DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

.



Een taart

Er staat een taart in een etalage,
een grote witte taart.
Wat moet ik doen?

Ik moet aan geld komen,
ik moet een steen door dat raam gooien,
ik moet jarig zijn,
ik moet zorgen dat die juffrouw binnen,
die met die rode lippen,
verliefd wordt op mij-

ik doe mijn ogen dicht,
druk mijn neus tegen het glas,
prevel:
taart, grote witte taart, vlieg ongeschonden door dit raam....

of moet ik zelf bakker worden, banketbakker d' excellence?

Een vogel die fluit

een mens die dankbaar luistert,

samen lofzingen.


Arthur  Verthé

Door het leven gaan

zoals een spin op draden

die er nog niet zijn.


Arthur  Verthé

..


Op een muis

Een kleine huismuis aan de Maas
hield niet van Nederlandse kaas.
Was het geen Camembert of Brie
dan huilde hij een dag of drie
totdat zijn moeder zei: "Mon cher,
hou op met je gecamemblèr."

Jijzelf hebt net zoveel recht op

jouw liefde en genegenheid als

ieder ander in het universum.


Boeddha. 

..

AL  IS  DE  LEUGEN

Liefde kan soms magie zijn.

Maar magie kan soms

slechts illusie zijn.

..

Aflandig

je bent weer zo aflandig vandaag
Je hebt zee in je ogen, veel zee
en in je oren stormt
een heilloze muziek
en je staat daar maar
en je bent er niet

...

Het kindje lag gewikkeld

Het kindje lag gewikkeld in de doeken
Op moeders schoot; het was een armlijk kot:
De koe en ezel stonden achter 't schot.
'Wat die drie koningen in 't huisje zoeken?'
Jozef was graag gevlucht in donkre hoeken.
Hij hield zich stil terzij: hij zat voor zot.
Maar noch gevolg noch vorsten toonden spot:
Geschenken biedend knielden zij, die kloeken.
Rondom de stal was van de rossen 't neien*,
Uit de open hemel zongen englenreien,
't Kindje zat stil en zag en hoorde 't aan.
Maria lachte en vond het heel natuurlijk.
Jozef besloot: het spel was puur figuurlijk.
Slechts koe en ezel hadden 't feest verstaan.

rossen ; paarden
neien: hinniken

KERSTAVOND

Dit jaar zet ik eens de herders
vooraan op het namaakmos.
heb ik achterin meer ruimte
voor de ezel en de os

Op het dak een dik pak watten;
't lijkt wel echte sneeuw zo mooi.
En al is de ster van piepschuim,
in de kribbe ligt echt hooi

Iedereen zit al aan tafel
maar ik sta nog bij de stal.
Soep wordt koud hoor, Steven. Kom je?
Goed. O.K. Hier ben ik al.

Poes, zegt mam tegen m'n vader,
Poes, zorg jij dan voor de wijn ?
Op TV zingt er een  koortje;
'die van goeden wille zijn'.

't Gaat al heel vlug over vroeger
echte winters had je toen!
Lag er sneeuw tot aan je knieën !
Moet er iemand nog kalkoen ?

Bij 't dessert zingt tante Vera
oorverdovend ' Stille Nacht'
Dit jaar is ze eerder dronken,
eerder dan men had verwacht.

Zeg, je stal is mooi hoor , Steven.
Dat-ie mooi is hoor , je stal.
Vind je ? Dankje ome Merksem.
Dat-ie mooi is hoor je stal.

En terwijl oom Luk uitbundig
nog wat schuine grappen spuit,
staart het gipsen kindje- Jezus
wat verwezen voor zich uit.

Wie achteloos speelt

met gegeven talenten

verspeelt hun vruchten.


Arthur  Verthé

..

Schelpen op het strand

liggen van verre landen

vol herinnering.


Arthur  Verthé

..

Laat dit nooit overgaan

Laat dit nooit overgaan
De rust in je gezicht
Je snelle felle zwarte ogen dicht
In halve slaap noem je mijn naam
Laat dit nooit overgaan

Laat dit nooit overgaan
Zoals je naast me ligt
Je glimlach zacht en met ogen dicht
Ik voel je adem langs mij gaan
Laat dit nooit overgaan

Zo lang gedacht dat het alleen kon
Zo bang geweest dat het bestond
Nu mag je nooit meer gaan
Eenzaam is voortaan een stap bij jou vandaan

Ach, liefde, ach, lieve
Dit is zo goed dat het pijn doet

Laat dit nooit overgaan
De gladheid van je huid
Je geeuwt en rekt je lijf languit
Ik wil hier nooit meer vandaan
Laat dit nooit overgaan

Zo lang gedacht dat het niet waar was
Zo bang geweest, nu weet ik pas
Nu mag je nooit meer gaan
Eenzaam is voortaan een stap van jou vandaan

Ach, liefde, ach, lieve
Dit is zo goed dat het pijn doet

Laat dit nooit overgaan
Ik ruik je zwarte haar
Mijn hand ligt rustig daar
Waar je lichaam dicht tegen het mijne ligt
Dit is het eind van het bestaan
Laat dit nooit overgaan

Van duizend bloesems

rijpt maar één tot volle vrucht,

mijn bestaanswonder.


Arthur  Verthé

..

Met eeuwen geduld

worden canyons gekolkt,

wij leven te kort.


Arthur  Verthé