|
Wind
Als een tornado raas je voorbij,
Onzichtbaar ,onvatbaar,ongenaakbaar,
Klanken weergalmen als een crecendo,
Je huilt,je lacht,je blaast,je zingt,
in een dialoog,die alles overstijgt,
Woelige strelingen om de huid,
verstrengeld in uw klauwen,
die opblazen,en uitdeinzen als een zijden gewaad,
Als een wolf woel je in de baren
je lied zingend,van ebbe en vloed,
als een echo door het dolle heen,
orkerststrale symfonnie,sidderend van glorie,
van het ontembare,grillende geluiden,
die uitsterven in magische muziek akkoorden ,
Alle trillingen doorboort de slapende geest,
verdwijnend als een parel in de zee,
waar de ziel doorgeenstroomt
in de kolkende bodem van het bestaan.
Papaver Rita Rotsaert

|