Griekenland gered

Dirk Vandermaelen, SP.A-er uit het ontwikkelingsgebied rond Geraardsbergen, waar ik zelf ook geïmmigreerd ben (zonder meetbaar positief resultaat bij gebrek aan solidariteit met het Gentse cultuurgegeven), weet dat het de schuld is van Charles Michel en zijn collega's dat Griekenland binnenkort failliet gaat.

Wij zijn niet solidair genoeg met de Grieken, zegt hij.

Waarschijnlijk heeft hij overschot van gelijk.

Tenminste, als hij bedoelt dat solidair zijn betekent dat wij even weinig moeten werken als de Grieken, en evenveel verwachten als de rest van Europa, die wèl eerlijk zijn belastingen betaalt, en wèl creatief is in het bedenken van innovatieve activiteiten.

Als solidariteit betekent dat wij méér belastingen moeten betalen om die aan de Griekse regering over te maken omdat de Grieken zelf te corrupt zijn om de hunne in de schatkist te storten, dan zijn we beland in een extreme interpretatie van wat solidariteit en socialisme echt betekenen.

Dirk Vandermaelen heeft een geheime nota verspreid, die dus nu niet meer geheim is.

Typisch voor zijn partij.

Hij wil elke partijgenoot verplichten een maand vakantie te nemen in Griekenland, en daarbij het equivalent van twee maandlonen uit te geven, om het land er weer bovenop te helpen.

Iedereen moet een dozijn albums van Nana Mouskouri in zijn bezit hebben, en op zondag een fles ouzo soldaat maken, terwijl hij/zij de sirtaki danst.

Om de Griekse export te bevorderen.

De Griekse belastingen worden voortaan uitsluitend door niet-Grieken betaald, zodat de term solidariteit een nobelere invulling krijgt.

Tsipras moet de ganse zomer de enige voornaam zijn van elke nieuwgeboren mannelijke baby in een socialistisch huisgezin.

Het mag uiteraard ook in een regenboogrelatie of een nieuw samengesteld gezin zijn. Wie daaraan twijfelt, kent Vandermaelen nog niet.