vreugde

  Van Mieghem werd geboren in het hartje van de oude haven van Antwerpen. Zijn vader hield café, eerst op de Van Meterenkaai, daarna in de Montevideostraat op het Eilandje. In zijn jeugdjaren werd hij geconfronteerd met het harde leven aan de waterkant. Op de lagere school toonde hij reeds zijn tekentalent. Rond 1892 kwam hij aan de Antwerpse Academie in contact met het werk van o.a. Vincent van Gogh, Georges Seurat, Meunier en Henri de Toulouse-Lautrec. Door de jongerenvereniging "De Kapel" (Godshuis Lantschot nabij het Hessenhuis) maakte hij kennis met de ideeën van het anarchisme. Er groeide in hem een idealisme dat hij nooit zou verloochenen. Hij zou de kunstenaar worden van het typische havenvolk: de buildragers, de zakkenmaaksters, emigranten, schippers en zwervers.

In 1896 werd hij echter door Professor Siberdt (dezelfde die tien jaar eerder Vincent van Gogh wegstuurde) van de academie verwijderd. De kunstenaar, die niet wou plooien voor het academische onderricht, ging dan maar in dienst van zijn vader werken als scheepsbevrachter (het café van moeder werd vooral bezocht door binnenschippers). Van Mieghem bleef tekenen en op zijn tochten door de haven nam hij steeds een schetsboek mee om zijn indrukken op papier te zetten.

In zijn sociale belangstelling werd de kunstenaar bijzonder geboeid door deze duizenden landverhuizers die hun land van oorsprong (vooral Polen en Rusland) voor de pogroms ontvluchtten om hun geluk te gaan zoeken in de Nieuwe Wereld. In 1901 kende Van Mieghem heel wat succes op de Brusselse salon van "La Libre Esthétique" waar zijn achttal pastels en tekeningen hingen naast werk van Franse impressionisten als o.a. Claude Monet, Paul Cézanne, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir en Vuillard. Op 28 januari 1902 huwde hij met zijn verloofde Augustine Pautre, een Brussels meisje dat lessen volgde aan de Antwerpse Academie. Op 11 november van dat jaar werd een zoontje geboren dat naar zijn vader Eugeen werd genoemd. Tussen 1900 en 1903 exposeerde EVM vooral met de Antwerpse groep Eenigen die hij met enkele vrienden had opgericht.

Een van mijn favoriete schilders Eugeen Van Mieghem " ik heb de link toegevoegd aan mijn favorieten.
Ben ook lid van de "Van Mieghem-stichting ".

Veveke

Je pijn is het breken van de schaal

die je inzicht omsluit.

Zoals de steen van de vrucht breken moet,

opdat haar hart

In de zon moge staan,

zo moet jij pijn kennen

Kahlil Gibran

Hendrik Concienceplein

Nog zo'n oase is het Hendrik Conscienceplein. Hier sluit de stad u in haar beschermende armen. De triomfantelijke barokfaçade van de Sint-Carolus Borromeuskerk vormt er een harmonisch geheel met de statige classicistische gevels van de Stadsbibliotheek, bewaakt door de 19de-eeuwse Vlaamse auteur naar wie het plein genoemd is.

De oude beurs

De Oude Beurs in de Hofstraat dateert van 1515 en verving een nog oudere. De galerij rondom het binnenplein vertoont Italiaanse architectuurinvloeden, maar voor het ruimtelijke concept stonden de 'panden' model waar de Antwerpse kooplieden handel dreven. Hier ontstonden de eerste moderne beursactiviteiten.

Antwerpen was toen een van 's werelds belangrijkste financieel-economische centra. Vandaar dat reeds in 1531 in de Twaalfmaandenstraat een nieuwe en zeer grote Handelsbeurs werd opgericht: 'de Moeder van alle beurzen', die onder meer model stond voor de beurzen van Amsterdam, Londen en Rijsel (Lille). Het gebouw brandde af in 1581 en werd twee jaar later heropgebouwd. In 1856 werd ook deze beurs door brand verwoest. De huidige reconstructie dateert van 1872, maar is, afgezien van de overkapping, nog steeds gebaseerd op het oorspronkelijke plan.

Meir

De Meir is niet alleen Antwerpens beroemdste winkelwandelstraat. Heb ook oog voor de 19de-eeuwse eclectische gevels en voor monumenten als het voormalig Koninklijk Paleis of het Osterriethhuis. En natuurlijk kan u onmogelijk naast de 'Boerentoren' kijken. Dit 97 meter hoge torengebouw werd in 1932 voltooid en was toen de eerste 'wolkenkrabber' op het Europese vasteland.

Na een wandeling over de Meir vindt u verpozing op de terrasjes van de de Keyserlei. Loop ook even het Centraal Station binnen. Deze monumentale 'spoorwegkathedraal', met een enorme overkoepelde hal werd 100 jaar geleden gebouwd en behoort tot de mooiste stations van Europa.

De Grote Markt

Op de Grote Markt verwelkomt Brabo u in de sfeer van een wereldstad uit de 16de en 17de eeuw. Daarvoor zorgen de trotse gildenhuizen met hun trapgevels en gouden beelden; staaltjes van hoogbouw uit ver vervlogen tijden, bedoeld om de macht en de rijkdom van de gilden te etaleren. Een aantal van die gebouwen zijn wel reconstructies uit de 19de eeuw, gebaseerd op de talrijke oude schilderijen van de Grote Markt. Net als Brabo getuigen de gildenhuizen dus ook van een romantische hang naar een roemrijk verleden van welvaart en vrijheid.

Vlaeykensgang

Eén stap in de Vlaeykensgang en u bent in een andere tijd, een andere wereld. Zelfs de geluiden van de moderne stad dringen niet door tot deze wirwar van steegjes en gangetjes. Neem, zoals de kenners, die stilte te baat als de beiaard speelt.

Omgeving Steen

Niet alleen op de verhoogde wandelterrassen bij het Steen, maar ook onder de 'hangars' kunt u langs de Schelde flaneren. Hier hangt nog helemaal de sfeer van de 19de-eeuwse haven. Nu worden er nog maar weinig schepen gelost of geladen, maar geregeld varen wel degelijk merkwaardige vaartuigen aan, zoals cruise- en zeilschepen of oorlogsbodems.

Verder noordwaarts strekt zich 'het Eilandje' uit, als een bizar filmdecor, met monsterachtige ophaalbruggen, drijvende kranen, droogdokken als amfitheaters en monumentale stapelhuizen waaronder Sint-Felix of het 16de-eeuwse Hessenhuis. In het Bonapartedok, gegraven op bevel van Napoleon, kan u oude binnenschepen bekijken.

Het statige Zurenborg

Antwerpen biedt heel wat moois aan architectuur uit het einde van de 19de eeuw en het begin van de 20ste eeuw. In diverse stadskernen vindt u een concentratie van herenwoningen: in de Leopoldwijk om de Belgiëlei en het Leikwartier, in de omgeving van de Markgravelei, Van Putlei en Jan Van Rijswijcklaan. Hét paradepaardje is ongetwijfeld de wijk Zurenborg op het grondgebied Berchem, een woonkern die gelegen is tussen het station van Berchem en de Tramplaats. Naast de prestigieuze Cogels-Osylei stralen nog zes andere straten met prachtige stadswoningen de sfeer uit van de fin-de-siècle bouwkunst.

Volheid, warmte, expansie. Ik raak aan

de onbegrensdheid van mijn wezen en voel me veilig van binnen

Een deel van alles en iedereen.

Afgescheidenheid lost op in de mist van illusies

waar ze ooit vandaan kwam.

van eenzaamheid naar eenheid

Veveke oefening gemaakt met photoshop 7.0

Zoals warmte

wordt omgezet in energie

kan woede die beheerst wordt

worden omgezet in een kracht die

de wereld kan bewegen .

M.K.Gandi

Een knuffel is het mooiste gebaar van affectie. Het kan zoveel betekenen. Meer dan woorden kunnen zeggen. Een gebaar van liefde, van troost, van vertouwen, van respect, van vriendschap of van vrede. Een knuffel geeft weer wat je voor de ander voelt.

Een knuffel geeft energie, positieve energie want negatieve knuffels bestaan niet.

Dus knuffel er lekker op los. Al maakt het de dag van ook maar één mens goed, dan is het de moeite waard. En…..als je de kans krijgt doe het dan niet alleen digitaal, maar durf ook je echte armen eens om iemand heen te slaan. Laat anderen zien wat je voor ze voelt en zij zullen tonen wat ze voor jou voelen.

Een dikke knuffel

VEVEKE