Zin-in-deze-week

Drieëndertigste zondag door het jaar
Mc.13,24-32
Vers 28:' Trek uit de vergelijking met de vijgeboom deze les: Wanneer zijn twijgen al zacht worden en beginnen uit te botten, weet je dat de zomer in aantocht is.'
Wie vandaag - terwijl de winter nog zijn intrede moet doen- naar de camelia kijkt , ziet dat de bloemknop van deze vroegbloeier  al in de maak is. De natuur  laat ons nooit in de steek. Voor dat de winter begint, zie je al tekenen van de zomer. Je moet het niet geloven. Je ziet het. Is dat niet Jezus op zijn best. Eerst mag je zien en dan mag je geloven. Wat zie ik deze week  waarin ik al  mag geloven ?
Hugo Dierick, Rosier.

8 November 2009
Tweeëndertigste zondag door het jaar.
Mc.12, 38-44
Vers 34: ' Er kwam ook een arme weduwe die er twee penningen, ter waarde van één cent in wierp.'
Jezus vertelt hier aan zijn leerlingen dat er twee manieren van geven bestaan:
 - geven van je overvloed. Dat voel je  nauwelijks  en wie het ontving zal wellicht ook niet het gevoel hebben gehad echt iets gekregen te hebben.
-  geven van je armoede, je kleinheid. Dat is een heel andere ervaring zowel voor de arme gever  als voor wie getroffen wordt door de verregaande bereidheid  tot delen van de arme.
Het eerste geven kan  zelfs iets vernederends hebben.
Het delen vanuit eigen armoede heeft iets ontroerends : dat is het echte delen waar mensen kunnen van leven.
Heb  ik dat al ooit meegemaakt ? 
Hugo Dierick, Rosier 

 
 

Zondag Allerheiligen 2009
Mt.5,1-12a
Vers 3: 'Zalig de armen van geest want aan hen behoort het Rijk der Hemelen.'
 Zalig is een heel apart woord dat wij op hoogdagen als Pasen en Kerstmis terecht in de mond nemen. Wij doen er beter aan om met Allerheiligen  dit woord zalig nog niet volmondig te gebruiken maar in de plaats  het woord  GELUKT te gebruiken. Gelukt dat de betekenis heeft van: Je bent goed bezig ( Doe zo voort)
Je bent gelukt als je arm bent van geest  ?  Wat kunnen wij daarbij beleven ? 
Als wij weten dat Godsgeest altijd aanwezig is bij ons en als wij dan beseffen dat wij ons tegenover die Geest ons altijd mogen klein voelen dan zijn wij goed bezig of gelukt in het mogen ervaren dat God een impact heeft op ons vanuit zijn onuitputtelijke  goeddadidigheid.
Dat  kan ons diep gelukkig maken. Wanneer wil ik dat gelukt zijn in het mij klein maken tegenover Godsaanwezigheid  in de voorbereidingstijd naar  Allerheiligen  meemaken ?
Hugo Dierick, Rosier.

18 Oktober 2009 : Negenentwingste zondag door het jaar: Marcus 10,35-45.
Vers 37 : 'Zij zeiden Hem: Geef dat in uw Rijk een van ons aan uw rechter- en de ander aan uw linkerhand moge zitten.' Domme vraag , niet ?
Die plaatsen zijn al vanzelfsprekend  ingenomen. Het is  de Vader  die in het midden zit en de Zoon en Geest aan beide zijden. Bovendien gaat het in dat Rijk niet over macht en aanzien maar over die onuitputtelijke goeddadigheid van de Vader .  Grootheid wordt in dat Rijk nooit uitgedrukt  in macht  maar door ten dienste te staan  van anderen.
Op een samenkomst op de plaats van de dienaar  gaan zitten.  : Zegt me dat iets ? 
Hugo Dierick, Rosier.

.

25 Oktober 2009 : Dertigste zondag door het jaar.
Marcus 10, 46-52.
47:' Heb medelijden met mij ' 51 : 'Wat wilt gij dat ik voor u doe?'  52 :' Uw geloof heeft u genezen. Terstond kon hij zien en sloot zich bij Hem aan op zijn tocht.'
 Hier zijn een paar retouches te maken die dit gebeuren authentieker maken:
- Jezus, Zoon van David, heb medelijden met mij. Waarom niet: ' Wees mij genadig' wat wil zeggen: Schenk mij iets waar ik geen recht op heb maar dat puur geschenk is van uw goedheid.
- Wat wilt gij dat ik voor u doe? In feite: Zeg Mij wat gij graag hebt.
- Ga , uw geloof heeft u genezen. Terstond kon hij zien en sloot zich bij Hem aan op zijn tocht. Sterker nog : Uw gehecht zijn  aan Mij heeft u genezen. Onmiddellijk volgde  hij Hem als leerling. 
Waarvoor dienen onze zintuigen : gaan, zien ?
Gaan om te gaan ? Zien om te zien ? Of om iemand te kunnen volgen  en samen iets te beleven ?
Hugo Dierick Rosier.

Achtentwintigste zondag door hert jaar : 11-10-2009
Marcus 10,17-30
Vers 23: 'Toen liet Jezus zijn blik gaan over zijn leerlingen en zei tot hen: Hoe moeilijk is het voor degenen die geld hebben het Koninkrijk Gods binnen te gaan ?.'
Ongeveer 1 miljard mensen hebben vandaag  onvoldoende eten en  drinkbaar water.
Zij hebben geen geld en het is voor hen  moeilijk om in leven te blijven.
De  anderen ( zes miljard ?) hebben geld en daardoor  een ander probleem: hoe dit geld niet kwijt  geraken. Zij zijn daar veel mee bezig.  Zo hebben zij  het moeilijk om iets te ervaren van het Koninkrijk Gods: een samenleving waar  Gods onuitputtelijke goedheid voelbaar is. 
De zin van deze week is wellicht deze : Toen keek Jezus  de jongen - die veel goederen bezat - liefdevol aan. Wat doen wij met die liefdevolle blik ?
Hugo Dierick - Rosier

Zevenentwintigste zondag door het jaar
Evangelie van Marcus 10,2-16
vers 15: Voorwaar, Ik zeg u: ' Wie het koninkrijk Gods niet aanneemt als een kind, zal er zeker niet binnengaan.'
Ik heb altijd gedacht dat Jezus het kind als het model voor het Rijk Gods voorstelde, tot ik ontdekte dat kind in Jezus'taal letterlijk betekent  een geborene ( boreling) dus gelijk wie geboren is zelfs het kleinste kind (borelinkske).
Mekaar omarmen, zegenen en de handen opleggen : dat is volgens Jezus het Rijk Gods beleven. Bij kinderen doen we dat spontaan maar de nood om omarmd te worden, gezegend te worden (= iets goeds te mogen  horen over onszelf) en een hand te voelen over  onze schouder .... dat eindigt toch niet als we 'volwassen' worden ?
Hoe .. waar  ....  en wanneer ...  wil ik deze week dat Rijk Gods echt beleven ?

Hugo Dierick

Zesentwintigste zondag door her jaar
Evangelie van Marcus 9, 38-48
Vers 45 : ' Geeft uw voet u aanstoot, hak hem af; het is beter voor u kreupel het leven binnen te gaan dan in het bezit van twee voeten in de hel te worden geworpen.'

Aanstoot geven komt viermaal voor in deze evangelietekst. Wat moeten wij ons daarbij voorstellen? Het gaat hier over het verkeerdelijk aanwenden van lichaamsdelen als hand, voet, oog.. nml.  om  anderen nadeel te berokkenen. 
Dan is het beter zonder voet, hand, oog in het volle leven van Gods'Rijk   binnen te gaan.
Deze shokerende uitspraak van Jezus zegt alles over dat bijzondere  leven van het Rijk Gods.
Wij hebben geen flauw benul hoe onvoorstelbaar  bijzonder dat  leven in Gods Rijk wel kan zijn:
Een leven waar God zijn invloed uitoefent volgens zijn onuitputtelijke goeddadigheid.
In dit leven is Gods'invloed niet zo duidelijk, eerder  is zijn afwezigheid duidelijker.

Wordt dat  de vraag voor deze week ?  
Als mijn voet, hand, oog ....  zinnens zijn te doen  waarvoor ze ontworpen zijn ... besef ik dan hoe intenser  ik dan zelf  leef  en daarbij   Gods'invloed  en goedheid  duidelijker maak ?  
Hugo Dierick


 

Vijfentwintigste zondag door het jaar.
Mc.9, 30-37
Vers 30-31a : ' Zij gingen daar weg en trokken Galilea door maar Hij wilde niet dat iemand het te weten kwam  want Hij was bezig zijn leerlingen te onderrichten...'

Jezus besteedde veel zorg en tijd  aan de vorming van zijn leerlingen  ( eerst zijn drie meest vertrouwde leerlingen  Petrus, Jacobus en Johannes   dan  de 12  en tenslotte   de 72 ). Hoe sterker de band met zijn leerlingen  des te persoonlijker de vorming.  Hij wilde  daarom niet dat iemand daar op uit kwam. 'Onderrrichten' geeft zeker niet genoeg  de intensiteit van Jezus' vorming weer die altijd meer uit be-leving dan uit be-lering bestond. Hij was bezig zijn leerlingen intens te vormen : hen heel persoonlijk te betrekken bij al wat Hij beleefde zodat zij wisten waarvoor Hij leefde. Dat was heel ongewoon voor het onderricht in die tijd van toen.
Hebben wij daar ook geen zin in ? 
Hugo Dierick