Woensdag 22 juli 2009

rust in de kluft

Het is een tweesnijdend zwaard, alleen zijn op de boot.... ik wilde het heel graag en tegelijkertijd moet ik me aanpassen aan het alleen zijn...Jean-Pierre vertrok gisteren namiddag naar Antwerpen om nog enkele dagen te gaan werken. Vorig weekend hebben we een aantal uren gevaren en uiteindelijk de boot in de kluft gelegd in de weerribben. Gewoon al weten dat er zo'n intens mooi natuurgebied hierrond ligt, geeft me voldoening. Misschien ga ik morgen in de kleine boot foto's nemen. Vandaag fietste ik heen en weer naar Oldenmarkt om enkele boodschappen te doen. Oorspronkelijk speelde het idee om een broodje te eten op een terraske door mijn hoofd. Maar eigenlijk ben ik onmiddellijk terug gefietst. Waarom weet ik niet, maar het gebeurde gewoon....De terugweg viel tegen, een strakke wind maakte het fietsen op het kleine vouwfietske niet echt comfortabel. Mijn knie was niet echt om te genieten. Gelukkig was er het vooruitzicht om niets meer te moeten deze namiddag. Onderweg stopte ik aan een wei vol kleine paardjes en at ik mijn portie kersen die ik in Oldenmarkt kocht. Blij om uiteindelijk met boodschappen op de boot te komen...
s'middags lekkere aardbeien gegeten...
boot beetje gestofzuigd...
computer opgestart...en daar was Marijke... mijn dochter op facebook en hebben we lekker wat bijgepraat...problemen en leuke dingen in de familie besproken terwijl haar twee dochters sliepen en Jannes met zijn papa de haag bij oma is gaan snijden...
Een berichtje van Lotje mijn vriendin...ze moet morgen binnen voor een bioptie van haar rechterborst...wat zal ze zich rot voelen... ik wilde dat ik meer steun kon geven...
Hopelijk is er niets ergs aan de hand...
We sms'sen over en weer...
Fijn dat er zoveel contacten mogelijk zijn, zelfs van op de boot...
Er is gewoon toegang tot internet... 5 Euro voor drie dagen internet...niets te veel...
De bedoeling is de volgende dagen te studeren....
Maar er is nog geen opdracht op de site gezet... die wordt nu één van de momenten erop gezet op de site van Open Universiteit...
Ach volgende week blijf ik ook hier...het zal wel lukken om nog heel wat uren te studeren hier..
Ondertussen beetje ontspannen, blogje maken... boek lezen...
Vanmiddag al een klein mailtje van JP gehad...keilief!
Hij belde al twee keer...
Het is alsof liefde altijd een beetje groeit als je elkaar niet vanzelfsprekend die dag weer terugziet...
Mis hem...
Vrijdag zie ik hem terug...
Ondertussen probeer ik te genieten...
Het is tijd dat ik een kopje koffie maak...
Heerlijk.

Geschreven door Vivjan om 16:01 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 30 maart 2008

werken met langdurig werklozen

Vaak denk ik...ik wil nog eens aan mijn blog werken...maar heb gewoon niet veel tijd. Toch is het fijn om tijd te hebben om zomaar een beetje te filosoferen... Gewoon denken al schrijvend. Woorden gebruiken om gedachten te uiten. Nu neem ik even de tijd...gewoon genieten en de boel de boel latend...
De dagen en weken gaan zo snel voorbij...het lijkt wel of er steeds maar gehold wordt. Ik heb een job waar ik erg van geniet en een heel fijne familiekring.
Wat het werk aangaat, voel ik me gewaardeerd en hou van de mensen rond me heen. Het werken met mensen die lang werkloos waren is echt wel de moeite waard. Voor velen is het terug een hele omschakeling om terug in een bepaalde dagstructuur te vallen en te moeten aanwezig zijn bij een baas. Soms voel ik me vader, moeder en baas tegelijk als ik hen probeer te motiveren om hun werk goed te doen. Ieder heeft aandacht nodig, een goed woordje, een pluimpje, of zelfs letterlijk een knuffel om te kunnen werken. Verantwoordelijkheid nemen is voor hen vaak heel moeilijk. Hen aanmoedigen om dat te doen is absoluut nodig. Trots zijn op iets wat je verwezenlijkt is gewoon heel belangrijk om terug een beetje mens te kunnen worden. Zo kan je mensen zien groeien...en mogelijk lukt het enkelen om nadien terug gewoon bij een baas in de privé te gaan werken...
Onze mensen kunnen heel wat realiseren, maar hun ritme is nog niet zoals dat in de privé nodig is. We leveren even mooi werk af, maar we hebben gewoon meer dagen nodig om dat te kunnen doen...
Daarom betaalt men ons ook een kleiner uurloon voor de jobs die we doen. Onze mensen doen de jobs die anderen laten liggen. Welke zelfstandige wil graag oude gebouwen en vervuilde appartementen of woningen ontruimen?... Onze mensen doen dat, en ze doen dat graag en met gepaste trots... Klussen bij bejaarden of armen, die geen geld hebben om hun lekkende kraan te laten repareren... Onze mensen doen dat met liefde.
Eigenlijk ben ik dus blij dat ik met deze mensen mag samenwerken.
Beetje bij beetje ervoor zorgen dat mensen hun zelfbeeld terug in orde komt en zien hoe het groeiend zelfvertrouwen ervoor kan zorgen dat mensen verantwoordelijk durven nemen...
Er is nog veel werk...
Goed werk...
Dankbaar werk om met deze mensen te doen...
Ieder heeft recht op een menswaardige job...
Iedereen heeft recht op trots in zijn job...
Deze groep mensen zijn absoluut nodig...
Ook zij maken de maatschappij een stukje mooier om in te leven.
Groetjes

Viv

Geschreven door Vivjan om 16:19 Reageer op dit bericht

Maandag 1 oktober 2007

einde van het vaarseizoen?

Het is weer een eeuwigheid geleden dat ik nog eens tijd heb genomen om nog eens te bloggen…. Toch is het iets wat ik met plezier doe. Deze zomer zijn we heel veel weekends met de boot gaan varen en daar is zeer veel tijd en energie in gekropen….niet dat je er geen energie van krijgt natuurlijk…Water en Friesland blijft op het moment een trekpleister voor ons allebei. Na een zware week zien we er niet echt tegenop om 250 kilometer te rijden om enkele dagen op het water te vertoeven. Gewoon daar al kunnen gaan slapen om te weten dat je ’s morgens wakker zal worden van het gefluit en geroep van de fuut die in de haven vertoeft of van eenden die met veel geraas op het water landen…of van ganzen die gakkend overvliegen…of gewoon van de stilte …maakt de reis na een werkdag de moeite waard. De drukte van de zomer is nu wel voorbij, vele boten zullen niet meer varen voor volgende zomer en op het einde van oktober sluiten de bruggen. Heel de zomer zorgden brugwachters dat bruggen zich openden voor de vele duizenden bootjes en boten die daar wilden passeren op weg naar mooie plekjes of gewoon zwervend door heel het merengebied. We zullen al zeker tot einde oktober proberen nog te varen indien het weer het toelaat. Het is zo intens genieten tot in de topjes van onze tenen, dat we de winter zo lang mogelijk willen uitstellen. Daarom willen we dit jaar de boot ook liever niet op het land stallen. Vorige winter heeft het haast niet gevroren waardoor het niet echt nodig was om de boot uit het water te halen….en met een beetje geluk en een extra dikke trui zou het mogelijk geweest zijn om ook in de winter te varen. Misschien lukt het dit jaar. Gewoon midden in de winter, de haven uitvaren om in de verstilde natuur enkele uurtjes de rust te proeven, de ganzen te zien, reigers te ontmoeten en onder de indruk te komen van het wijdse… Het wijdse van het water, het wijdse van het landschap en het wijdse van de Friese luchten. Soms denken we eraan om ons binnen enkele jaren hier terug te trekken en een huisje aan het water te zoeken. Dit zal wel maar een droom blijven…maar toch…

Heerlijk toch om zo te mogen leven en genieten……

Geschreven door Vivjan om 09:10 Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 november 2006

eindelijk nog even tijd voor mijn blogje

Het is echt al lang geleden dat ik de tijd vond om even te bloggen. Sinds enkele maanden ben ik terug aan het werk maar de vermoeidheid speelt me nog erg de parten. Na het werken is het dan ook echt wel rusten geblazen. Maar meer en meer begin ik mijn blog te missen. Eigenlijk schrijf ik ook wel graag over de dingen die me bezighouden. Buiten is het prachtig herfstweer. Daarstraks, na het terugkomen van de markt heb ik de moed gevonden om een massa afgevallen bladeren uit de vijver te scheppen en uit de tuin bijeen te harken. Eigenlijk een beetje triest, het is zo leuk om al die kleurtjes te zien in dat natuurlijk tapijt dat er ontstond.... De herfst is prikkelend en mooi en een beetje melancholisch. Weer een zomer voorbij. Blij dat ik er nog mag bij zijn, heb altijd van de herfst genoten met volle teugen en ook nu doe ik dat.
Vorige weekends zijn we twee keer een uurtje in een van de omliggende forten gaan wandelen en gaan genieten van de kleurenpracht. Mijn fototoestel is dan nooit ver weg en ik geniet uitbundig van de beelden die ik hiermee vastleg. Als ik ze nadien op mijn computer kan bekijken geniet ik dubbel. Ik hoop van ook morgen weer een mooi toertje in het fort hierachter te kunnen doen met JP... het laat je bloed tintelen en brengt kleur op je gezicht.
Herfst doet je ook altijd even stilstaan bij dingen die voorbij zijn. Met dankbaarheid geniet ik van het zonnetje en hoop dat het nog even zo draaglijk blijft voor de winterkou zijn intrede doet. Vandaag ben ik eens alleen thuis, JP is naar Nederland om de boot op het droge te gaan leggen voor de winter. En eigenlijk geniet ik ervan. Het laat me toe hem te missen en te verlangen naar zijn thuiskomst straks. Later vandaag ga ik eindelijk die pompoen eens aansnijden die ik van hele lieve vrienden kreeg uit eigen kweek en maak ik een lekkere winterpompoensoepje. Hopelijk vind ik nog slachtoffers om een stukje pompoen aan mee te geven, want die kan ik nooit alleen voor ons verwerken...
Zo, ik ga mij nog een kopje senseo maken en dan zet ik me met een boek in de zetel, lekker lui genietend van het weekend en mijn dagje 'alleen'.

Geschreven door Vivjan om 13:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 13 juli 2006

poes vangt muis...of omgekeerd?

Gisterenavond zaten we rustig in de tuin met een bezoeker die een hondje bij had. Onze poes gedroeg zich als een panter...macho en broeierig naar de hond toe. De hond moest veilig op schoot of aan de voeten blijven zodat de kat niet kon dreigen. Een indringer op haar terrein. Op een bepaald moment duikt ze de bosjes in en na wild geraas tussen het groen, komt ze met een muis in haar bek naar ons toe. Meestal als ze een muis vangt, legt ze die onder de stoel van mijn man als geschenkje. Nu brengt ze ook de muis naar hem en laat ze ongeveer op een meter van zijn stoel vallen. Die muis was dus niet dood. Aanvankelijk hield ze zich heel stil. De kat zat er vlakbij en deed een beetje alsof ze geen interesse had in de bewegingen van de muis. Telkens de muis weer even te stil zat, tikte ze met haar poot naar de muis. Die ging dan op haar achterpoten staan.... Het was ontzettend boeiend om aan te zien. Het is gelukt om zo'n moment op de foto te zetten. Fijne toevalstreffer dat het lukte.
Voor diegenen die zich afvragen hoe het afliep....
De muis was de poes te slim af en ontsnapte uiteindelijk...
Mooi toch he!

Geschreven door Vivjan om 09:22 Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 juli 2006

weekje friesland

Vorige week hebben we genoten van een warme friesland-week. Het was erg warm, ook in Vlaanderen, maar op het water bleef gelukkig nog een windje voor verkoeling zorgen. Overal zag je mensen zwemmen in de Friese kanaaltjes en meren, maar voor ons was het water net een tintje te donker om erin te verkoelen. We verkozen dan eerder een frisse douche..... Men zegt nochtans dat de waterkwaliteit in orde is....toch lijkt het een hele drempel om in het donker groene water te duiken.... Tot nader order ontbreekt ons de moed hiervoor....
De avonden op het terrasje van de boot zijn steeds weer het hoogtepunt van de dag, het wordt dan koeler en een mooie Friese lucht en ondergaande zon zijn niet te versmaden...Een lekkere pint, een glaasje wijn en een goed gesprek maken het nog beter.
We bezochten Leeuwarden, Sloten, Heerenveen en Hindeloopen...mooie dorpen of zelfs 'steden' met mooie grachten, oude huisjes en hele mooie oude en nieuwe bootjes... Overal heb je de indruk dat je aan de kust bent, zoveel water in al die dorpen...Terrasjes langs het water vinden is dus helemaal niet moeilijk. Overal vind je wel een mooi plekje om te vertoeven.
Friese huizen zijn ook wel heel mooi van stijl. De vaak kleine gevels met de grote vertikale vensters erin, geven toch een speciaal beeld in de straatjes.
Het leek wel of niemand zich moest haasten in de straten... alles was rustig, de terrasjes uitnodigend en de sfeer vakantie-achtig. De warmte zal natuurlijk die indruk wel versterkt hebben.
Op de dijken aan de kust lopen heel vele schapen te grazen. Vreemd zicht om de schapen tot aan het water te zien grazen. Er is zoveel strand, dat er geen bebouwing is zoals in België...wel mooi en bijzonder rustgevend.
We zijn nu terug thuis, de tuin is ook uitnodigend en verkoelend met de nodige schaduw. Water hebben we hier ook...een vijver zorgt voor het mooie zicht.
Alleen....waar zijn de bootjes??

Geschreven door Vivjan om 18:44 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 juni 2006

oud geld in kringloop

Veel mensen hebben het gelezen.... in de kringwinkel in mortsel vond men één miljoen oude Belgische franken tussen de spullen....
Mensen die inboedel van tante of nonkel of grootouders opruimen en wegbrengen, zonder te weten wat er precies nog allemaal tussenzit.... en nadien zich afvragen of dat over hun miljoen gaat...pesterig he....Normaal zou ik dat allemaal niet volgen maar als bestuurder van die kringwinkel weet ik dat het allemaal niet zo simpel ligt. De rechtmatige eigenaar mag zich melden, maar welke rechtmatige eigenaar zou het geld of waar men het vond kunnen herkennen??? In de eerste plaats zouden ze het dan wel zelf gevonden hebben denk ik. Nu wordt de coördinator dag en nacht achtervolgd door telefoontjes van 'rechtmatige eigenaars'.
Niet echt simpel, iedereen blijkt te vinden dat het zijn of haar geld is.... Vermoedelijk komt het er niet echt uit en wordt het 'gevonden' geld, geld van de stad Mortsel. Maar wees eerlijk het doet toch dromen he... Zo ergens in je inboedel zoveel geld vinden....dus is het begrijpelijk dat zoveel mensen proberen om het op te eisen. De persoon die het vond is een asielzoeker zonder geld.... hij was zo eerlijk om het gewoon af te geven! Geweldig toch he...het is bewonderenswaardig en hij werd ervoor in de bloemekens gezet....niet iedereen zou zo reageren.
In de kringwinkel werken heel veel mensen met heel weinig geld. Tewerkgestelde werklozen of OCMW-mensen die liever werken dan alleen maar thuiszitten. Het werken in de kringwinkel is dan een tussenstap naar een andere job. De kringwinkel is een sociale werkplaats waar veel aandacht gegeven wordt aan het begeleiden van mensen. In dit systeem is het vinden van één miljoen oude Belgische franken niet iets wat in de koude kleren kruipt....
Ik hoop maar dat de rust snel terugkeert...en dat het niet ontaardt in schattenjachten....
We zien wel....

Geschreven door Vivjan om 13:06 Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 juni 2006

koele haven....

Vorig weekend brachten we een warm en fijn weekend door op de boot in Friesland. De hitte liep op tot dertig graden maar de boot bleef fris en aangenaam. Er was op het dek een frisse wind en je kon altijd wel ergens in de wind zitten en genieten van de warmte zonder last te hebben.... heerlijk toch. Rust, water en zon....wat heeft een mens nog meer nodig. Tijd om te lezen, te breien, heerlijk samen te zijn met partner en vrienden....een lekker drankje erbij en een heerlijk zicht op de rustige bedrijvigheid in de kleine jachthaven. s'Nachts koelt het heerlijk af op de boot, waardoor je eigenlijk nog altijd een dekbed kan gebruiken en rustig kan slapen. Het is dan ook met tegenzin dat we zondagavond weer huiswaarts trokken. De autobanen lagen er voor een keertje rustig bij, het was namelijk een voetbalmoment in Nederland voor de wereldbeker....
De foto's die hierbij zitten zijn momentopnames van de avond. De zonsondergang links van de boot en de opkomende maan links van de boot... Spijtig dat we het geluid van de overvliegende ganzen er niet kunnen bij zetten.....Of van de fuut die met haar kleintjes in de haven rondzwemt...

Geschreven door Vivjan om 18:27 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 juni 2006

reiger

Enkele dagen geleden stond er een reiger bij de vijver. Hij was bezig met een grote rode vis op te schrokken. We stonden plots oog in oog toen ik naar de keuken liep...hij schrok, ik schrok en hij vloog klapwiekend weg. Ben nog steeds onder de indruk. Het is dan ook een machtig mooi dier om zo van vlakbij te zien. Een beetje onwezenlijk dat hij onze vijver uitpikt om te komen vissen. Daar hebben we natuurlijk die vijver niet voor aangelegd. Het zijn een beetje dure maaltijden. Toch is het best wel erg mooi om te zien. Ik weet niet of ik eigenlijk echt erg vond dat hij een vis meenam, het gaf me in ieder geval de kans om hem goed te kunnen zien.
Gisteren kwam de buurvrouw vertellen dat die reiger meermaals onze vijver bezoekt. Ze jaagt hem weg als ze hem ziet, maar vaak ziet ze hem alleen als hij wegvliegt. Die boodschap doet nadenken, dat is natuurlijk al heel iets anders. Een beetje vis willen we toch nog graag behouden.
Toen ik in de vijverwinkel informeerde wat we zouden kunnen doen om de vissen in de vijver te houden, sprak men over een soort van geluidsalarm dat vanuit een bewegingsmelder telkens afgaat als er beweging rond de vijver is.
Dat lijkt me wel heel erg onaangenaam voor onszelf, voor de reiger, maar ook voor de buren.
Het lijkt me maar niks dat de vogels die uitgebreid een bad nemen in de vijver of komen drinken telkens verschrikt worden, of de kikker die graag op de kant zit...of de poes die ook graag langs de vijver loopt.
Geen goede oplossing dus....
Doen we niet....
Het zonnetje schijnt.... ik ga vanmiddag lekker in de tuinzetel een boek lezen en vogelschrik spelen...
Het nuttige met het aangename paren... ben er zeker van dat er vanmiddag geen vissen worden opgepeuzeld!
Heerlijk toch!

Geschreven door Vivjan om 11:51 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 29 mei 2006

Met verbazing en verwondering probeer ik dit (voor mij nieuwe) ding uit. Het is nog onduidelijk wat het uiteindelijk zal worden. Misschien groeit het en wordt deze blog een fijn ding, waar ik naar uit kijk om te kunnen schrijven. Misschien valt het tegen en dan stopt het al snel. Er zijn zovele dingen waarover iets te vertellen valt...zoveel dingen waarvan ik geniet....zoveel zaken die me bezighouden...
Ik ben dus benieuwd wat deze nieuwe uitdaging zal gaan betekenen.....

Geschreven door Vivjan om 13:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Vivjan's weblog