Archief

We rijden verder tot Valdres, waar we wandelen in de bergen.  Op sommige plaatsen lijkt het pad op een beekje.  De zon die door de wolken breekt zorgt voor een aangename warmte. De regenbui die erop volgt nemmen we er dan maar bij. 

We overnachten... langs de "toeristenweg" RV51 ... op de meeste plaatsen bevinden zich de beruchte bordjes "NO CAMPING".  Gelukkig niet overal.

We steken de weg over en wandelen met onze picknick tot boven in de bergen. Keeer op keer denken we dat we bij de volgende top boven komen, maar telkens duikt er weer een nieuwe uitdaging op.

De vergezichten op de omliggende bergen waarvan de toppen nog met sneeuw bedekt zijn, zijn wondermooi.   We picknicken op een van de bereikte toppen en dalen daarna terug naar Vroem.

Namiddag rijden we naar de Flam.  We willen eindelijk eens met de "Flambana" naar Myrdal rijden en de tocht terug te voet doen. 

De trein vertrekt om 10h30.  Dus mogen we niet te ver van Flam overnachten. Op de weg van Flam naar Bergen vinden we aan het begin van een zijweg,  vlak achter een tunnel en richting Undredal, een plaatsje om te overnachten.

Vanuit Flam vormt het bergtreintje tot Myrdal het enige vervoermiddel. Vandaar is er een verdere verbinding naar Bergen via een overstap.

Als we in het treintje zitten horen we omroepen dat de locomotief in panne is.  Een halfuurtje later nog een bericht dat de locomotief moet worden vervangen... Tja... uiteindelijk vertrekt ie toch.

In Myrdal stappen we uit om vandaar terug naar Flam te wandelen.  21 km staat er aangegeven. 

Het wandelpad zelf is goed te doen en helt licht bergaf.  Gelukkig, want dat is voor ons hard nodig om deze afstand aan te kunnen. 

Terug in Flam voelt het ingesloten dal erg zwoel bij 31 graden. Nu voelen we de vermoeidheid na onze wandeling. 

We rijden over de Aurlandsfjälwegen omhoog om op een frisse plaats te overnachten.

Na een erg steile klim worden we beloond met een adembenemend uitzicht over de fjord.  In de verte zien we zelfs Flam liggen.  De cruise schepen schuiven als heersbeestjes over het helblauwe water.

We vervolgen de Aurlandsfjälwegen naar de andere kant van de berg.  Dikke pakken sneeuw schitteren in het met rotsblokken bezaaide berglandschap.

Wanneer we terug in de groene zone rijden vinden we toevallig een plaatsje om te overnachten. De kleine parking is omgeven door een drukke verkeersweg, maar het geluid van het bergriviertje is krachtig genoeg om het verkeerslawaai te overstemmen.

Voor de eerste maal in Noorwegen kunnen we buiten avondeten in de koelte van de bomen en het water.

Na een zonnig ochtendterrasje begeven we ons via de R55 van Laerdal naar Sogndal.  De veerboot brengt ons van Fodness naar Kaupanger.  We rijden in het natuurpark Jostedal.

Aan het meer in Nygard kunnen we parkeren.  Vandaar leidt een moeilijk pad over enorme rotsblokken naar één van de weinig overgebleven  gletsjers in Noorwegen.  Vele toeristen nemen ook de moeite voor deze tocht om dit prachtige natuurfenomeen te bewonderen. Anderen nemen het bootje tot aan de gletsjer. Wij verkiezen te wandelen en te klimmen.

Het is bloedheet.  De stevige koele wind van over het meer is erg welkom. De gletsjer is heel dicht te benaderen, ja je kan de gletsjer zelfs aanraken... Wat een natuurpracht!

Daarna zoeken we een plaats om te overnachten.  Op de parking langs de 604 zijn twee plaatsjes, groot genoeg voor een camper. Het geluid van het fonteintje overstemt voor het grootste deel het verkeerslawaai. 

We lezen dat het fonteintje haar water spuit tot op een hoogte die aangeeft tot waar het water stond tijdens de overstroming in 1979.  De letters staan tegen een rots gebeiteld. De tekst die we lezen heet "het Flaumerke".

Tot onze verrassing staat hier geen bordje met "no camping".  Gelukkig koelt het genoeg af zodat we goed kunnen slapen.

We vervolgen onze weg op de RV55 over de bergpas richting LOM. We bereiken nu het gebied waar we in het verleden zo graag wilden wandelen maar waar het slechte weer ons steeds tegenhield. 

Nu schitteren de sneuw, de gletsjers en de bergmeertjes uitnodigend tegen de helblauwe lucht.
Het plaatsje waar we vorig jaar al overnachtten, baadt nu in de zon. We blijven buiten zitten bij de kabbelende rivier tot zonsondergang. 

Plots zorgt een regenbui voor wat koelte.  We zetten alle raampjes tegen elkaar open zodat de nacht fris genoeg wordt om te slapen.

Wanneer we opstaan is het al opvallend warm, ongeveen 25°.

We rijden naar Billingen voor een wandeling die we vorig jaar niet gedaan hebben. Het is echter te warm om deze tocht af te maken. we nestelen ons op hetzachte mos om te genieten van een briesje.

Plots komen van overal donkergrijze wolken boven ons hoofd hangen.  We haasten ons naar beneden.   Geen 5 minuten later gaan de hemelsluizen open. 
Volgens de weersvoorspelling gaat het vanaf morgen overal regenen in Noorwegen.  Dus rijden we terug naar Zweden. Langs de E6 ligt een ruime parking in het groen op voldoende afstand van het verkeerslawaai.
We blijven slapen in het gezelschap van nog 2 campers, een caravan, een tent en ... een autootje.  We merken dat 2 mensen er de nacht doorbrengen in open lucht. Ze hebben geluk, want al kijken de regenwolken dreigend boven de bergen uit, ze houden hun water de hele nacht bij.

Wij waren Noorwegen binnen gereden via Roros, maar we rijden nu direct naar het Zuiden richting Skotterud.  De muggen hebben ons voldoende moe getergd.

Onze volgende halte is Arvika.  Het is hier drukkend warm met temperaturen boven de 30 graden. 

We nestelen ons op een schaduwrijk plaatsje onder de bomen in Lennungshammar aan het Glaskogens Natuurreservaat.

We kunnen buiten eten, wat een luxe!

Het is hier veel te warm om te wandelen.  Dus rijden we maar verder richting Duitsland.  Niet ver van het haventje in Vistorps Hamn weten we een rustig plekje om te overnachten.  We staan er inderdaad alleen in het groen, aan de rand van het natuurgebied.

Maar ... het is zaterdagavond.  In de verte horen we stemmen door luidsprekers, gevolgd door luide "muziek" Dus geven we de coordinaten in van de camperplaats in Höganäs. 

Maar, wat we ook proberen, onze gps brengt ons naar een plaats midden in een bos.  Na uren verder rijden bereiken we een kleine parking langs een bosweg.

Het is ondertussen 23:30. We kruipen meteen onder de lakens, zonder ons af te vragen waar we ons bevinden.

We bevinden ons op de weg van Vedby naar Orkeljuna op zo'n 50 km van Vistops Hamn. De kleine parking ligt aan de rand van een klein natuurreservaat : "Vedby Strövomrade".  Het is zelfs niet op onze kaart aangegeven.  Maar wat een rust ! 

Tegenover de parking werd een open plek gecreeerd met tafels en een grillplaats.

Vanaf 8 uur komen auto's af en aan gereden met honden die hun baasjes uitlaten. 

We genieten van een aangename en mooie ochtendwandeling.

Namiddag rijden we naar Angelholm om te luieren op het strand. Het is heet en windstil.  Onderweg naar Malmö in GÖteborg, barst de hemel open.  Onder geflits en gerommel stort al het opgespaard regenwater met bakken naar beneden.

Malmö blijft echter gespaard van onweer.  De zee is spiegelglad en er is geen zuchtje wind. 

De dag gaat over in de nacht zonder dat het afkoelt.