Archief

..

De Pruimeboom

ene vertelling


.


Jantje zag eens pruimen hangen,
o ! als eieren zo groot.
't Scheen, dat Jantje wou gaan plukken,
schoon zijn vader 't hem verbood.
Hier is , zei hij, noch mijn vader,
noch de tuinman, die het ziet:
Aan een boom, zo vol geladen,
mist men vijf zes pruimen niet.
Maar ik wil gehoorzaam wezen,
en niet plukken: ik loop heen.
Zou ik, om  een hand vol pruimen,
ongehoorzaam wezen ? Neen.
Voord ging Jantje: maar zijn vader,
die hem stil beluisterd had,
Kwam hem in het lopen tegen
voor aan op het middelpad.
Kom mijn Jantje, zei de vader,
kom, mijn kleine hartedief !
Nu zal ik u pruimen plukken;
nu heeft vader Jantje lief.
Daar op ging Papa aan 't schudden,
Jantje raapte schielijk op;
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
en liep heen op een galop.

..

..


De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.

..

.


ALS PUNTJE BIJ PAALTJE KOMT

Ooit vond ik in mijn vroegste puberteit
Toen Sissi  voor het eerst werd uitgezonden
De filmster Romy Schneider echt zo'n meid.
Van haar werd ik bijzonder opgewonden.

En daarom had ik in mijn stoute dromen
Haar alle nachten in mijn bedje lief.
En zo is het waarschijnlijk ook gekomen
dat zich opeens mijn jongeheer verhief.

En net als alle verontruste zonen
Riep ik terstond mijn moedertje te hulp
En om aan haar het wangedrocht te tonen
Ontknoopte ik reeds ijverig mijn gulp,

Maar zij wist mij meteen gerust te stellen.
Zij sprak: ' Mijn jongen, dat is heel normaal.
Dat ding dat daar vervaarlijk op gaat zwellen
Heet in de wandeling de EERSTE PAAL !

..

..

..

.