DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN .

..

DE MOOISTE KOE

De mooiste koe in het weiland
heet 607 400185
maar wij noemen haar Sheila.

Of wij twee vreemdelingen zijn
die prullenbakken zoeken.

Zij heeft oogleden als zalmen
bepoederd met Rimmel
nr. 35 Rich Sugarwhite.

Wij zoeken de komkommer, snijden
een stuk voor Sheila af.

Zij neemt en eet, de ogen geloken.
Minder hadden wij niet kunnen doen.

Sheila weet
genoeglijk te kijken.
De koe kijkt genoeglijk toe hoe
wij glimmend uit de weide verdwijnen.

In ons hart een koe;
607 400185 die toekijkt
hoe wij weer in ons
eigengereide dal raken verzeild

Mensen die we liefhebben,

veroordelen we niet.

HET KWIJT ZIJN VAN DINGEN

is een grootse vorm van zelfhaat.

ook roepen: "maar wíj zijn er toch?"

,

terwijl het buiten

langzaam donker wordt.

De mensen tonen hun karakter

het duidelijkst door de dingen

die ze belachelijk vinden.


J.W. Goethe

. 

DOOD

De kamer en het bed
missen me niet, maar het
boeket houdt het daar
zonder mij misschien
nog één dag uit, dan moet
de engel die is aangeduid en
mij heeft weggebracht de pijn
verzachten en ook de bloemen
onderspitten of, als iemand
dat nog wil, ze tussen dikke
boeken drogen met iets liefs
erbij, ik denk aan: 'roos',
of wat nog beter is:
'ter nagedachtenis'.

Hoe filosofischer je kunt worden over

het leven, hoe makkelijker het is om je

zelfvertrouwen te behouden.

.
.



het archief

ik heb een televisie

in mijn hoofd

veel films

kan ik daarop zien

ik heb een cd speler

in mijn hoofd

veel concerten

kan ik daarop horen

ik heb een bibliotheek

in mijn hoofd

veel boeken

kan ik daar uit lezen

ik heb een atlas

in mijn hoofd

veel reizen

kan ik daardoor maken

ik heb een fotoalbum

in mijn hoofd

veel mensen

kan ik daar weer ontmoeten

mijn leven speelt

zich denkbeeldig af

in mijn hoofd

Zeg tegen jezelf : ' Ik ben een

zelfverzekerde persoon en het maakt me niet

uit

wie dat weet !

..



Jij en ik


Later zul je bij me wonen.
Later zijn we met z'n beiden.
Dat bedenk ik soms, wanneer je
giechelt met de an'dre meiden.

't Is voorlopig nog maar beter
om de zaak geheim te houden,
'k zal je nog maar niet gaan zeggen
dat ik van je ben gaan houden.

Later ga ik reizen maken
heel alleen, naar verre landen,
en daar ga ik mensen redden,
redden met mijn eigen handen.

Iedereen zal in de kranten
van mijn grote daden lezen.
'Waarom zou die mensenredder
zo ontzettend moedig wezen?'

Niemand zal de waarheid weten,
jóu alleen zal ik 't vertellen:
later, als ik zó beroemd ben
dat ik bij je aan durf bellen.

Laat niet toe dat je gedachten

je leven

gaan beheersen,

beheers je gedachten.

.

Alles mag je worden

Het springzaad knapt, de brempeulen
knallen open en jij ligt er in je wieg
als een popelend boontje bij.

Alles mag je worden van mij: zeeman,
boswachter, archeoloog. Of -
als je leven ingewikkelder loopt -

gesponsord ontdekker van aangroei
werende stoffen voor scheepsverf,
alleenstaand paddestoelenfotograaf,

pacht- en beestenlijstenonderzoeker
van verdwenen Drentse keuterijen...
Behalve ongelukkig. Beloofd?

Geluk is misschien wat fantasie,

wat inbeelding. Wanneer men

dat niet heeft, blijven slechts de

alledaagsheden van het leven

over.


Henri Duvernois

.



CREMATIE

Zoals de meeste wil ik netjes dood,
met een laatste zucht of  liever zoen.
Mijn neus bijvoorbeeld, toch al groot,
moet aan zijn eind niet gek gaan doen.
En dan, inwendig wonderlijk ontregeld,
druk ik toch die inhoud liefst niet uit
maar houd hem eindeloos verzegeld
binnen mijn net nog menselijke huid.
Wie ziet mij als een zwarte geest ontluiken
en dan bladerende terugzakken
op dat helse tweede sterfbed ?
Maar ik zal vast wel even ruiken
naar een malse versgebakken
en dan aangebakken varkenskotelet.

Heb je een dip?

Doop hem in een sausje!

      Auteur: Manja Croiset

Zij die het slechst

gebruikmaken van hun tijd,

klagen het meest over de

kortheid ervan.


Jean de la Bruyère

.
.



Hotel Eden

En 's nachts gingen we naakt zwemmen, we zwommen
onze namen op het water, ik zwom An in twee
grote letters, jij zwom uitgebreid aan de naam
Herman, en met de gouden maan eroverheen
leek het wel of we onze namen definitief
genoteerd hadden op een van de gewijde bladzijden
van het Boek.

Nadien kuste ik de waterdruppels
van je gezicht, voorzichtig één voor één
zoals een pointillist toetsjes aanbrengt
op zijn doek 'naakte vrouw bij maanlicht',
en in geen enkele vergelijking pasten je
borsten zo mooi als in mijn handen.

En in bed, ik kwam al van ver aan-
gerend declamerend 'Hier Ruk Ik Aan
Met Een Erectie Als Een Pompiersladder
Om Jouw Brand Te Blussen' en we lachten
en wat maakten we een leven

dat we negen maanden later
Tomas zouden noemen.

De meeste mensen zijn niet van

plan te falen ; ze slagen er alleen

niet in een plan te maken.



John L. Beckley

.



Ik werd geboren

Ik werd geboren
en iemand kwam aansjokken, zette een ladder
tegen mij aan en klom naar boven
met op zijn rug mijn ziel en mijn gedachten.

Het begon te regenen
en hij sprong naar beneden, holde weg
om te schuilen, riep nog over zijn schouder:
'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!'

De zon verscheen,
maar er klom niemand meer naar boven.
Niemand legde uit hoe ik mijn gedachten
moest gebruiken,
niemand bracht schaduw,
niemand haalde de ladder weg,
niemand zei dat er niemand meer zou komen.

Het geluk staat niet stil voor

iemands deur.