De verklaring die de ouders hadden afgelegd was nogal kort. Tijdens de race had Tom een gebroken arm van te vallen. Tot het einde van de race had hij het volgehouden, maar daarna ging het niet meer. Hij werd met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht en daar moest hij 1dag blijven. De volgende race konden ze niet meedoen, want Eva was ziek en Tom had een gebroken been. de jongens lachtten hun uit.
Een van de jongens zei: wij blijven hier want wij willen winnen.
Toen werden de juryleden zo rood als een tomaat en eisten dat ze niet mochten meedoen.
De jongens zeiden: oke!
Maar dat deden ze natuurlijk niet. Toen de race begon stonden de jongens er ook bij maar de jury zag hen niet. Toen zei een van de jury 3-2-1 STAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAART!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Kreeg Eva een brief , het waren de juryleden die vroegen om een race te rijden.
Eva schreef terug dat ze wel wouden meedoen als die jongens niet meer meededen.
Toen het zover was, zagen ze die jongens toch!!!!
Ze gingen klagen bij de jury en toen zei de jury dat ze die jongens niet hadden uitgenodigd!
...
Ze tuneden hun zeepkistauto in een echte raceauto. De twee weken vlogen, of beter gezegd racten, voorbij. De race kwam eraan iedereen bewonderden de zeepkistauto want hij had twee paar uitlaatpijpen .De race begon in 3-2-1 start!!! Idereen startte op topsnelheid,maar Eva en Tom waren nog sneller met hun twee uitlaatpijpen en zo wonnen ze de race.
Toen Eva uit het gips was ging ze een bezoekje brengen aan Tom.
Tom was heel blij, omdat Eva uit het gips was dus konden ze nog aan de koerse
participeren.
Gelukkig want die koerse was verplaatst.
Maar ze hebben vast veel werk om het karretje te herstellen .
Dus moeten ze houten planken en spijkers gaan kopen.
Maar een bende jongens hield hun tegen en ze zeiden : als julie meedoen dan we julie van de baan.
Ook Tom en Eva crashtten met hun houten wagen een tijdje daarna.
Er kwam een ambulance want Eva had zich erg bezeert met de crash.Toen ze in het ziekenhuis was stelde de dokter vast dat ze spijkers in haar been had.Ze moest geopereert worden want de spijkers zaten erg diep.De dokter zei dat ze daarom een maand in de gips moest.Ze mocht ook meer dan een maand niet meer lopen.Tom kwam op bezoek, hij schrok toen hij zag dat ze in de gips zat.Nu mocht ze niets meer doen waarmee ze haar been nodig had."Wat erg "zegt tom." want binnen een week is er weer een wedstrijd een daarna komt de finale nog wat jammer" zegt tom nog eens."Ik weet iets"zei Eva."Die nieuwe jongen Gill vraag hem hij zal dat wel graag doen je moet tenslotten toch met twee zijn" zei Eva.
Maar voor dat de wedstrijd begon gingen ze naa kijken .
Alles was oke.
Op een dag in de gemeente Dilbeek was er een grote houten-auto-wedstrijd.
Aan die wedstrijd deden Eva en Tom mee.
Bij de inschrijving van de wedstrijd hadden ze Gill ontmoet.
Gill is een hele leuke jongen die in hun straat woonde.
Ze hadden hem nog nooit gezien, natuurlijk wel bij de inschrijving van de wedstrijd.
Met Gill hadden ze al veel lol gehad maar ze hadden nog maar een paar weken om aan hun houten auto te werken.