Archief

Vandaag is het overwegend zonnig en bijna geen wind.  We rijden zo'n 100 km verder richting Arjeplog. We wandelen over houten staketsels door het moeras.

Jäkkvik lijkt een spookstad, vol met lege caravans die getuigen van het skiseizoen.

Van het moment dat je afwijkt van de hoofdweg kom je terecht in pakken sneeuw.

We rijden terug naar Arvidsjaur om te overnachten.

Zelfs met het vroege ochtendlicht toch lang geslapen, tot 9u.  Als we koffie willen maken merken we dat we  gisteren het verkeerde water hebben gekocht... tja dan drinken we maar koffie met prik...!

Maar we hebben heerlijk warm water om ons te wassen. Wat een luxe!

Vandaag willen we naar Jokkmok rijden om dan via een toeristisch centrum te weten komen waar we kunnen wandelen.

We rijden vandaag de poolcirkel binnen. Het is hier inderdaad een pak frisser.

 We ontmoeten steeds meer elanden. We rijden voorzichtig want de dieren kunnen plots  van overal tevoorschijn komen.

We parkeren op  20km ten weste van Jokkmok op een rustige weg tussen prachtige, nog bevroren meren. 

Na een flinke wandeling in de prachtige omgeving rijden we naar Kvikkjokk. Het dorpje lijkt uitgestorven. Het enige winkeltje is dicht.

Terwijl we rondwandelen ontmoeten we een bootverhuurder die ons naar de overkant van het uitgestrekte meer wil varen.  Hij zegt ons ook waar we kunnen overnachten.  Aan het Kvikkjokks Fjällstation is een grote parking, bovendien is dit aan het einde van de weg, dus rust gegarandeerd.

De man heet Björn en vertelt honderduit over het leven hier in hartje natuur.   Hij toont ons ook hoe zwaar het gewei van een eland is. Hoe kunnen die dieren nog rechtstaan met zulk een zwaar ding op hun hoofd... 

Op  de parking ontmoeten we een Duits echtpaar met hun hond.  Zij hebben ook zin om die rondvaart met Björn te maken. We spreken af om morgen samen naar de boot te gaan.

Björn vaart met ons over het meer en vertelt honderduit over het Padjelanta gebergte en de mooie natuur daar.  Helaas kan men daar enkel wandelen in hoogzomer wegens de overvloedige sneeuw.

Plotseling valt zijn motor uit en hij krijgt hem niet meer aan de praat.  Gelukkig heeft hij nog roeiriemen aan boord.  Hij wil niet dat wij mee roeien.

Wanneer we terug aan de kant zijn vragen we hem of hij geen hondenkennel kent met sleehonden waar we een bezoek kunnen brengen.  Jazeker, in de buurt woont iemand die deze dieren traint en verzorgt. Na een telefoontje zijn we welkom.

Wanneer ze ons zien, blaffen de honden uit enthousiasme. De eigenaar vertelt dat ze willen rennen en de slede willen trekken.  Maar ze lijken even blij met een knuffel en een aai. Het zijn heel lieve dieren.

's Avonds doen we inkopen in Jokkmok. We overnachten in de buurt van het stadje. We sprokkelen hout voor een gezellig warm kampvuur.  Heerlijk rustig!

 We rijden naar een parking aan het Muddus nationaal park en trekken de natuur in.

We picknicken bij een waterval.  De natuur is mooi genoeg om dezelfde weg terug te lopen en alles nog eens van de andere kant te zien.

Later rijden we nog door naar Porjus.  We zijn nog juist de laatste klant in het kleine winkeltje en kunnen nog vlees en eieren kopen.

Van Porjus rijden we naar het Stora Sjöfallets park waar we stoppen voor de nacht.  Op de parking stond wel een bordje met "ej overnatten" . "ej" verstaan we niet. We vinden "ej" ook niet in het woordenboek. Dus blijven we.  

Om 5u in de ochtend worden we gewekt door een piepend geluid. De frigo geeft aan dat de gasfles leeg is. 

We koppelen we onze reservefles aan. Buiten is het 3°, dus de verwarming laten we maar voor alle veiligheid op stand 2 staan.

We wandelen steil bergop langs het Kungsledenpad tot we wegens de sneeuw noodgedwongen moeten terugkeren.  Maar wat een mooie tocht!

We picknicken aan de rand van het nog steeds bevroren stuwmeer en genieten van een prachtig zicht op de Stora Sjöffalet.

Nadien rijden we door naar Ritsem. Dit dorp lijkt afgestemd op sneeuwscooters.

We rijden dan maar verder Gällivare en genieten van de vergezichten op de berg "Dundred".  Om te overnachten vinden we dit hier toch wat te druk door de vele delta vliegers die hier komen om van hun hobby te genieten.  En vermits het nog nauwelijks donker wordt, kan dit nog tot laat in de nacht duren.

Dus rijden we terug naar Gällivare, tanken en zoeken een rustige slaapplaats. 

Door de warmere temperatuur en de hoge vochtigheidsgraad komen er nu veel muggen tevoorschijn. We maken dat we hier weg zijn en rijden richting Kiruna.

In Jukkasjärvi gaan we bezoeken we het beroemde ijshotel, of wat er nog van overblijft want de dooi heeft zich al ingezet.  Toch kunnen we door de ramen nog hier en daar wat kamers herkennen.

In Kiruna zelf is niet veel te zien.  Wel zien we heel veel jongeren rondhangen op pleintjes en her en der afval dat wordt achtergelaten. Dit zijn we eigenlijk niet zo gewoon in Zweden.

We overnachten in Kebnekaise. We staan hier helemaal alleen op een enorme vol met onbewoonde caravans, die getuigen van een druk winterseizoen.

Vandaag schijnt de zon volop en wordt het zeer warm, tot 25°. We maken een wandeling die vertrekt even achter de parking. Ook hier is de omgeving ontzettend mooi. De stilte die we hier vinden kennen we in Belgïe al lang niet meer

Het is duidelijk dat we hier in een tussenseizoen zitten want er is werkelijk niemand te bespeuren.

Er staan zweethutten die je van binnen en van buiten kunt bekijken.  

Na het avondeten rijden we terug naar Kiruna. We posten onze  kaartjes en kijken uit naar een plaats waar we onze lege gasfles kunnen vervangen.  Maar de juiste flessen die wij nodig hebben komen we nergens tegen.

We rijden richting Abisko om een plaatsje te zoeken voor de nacht.  Even voorbij Abisko vinden we in Björkliden een skistation met een grote lege parking.  Mooie plaats om de nacht door te brengen.

De zon nodigt ons uit naar buiten. We wandelen langs een kolkende rivier in het Nationaal Park van Abisko. Wat een rust! 

Onderweg zien we een steen met een wijze spreuk : De langste reis is de reis naar binnen. Na enkele duizende kilometers maakt dat wel indruk.

Voor het eerst voelen we dat onze armen en benen verbrand zijn.

's Avonds rijden we door tot in Riksgrenzen.  Hier ligt nog veel sneeuw en bijgevolg zijn er nog veel toeristen en skieërs.

We winkelen nog net voor de grens en stoppen op een parking richting Narvik.

Tijdens de nacht steekt een stormwind op en deze schudt onze mobilhome heen en weer.

 Alhoewel de omgeving hier heel mooi is willen we toch hier niet in dit stormweer blijven.  We rijden verder naar Narvik, wandelen even door de stad om ons te voorzien van Noors geld en nemen daarna de boot naar Nøss aan de kusten van het eiland Andoya.

Hier is het weer rustiger en aangenaam om te wandelen.  Voor het eerst zien we nu ook de zon boven de zeespiegel staan om middernacht.  We wandelen op het strand tot 0:45. 

We parkeren ergens langs de weg. De  schaapjes blaten er enthousiast op los, want voor hen is de dag al begonnen.