Vrijdag 18 maart 2011
Mauiritzhuis.
Tegenover het Beeldenhuis staat het Mauritzhuis.
Hard nodig aan een opknapbeurt toe.
hopelijk geniet u ook zo van het kijken, als wij van het fotograferen en plaatsen in deze blog
Gr. Dikkie en Frans.
Archief
Vrijdag 18 maart 2011
Dobberende dozen
Naast het Beeldenhuis, en om de hoek staat nieuwbouw.
Mooi ?????
In de volksmond "Dobberende dozen".
Vrijdag 18 maart 2011
Rond het Arsenaal en de Jachthaven
Vrijdag 18 maart 2011
Anna van Gelder,
Anna van Gelder,
Wie, Wat en Hoe.
Hoe kom je er aan.
Afgelopen woensdag tijdens mijn vrijwilgerswerk met mijn cliënt Vlissingen in geweest.
Hij, 81 jaar oud op de scootmobiel en ik op de fiets er achter aan, langs de haven, het dokje, beeldenhuis, Nieuwstraat, en daar kwamen we Anna tegen
Vrijdag 18 maart 2011
Het pand heet, 'œDe gecroonde Liefde'.
Over de achtergrond van Anna van Gelder is weinig bekend. Haar ouders waren allebei afkomstig uit Arnemuiden. Haar broer Evert werd daar geboren in 1611. Kort hierna zullen haar ouders naar Vlissingen zijn verhuisd, want hier werd Anna – hoogstwaarschijnlijk in 1613, maar in ieder geval vóór 8 januari 1614 – geboren. Zowel haar vader als haar broer Evert worden vermeld als zeeman. In 1637 trouwde Anna met Jan Pauwelsz. uit Veere, eveneens zeeman. Het jonge paar woonde in Vlissingen, en van de kinderen die werden geboren, zouden Grietje en Jan in leven blijven. Jan Pauwelsz. klom op tot scheepskapitein. Als kapiteinsvrouw zal Anna gezorgd hebben voor de proviandering van zijn schip. Volgens de traditie binnen de zeevaart kreeg de kapitein namelijk een vast bedrag voor de aankoop van levensmiddelen voor zijn bemanning. De kapiteinsvrouwen deden de hiertoe noodzakelijke inkopen.
Tweede huwelijk
De eerste man van Anna van Gelder overleed tijdens een reis naar de Antillen. Als 38-jarige weduwe met twee kinderen hertrouwde zij in 1652 met Michiel Adriaansz. de Ruyter, op dat moment kapitein op de koopvaardij en zelf weduwnaar met vier kinderen. Anna was zijn derde vrouw. Het is goed mogelijk dat zij elkaar al langer kenden, want zowel Michiel de Ruyter als Jan Pauwelsz. hadden als schipper gevaren voor de Vlissingse redersfamilie Lampsin. Bovendien zou Anna bevriend zijn geweest met De Ruyters tweede vrouw, Cornelia Engels. In datzelfde jaar trad De Ruyter in dienst van de Admiraliteit te Amsterdam.
Drie jaar later, in 1655, verhuisde het gezin De Ruyter van Vlissingen naar Amsterdam, waar het ging wonen op het nieuwe waalseiland (tegenwoordig Prins Hendrikkade). Uit alles blijkt dat Michiel en Anna een hecht huwelijk hadden. Wanneer De Ruyter op zee was, schreef hij vaak verscheidene malen per week aan zijn vrouw. Hij sprak haar in zijn brieven aan met ‘moeder’. Anna vergezelde haar man waar mogelijk, reisde met hem mee naar Den Helder of Hellevoetsluis om hem uit te zwaaien en stond hem bij terugkomst weer op te wachten.
************
Voor de liefhebbers van geschiedenis betreffende onze Michiel.
Vrijdag 18 maart 2011
De waarheid ligt op straat
het niet breed hebben
niet rijk zijn
niet rijk zijn
wie het breed heeft laat het breed hangen
iemand die veel geld heeft kan veel geld uitgeven
iemand die veel geld heeft kan veel geld uitgeven
werken als een molenpaard
hard werken
hard werken
slapende rijk worden
veel geld verdienen zonder er iets voor te moeten doen
veel geld verdienen zonder er iets voor te moeten doen
Gisteren bij het opslaan van de foto’s, schoot het ene na het andere spreekwoord mij te binnen.
vooral die ene, die mijn Opa sprak als hij mijnheer Pastoor zag voorbij komen, met zijn Bolknak.
“VAN WERKEN WORDT JE NIET BREED”.
En waarom ik daar op kwam, was het huis naast het huis van Michiel de Ruyter.
Al werkte hij nog zo hard, het huis werd niet breder.
Zaterdag 19 maart 2011
Nog even over het Dokje van Perry, over dat oude dokje in Vlissingen wat men weer aan het open graven is. Ik heb nog wat oude foto's opgeduikeld en linksboven is te zien dat dit oude dokje geheel van hout is gemaakt. Op de foto rechtsboven is te zien dat er een schip in ligt ter reparatie en linksonder is te zien dat men het in 1974 aan het dichtgooien was, hier is ook nog te zien het oude postkantoor.
Rechtonder dus een recente foto van het uitgraven.
Zaterdag 19 maart 2011
De beste voorbeelden van jugendstil in Vlissingen zijn de wit gepleisterde huizen Spuistraat 59-65, gebouwd in 1910 naar plannen van P.F. Smagge voor Belgische loodsen.
De Belgische loodshuizen zijn vier jugendstil-panden aan de Spuistraat 59-65 in Vlissingen. De huizen zijn in 1910 gebouwd in opdracht van Belgische loodsen. De Belgische loodshuizen zijn gebouwd naar een ontwerp van de in Vlissingen geboren en in Antwerpen opgegroeide architect P.F. Smagge. De witgepleisterde huizen zijn aan straatzijde uitgevoerd met karakteristieke hoge hoekpartijen en gietijzeren hekwerken op de erkers. De witte gevels zijn met rode verf voorzien van geometrische versieringen. De panden zijn genoemd naar de kinderen van de Belgische loodsen die er woonden: Villa Louise (59), Villa Maria (61), Villa Blanche (63) en Villa Yvonne
(65).
Op de voorgrond de ingang van een ondergrondse parkeergarage,
Tot 1910 was dit de Achterhaven, nu Spuistraat.
Na de Watersnood van 1906 dempte men in 1909 drie havens; de Koopmanshaven veranderde in het Bellamypark en ter plaatse van de Achterhaven en de Nieuwe Haven ontstond bebouwing.
Vlissingen is ontstaan uit het noordwestelijk van de stad gelegen vissersdorp Oud-Vlissingen
(eerste vermelding 1427). Begin 14de eeuw (tussen 1304 en 1308) werd een nieuwe haven
aangelegd in opdracht van graaf Willem III. Deze haven is de basis voor het ontstaan van
Nieuw-Vlissingen. Ze bestond uit drie delen: Voorhaven, Koopmanshaven (nu Bellamypark)
en Achterhaven (Spuistraat). Uit archieven weten we dat in de Achterhaven voornamelijk vis,
zout en veen werden verhandeld (aanvankelijk). Later (in de 17de eeuw) kaas, bouwmateriaal
en stenen.
In 1910-1911 werd de Achterhaven gedempt
Rond 1890 moet het er hier zo uitgezien hebben,
nog niet gedempt.
geloof het best, maar ben enkele jaren later geboren.
Zondag 20 maart 2011
Het Dokje
Iedere keer als we langs het dokje komen, we moeten er voor omrijden, even kijken hoe het er mee staat.
En laat ik dan ook weer toevallig een camera bij mij hebben, zoals altijd, anders ga ik niet de deur uit.
Dinsdag 22 maart 2011
Ons Boerengoed
*
