Archief

Juni 2008 1 bericht

1vertrouwen

Meer van MIJN EIGEN KLEINE CREATIES

C'etait un gamin un gosse de Paris
Sa seule famille etait sa mere
Une pauvre fille aux grands yeux fletris
Par le chagrin et la misere

Elle aimait les fleurs, les roses surtout
Et le cher bambin, le dimanche
Lui apportait des roses blanches
Au lieu d'acheter des joujoux
La calinant bien tendrement
Il disait en les lui donnant

Tiens ma jolie maman
Voici des roses blanches
Toi qui les aimes tant
Va quand je serai grand
J'acheterai au marchand
Toutes ses roses blanches
Pour toi jolie maman

Au dernier printemps le destin brutal
Vint frapper la blonde ouvriere
Elle tomba malade et pour l'hopital
Le gamin vit partir sa mere
Un matin d'avril parmi les promeneurs
N'ayant plus un sous dans sa poche
Sur un marche le pauvre gosse
Furtivement vola quelques fleurs
La fleuriste l'ayant surpris, en baissant la tete il lui dit

Et j'allais voir maman
J'ai pris ces roses blanches
Elle les aiment tant
Sur son petit lit blanc
La-bas elle m'attend
J'ai pris ces roses blanches
Pour ma jolie maman

La marchande emue doucement lui dit

Elle l'embrassa et l'enfant partit
Tout rayonnant qu'on le pardonne
Puis a l'hopital il vint en courant
Pour offrir les fleurs a sa mere
Mais en le voyant une infirmiere
Lui dit:
Et le gamin s'agenouillant, dit devant le petit lit blanc

Tiens ma jolie maman
Voici des roses blanches
Toi qui les aimais tant
Et quand tu t'en iras
Au grand jardin la-bas
Ces belles roses blanches
Tu les emporteras

Who can tell me if we have heaven?
Who can say the way it should be?
Moonlight holly, the Sappho Comet
Angel's tears below a tree

You talk of the break of morning
As you view the new aurora
Cloud in crimson, the key of heaven
One love carved in acajou

One told me of China Roses
One of thousand nights and one night
Earth's last picture, the end of evening
Hue of indigo and blue

A new moon leads me to
woods of dreams and I follow
A new world waits for me
My dream, my way

I know that if I have heaven
there is nothing to desire
Rain and river, a world of wonder
may be paradise to me

I see the sun...
I see the stars...
(Enya)

En nu ik halverwege ben
Moet ik de weg zijn kwijtgeraakt
In het donker woud dat ik niet ken

Daar voor me steken op een muur
Gebroken scherven glas omhoog
Van flessen, ooit gevuld met wijn
Het is wel een bitter lot zo droog
En zo vijandig scherp te zijn

Er is een deur die openstaat
Ik ga er in een droom doorheen
Een pad door groene tuinen gaat
Als in een doolhof nergens heen

Bij vijvers stil en bodemloos
In het midden van een scherpe ring
Van doorns onmeedogenloos
Bloeit in de groene schemering
De roos, de rode roos

Nooit was een geur zo zoet
En nooit een huid zo zacht
En nooit zo rood
De druppels bloed
In het groene gras die nacht
(Boudewijn De Groot)

Niets is sterker
Dan de stilte
Niets heeft zoveel kracht
Als het zwijgen van de nacht
Niets is sterker
Dan de stilte
Niets is sterker dan het woord
Dat niemand hoort

Er is vandaag weer zoveel gezegd
Zoveel mensen op de wereld
Hebben zoveel uitgelegd

Gekanker op een ander
Door die beterweters
Maar die beterweters zouden beter moeten weten
En vergeten wat ze weten, want...

Niets is sterker
Dan de stilte
Niets heeft zoveel kracht
Als het zwijgen van de nacht
Niets is sterker
Dan de stilte
Niets is sterker dan het woord
Dat niemand hoort

Neem een voorschot op de dood
Voel de stilte om je heen
Wie de zwijgzaamheid verdragen kan
Voelt zich nooit alleen

Kom hier bij me, hou me vast
En vraag niet wat ik voel
Woorden zeggen veel te vaak
Wat ik niet bedoel

Niets is sterker
Dan de stilte
Niets heeft zoveel kracht
Als het zwijgen van de nacht
Niets is sterker
Dan de stilte
Niets is sterker dan het woord
Dat niemand hoort

Stef Bos

The world is running so fast
It’s no time to look behind us
Day to day, night to night
We get lost in thick mist
Of our own vanity
Our lips are pursed
With unecessary thoughts
When we die in loneliness...

So let’s fly to the land of happiness
Where sky doesn’t fall on our heads
And flowers give us an appeasement
We can touch every star
And the sun smooths our faces

...The land of happiness...

I’m looking at the garden
Of the grey shadow
I’m looking into your eyes
To see blind fear

I’m between the people
With their sad faces
That’s why I’m running
Through the streets...

I would like to escape
From this cold reality...
I would like to escape
To the land of my dreams...

...The land of happiness...

↑ Terug naar de berichten