Archief

Na een tiental dagen hebben we ons kamp opgeslagen op de ons al bekende camping "Didota" in Oropesa del Mar waar we ondertussen al wat "Belga's" kennen die daar wonen en/of overwinteren. Zo zaten we al vlug met z'n zevenen bij "den Italiaan" te tafelen terwijl er buiten zowaar een regenbui viel. Niemand die zich daar schijnbaar druk over maakt...een uurtje later schijnt de zon weer !! Toch plezant om weer Vlaams te kunnen spreken met landgenoten. We zijn ook op bezoek geweest bij Sonja en André die hier zeven !! maanden verblijven en pas in juni terug naar Belgie afzakken. In het station van Oropesa del Mar ontdekten we een (oud) plakkaat in de muur welk ons vertelde dat we daar 6,8 m boven de zeespiegel staan. Als ik het goed kan vertalen is dit bord geplaatst door het Algemeen Bestuur/ Geografisch Instituut van de Statistiek. Het is hier bloedheet......we staan te wachten op de trein naar Valencia .


CAMPING DIDOTA - OROPESA DEL MAR


GEMIDDELD MIDDELANDS ZEENIVEAU


LAND DER DISTELVINKEN


TORRE DEL SAL


TORRE DEL SAL


TORRE DEL SAL


VILLA VICTORIA - BENICASSIM


BENICASSIM

Toen we eind januari besloten om een maand naar Spanje te reizen met de camper waren we er ons niet van bewust dat de winter hier in België nog zo hard zou toeslaan. Op onze heenweg kwamen we ook in Frankrijk de eerste sneeuw tegen in Briare en het was ijskoud....Tussen besneeuwde bermen reden we Spanje binnen en eens de Pyreneeën achter ons lagen was ze daar....de koperen ploert, Aurora, alsof ze ons achter de bergen opwachtte. Een verademing was het na die donkere dagen in Vlaanderenland.
In Peniscola vonden we de zeer goed uitgeruste camping "Eden". Ook in Spanje is het weer minder dan andere jaren, zegt men. Dat neemt niet weg dat we in de loop van de dag 20°C halen maar 's morgens is het wel te fris om buiten te ontbijten, ook 's avonds is vanaf 17.00h het vet van de soep. Maar de zon schijnt elke dag, wat wil je nog meer in februari ? We zonnen op ons favoriete plekje aan het groene havenlicht op de pier van Peniscola, uit de wind. We blijven hier een tiental dagen, gaan naar de markt, fietsen veel, bezoeken de oude stad op de rots en eten pescadillo's (gefrituurde ansjovis) aan de haven.


OVERNACHTEN IN BRIARE....BRRR !!


AQUADUCT OVER DE LOIRE - BRIARE





PENISCOLA


HET HAVENHOOFD


DE VISSERSBOEL


VILLA AMPARO - BENICASSIM


BINNENKOMENDE VISSER


STRAND BENICASSIM


STUIFWATER OVER PENISCOLA

Een zonnige winterdag in februari maar met een koude oostenwind. Rond de middag ga ik aan boord van het M.S. HERMES waarop mijn zoon Dieter schipper is. Hij wacht mij op voor de sluis van Kallo en heeft al drie bunkeringen achter de rug. Het wachten is op een zeeschip van de Grimaldi Lines die naar buiten moet geschut worden. Als die eenmaal in de sluis is gaan er nog 6 binnenvaartschepen bij waaronder de "HERMES" als laatste. Bij het uitvaren is er wel enige stuurmanskunst vereist omdat we de zeereus in de sluis met weinig ruimte moeten passeren.
Op de Schelde is het wachten op groen licht voor de Van Cauwelaertsluis en dat zal nog een tijdje duren nu de Boudewijnsluis juist in onderhoud is. Voor mij is dat geen straf met de zon die schittert op het Scheldewater. Voor een beroepsschipper ligt dat anders want wachten is verloren tijd. Het loopt al tegen 17.00h als we het 4e Havendok binnenvaren. Hier ga ik van boord....het was weer eens plezant om mee te varen en bij te praten met liters koffie.
Deze avond nog gaat de "HERMES" terug naar buiten en aan de Scheldekaaien liggen om morgen bij het krieken van de dag naar Rupelmonde te varen waar ze op de helling gaat om de herstelde kopschroef terug in te bouwen. Daarna zal het weer van de ene naar de andere bunkering gaan....goede vaart !!




NAAR DE KALLOSLUIS


IN DE SLUIS


WEINIG RUIMTE NAAR BUITEN...


DE SCHIPPER, GECONCENTREERD STUREN !!


OP DE SCHELDE


SCHITTERING OP HET WATER


WACHTEN VOOR DE VAN CAUWELAERTSLUIS


STUURHUIS V.D. HERMES

In deze barre tijden staan we soms met "gebonden handen" naar ons scheepje te kijken omdat sommige werken door de koude niet kunnen worden uitgevoerd. Nochtans brengt zij de winter door in een verwarmde loods maar ook al vriest het buiten de stenen uit de grond dan zal in de loods de t° niet hoger oplopen dan 8°- 10°C. En gelukkig maar...anders zouden we ons blauw betalen aan de stookkosten die toch altijd op de klant verhaald worden. Schilderen met twee componenten verf lukt dus alleen maar vanaf 15°C en een matige luchtvochtigheid. Dat wordt dus nog even op de tanden bijten tot pakweg half maart, begin april !!
Daarom verzinnen we allerlei onderhoud wat wél kan gedaan worden zoals schilderen van het ruim in één component en ook de ankerbak wordt onder handen genomen. De gasbun krijgt ook een beurt....alles in het grijs onzer marineschepen !! De deuren worden lichtjes opgeschuurd en krijgen een laagje vernis. Onvoorstelbaar wat zon en zout op één seizoen kunnen aanrichten...
Het deksel van de ankerbak en de ankerlier neem ik mee naar huis, die zal ik daar onder handen nemen. Ik installeer me in ons tuinhuis met een warmeluchtverwarming, zodat ik al vlug aan 18-20°C zit. Zo krijg ik die twee kopbrekers toch weer in prima conditie. Wél een masker opgezet want twee componentverf stinkt als de pest en geeft giftige dampen in zo'n kleine ruimte.


WINTERWERK IN HET TUINHUIS  !!

Tijdens onze week in Blankenberge, op de niet aangekondigde dus onverwachte zonnige dag de tram genomen richting Nieuwpoort. Rond de klok van tien opstappen in Blankenberge, dan moet het lukken om rond de middag aan tafel te schuiven in Nieuwpoort. Maar, O wee, met calamiteiten hadden we geen rekening gehouden. Momenteel zijn er veel werken door het vervangen van tramsporen zowel in Blankenberge, Den Haan en Bredene en wij zaten nog niet neer op de tram toen er bericht kwam dat een kraanarm een kabel had afgerukt tussen Den Haan en Wenduine. Gedaan met rijden.....maar "De Lijn" speelde kort op de bal want amper vijf min. later stond er al een bus om ons verder naar Oostende te brengen. Door de werken moest de bus tweemaal een grote omweg maken om mensen aan de volgende tramstops op te pikken maar eens in Oostende stond er een tram klaar om ons verder naar Nieuwpoort te brengen. Het was toch al tegen één uur toen we in Nieuwpoort-bad afstapten en het kostte ons nog wat moeite om een resto te vinden die nog open was !!
Na de maaltijd werd het tijd voor een wandeling langs de geul terug naar Nieuwpoort-stad, ondertussen wat mooie foto's makend.
Aan de vismijn is het al triestheid wat de klok slaat. De visserijvloot is zo goed als dood....de enkele schepen die er nog liggen daar durf ik niet mee naar zee....sloopmateriaal. Enkel de N 93 zag er nog bedrijfswaardig uit, afgepeigerd, dat wel !!
Terug in Oostende stappen we af aan het Marie-Joséplein en drinken koffie in het nostalgische Hotel du Parc. Hier belanden we terug in pakweg begin vorige eeuw, de obers in zwarte gilet, wit hemd en zwarte vlinderdas. Correcte bediening !! En om over het interieur nog maar te zwijgen...daar moeten we zuinig op zijn !!
Naar de tram is maar twintig meter en nu de kabels hersteld zijn gaat het vlot naar Blankenberge. Toch speciaal, met de tram bijna over het strand rijden tussen Middelkerke en Oostende.....




HAVENLICHTEN EN GEUL VAN NIEUWPOORT


VUURTOREN NIEUWPOORT


DE GEUL



VOOR DE KLEINE VISVANGST  -   DE FRANCINE


DE N93 AAN DE VISMIJN


MARIE-JOSEPLEIN  -  HOTEL DU PARC


NOSTALGIE

Aan al mijn bloglezers: een gezond, voorspoedig en "voortvarend" nieuw jaar gewenst !!
Wij trakteerden onszelf op een weekje Blankenberge op een appartement aan de jachthaven. Zo konden van daar Sonja's familie bezoeken met de kusttram en zodoende tijdens deze feestdagen ook eens een pintje of een wijntje meedrinken...
Zwaar bewolkte dagen, maar ook enkele schitterende zon dagen waarvan de tweede een onverhoopte was. Ook eens een frisse neus gehaald op de wandelpromenade en het staketsel maar het strand bewandelen vonden we een stap te ver ...flauw, hé !!
In plaats daarvan lekkere garnaalkroketten gegeten in " ZEE...ZEE" aan de overkant van het staketsel....ook een flinke wandeling rond de jachthaven om daar te geraken.



BLANKENBERGE


DE HAVEN ...


HET STAKETSEL


"OOSTERSTAKETSEL"


DE VUURTOREN VAN BLANKENBERGE

Het schilderij van een theeklipper-viermastschoener op bijgaande foto vonden we in Antwerpen. Toen we één van onze kinderen hielpen een huis te zoeken, zagen we dit schilderij op straat staan, bij het "groot vuil" !!! Toen we het van dichtbij bekeken kwamen we tot de vaststelling dat het hier een prachtig werk betrof; zéér verfijnde scheepslijnen, dreigende wolkenlucht en vooral de ontstuimige zee zéér mooi weergegeven...het doek was in de rechteronderhoek een beetje beschadigd, net of er iemand een vinger had doorgestoken. Onmiddellijk hebben we bij het huis aangebeld om de eigenaar te vragen of we het mochten meenemen. Die was nog verwonderd ook dat we daar interesse in hadden !!
Dolgelukkig hebben we haar meegenomen en thuis het doek in de lengte 5 cm verkleind zodat het gaatje wegviel, ook de bijhorende kader verkleind en vaal-wit geschilderd. Dit maritiem doek is al jaren lang een "eye-catcher" in ons huis. Het doek is niet gesigneerd, meester onbekend.
 
Het zeilscheepje op bijgaande foto vonden we ooit in een antiekwinkel in Knokke. Engels antiek. Dat kunnen we zien aan de oude verfsoort. De romp is van vol hout, het beslag en helmstok en roeraanhang van geel koper. Het is een wedstrijdyacht d.w.z. men vaarde er wedstrijdjes mee op plassen of vijvers. Door het roer in rechte stand te zetten kon het dus maar één enkele richting varen, dus overstag gaan of zo dat was er niet bij of een toevallige windshifting moest daar zelf voor zorgen. Aan de stroomlijn te zien moet het een snel yacht zijn geweest. Zelf durf ik haar niet uitproberen want de zeilen zijn tot op de draad versleten, het minste zuchtje zouden haar zeilen doen scheuren.

De maquette van dit Franse vissersschip heb ik, in totaal verwaarloosde toestand, van vrienden gekregen die er eigenlijk geen blijf mee wisten. Ze had 30 jaar (!!) verweesd en vergeten op een zolder gestaan en nu kwam ze bij een verhuis terug "boven water" maar ze zag er niet uit : helemaal onder het stof, masten en touwwerk in een kluwen aan dek en de romp van pallisanderhout een beetje uitgezakt. Gelukkig was die in polyester gegoten zodat het bijna niet opvalt. Ook heeft er nog een motor ingezeten, jawel, ze kon écht varen. Die is er lang geleden uitgehaald om een andere bestemming te krijgen. Niettegenstaande dat heb ik de uitdaging aangenomen om haar terug in goede conditie te brengen.
Het betreft hier de maquette van een bestaand vissersschip nl. de "LUTECE" visserijnummer 8598 CC met als thuishaven het Bretoense Concarneau. Na jarenlange dienst in de Atlantische wateren werd ze naar Afrika verkocht en is sedertdien niet meer op te sporen....


EEN NIEUW LEVEN VOOR DE "LUTECE"

Foto's van de werken aan de nieuwe steigers van
Burghsluis.




NIEUWE ZIJSTEIGERS VOOR BURGHSLUISE HAVEN





DE VLOTTERS MONTEREN


PLANKDEELTJES AFSCHUINEN 


MET DE CAMPER OP DE KADE


DOORWERKEN !!!!





OVERLEG PLEGEN  !!
HET EINDRESULTAAT