eindelijk ik ben er. ik, wij, wonen hier nu reeds acht maanden en nu begint het hier in huis wat rustiger te worden. wie dacht dat hier in nismes, en gans viroinval, niets gebeurde tijdens de winter, is rats verkeerd. eens de zomer voorbij, dat is eind september begin october, beginnen de winterfeesten en nu, een paar dagen geleden, was er le grand feu et manger l'ommellette, zoiets als krakelingen. er wordt een groot vuur aangestoken en iedereen kan omelette eten. het is het einde van de winter. ik ga dan verder vertellen wat er hier allemaal gebeurd in nismes en viroinval. eerder wat ik hier allemaal meemaal. de foto is een zicht op nismes vanaf de tienne breumontn die fotokomt eens dat ik hrm kan downlaoden. daar heb ikheel wat problemen mme. een tienne is een berg die iets boven de omgeving uitsteekt en betelend in het oude germaans "berg", eigenlijk ook "mont". in de loop van jaren verloor tienne zijn betekenis en werd de berg "mont" genoemd. over de breu komt er nog wat in een volgende aflevering.
sorry voor hen die nu even de blog willen inkijken. ik was oorspronkelijk zinnens van langzaam ook onze verhuis naar nismes op de blog te plaatsen maar het is ondoenbaar. te druk. van zodra ik in nismes woon (in juli) begin ik zeker met de blog, eerder als het kan. groetjes en danl voor uw geduld. jean-pierre
