WAT WAS EN NIET MEER IS

..

.

.

.

.

.

Mocht je me vergeten .

 (Pablo Neruda)


Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet:

Als ik kijk naar de kristalmaan,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam,
als ik, bij het vuur gezeten,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout,
weet je,
dat alles mij tot jou voert,
alsof alles wat bestaat,
geuren, licht, metalen,
scheepjes zijn die varen
naar jou eilanden
die me verwachten.

Welnu dan,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden.

Als je me plotseling vergeet,
zoek me niet,
want ik zal je reeds vergeten zijn.

Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig en lang vindt,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag, op dat uur,
ik mijn armen op zal heffen,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere grond te zoeken.

Maar als je dag na dag,
uur na uur, voelt
- onverzoenlijk lief -
dat je voor mij bestemd bent,
als, dag na dag, een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken,
ach dan, allerliefste,
komt dat vuur weer in mij op,
in mij blust niets
of wordt vergeten,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde:

zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten. 

.

.

De dansvloer

Wrijvende handen
over hitsige billen
vullen de mystieke spelonken
van de sfeervolle dansvloer

Stoere jongens
plakken aan mooie meisjes
en groeien
door de temperatuur
van de zwoele dansvloer

Carlos Santana preekt
zonder woorden
en zij allen
voelen het groeiend libido
van de hitsige dansvloer

Bram kijkt toe
berustend
in de keiharde wetenschap
dat hij overblijft
in de enige lege hoek

Van die beklemmende
onbereikbare dansvloer

Auteur Ed Klein Goldewijk

Deze week hebben we onze financiën eens goed onder de loep genomen. Dat is echt goed om te doen. Kan ik iedereen aanraden. Regeren is vooruitzien en zo is het ook met geld. Ik zal je vertellen waarom.

1) Als we die avond niet hadden gebudgetteerd, dan hadden we ons geld uitgegeven aan niks. Nu weten we dat we niks hebben om uit te geven.

2) We kunnen niet langer nul euro uitgeven aan de tuin. We weten nu dat we ons moeten aanpassen aan de situatie en realiseren ons dat we nul euro moeten gaan uitgeven aan de tuin.

3) We moeten de feiten onder ogen zien en gaan sparen voor de toekomst. We moeten maandelijks meer dan nul euro gaan sparen. We hebben daarom besloten om elke maand nul keer nul euro te sparen, ons budgetplan liet zien dat we ons dat kunnen veroorloven. Sterker nog: we kunnen het ons niet veroorloven het níet te doen. Het is wel onze toekomst waar we het over hebben.

Ik wist niet dat budgetteren zoveel energie kost. We moeten er hoognodig even tussenuit, lekker even een last-minute of zo.