Maandag 14 maart 2016

Flanders Field Dodencellen & Executieplaats Poperinge

Op de binnenplaats van het stadhuis herinnert een executiepaal aan de gruweldaden die zich hier tijdens WO I afspeelden. Zeker vier soldaten verschenen hier voor het vuurpeloton. In de aanpalende politiecellen werden aanvankelijk soldaten opgesloten die zich zonder toelating op straat begaven, dronken waren of bij vechtpartijen waren betrokken. Vanaf 1916 werden de cellen ingericht als ‘dodencellen’, waar de veroordeelde soldaten hun laatste nacht doorbrachten. Bij dageraad vonden deze soldaten hier de dood door executie (shot at dawn).

Foto's van de laatste uren van een ter dood veroordeeldevlak voor de executie......

Geschreven door RIK om 16:38 Reageer op dit bericht

Maandag 14 maart 2016

Flanders Field Zonnebeke

1914 – 1918, deze vier oorlogsjaren staan voor altijd in het collectief geheugen gegrift. De Groote Oorlog was één van de eerste internationale conflicten ooit. Vier jaar lang leverden soldaten uit meer dan 50 landen strijd. West-Vlaanderen, en meer specifiek de Westhoek en de streek rond Ieper, werden zwaar getroffen. De verwoestende oorlog heeft hier duidelijk en tot op vandaag sporen nagelaten in het landschap, de cultuur en het onroerend erfgoed.

De Derde Slag bij Ieper of de Slag bij Passendale vond plaats in 1917. Over vijf maanden tijd vielen tijdens deze opeenvolging van slagen een half miljoen slachtoffers (doden, vermisten en gewonden). De frontlijn verschoof tijdens de gruwelijke gevechten in een landschap dat door de hevige artilleriebeschietingen en de felle regen herschapen was tot een modderzee waar niemand kon schuilen, slechts 8 kilometer.

Museumweekend

De ruïnes van het dorp Passendale waren het einddoel van de geallieerden. Na het innemen van het dorp door Canadese troepen begin november, eindigde de slag. Enkele maanden later heroverden Duitse troepen de heuvelrug. in minder dan een week tijd.

Slachtoffers uit alle landen worden sinds het einde van de oorlog herdacht. Tyne Cot Cemetery in Passendale, de grootste militaire begraafplaats van de Commonwealth ter wereld, is de meest bezochte plek gelieerd aan de Eerste Wereldoorlog in de ganse Westhoek. In Zonnebeke, op enkele kilometers van de begraafplaats, ligt het Memorial Museum Passchendaele 1917 in het thematische kasteeldomein. Het museum vertelt het verhaal van de Eerste Wereldoorlog in de Westhoek met focus op de Slag bij Passendale.

Geschreven door RIK om 16:36 Reageer op dit bericht

Maandag 14 maart 2016

Flanders Field

Bezoek aan Flanders field is een aangrijpende belevenis .

Duizende Buitenlandse soldaten hebben hun leven gegeven voor dat kleine Flanders Field

Talbot House....Het Huis

Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakt Poperinge deel uit van het kleine stukje onbezet België. Weg van het krijgsrumoer van de Ieperse frontstreek, groeit de stad uit tot het zenuwcentrum van de Britse sector.

Midden in die drukke stad openen de aalmoezeniers Neville Talbot en Philip "Tubby" Clayton in december 1915 een Clubhuis. Zonder onderscheid van rang kunnen soldaten er drie jaar lang terecht voor een zeldzaam moment van rust en ontspanning. Vandaag is de plek, net als toen, een vredige halte langs het parcours van de "Grote Oorlog" in de Westhoek.

Een levend museum

Een bezoek aan Talbot House begint gewoonlijk in de oude hopschuur van het huis die tijdens de oorlog omgevormd werd tot een concertzaal. De permanente tentoonstelling over het leven achter het front op het gelijkvloers van dat gebouw leunt het dichtste aan bij wat je van een normaal museum zou verwachten. De expositie is uitgewerkt als een plakboek van verschillende personages die gedurende de oorlog in de buurt van Poperinge terecht kwamen. Je leert er onder andere waarom deze stad tijdens de oorlog "Little Paris" werd genoemd, hoe het kampleven van de soldaten er aan toe ging en hoe ze er de moraal hoog hielden.

Op de eerste verdieping van de concertzaal kan je vervolgens zelf ervaren hoe het moet geweest zijn om er als soldaat tijdens de oorlog een optredentje van de "Happy Hoppers" bij te wonen. Daarna brengt je bezoek je naar de netjes onderhouden tuin van Talbot House, waarlangs je ook het huis kan bereiken. "The Old House" wordt nog dagelijks gebruikt. Je leert er niet enkel iets bij over het oorlogsverleden van het pand, je kan er ook een praatje slaan met de Britse huisbewaarder(s), in de kantine op de authentieke piano spelen, tot rust komen met een kopje thee of zelfs gewoon de nacht doorbrengen in één van de gastenkamers. Net dat maakt Talbot House zo speciaal. Het is niet zomaar een museum. Het is nog steeds dezelfde "Every Man’s Club" als een eeuw geleden.