Archief

Onze volgende wandeling, "Svartåtrèn", loopt langs vijverjes en beekjes met watervallen.  De zon zorgt voor de schittering van het stromend water en voor de weerspiegeling van het stilstaand water in de vijvers.

We kunnen niet meer stoppen met fotograferen.  Elke centimeter willen we vastleggen.  Omdat we technisch niet meer dan 9 foto's op onze blog kunnen plaatsen, besluiten we deze dag in twee te verdelen.
Dan nog is het moeilijk om te kiezen uit de meer dan honderd beelden. 

De avond bij het knetterend vuur, met op de achtergrond het geluid van het watervalletje, kan niet meer stuk.

Tot nu toe koelt het 's nachts genoeg af, wat aangenaam is om te slapen. 

Vandaag ontdekken we het oudste deel van het "Hamra Nationaal Park". 
In vele Zweedse natuurgebieden werd er in de jaren 1800 en 1900 houtskool vervaardigd.  Huvudentrèn is echter als een eiland, omringd door moeras, plassen en meren. Tot hier kon niemand geraken. Dus is de natuur hier letterlijk "ongerept". 

"Wat een ravage!", is de eerste indruk die je krijgt als je dit gebied binnenwandelt.  Het bos is bezaaid met omgevallen bomen in alle stadia van vergankelijkheid.
Het is moeilijk stappen over de dikke wortels van de vijfhonderdjarige dikke bomen.  Naast kleurrijke mossen en paddestoelen vinden we ook boslelietjes.

Het volgende Nationaal Park dat we willen bezoeken, Fulufjället, ligt in Harjedalen bij de Noorse grens.
Donkere wolken doemen op in de verte, net de richting waar we naartoe rijden. Het duurt niet lang of we zitten middenin een uitgebreide stortbui.
De plekjes van dode insecten op de voorruit worden meteen grondig weggespoeld.

Enkele kilometer voor Mörkret, op de "Ugglan Utsiktplats", stoppen we om te overnachten.  Het is miezerig.  Het berglandschap oogt wazig in de dichte nevel.

Stel je voor, je wordt wakker in Vroem, midden in het bos hartje Zweden, en er komt een hinde met haar jong voorbij gewandeld.  Een betere "goede morgen" bestaat toch niet?

We willen afdalen langs het steile pad om bij de rivier te komen.  Maar door de regen is dat paadje glibberig geworden.  Het lukt echt niet.
Goed dat we tijdig in Vroem geraakt zijn, want de hemelsluizen barsten open om een ware zondvloed los te laten.
Een gelegenheid om terug naar Idre te rijden, waar we onze blog kunnen bijschrijven. 

Op enkele honderden meters van de plaats waar we vannacht geslapen hebben parkeren we Vroem in het bos.
Hier staan we dichter bij de rivier.  Het is opgehouden met regenen. We stappen over de vochtige aarde naar het kabbelende water, goed ingesmeerd met muggenspray.
Buiten stil zitten is er niet bij, want dan komen die kleine beestjes vlijtig rondom ons zoemen om een plaatsje te vinden waar ze nog aan ons kunnen, bijvoorbeeld vlakbij onze ogen en haar. De gezondste exemplaren steken gewoon door onze kleren heen. 

Je moet ook maar zo gek zijn om na een fikse regenbui in het Zweedse zompige bos dichtbij het water te willen vertoeven...

We ontbijten buiten in de warme ochtendzon.  Enkele elanden komen aan het vijvertje drinken en lopen dan verder het bos in. 

We wandelen in het natuurreservaat "långfjället", vlakbij het meer Grövelsjön. Het is 27 graden en de warmte voelt wat zwoel.  Het frisse windje boven op de berg is heel welkom.

Morgen zullen we de grens met Noorwegen oversteken.  Dit land biedt niet de mogelijkheid om voor een tijdelijk verblijf een sim-kaart aan te schaffen.
Het enige wat je kan doen is, zoals de bewoners, een jaarabonnement nemen. Dat vinden we te duur voor die paar dagen dat we daar verblijven.
Dus moeten we wachten met bloggen tot we of weer in Zweden zijn of plaatselijk wifi kunnen gebruiken.

Indien het weer in Noorwegen tegenvalt zullen we reeds over enkele dagen terug naar Zweden komen. Maar natuurlijk hopen we op een onbeperkte zonnige tijd in de Noorse natuur.

Tot blogs...