Wat een hondeleven

Hello lieve hondencollega's

Toen ik 5 maanden jong was zat ik reeds in het dierenasiel, hoe ik daar precies gekomen ben, kan ik mij niet meer herinneren... ik zat daar niet alleen in mijn hok, nee er was ook nog een klein mormel dat Eros noemde en nog een zeer oud rakkertje. Op een dag stonden daar 2 mensen voor het hok. Mijn staart kwispelde van ongeduld en met mijn voorpoten tegen de tralies probeerde ik hun aandacht te trekken . Maar inplaats van mij kozen ze voor het kleine mormel... Staart en poten van verdriet naar beneden...
Maar wat was dat nu? Ineens werd het kleine mormel terug in het hok gezet (als ik het goe verstaan
had met mijn hondenoren was het kleine mormel reeds verpatst) en kozen ze voor mij..
Mijn naam was Babo maar dat vonden mijn nieuwe meesters maar niks en daarom noemden ze
me Bavo, nee niet Bavo Claes dat is diene vent van de TV, maar enkel Bavo. Is wel een grappige
naam vind ik maar "what's in a name"?
Wat ik ook raar vond  was dat mijn nieuwe meesters zich niet "tvrouwke" en "baasje" noemden maar wel mama en papa .... stel je voor ik ben toch geen baby maar een puppy?

Ik ben nu reeds 5 maanden in mijn  nieuwe tehuis en heb reeds leuke maar ook minder leuke
dingen beleefd, maar daar vertel ik jullie nog alles over.

Het is nu tijd dat ik in mijn mand kruip en een beetje ga maffen. Dikke nachtpoot.