“Wij kunnen niet meer passief blijven toekijken, hoe een kleine groep criminelen een steeds grotere wissel trekt op onze samenleving en ook op de Belgische/Marokkaanse gemeenschap die door deze criminaliteit steeds meer het etiket van tweederangsburgers krijgt opgeplakt”

1. Onze samenleving wordt in toenemende mate geconfronteerd met criminaliteit engeweld van Belgische /Marokkaanse jongeren. De door deze jongeren veroorzaakte overlast is inmiddels uitgegroeid tot een probleem dat in toenemende mate beslag legt op onze samenleving. Zowel materieel als immaterieel. Daarnaast is deze overlast inmiddels ook een probleem voor de Belgische/Marokkaanse gemeenschap.
2. De criminaliteit van deze jongeren zorgt ervoor dat Nieuwe Belgen van Marokkaanse komaf steeds meer als tweederangsburgers worden gezien die eerder worden getolereerd dan geaccepteerd. Daar komt bovendien nog bij dat het geweld van deze jongeren steeds hardere vormen aanneemt en steeds meer slachtoffers eist.
3. De Marokkaanse gemeenschap stelt zich bij de bestrijding van deze criminaliteit nog steeds te passief op en wekt daarmee de indruk dat de door deze jongeren veroorzaakte overlast haar probleem niet is. Ten onrechte. Juist Nieuwe Belgen van Marokkaanse komaf moeten alles in het werk stellen om deze criminaliteit te stoppen. Het zijn ‘hun jongeren’ die deze overlast veroorzaken, en zij worden erop aangekeken door de samenleving. Met alle negatieve beeldvorming vandien. Daarnaast richt deze criminaliteit zich in toenemende mate ook op de Marokkaanse gemeenschap waar steeds meer mensen de dupe worden van het jongerengeweld.
   Ofschoon wij ons realiseren dat de samenleving de Marokkaans Belgische gemeenschap niet verantwoordelijk kan stellen voor deze problemen vinden wij toch dat onze gemeenschap op dit punt initiatieven moet gaan ontplooien en op die manier meer verantwoordelijkheid moet gaan nemen.
4. Het is de hoogste tijd dat de Marokkaanse gemeenschap een actiever rol gaat spelen bij de preventie en bestrijding van criminaliteit onder Marokkaans -Belgische jongeren.
5. 
   De Vlaamse Volkspartij wil een platform zijn voor alle Nieuwe Belgen van Marokkaanse afkomst die vinden dat de maat vol is en ook de Belgische -Marokkaanse gemeenschap haar verantwoordelijkheid moet nemen.
6. 
   
7. De Vlaamse Volkspartij stelt zich hierbij het volgende tot doel:

• • Er wordt een netwerk opgericht van professionals en andere geïnteresseerden waarbij alle Nieuwe Belgen van Marokkaanse komaf zich kunnen aansluiten met als doel de preventie en bestrijding van criminaliteit onder Belgische -Marokkaanse jongeren. Dit netwerk gaat zowel preventief als corrigerend optreden. Preventief in die zin dat jongeren die dreigen te ontsporen in een vroegtijdig stadium worden gesignaleerd en door de lokale gemeenschap en lokale leiders worden gecorrigeerd. Corrigerendin die zin dat criminele jongeren, die overlast veroorzaken, op de huid worden gezeten, onder druk worden gezet en continu worden gevolgd. Hierbij richten we ons niet alleen op jongeren maar ook op de ouder, c.q. ouders en het opleidingsinstituut die hierbij een rol kunnen spelen.
  • 
    
  • De Vlaamse Volkspartij gaat samen met de lokale Marokkaanse gemeenschap bekijken welke rol de gemeenschap bij de bestrijding van de Marokkaanse jongerencriminaliteit kan spelen. Wij streven er hierbij naar om deze jongeren te resocialiseren. Wij willen dit doen via intensieve begeleiding die ervoor moet zorgen dat ze een opleiding gaan volgen, eventueel een baan krijgen en ook hun vrije tijd zinvol gaan indelen.
    We realiseren ons dat dit een moeizaam en arbeidsintensief proces is, maar dit is de enige weg om deze jongeren weer in het gareel te krijgen.
  • Er worden themadagen en informatiebijeenkomsten georganiseerd waarop de vraag wat de Marokkaanse gemeenschap kan doen om de jeugdcriminaliteit te bestrijden centraal staat.
  • De Marokkaanse moskee koepels zullen nauw worden betrokken bij de preventie en bestrijding van Marokkaanse jeugdcriminaliteit.
  • 
    
  • De Vlaamse Volkspartij gaat advies geven aan professionals die zich met de bestrijding van Marokkaanse jeugdcriminaliteit bezighouden.

8. Er zal nauw worden samengewerkt met jeugdinrichtingen en gevangenisimams.

Deze uiteenzetting geldt niet alleen voor Marokkaanse Jongeren , maar ook voor deze met een andere etnische afkomst .

N-VA wil politieagenten niet langer uitsluiten van verkiezingen

Vandaag mogen politieagenten nog steeds niet deelnemen aan lokale of nationale verkiezingen. Volgens N-VA-Kamerlid Ben Weyts beschouwt deze achterhaalde wet politieagenten als tweederangsburgers.

Met een wetsvoorstel wil hij het mogelijk maken dat alleszins lokale politieagenten mogen kandideren voor de gemeenteraad en de provincieraad indien de gemeente of provincie buiten de politiezone ligt waarin ze werken.

De liberale politievakbond VSOA reageert alvast verheugd, zo blijkt uit een brief van nationaal voorzitter Jan Schonkeren aan Weyts.

De Wet op de Geïntegreerde Politiedienst verbiedt politieagenten kandidaat te zijn voor een politiek mandaat. In de memorie van toelichting bij de wet luidt het onder meer dat "het wel degelijk verboden is om openlijk een politieke mening te verkondigen, maar niet om zich eenvoudig aan te sluiten bij een politieke partij noch om aan een andere politieke activiteit deel te nemen die geen publiek karakter heeft."

Het huidig verbod gaat luidens Weyts veel verder dan noodzakelijk is om de onpartijdigheid te garanderen en ontzegt een bepaalde categorie van burgers fundamentele politieke rechten op basis van hun professionele activiteit, stelt Weyts.

Het Beersels Kamerlid dient een wetsvoorstel in dat de federale wet aanpast en lokale politieagenten de mogelijkheid biedt om te kandideren voor een gemeentelijk of provinciaal mandaat, zolang het gaat om een gemeente of provincie buiten de politiezone waar ze werken. Weyts' regeling heeft ook de bedoeling problemen te vermijden met het politiek gezag over en het toezicht op de politiediensten. (belga/mvl)

03/01/10 12u38

Bron het Laatste Nieuws

Reactie : Proficiat Mr. Weyts , Eindelijk een Politieker met gezond verstand .

Politiemensen staan dicht bij het volk en kennen hun noden .

Zij kunnen ter zake de verzuchtingen aangaande de Criminaliteit in het Parlement openbaar maken en alzo als een drukkingsgroep de politiekers in hun ivoren toren sensibiliseren . Wij als Vlaamse Volkspartij ijveren reeds lang deze code ter zake op te heffen .

Zie mijn blog : www.blog.seniorennet.be/vlaamsevolkspartij en Poll’s

MIJN ZWERFTOCHT TUSSEN RECHT EN ONRECHT .

Eerst en vooral wil ik de lezer van dit artikel bedanken voor de aandacht welke hieraan gegeven wordt of zal gegeven worden .

Dit artikel is uit het dagelijkse leven gegrepen en ik ben vermoedelijk niet alleen wie hiermee geconfronteerd werd of wordt .

Mijn naam is Annick , ben een vrouw van 45 jaar en ben afkomstig uit een gewoon gezin waarbij ik alleen summiere steun van mijn vader kreeg .

Mijn moeder waar ik naar opkeek had alleen aandacht voor mijn zuster en voor haar eigen levenswijze . Aldus diende ik al op zeer jonge leeftijd mijn plan te trekken en zelf mijn studies te bepalen . Als jonge vrouw was dit uiteraard zeer moeilijk en uiteraard had dit een turbulent gevolg op mijn toekomst .

Gezien wij thuis het financieel niet breed hadden , keek ik op latere leeftijd op naar mensen welke het geld konden laten rollen . Ik gleed vervolgens af in dagdromen en wilde kost wat kost mijn leven gelijkstellen met hetgeen ik in mijn omgeving waarnam . Ik geef grif toe dat ik het verkeerde pad opging en verzeilde in toestanden waarvoor ik mij heden nog schaam .

Ik had echter de macht van het geld ontdekt en voelde mij zeer gelukkig . Totdat het misging .

Van een redelijk grote welvaart gleed ik af in diepe armoede , ondanks dat ik relaties had in grote en bemiddelde middens . Plots herkenden toen mijn grote weldoeners hun Annick niet meer en stond ik volledig alleen .

Ik leerde wel enkele mannen kennen welke zogezegd van mij hielden , toch het te pas en onpas lieten blijken dat zij mij verafschuwden . Van hen kreeg ik slagen en vernederingen te verwerken welke ik nooit had kunnen voorspellen . Ik was naïef en bleef naïef en hoopte telkenmale op een keerpunt in mijn ongemakken en vernederingen . Helaas bleef ik op mijn verzuchtingen zitten .

Op zeker ogenblik dacht ik het geluk terug gevonden te hebben en werd verslaafd aan drugs . Het begon met wiet en eindigde met heroïne , waarvan ik ruiterlijk toegeef hieraan verslaafd geraakt te zijn .

Op 35 jarige leeftijd zag ik het in dat mijn gezondheid hieronder leed en ik fysiek en mentaal aftakelde met gevolg dat ik meer een wandelend wrak werd en uiteindelijk mezelf begon te verafschuwen . Ik besloot dan onmiddellijk te stoppen wat lukte en begon terug het leven zinvol te vinden .

Helaas was mijn teruggewonnen geluk van een korte duur . Ik werd het slachtoffer van een poging tot verkrachting , wat terug trauma’s opwierpen en ik mezelf terug vuil en verwaarloost begon te voelen . Er werd mij dienaangaande door het gerecht een schadevergoeding toegekend welke tot op heden niet kon ingelost worden gezien één van de daders OCMW steun genoot en de andere werkloos was en geen inkomen had . Niemand stelde me ooit in kennis dat er zoiets als een fonds voor slachtoffers bestond .

Het grote ongeluk begon echter in 1999 , toen ik betrokken werd bij een zwaar verkeersongeval waarbij ik zware letsels opliep met een invaliditeit tot gevolg . Invaliditeit welke tot op heden , ondanks medische attesten niet toegekend werd .

Er werd mij dan een advocaat aangeprezen welke mijn belangen zou behartigen . Behartigen was een groot woord . De me toegekende schadevergoeding werd geparkeerd op een derde rekening van deze advocaat waarin deze kwistig graaide om zijn “ zo gezegde “astronomische gemaakte onkosten te dekken . met het gevolg dat deze rekening snel leeg geraakte zonder dat ik enige opheldering zag of wat hij uitrichtte . Toen de rekening leeg was diende ik nog verschillende bijkomende onkosten op te hoesten waaraan in moeilijk kon aan voldoen .

Mijn erkend eerherstel belandde in zijn onderste schuif en werd slechts dit jaar , door een andere advocaat keuze van mijnentwege , betekend .

Hieruit bleek dat het eerherstel 4 jaar onwerkdadig was en mij belette werk te vinden , ondanks dat ik verschillende talen spreek en met Secretariaats-werk me zeer gelegen lag .

Ik ging vervolgens naar verschillende interim kantoren me aanbieden , want ik wou werken . Telkenmale was er geen werk voor mij , ondanks verschillende werkaankondigingen in het kantoor .

Noodgedwongen bood ik mij dan aan bij het OCMW , werd dan ook aanvankelijk van het kastje naar de muur gestuurd en na vele bekommernissen kreeg ik uiteindelijk een aalmoes als steun toegekend . Ik zocht vervolgens een woongelegenheid en kon mijn intrek nemen in een beschermd pand , totaal verwaarloost met schimmel en vochtigheid op de muren . Dit appartement kon ik schamel renoveren zonder tussenkomst van de huisbaas . Ik dien ook een hoog huurbedrag te betalen wat met moeite kan bekostigd worden met de steun die ik ontvang . Geld voor eten , de dagelijkse zorg en de kleding was ook niet voorhanden , het eten was schamel en nam dikwijls genoegen met niets . Onnodig te vermelden dat ik depressief werd en een einde aan mijn leven wou stellen .

Gelukkig kwam ik dan in het bezit van een lief katje waar ik tegen sprak , het paradoxaal gevoel had , dat zij mij verstond en mij met haar mimiek de nodige steun verstrekte mijn eenzaam en armzalig bestaan op te fleuren . Ik voedde haar met het beste eten wat ik kon betalen en dit ten koste van het mijne . Uiteraard werden wij hartsvrienden en beken eerlijk dat ik zonder dit katje niet meer kan leven . Ik boerde verder met het schamele wat ik bezat en hopende op een beterschap in de toekomst wat uiteindelijk een utopie bleek te zijn .

Gezien de medicatie die ik dien te nemen als gevolg van het ongeval , de oplopende dokters onkosten , misschien een heelkundige ingreep in de toekomst en misschien nog andere niet te voorziene doemenissen , begaf ik mij terug naar het OCMW voor bijkomende steun . Een bijpassing bleek aanvankelijk niet mogelijk toch werd in minieme mate de gemaakte dokters onkosten door deze instelling bijgepast wat voor mij ook hoopvol was.

Bij toeval leerde ik twee vrienden kennen welke mij mentaal steunen en dit met hun eigen beschikbare middelen en waarbij ik af en toe eens kan gaan uithuilen . Mijn katje en deze vrienden gaven me terug moed het leven te hervatten , toch het verleden duikt telkenmale op , verdrukt soms mijn gevoel terug aanvaard te worden en denk terug uit het leven te stappen . De lichamelijke , de morele pijn blijven echter aan de deur kloppen en zie ik het niet meer zitten . Gelukkig heb ik nog in de stille uren mijn katje welke mij steun en liefde geeft .

Mocht men ooit mijn levenloos lichaam vinden , weet dan dat ik geen uitweg meer zag , dat ik het aan mij gedane onrecht niet meer zag zitten , van alle hulp verstoken bleef mogelijk omdat ik GEEN KLEURTJE bezat .

Ik hoop echter op een happy end , zoals zo vaak vermeldt in sprookjes .

Artikel geschreven door  Georges Van Tiggelen  .

Turnhout biedt veelplegers vipbehandeling aan

• 0 reacties
• E-mail bericht
• Bookmarken/Delen

08/12 Enkele mensen die om de haverklap in aanraking komen met de politie kunnen nu begeleiding krijgen via veelplegerszorg.

De Turnhoutse politie moet geregeld tegen dezelfde mensen optreden. Maar omdat die meestal feiten van kleine criminaliteit, drugs of overlast plegen, komen ze daarmee niet voor de rechter. De politie wil daar iets aan veranderen.

“Het gaat om een klein aantal mensen, maar de zwaarste veelpleger kreeg de voorbije twaalf maanden toch 39 processen-verbaal aan zijn broek. Verandert die zijn gedrag bij zijn veertigste pv? Nee, daar is een andere aanpak nodig”, zegt zonechef Roger Leys van de politieregio Turnhout.

Daarvoor haalde hij de mosterd in Eindhoven, dat al enkele jaren met veelplegerszorg experimenteert. Bedoeling is dat de zwaarste veelplegers een vip-behandeling qua zorgverlening krijgen. Daarvoor slaan politie en justitie vanaf januari de handen in elkaar met OCMW, VDAB, het Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg en het Centrum voor Algemeen Welzijnswerk. Preventieambtenaar Bob Raets coördineert.

Vijf veelplegers krijgen in januari het aanbod om zich gedurende enkele maanden uitvoerig te laten begeleiden. Dat kan gaan van behandeling van een drugsverslaving, financiële of psychische begeleiding tot het aanleren van een vak.

Die vip-behandeling is niet vrijblijvend. Gaat de veelpleger niet op het aanbod in of verbreekt hij de afspraken, dan komt zijn dossier voor de rechter, met grote kans op een veroordeling. “Als het positief uitpakt, kan de rechter zijn dossier eventueel seponeren”, zegt Leys. “Maar iedereen helpen, kunnen we niet. In Eindhoven is er een slaagpercentage van veertig procent.”

Bron : Gazet Van Antwerpen .

ISLE OF MAN- Een sterke daling van de criminaliteit op het Britse Isle of Man wordt toegeschreven aan de rookvrije gevangenis op het eiland.

Strafblad

Volgens een politiewoordvoerder is het aantal inbraken gezakt met 35 procent. Ook het aantal mishandelingen daalde flink (25 procent). "Wanneer iemand lastig is, herinneren we hem of haar er even fijntjes aan dat er in de gevangenis niet gerookt mag worden. Je zou die gezichten dan soms moeten zien", aldus een bron bij de lokale politie. "Het lijkt wel of sommigen banger zijn om te moeten stoppen met roken dan voor een strafblad en een tijd achter tralies."

Actie

Er wordt al actie ondernomen tegen de rookvrije gevangenis. Een groep op de sociale netwerksite Facebook die vecht voor de rechten van nicotineverslaafden -gedetineerden heeft inmiddels 218 leden.

Nicotine pleisters

Het is de enige gevangenis in Europa waar sigaretten uit den boze zijn. Rokende gevangenen krijgen bij binnenkomst wél een pakje nicotinepleisters en kunnen in therapie om van hun verslaving af te komen..

Bron : The Britisch Telegraph

“ MOEKE VAN DE OSSENMARKT “ , straatarm en zwaar invalide koopt kerstkaartjes van 11 Euro van Unicef .

“ Moeke Van de Ossenmarkt “ , door studenten en buren genoemd , zwaar invalide dient van haar 725 Euro O.C.M.W steun nog huisuur , nutsvoorzieningen , medicatie af te trekken zodat dit vrouwtje nog amper 10 Euro overhoud voor haar eten en dit van haar katje .

Donderdag , 24/12/2009 wandelde ik toevallig op de Ossenmarkt . “ Moeke “ door mij gekend als zwaar hulpbehoevend en door de overheid “ Politiekers met hun schijnheilige en hypocriete graaicultuur “ , “ Corrupte advocaat “ en “ loze beloften “ volledig in de steek gelaten heeft echter de moed gehad om haar laatste centjes te spenderen voor het goede doel van “ Unicef “ . Moeke heeft nu niets meer om de rest van de maand door te komen . Geen geschenkjes en gezelligheid met Kerst en Nieuwjaar meer voor haar . Hoe erg moet het voor haar nu zijn de gezelligheid voor de toekomstige feesten te zien van anderen welke zich rijkelijk tegoed doen aan spijs en drank en de rest van hun feestmaal , na afloop uiteraard , gewoon in de groencontainer werpen . Ondanks haar grootmoedigheid de buren te helpen waar zij kan wordt zij nu zelf door hen in de steek gelaten . zou zij een kopie zijn van het sprookje “ het meisje met de zwavelstokjes “? , wie kan het zeggen en zou het einde voor haar hetzelfde zijn zoals verhaald in dit sprookje ?.

Geen artikel in de krant , of interesse van de media , voor haar . Wel voor een gewoontebedelaar welke toevallig de hoede kreeg over twee kleine kindjes en tot grote held werd verklaard en rijkelijk beloond werd met een uitkering en een aangeboden huisje , wat hij nadien in de steek liet om terug zijn oude vertrouwde bedelplaatsje in te nemen op het Koningin Astridplein .

Wat iedereen wel vermoed en zeker de “ Politiekers “ en “O.C.M.W ‘ s “ , verkeren in het oude Stadsgedeelte van Antwerpen nog veel van zulke arme mensen toch wensen aan de deze heersende armoede geen einde te stellen . Welke Politieker kan zich veroorloven zijn image te schenden door op te komen voor deze armen ? , en dan hierdoor in het openbaar voor zijn eigen graaicultuur uit te komen .

Hopelijk krijgt dit sprookje in 2010 een ander einde dan in het origineel vermeldt .

Niemand kent cijfers over aantal slachtoffers straatgeweld

• Gepubliceerd op 25 november 2009, 17:36
• Laatst bijgewerkt op 25 november 2009, 17:38

HOORN - NEDERLAND 

Het geweld op straat neemt toe, maar niemand weet precies hoeveel slachtoffers er vallen. Ook over de maatschappelijke kosten die aan zinloos geweld kleven, valt niks te zeggen. Politie, slachtofferhulp, reclassering en ook de Landelijke Stichting Tegen Zinloos Geweld kunnen geen cijfers overleggen. En toch denken ze allemaal dat straatgeweld toeneemt en ons miljoenen kost.

Bij de politie zijn wel cijfers over geweld bekend, maar die zijn niet uitgesplitst naar aantallen waarbij iemand om niets klappen heeft opgelopen. Al het geweld wordt in dat systeem van justitie bij elkaar opgeteld.

Tien jaar geleden waren er in ons land 87.000 mensen slachtoffer van geweld, dit jaar komt de teller op 112.000 zo is de verwachting van het Centraal Bureau voor de Statistiek dat de cijfers van justitie bijhoudt.

Hoeveel mensen hiervan 'zomaar' in elkaar worden geslagen is volstrekt onduidelijk. ,,Dat is knap frustrerend'', geeft woordvoerder en oprichter Bart Wisburn van de Landelijke Stichting Tegen Zinloos Geweld toe. ,,Ik leg regelmatig met hoge politici stoeptegels van lieveheersbeestjes en hoor ze vervolgens roepen dat zinloos geweld beteugeld moet worden, maar daadwerkelijk onderzoek daarnaar doen of ons werk financieel steunen, is er vervolgens niet bij. Ik krijg alleen schouderklopjes dat we vooral door moeten gaan om de bewustwording te vergroten. Dat doen we ook en het werkt. Maar de noodzaak van ons werk met harde cijfers onderbouwen, kunnen we helaas niet omdat er geen geld voor onderzoek is en de officiële instanties zoals de politie het niet registreren.'

Meer donderdag op de Pagina Noord-Holland in de miniserie over straatgeweld

Stad & Streek | Nederland .

Sterk vergelijkbaar met het publiek geheim in België .

Strafkorting moslim die geen hand geeft

Een moslim in Amsterdam die weigert vrouwen een hand te geven, is terecht gekort op zijn bijstandsuitkering, zegt de rechter.

De man is werkloos en de Dienst Werk en Inkomen (DWI) begeleidt hem naar een nieuwe baan. Eerder dit jaar kreeg hij de mogelijkheid zich te laten opleiden tot beveiliger. Hij weigerde toen bleek dat hij zijn baard daarvoor moest inkorten. Amokmakers kunnen de baard vastgrijpen waarna een beveiliger weerloos is. De man draagt zijn baard lang vanwege zijn geloofsovertuiging.

Een tweede aanbod van DWI weigerde de man omdat hij dan vrouwelijke klanten een hand moest geven, wat hij vanwege zijn geloof niet wil. Ook functies bij Parkeerbeheer en in een verzorgingshuis waren om die reden geen optie voor hem. Een en ander was voor DWI aanleiding de man eenmalig tweehonderd euro te korten op zijn uitkering.

Vrijheid
De man maakte bezwaar omdat hij nooit iets heeft geweigerd en er indirect onderscheid wordt gemaakt naar godsdienst. De gemeente verwierp het bezwaar en de man stapte naar de rechter, die de gemeente in het gelijk stelde. De rechter vindt dat de Amsterdammer wel degelijk heeft geweigerd mee te werken.

En aangezien hij een bijstandsuitkering wil, moet hij zich houden aan de verplichtingen die daarmee samengaan, aldus de rechtbank. De rechter meent dat de eis om de baard in te korten om als beveiliger aan het werk te gaan, niet zo verstrekkend is dat dit niet kan worden gevraagd.

,,Hetzelfde geldt voor handen schudden met vrouwen. De vrijheid van een ieder om zich te gedragen en eruit te zien zoals hij wil, dient te worden gerespecteerd, maar vindt zijn begrenzing op het moment dat dit leidt tot grote beperkingen in de toegang van de arbeidsmarkt.''

Bron: Nederlands Dagblad

In 2010 meer dan de helft allochtoon

Na de jaarwisseling is meer dan de helft van de Amsterdammers allochtoon. Daarbij gaat het om stadgenoten van wie ten minste één ouder in het buitenland is geboren.

Dat blijkt uit een nog niet gepubliceerd onderzoek van het gemeentelijke bureau O+S. Dit najaar was het aandeel allochtonen in de bevolking gegroeid tot 49,95 procent. Op 1 januari 2009 bedroeg het aandeel nog 49,50 procent.

De statistieken kunnen de precieze situatie van vandaag nog niet bepalen. Maar vaststaat dat begin 2010 meer allochtonen dan autochtonen in de stad zullen wonen. Daarmee is het multiculturele karakter van de stad groter dan ooit, aldus een woordvoerder van de gemeente.

O+S onderscheidt nu drie soorten autochtonen. De eerste groep bestaat uit 'oude Amsterdammers', leden van families die al generaties* in de stad wonen.

De tweede groep wordt gevormd door 'de import-Amsterdammers', mensen die bijvoorbeeld voor hun studie in de stad zijn komen wonen en er gezinnen hebben gesticht.

De derde groep autochtonen, die snel groter wordt, zijn derdegeneratieallochtonen. Dat wil zeggen: kinderen van tweedegeneratieal*loch*tonen, ofwel kinderen van ouders die zelf ook in Amsterdam zijn geboren, maar met grootouders die uit het buitenland afkomstig waren.

Bron: Parool /