Archief

Onze camping is groot, immens groot. Een grote plas, een meer, overheerst. Verder is er veel ruimte en de rondwandeling rond de camping duurt een half uur. Er heerst een volstrekte rust.
Vandaag, woensdag, is het marktdag in St.Sauveur-en-Puisaye. Veel stelt het niet voor, maar het is een plaats om aan de praat te geraken met de mensen van hier. Colette ging hier vroeger ook om haar eieren en prei.

Wat doet een kampeerder als hij ’s ochtends rond half zeven wakker wordt? Hij maakt foto’s, doet een wandeltripje met de hond, wast en scheert zich en zet de koffie klaar. Rond 8 uur is de receptie open en kan er brood, de gekende baguettes, afgehaald worden. Straks gaan we naar de markt in het stadje, zo’n anderhalve kilometer stappen.

Deze morgen was het 0 graden in de Loire, frisjes dus. Na een rit van 260 kilometer zijn we kort na de middag aangekomen op de mooie camping Parc Des Joumiers in St.Sauveur-en-Puisaye. De camping is een mega groot park met een vijver, bijna een meer groot. We werden er hartelijk verwelkomd. Ik heb dan mijn stapschoenen aangetrokken voor een korte kennismaking met St.Sauveur, de stad van Colette. Ik heb een lang gesprek gehad met de verantwoordelijke voor toerisme en heb een reeks wandelfiches gekregen. Hopelijk blijft het weer geschikt voor stevige wandeltochten en voor een bezoek aan Guédelon, waar ze een middeleeuws kasteel aan het bouwen zijn op de wijze van de middeleeuwen. Tegen 2032 zou het bouwwerk klaar moeten zijn.

Het ganse weekend werd overheerst door de regengoden. Niet alleen de Loirerivier was nat, maar ook al wat uit de hemel valt. Dit geeft het voordeel dat er geen muggen zijn en dat we ons kunnen toeleggen op een kuisbeurt van de caravan en op het lezen van boeken, waar we nooit tijd voor maakten. Houden zo! Philippe en Marylene kwamen ons een bezoek brengen. Hier een foto van de V 200 omringd door zijn gezelschap tussen twee regenbuien door. Onze elf jaar oude Diarmuid is altijd in zijn nopjes en voelt zich als een pup.

De Loire blijft verwondering opwekken. Deze morgen heb ik wat foto’s genomen van wolkenpartijen. Camera mooi recht, zoeker goed gecentreerd, gulden snede bepalen, ISO op 200, polarisatiefilter op, zon op 60 graden van de camera, filter draaien, diafragma op 8 voor een goede belichting, sluitersnelheid op 1/250 voor beeldstabilisatie en dan afdrukken.
Dinsdag gaan we naar het land van Colette, die met haar welgevormde t…thoraxheuvels! Dan zitten we terug midden in Bourgondië, in de Morvan, in Saint Sauveur-en-Puisaye, in het departement Yonne. We worden verwacht op camping Parc des Joumiers. Colette was een beroemde Franse schrijfster, die haar dorpsleven in St.Sauveur-en-Puisaye omruilde voor het wulpse leven in Parijs. We schrijven 1900, een tijd waarin het puriteinse Frankrijk niet toeliet dat dames lof schreven over de schoonheid van het lichaam. Enfin, Colette is allang dood, maar een Vlaamse senior heeft ook nog recht op enige vorm van geschiedenis van de erotiek.

Hond, stapschoenen en camera: dat zijn de attributen voor een voettocht met militaire tred langs de Loire richting St.Priest-la-Roche. Bea is thuis gebleven om de obligatoire was te doen en om daarna alles droog zien te krijgen.
Bij het naderen van het dorp St.Priest begon het lichtjes te regenen. De camera werd in een speciale waterdichte zak gestoken en onder een lichte en verfrissende regen vatte ik mijn terugtocht aan.

Het weer was vandaag geschikt voor een stevige voettocht. Gewapend met de stafkaart, de routebeschrijving en de Garmin GPS konden we onze kilometers afmalen met voortdurend felle stijgingen en dalingen. De route ging rond het dorp Cordelle. Cordelle was in de romeinse tijd een vestiging (zie de toren als overblijfsel) en had een belangrijke handelsfunctie in de middeleeuwen. Nu is het een ingeslapen dorpje.

Er staat dan toch één kasteel aan de Loire, of beter ín de Loire. De waterburcht van La Roche in St.Priest-de-la-Roche overheerst in de gorges de la Loire. Het dorp Cordelle stelt niet veel voor. De enige café is definitief gesloten. De wegen zijn hier erg smal en overal staan borden met waarschuwingen voor lange en stevige hellingen van 20 %. Een brit kon daardoor met zijn caravan zonder hulp niet van de camping af met zijn Ford Mondeo.
Er worden permanent cursussen gegeven voor roeiers. Met acht of meer krijgen ze instructie van een monitor. En roeien in de gorges de la Loire is de meest veilige manier van contraceptie, want veel plaats is er niet voor de benen.

Op een regenachtige dag als vandaag zetten we koers naar Lentigny, 15 kilometer van de camping. Daar wonen Marylene en Philippe, die al vele jaren vrienden van ons zijn. Zij hebben het actieve leven in Parijs omgeruild voor het rurale en gezonde leven in het Loiregebied. Onze Diarmuid voelt zich goed thuis bij Philippe. Marylene en Bea zijn erg bedreven met elk hun tablet.

Ik kon niet weerstaan aan de behoefte om bij het ochtendgloren foto’s te nemen op mijn camping Mars. De oranjegloed geeft de flanken van de bovenloop van Loire een bijzonder effect. En het is hier stil. Er is geen geluid van verkeer of industrie. Enkel de wind en de vogels maken een streepje geluid. Het is hier wat frisser 's avonds dan elders, omdat we op een hoogte van zowat 500 meter zitten.
Ik heb hier geen wifi, maar mag met plezier gebruik maken van het netwerk van de camping.