*** DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN .

Vrijdagavond

2 paar voeten op de bank

de jouwe tussen die van mij

het weekend voor ons uitgestrekt

je twijfelt tussen moe en blij

ik hou van die laatste uren van de week

wanneer alles mag en niets nog moet

wanneer de klok me niet meer voortjaagt

maar me alleen nog lachen doet

en wat zullen we morgen doen?

verover ik de wereld of jij mijn hart?

graven we ons in tussen de lakens

of halen we nog de vroege markt?

ik hou van de pauze tussen twee stille woorden

van het punt aan het einde van een zin

net zoals een weekend

een einde en toch een begin

(11-06-2002)

Als we blijven vasthouden

aan haat, woede, pijn en verdriet,

zal de liefde ons voorbij lopen

of zullen we er geen

energie meer voor hebben.

.


Keuken

Het aanrecht is leeg op je schaduw na.

Geen kruimel die de bestemming verraadt:

je bent zoek. Zelfs de kraan hangt halfstok.

Afwas is de verleden tijd van af zijn.

Ook het fornuis is al maanden stuk.

Dat treft. Wie achterblijft, eet rouwkost.

De liefde die je zoekt

is soms zo dichtbij

dat de ogen haar niet

kunnen zien. Laat

het zoeken dus maar

aan je hart over.

.


PAMPERS

Ze ruiken fris, vers uit de doos,

je zou er zo in bijten

maar nee, ze zijn niet om te eten,

ze dienen om te sch...

Het is veel beter om een beetje te

begrijpen, dan om een heleboel

verkeerd te begrijpen.

.




Tegen ‘t hemelsblauw

Kijk zei ze, de zee en de zon

en ginds, tegen het hemelsblauw, dat iele

bootje op de rand van de wereld zo mooi

mijn blik viel overboord de diepte in, strandde

onweerstaanbaar bij haar bevallige dijen

uitdagend wiegde ze wat heen en weer

alsof ze weten wou welke

aanblik ik nu wel de mooiste vond

kijk zei ik, de zee en de zon

en ginds dat iele bootje zo onbeweeglijk

mooi alsof het eeuwig blijven kon

maar hier, vandaag, tegen ‘t hemelblauw

dat heen en weer wiegen van jou,

niets is me liever mooi dan jij.

Het leven is een droom,

maar dromen is geen leven.




Constantijn Huygens

.



Het bierviltje


schrijf eens alles op een bierviltje 

zei ze in 't café

trek een streep in 't midden

en

zet links je goede kanten

en

rechts je slechte kanten

ze heette liliane

en was een kritische vrouw

dus deed ik maar wat

er stond veel op het spel

zoals:

een kus

misschien wel een nacht liefde

of samen een appartement zoeken

de linkerkant was gauw gevuld

maar rechts bleef leeg

alsof ik

de perfectie zelf was

dus schreef ik een hoop onzin op

maar, achteraf,

na al die tijd

bleek veel ervan te kloppen

misschien

heeft iedereen wel

net als ik

zo'n lege rechterkant

NIEUWE KLINKER

Ik schrijf je tot een nieuwe klinker die ruikt
naar jong gras, met een onbestemde kleur
maar prima op de kast staat, in een vaas of
tussen boeken. Je akoestiek klinkt prachtig naast

andere letters, nooit extreem zacht of kwaadaardig luid.
Jou gebruik ik het meest, mijn mond loopt van je over,
mijn pen drinkt gulzig je bloed. Je bent het ontbrekende
brokstuk in de taal, een robuuste tafel waar met servet

aan wordt gedineerd, met eerbied voor spelling.
Aan het einde van een zin vang ik je licht
in een woord, als een caleidoscoop draai ik je
alle kanten op. Ik wacht nog op dat ene gedicht.

U kunt van geluk spreken als u

van geluk kunt zwijgen.




Kadé Bruin

Verander uw struikelblokken

in stapstenen.

.


Liefde,

Ik kon niet zeggen wat ik voelde

ik heb het ook niet uitgelegd

maar toch wist jij wat ik bedoelde

de stilte had het al gezegd.


Als ik je kuste of je griefde

in blijheid of in droefenis

de liefde is pas echte liefde

als stilte de taal geworden is.

Plotseling merk je dat je

teleurstellingen zo

gemakkelijk van je kunt laten

glijden ; dat komt omdat je

zelfvertrouwen hebt.

.


Respect

 Kijk ze kijken

hoor ze horen

zie ze zien

naar mijn dappere vriendin

haar kale kop hooggeheven

zo broos, zo fier. -

"mij krijgen ze voorlopig niet klein!"

hoe klein, groot kan wezen

heb jij voor altijd bewezen,

mijn dappere vriendin

zo broos, zo fier. -

Kijk ze kijken

hoor ze horen

zie ze zien

naar

mijn dappere vriendin

zo broos, zo fier –

Je zult ontdekken dat hoeveel je

ook ergens om geeft, je nooit

dezelfde hoeveelheid liefde terug

zult krijgen - verwacht dit ook niet.

.
.


Stefanieke in Afrika

Jongeling in het luchtledige

Kleedt hij zich met één heupslag om,

Broekje uit, rokje aan.

Zo kleedt hij zich in.

Hij, de wisselvallige, wisselt

In één schijnbeweging van geslacht.

Bij eb man, bij vloed vrouw

Is het hem nog niet warm genoeg

Om de heupen en kantelt hij

Van continent: van Europa

Naar Azië, naar Afrika:

Op de oever Adam, aan de einder Eva.

Hij hoort de wind niet,

Wel het ruisen van stoffen op zijn huid

En de lokroep van exotisch gevogelte.

Op zijn dagdagelijkse reis

In het land der geslachten

Zet hij zich open voor de velen in hem.

Missionaris op drift

Draait hij aan zijn wekker,

Plugt in allerhande gaatjes zijn stekker.

Twee mensen kunnen in elkaars ogen

staren, maar geliefde kunnen in elkaars

ziel kijken.

..



tegenstellingen

een zwerm bijen

zoemt boven de hoofden

van de spelende kinderen

het is een zwoele zomernamiddag

muggen dansen boven

het water

een vredig beeld in een woelige

wereld

een voorbijganger schiet een plaatje

waar het een paar duizend kilometer

verderop kogels zijn

hier hangt een  penetrante geur van gier

daar dikke rookwolken van gebombardeerde

gebouwen en angst voor gifgas

een kind begint te huilen nadat het door een insect gestoken is

klein leed

in het ziekenhuis ver weg ligt stil een zwaar gewond

kind groot leed van een klein wezentje