opnieuw de grens van 1.900 dollar per troy OUNCE.

En dit is het gewaardeerde antwoord dat ik op 16/8 ontving van de heer Huylenbroeck:

Beste,

Bedankt voor de aardige en interessante reactie.

En of ik op de hoogte ben van het fenomeen ‘plunge protection team’. Ik schreef er zelf jaren geleden een artikel over – volgens ons het eerste artikel dat hierover in onze contreien verscheen.

Ziehier:

16 september 2005

Amerikaanse regering manipuleert stiekem beurskoersen

 (tijd) - De Amerikaanse overheid komt geregeld rechtstreeks tussenbeide op de beurs. Ze doet dat in alle discretie, om de wereld in de waan te laten dat niets of niemand Wall Street manipuleert. Maar de bewijzen stapelen zich op. Niet alleen werden de markten op het hoogtepunt van nagenoeg elke crisis door een mysterieuze helpende hand uit het slop gehaald. Bovendien zijn er te veel bevoorrechte getuigenissen om nog van toevalligheden te gewagen: het ultrageheime 'crashbestrijdingsteam' bestaat.

Iedereen weet dat niets of niemand de aandelenmarkt beïnvloedt. De regeringen komen op gezette tijden tussenbeide op de obligatie- en valutamarkten, maar aandelenkoersen zijn enkel en alleen onderhevig aan de marktkrachten. Is bij een aandeel de verkoopdruk groter dan de koopdruk? Dan zakt de koers. En omgekeerd.

Of vergist iedereen zich? De Canadese vermogensbeheerder Sprott Asset Management komt alleszins tot een geheel andere conclusie. In zijn recente studie 'Move Over, Adam Smith: The Visible Hand of Uncle Sam', geeft Sprott overtuigend bewijsmateriaal, om nadien te besluiten dat zelfs het ultieme bastion van de vrije markt niet veilig is voor de invloeden van de Amerikaanse regering.

Crash 1987

Het begon allemaal met de beurscrash van 1987, toen de Dow Jones op die ene zwarte maandag 19 oktober 22,4 procent verloor. De volgende ochtend dook de index verder de diepte in. Waarnemers vreesden een cascade van faillissementen van banken en beurshuizen. Een financiële apocalyps was vlakbij.

En toch kwam die apocalyps er niet. Volgens de officiële uitleg was dat te danken aan de Amerikaanse centrale bank en haar pas aangestelde voorzitter Alan Greenspan. Hij beloofde op elk noodzakelijk tijdstip voldoende geld in de markt te pompen. De oproep van de regering aan de beursgenoteerde bedrijven om 'tegen de huidige weggeefprijzen' eigen aandelen in te kopen, versnelde eveneens het koersherstel.

Maar dat was niet alles. Die dinsdag in de late voormiddag keerde het sentiment drastisch en onverwacht. Op een moment dat niemand zich in een ineenstortende markt wilde mengen - 'niemand wilde de held uithangen', getuigde een handelaar achteraf - daagden vanuit het niets gigantische kooporders op. 'Die mysterieuze beweging was mogelijk het gevolg van manipulatie via termijncontracten (futures) op aandelen', schreef de journalist James Stewart in een artikel dat de Pulitzer Prijs won, getiteld: 'Terrible Tuesday'.

Later gaf Nicholas Brady toe dat alle machtigen van Wall Street, inclusief de overheid, de beurswaakhond SEC en de grootste Amerikaanse en buitenlandse beurshuizen, koortsachtig afspraken maakten. Brady was toen een economisch toponderhandelaar onder president Ronald Reagan. Een jaar nadien werd Brady minister van Financiën en de voorzitter van de commissie die de oorzaken van de crash moest onderzoeken.

Eveneens in 1988 richtte Reagan de 'Werkgroep voor Financiële Markten' op. Naast de minister van Financiën en de voorzitter van de centrale bank, hadden de toplui van de beurswaakhonden SEC en CFTC (futuresmarkt) zitting. Ook de grootste huizen van Wall Street sloten zich aan: Goldman Sachs, Merrill Lynch, CSFB en enkele anderen. De exclusieve club zou de roepnaam 'Plunge Protection Team' ('crashbestrijdingsteam') of PPT krijgen. Hij zou sedertdien op gezette tijden en achter gesloten deuren vergaderen. Nu en dan berichten sommige kranten over het PPT, maar het gezelschap weet zich tot vandaag in de luwte te houden. Toch kwam het team allicht al meermaals in actie.

11 september

Na de terreuraanslagen van 11 september 2001 bleef Wall Street bijna een week dicht. 'De Amerikaanse overheid neemt de volgende maatregelen', zei intussen een hooggeplaatst ambtenaar tijdens een radio-interview. 'Een: de Fed verlaagt de basisrente. Twee: de SEC versoepelt de regels voor de terugkoop van eigen aandelen. Drie: de beurzen zouden de handel stilleggen bij te grote dalingen. En vier: het in 1989 opgerichte Plunge Protection Team heeft een informeel akkoord om aandelen te kopen bij grote problemen.'

Enkele kranten, zoals de Londense Oberver, hadden het ook over het crashbestrijdingsteam: 'Dat team heeft in het verleden ook al ingegrepen. In het begin van de jaren 90 en in 1998, toen het gigantische hedge fund Long Term Capital Management (LTCM) overkop ging.' Van die interventies zijn geen duidelijke bewijzen te vinden. Maar de vermoedens zijn sterk. In 1992 bijvoorbeeld, kocht het beurshuis Shearson Lehman 1.000 aandelenfutures op een moment dat een ongunstig rapport over het Amerikaanse consumentenvertrouwen de koersen dreigde te kelderen. Die dag sloot de Dow Jones met een forse winst, ondanks het slechte nieuws.

Over de interventies in de aanloop van de Irakinvasie in maart 2003, zijn de getuigenissen duidelijker. Op 13 maart had Haruhiko Kuroda, de gezant van de Japanse premier Junichiro Koizumi, een onderhoud met onder meer Greenspan en John Taylor, de Amerikaanse onderminister van Financiën. Nadien bracht Kuroda tegenover de pers verslag uit: 'Er is een akkoord tussen Japan en de VS om gezamenlijk te interveniëren in valuta-, aandelen- en andere markten, indien op die markten een crisis zou uitbreken.'

Het is vreemd dat de Amerikaanse autoriteiten in alle talen zwegen over dat akkoord. Ook de beurzen gedroegen zich vreemd. Op 11 en 12 maart bereikten zowat alle westerse beurzen een pijnlijk dieptepunt. Op 13 maart en in de dagen nadien trad een spectaculair herstel op. Nochtans startte de verovering van Irak pas op 19 maart. De beurscommentatoren wisten het toen even niet meer. Eerst leek het alsof de beurs genoot van geruchten dat de oorlog zou worden uitgesteld. Later zouden de koersen gestegen zijn omdat een invasie imminent leek. De meest logische verklaring achteraf is: het crashbestrijdingssteam heeft ingegrepen.

De Amerikaanse kopstukken ontkennen elke interventie staalhard. Toen een Amerikaans parlementslid in 1999 expliciet de vraag over georkestreerde beursinterventies stelde aan Alan Greenspan, antwoordde hij: 'De Federal Reserve heeft nooit op enigerlei wijze geïntervenieerd in de Amerikaanse aandelenmarkt, noch in de aandelenmarkt zelf, noch in de futuresmarkt.' Helder als kristal, lijkt dat antwoord. Maar bij nader inzien heeft Greenspan het hier enkel over interventies door zijn centrale bank, terwijl de concrete orders allicht vanuit het ministerie van Financiën vertrekken.

Leuven

Twee jaar eerder, toen hij zijn eredoctoraat in Leuven kwam afhalen, liet de monetaire topman zich overigens ontglippen: 'Regeringen, centrale banken meegerekend, hebben de verantwoordelijkheid grote financiële rampen te voorkomen door de ontwikkeling en uitvoering van voorzichtige controlestandaarden en, indien nodig in uitzonderlijke omstandigheden, via directe marktinterventies.'

De vorsers van Sprott citeren in hun verslag nog enkele getuigen die het bestaan van het team bevestigen, bijvoorbeeld George Stephanopoulos, een van de belangrijkste adviseurs van de voormalige president Bill Clinton. Aan het bestaan van het PPT kan dus nog moeilijk worden getwijfeld. Moeten we nu geschokt zijn, of net opgelucht omdat een hogere instantie ons blijkbaar behoedt voor financiële rampen?

In extreme gevallen valt er wel degelijk wat te zeggen over dat PPT. Dat de beurzen weinig averij opliepen na de terreuraanslagen van 11 september 2001, is achteraf gezien allicht aan het de crashbestrijders te danken. Het is echter de vraag of dat voordeel opweegt tegen enkele enorme bezwaren. Het bestaan van een PPT verstoort de marktmechanismen en de vrije concurrentie. De grootste Amerikaanse beurshuizen die in het team zitting hebben, hebben dankzij belangrijke voorkennis een concurrentiële voorsprong die anderen onmogelijk op een faire manier kunnen inhalen. Er rijzen ook vragen over de scheiding van de staat en de privé-sector: zijn Goldman Sachs & co onafhankelijke beurshuizen of naar believen inzetbare agentschappen van de overheid? En hoe worden ze daarvoor vergoed? Waarnemers verwijzen naar het US Exchange Stabilisation Fund, bedoeld voor de valuta-interventies en beheerd door het ministerie van Financiën.

Voorts zorgt zo'n PPT voor een erg gevaarlijk gevoel van veiligheid onder de beleggers. Waarom zouden ze risico's schuwen, als ze weten dat de machtige Uncle Sam uiteindelijk ter hulp zal schieten?

Pierre HUYLENBROECK

Met vriendelijke groeten,

Pierre Huylenbroeck

Hoofdredacteur De Tijd

Commentaar

Op vrijdag 12 augustus las ik op blz. 2 van de krant De Tijd de volgende passage van hoofdredacteur Pierre Huylenbroeck in zijn rubriek ‘COMMENTAAR’

“Beleggers zijn

compleet

vergeten waar

het bij beleggen

om gaat.

Ze reageren op geruchten, geroddel

en kwakkels. Frankrijk zou weldra zijn AAA-rating verliezen, de

Amerikaanse centrale bank koopt heimelijk Amerikaanse aandelen

om toch die beurs hoger te krijgen, noem maar op. Allemaal niks

van aan, maar de impact is spectaculair.”

Dit vond ik een brug te ver, vandaar mijn reactie aan De Tijd :

Geachte heer Huylenbroeck,

Vooreerst wens ik te beklemtonen dat ik een enorme sympathie voor u heb en ook geniet van de deskundige artikelen van uw hand in ‘De Tijd’.

Vandaag vind ik echter dat u een loopje neemt met de waarheid.

U schrijft dat de beleggers vooral reageren op geruchten, roddels en kwakkels. Dat is uiteraard de waarheid.

Maar als voorbeeld geeft u o.a. het feit aan dat de Amerikaanse centrale bank heimelijk aandelen zou kopen om toch die beurs hoger te krijgen.

Mr. Huylenbroeck, dat is géén kwakkel. Dat weet u toch zelf ook? Dat is de pure waarheid. Het “Plunge Protection Team” is reeds drie jaar zéér actief op de beurs.

Wanneer u dagelijks de koersbewegingen – vooral in combinatie met de uitgebrachte macro-economische cijfers ­– volgt op de Amerikaanse beurs, dan hoeft u echt géén expert te zijn om te zien dat deze beurs ‘enorm’ gemanipuleerd wordt.

Enkel deze enorme koersmanipulaties + de kwantitatieve versoepelingsprogramma’s (drukken van geld) hebben er voor gezorgd dat de Dow Jones vandaag op 11.143 punten staat. Zónder deze ingrepen weet ik echt niet waar wij nu zouden gestaan hebben… 3000 ptn ?

Dat heeft er voor gezorgd dat ‘Wall Street’ – ongetwijfeld méé in de ‘conspiracy’ – enorm geprofiteerd heeft de voorbije jaren. Dat heeft er ook voor gezorgd dat ‘Main Street’ nog steeds aan het bloeden is. En wat is de bedoeling nu opnieuw van de FED om de rente zéker tot 2013 op 0-0,25% te laten staan!?

Deze manipulaties zorgen er in ieder geval voor dat het quasi onmogelijk geworden is om logisch te handelen (à la hausse of à la baisse) op de beurs.

Ja ik weet dat vele aspecten het gedrag van de beurzen bepalen, maar de bewegingen stroken de laatste jaren totaal niet meer met de economische werkelijkheid.

En het zijn ‘niet’ de supersnelle computers die hier verantwoordelijk voor zijn!

 Hoogachtend

Beurscommentaar  16u15

Dow Jones Industrial :  12079 ptn      Nasdaq Composite : 2743 ptn

‘Beleggers reageren opgelucht op het nieuws dat Washington een deal rond heeft over het Amerikaans schuldenplafond’

Opnieuw dezelfde toon en dezelfde reacties zoals we inmiddels gewoon zijn…

Toch verwonderlijk! Alsof er ook maar iemand twijfelde aan een akkoord vóór de deadline van 2 augustus en alsof dit ook goed nieuws betekent voor de Amerikaanse economie. Geenszins! Het schuldenplafond werd net voldoende hoger getild (+ 2.100 miljard dollar) opdat president Obama er vóór de Amerikaanse presidentsverkiezingen in november van volgend jaar geen last meer zou van hebben.

Het plan is om 2.400 miljard dollar te besparen de volgende… tien jaar en de manier waarop dit zal gebeuren is allerminst duidelijk. Van besparen zal er momenteel trouwens niet veel in huis komen gezien de belabberde toestand van de Amerikaanse economie. Het tegenovergestelde, de economie stimuleren, zou eerder aan de orde moeten zijn met een groei van de economie in de periode januari - maart van amper 0,4% en een groei van 1,3% in het tweede kwartaal.

Obama zal echt wel een tandje moeten bijsteken wil hij zijn presidentstermijn verlengen. De beklonken deal betekent ook een felle nederlaag voor hem. Want onder impuls van de uiterst conservatieve ‘Tea Party vleugel’ van de republikeinse partij komen er ook géén belastingsverhogingen wat Obama en zijn democratische partij wensten.

Er werd dus structureel niets ondernomen om de Amerikaaanse financiën op orde te brengen. They kicked the can down the road… het probleem werd vooruit geschoven precies zoals in Europa gebeurde met de zogezegde oplossing van ‘hun schuldencrisis’.

Het valt trouwens te verwachten dat nu het Amerikaanse probleem ‘tijdelijk’ opgelost is de schijnwerpers weer volop gericht zullen zijn op Europa. Na de deal van 21 juli in Brussel zijn de spreads van de staatsobligaties van de perifere landen Spanje en Italië t.o.v. Duitsland opnieuw toegenomen.

In Spanje hebben er in november verkiezingen plaats en zou het kunnen dat er een fiscaal meer verantwoordelijke regering aan de macht komt. In Italië rommelt het echter opnieuw en is er sprake van dat de fel gerespecteerde minister van financiën Tremonti zou moeten aftreden. Als het zó ver komt dan dreigt er chaos.

Italië helpen op dezelfde manier als Griekenland, Ierland en Portugal is onmogelijk. Het einde van de euro is dan echt wel nabij.

In de krant de Tijd van dit weekend merkt Herman Van Rompuy op dat hij de ‘marktreactie’ niet begrijpt op de bereikte deal van 21 juli. In alle bescheidenheid begrijp ik de reactie van Van Rompuy niet.

Beurscommentaar   20u20

Dow Jones Industrial : 12386 ptn      Nasdaq Composite : 2771 ptn

De soap met betrekking tot Griekenland blijft duren…

“Beleggers blij met happy end voor Griekse thriller” en “Opluchting over uitslag Griekse stemming” waren enkele van de ‘koppen’ die gisteren de financiële websites en kranten sierden.

Wat een verkeerde voorstelling van de feiten! Alsof de stemming in het Griekse parlement ook maar iets kan veranderen aan de harde werkelijkheid.

Griekenland is immers zo failliet als maar zijn kan, en niets kan het land nog redden. Men mag vijfentwintig besparings- en privatiseringsplannen goedkeuren in het Griekse parlement, als de wil en de mentaliteit er niet is om ze uit te voeren heeft het allemaal geen zin. Dat hebben de Grieken intussen al een jaar lang bewezen na de toekenning van een noodlening van 110 miljard euro in mei vorig jaar.

Daarenboven stellen we het volgende vast:

-          De Grieken zijn op basis van frauduleuze cijfers kunnen toetreden tot de eurozone, hebben nooit aan de voorwaarden van het stabiliteitspact voldaan en hebben er jarenlang op los geleefd op basis van goedkoop geleend geld.

-          De overheidsschuld (nu reeds 160% van het BNP) en het begrotingstekort zijn zó groot dat het land zijn schulden in nog geen honderd jaar kan terugbetalen.

-          De Griekse economie heeft een totaal gebrek aan concurrentiekracht. De lonen zijn er veel te hoog in verhouding met de productiviteit.

-         Één derde van de Griekse economie valt buiten het officiële circuit. Belastingen ontduiken is er de nationale sport. Méér belastingen opleggen betekent voor de Grieken automatisch méér belastingen ontduiken.

-          De corruptie tiert er welig en is er volledig ingeburgerd. Voor alles moet er betaald worden.

-          Het overheidsapparaat is te omvangrijk en bevat hoofdzakelijk ambtenaren die via bevriende politici aan een baan geholpen werden, het zogenaamde cliëntelisme. Gisteren verklaarde een Grieks ex-minister van financiën op TV in ‘Ter Zake’ dat er 400.000 ambtenaren teveel zijn: 400.000 mensen die niet productief zijn maar wel moeten betaald worden.

Dat men het land nog niet failliet liet gaan, heeft enkel te maken met de blootstelling van de Europese bankensector aan dit land, en met op zijn beurt de blootstelling van het Amerikaans banksysteem aan de Europese banken. Ja, een ‘Lehman brothers - scenario nummer twee’ zit er dan wel aan te komen. En als Griekenland onderuit gaat, wie wordt dan de volgende … Portugal, Spanje, Italië, Ierland?

Nochtans is de enige oplossing de onmiddellijke verbanning van het land uit de eurozone, en dus het failliet van het land. Zo kunnen de Grieken de drachme opnieuw invoeren en meteen hun munt fors devalueren. Zó wordt het opnieuw goedkoop om bijvoorbeeld op vakantie te gaan naar het land, en kunnen de Grieken hun economie opnieuw laten groeien ‘op hun manier’. De landen die wel de nodige discipline aan de dag leggen in de eurozone zijn dan meteen verlost van deze lastpost.

Uiteraard wordt het probleem van de Europese banken meteen acuut en vallen er zeker slachtoffers. Maar wat is het alternatief? De waarheid verdoezelen, het probleem verder laten escaleren en voor zich uitschuiven, zodat de schade uiteindelijk nog hoger oploopt?

Meteen komen we aan een volgende punt, en dat is de vaststelling van een totaal gebrek aan ‘leiderschap’ in Europa, en eigenlijk ook in de rest van de wereld. Het is geen toeval dat zwakke figuren als José Manuel Barroso en Herman Van Rompuy aan het hoofd staan van de Europese Commissie en de Europese Raad. Zij vormen als het ware de verpersoonlijking van het zwakke Europa. Crisissen zijn uitdagingen maar crisissen vergen sterke leiders met visie, durf en daadkracht. En daar ontbreekt het nu volledig aan… Angela Merkel en Nicolas Sarkozy, de leiders van de twee grootste landen uit de eurozone Duitsland en Frankrijk, munten ook niet uit in rechtlijnigheid, duidelijkheid en leiderschap.

Aan de andere kant van de Atlantische oceaan, in de VS, zien we de beurs de laatste dagen fors aantrekken ‘om God weet welke reden’.

Wat de FED betreft zit een nieuw rondje geld drukken er voorlopig niet in. De terechte kritiek op de gevoerde politiek werd een beetje te ‘oorverdovend’. Waarschijnlijk zal men wel een QE3 in een andere vorm creëren maar voorlopig tracht men de gemoederen van de critici te bedaren.

Het feit dat het Internationaal Energie Agentschap (IEA) op aandringen van de VS beslist heeft een deel van de strategische oliereserves op de markt te brengen teneinde de olieprijs te drukken, bewijst dat men in de Verenigde Staten wanhopig op zoek is naar middelen om de economie aan te zwengelen. Het is goed dat men tracht de energieprijzen te drukken, want dan zou men eindelijk eens iets doen voor de man in de straat. Helaas zijn deze ‘strategische reserves’ aangelegd met de bedoeling ze aan te wenden in tijden van effectieve nood zoals oorlogen, rampen, enz…en niet om redenen van macro-economische politiek. Trouwens, op korte termijn zal de maatregel wel effect sorteren. Op lange termijn bereikt men ongetwijfeld het omgekeerde effect.

Maar zoals gezegd, waarom de beurzen stijgen is momenteel een raadsel.

Naast de Europese schuldencrisis en de slabakkende Amerikaanse economie blijft er immers ook nog Libië, Egypte, Jemen, Syrië, Bahrein waar de onrust blijft aanhouden en is er op economisch vlak wereldwijd de oprukkende inflatie.

 

www.talkinternational.be

Beurscommentaar  15u00

Dow Jones Industrial :  12442 ptn      Nasdaq Composite : 2797 ptn

Taking a break

Gezien de enorme discrepantie die er momenteel bestaat tussen wat er normaliter zou moeten gebeuren, en wat er zich daadwerkelijk afspeelt, is het weinig zinvol om telkens weer hetzelfde te herhalen. De aandelenbeurzen stevenen onvermijdelijk af op een zware correctie en het waarom werd reeds meermaals uit de doeken gedaan.

Normaal gesproken ‘volgt’ een aandelenbeurs de economie. Bernanke en het FOMC hebben de rollen nu omgedraaid. Via de door hen gevoerde monetaire politiek ‘gebruiken’ zij de beurs, en worden de aandelenkoersen op een kunstmatige manier ondersteund tot zelfs opgeblazen, dit om ‘zogezegd’ de economie nieuw leven in te blazen en zo ook nieuwe arbeidsplaatsen te creëren.

Niets van dit alles … de enige winnaar in dit verhaal is Wall Street. Voor het overige leidt deze politiek er integendeel toe dat ‘de man in de straat’ nog meer in de problemen geraakt door o.a. de hogere brandstofprijzen.

Alles wijst er trouwens op dat men bezig is de voorwaarden te creëren om een ‘kwantitatief versoepelingsprogramma nr.3, QE3’ te rechtvaardigen. Eind juni verloopt immers QE2 en de terechte vrees bestaat dat de aandelenkoersen zouden crashen. Een QE3 betekent echter alleen maar uitstel van executie.

Beurscommentaar  12u00

Dow Jones Industrial :  12605 ptn      Nasdaq Composite : 2823 ptn

Las Vegas toestanden op Wall Street

Gisteren maakte de professionele netwerksite LinkedIn zijn beursdebuut en meteen was het raak. Van een intekenprijs van $45 koerste het aandeel vlot 109,44% hoger tot een slotkoers van $94,25. Deze koers waardeert het bedrijf op 10 miljard dollar, 41 keer de omzet van 243 miljoen dollar en 649 keer de winst van 5,4 miljoen dollar in 2010.

Gekke toestanden die uiteraard direct doen terugdenken aan de internetbubbel rond de eeuwwisseling. Maar natuurlijk is het deze keer  … helemaal anders.

Zwakke macro-economische cijfers hadden opnieuw geen invloed op het positieve beurssentiment. De indexen gingen opnieuw lichtjes hoger.

Aandelenkoersen evolueren uiteraard niet altijd in lijn met de prestaties van de reële economie. 

Toch is er deze keer echt wel sprake van een totale ‘disconnect’, en dit volledig ten gevolge van de monetaire zeepbelpolitiek van Ben Bernanke en zijn FOMC (Federal Open Market Committee).

Beurscommentaar  15u45

Dow Jones Industrial :  12706 ptn      Nasdaq Composite : 2869 ptn

Ongelofelijk maar waar

Microsoft nam dit weekend de internettelefoniedienst Skype over voor 8,5 miljard dollar. Niets aan de hand, ware het niet dat 18 maanden geleden 70% van de aandelen van dit bedrijf van Ebay overgenomen werden door een investeerdersgroep, waarbij het gewaardeerd werd op 2,7 miljard dollar. Skype IS ook verlieslatend. Het bedrijf zou dus op anderhalf jaar tijd driemaal zoveel waard geworden zijn. Fantastisch toch…

Zéér interessant was ook de Panorama-reportage dit weekend op canvas. Men deed er een reconstructie van de ‘flash-crash’ op de Amerikaanse financiële markten.

Ter herinnering :

Op donderdagmiddag 6 mei 2010, om 14.42.44 uur en 75 milliseconden stortten de Amerikaanse financiële markten – om niet direct aanwijsbare redenen en met ongekende snelheid – in elkaar, om vervolgens na 20 minuten tot het oude niveau terug te keren. 

De precieze oorzaak van deze crash is nog altijd niet gekend. Correcter : De Amerikaanse beurswaakhond SEC (Securities and Exchange Commission), die met een onderzoek gelast werd, kan(?), wil(?), mag(?), de ware reden van deze crash niet bekend maken. Het instituut verklaarde wel dat dergelijke accidenten ook in de toekomst niet uit te sluiten vallen.

Vandaag in de krant de ‘Tijd’:

Traders van Goldman Sachs – Government Sachs voor velen – hebben in het eerste kwartaal van dit jaar slechts één verliesdag gekend. Aartsrivaal Morgan Stanley daarentegen presteerde véél slechter en …verloor ‘drie dagen’ geld met trading.

Zo zie je maar dat de beurshandel een uiterst complexe aangelegenheid geworden is, waarbij het niettemin altijd dezelfden zijn die aan het langste eind trekken. Een vierkant draaiende economie, een uit de pan swingende inflatie of een uit de hand lopende schuldencrisis in Europa … niets kan hen deren.