Ons Simonneke op weg naar herstel
In 2007 zetten we onze eerste stappen op de weg die ik nu eerder lijdensweg durf te noemen. De problemen met een pijnlijke en droge mond manifesteren zich steeds duidelijker en pijnlijker. Een visite bij de huidarts moet duidelijkheid brengen. Een door de huidarts voorgeschreven en door de apotheek aangemaakte mondgel moet mogelijk een oplossing bieden. Onze huistandarts zegt zijn mening en meent dat het probleem zuiver hormonaal is en best een gynaecologe dient bezocht te worden. Deze doet een volledig onderzoek, ziet wel wat, maar niet duidelijk genoeg om beslissingen te nemen of door te verwijzen. Een product op basis van soya wordt meegegeven en uitgeprobeerd. In maart 2009 keren we terug zonder al te veel resultaat en mag de inname gestopt worden. Door aandringen bij de huisarts komen we begin juli bij een internist terecht die een volledig maag en darmonderzoek onderneemt. Tijd om een bloedafname te doen lijkt er niet te zijn, wat we dan laten doen bij de huisarts. Ook urine wordt meegenomen voor onderzoek. Merkwaardig genoeg lijkt alles prima al word aan de telefoon wel verteld dat het water dient opgevolgd te worden, maar wat betekend dat? Een bijkomende dag in het daghospitaal om de maaglediging te volgen toont aan dat de maag traag werkt. Een afschuwelijke medicatie met ongelooflijke nevenwerkingen word aanbevolen en gedurende vier weken genomen. Dit geeft geen enkele verbetering, integendeel, de bijwerkingen zijn geestelijk moeilijk te verteren. Er wordt beslist te stoppen. Wat nu?
Simonne blijft aandringen, en door te vertellen dat ze wel eens eerder moe is dan vroeger, wordt ze doorverwezen voor een longonderzoek en controle van het hart.
Op maandag 19 oktober 2009 nemen we plaats in de wachtzaal van Dr. Nagels. Een vreemde naam, maar bovenal een ernstig en begripvol man. Bloedafname geeft de start aan van wat een furieuze week zal wordende longtest is niet zo schitterend, hier mag geen verslechtering meer aan toegevoegd worden. Een bijkomende puffer wordt aangeraden en voorgeschreven. Een foto van de longen moet eventueel soelaas brengen over de achteruitgang van de longfunctie. ’s Avonds nog een telefoontje vanuit de kliniek dat er wat te zien was op de foto’s, maar om duidelijk te brengen moet woensdagmorgen een scan van de longen uitsluitsel geven.
Woensdagmorgen om 8.00 uur zijn we aanwezig voor de scan en omstreeks 9.30 uur zitten we in de wachtzaal van Dr. Van Haesendonck. Allerlei proeven en echo’s tonen aan dat er duidelijk geen problemen zijn met het hart, ze moeten elders liggen. Ondertussen zijn de bloeduitslagen en de scan aangekomen en kan Dr. Nagels enige duidelijkheid brengen. De bloedwaarden zijn extreem afwijkend en de scan toont vocht op de longen. Een opname dringt zich op, we spreken af morgen.
Donderdag om 8.00 uur stappen we voorzien van de nodige spullen in een sportzak het verdiep vijf op. Het kamernummer dat gisteren voorzien was is toevallig gewijzigd en we belanden op 563. Dr. Nagels is reeds op de afdeling en staat even later met een kar vol medisch materiaal aan haar bed. Vocht wordt van haar long en buik getrokken ter onderzoek in het plaatselijk labo. Daarna een scan van de onderbuik. Een scan in UZ Edegem blijft een optie voor morgen vroeg, tenzij deze scans duidelijk genoeg zijn. ’s Avonds bespreekt het oncologisch team van het samenwerkingsverband Turnhout – Herentals de situatie.
Vrijdagmorgen 8.10 uur verschijnt Dr. Nagels op de kamer om de eerste resultaten mee te delen. Er is een tumor op de linker eierstok en de cellen hebben zich via het buikvocht verspreidt en zich al op een vijftal plaatsen vastgezet. Of ook het vocht in de long en de buik al gevreesde cellen bevatten zullen we pas later weten daar dit onderzoek nog enige tijd in beslag neemt.
Dr. Mentens zal in de loop van de namiddag enige toelichting geven over de mogelijke aanpak.
Deze probeert in duidelijke en niet mis te verstane woorden te vertellen wat er dient te gebeuren. Een niet volledig geneesbare kanker heeft zich meester gemaakt van uw lichaam. Operatief verwijderen of bestralen zijn geen optie. Blijft over niets doen of chemotherapie. Niets doen is niet aan te raden dus chemotherapie.
Vrijdagnamiddag vertrekken we voor een weekend naar onze thuis in de Oude Brugweg te Geel. We zullen wat om handen hebben, want Lenny komt slapen zodat onze dochters en schoonzonen op oma’s bevel naar een optreden van UDO kunnen.
- Zij Aan Zij vr verzenden pps.ppsx (5.3 MB)