de kotter Catharina

Maandag 14 mei 2012

VAARSEIZOEN VOORJAAR 2012

En hier is ze dan : de nieuwe spreuk staat op onze "Catharina" .(foto's). Laat nu de zomer maar komen....het gaat stilletjes aan tijd worden. We zijn al die nattigheid en koude grondig beu. We hebben van ons hart een steen gemaakt en verleden week een paar keer gaan fietsen terwijl er héél bedenkelijke wolken boven ons dreven. Op weg naar Emmadorp in het Verdronken Land van Saeftinghe bleef het toch lang droog maar eens we midden in de polders reden gebeurde hetgeen we hadden gevreesd. Een stortbui van jewelste op ons dak en in de polder vindt je niet zo vlug een portaaltje om te schuilen. Wél zagen we een electriciteitskast waar we tegen konden staan en we hadden gelukkig onze voorzorgen genomen; we hadden paraplu's mee !! Zo bleven we toch redelijk droog. Een kwartier later was het droog en niet veel verder zaten we al vlug aan de koffie in het gezellige bruine café van Gina : "Het Verdronken Land" . We waren zogezegd gesneuveld in het zicht van de meet.

Omdat er voor het week-end toch iets beter weer werd aangekondigd zijn we nog naar de haven gereden en de tekst op ons bootje gezet. Dat had weer veel bijval bij collega-schippers en passanten. Slapen aan boord was weer diep onder de wol kruipen als 's nachts de temperatuur daalt tot 3-4° . Maar met 's morgens de kachel aan en een stralende zon die binnenschijnt gaat er een nieuwe wereld voor ons open....wat een verademing. Onze ogen moeten er nog aan wennen en als het een constante (korte) weersverbetering blijkt te zijn kunnen we het niet laten om in de namiddag los te maken voor een tochtje op de Oosterschelde.

Volgens Post Wemeldinge blaast de wind met 2 Bft uit het zuidoosten en wordt laagwater verwacht om 16.25h. Dat wordt eerst wat tegen stroom ploeteren maar we jagen haar niet af en uit de wind en in de zon is het zalig vertoeven aan boord. Aan de schelpenberg draaien we in de stroomrichting naar Burghsluis. Het is alsof ons scheepje de stal geroken heeft want ze loopt nu 8 Kn en ik hoef haar bijna niet bij te sturen. Als we terug vastliggen in de haven komt schipper Willem, zopas 80 jaar geworden, op ons opstapje zitten, leest onze spreuk en kijkt mij met glimmende oogjes aan terwijl hij zegt: "hij die varen wil, vaart met luste....ik hoef niet meer, laat mij maar ruste...!!"
Wijze man !!!

DE NIEUWE SPREUK OP DE "CATHARINA"