Zondag 23 november 2008
Maria de derde dochter van de tsaar. ( m'n voorkeursprinses)
Het levensverhaal van Maria.
-----------------------------------------
Maria is dus de derde dochter van de Tsaar en Tsarina van Rusland, ze is geboren op 14 juni 1899. Voor haar waren haar oudere zussen, Olga en Tatiana, en na haar haar jongere zus Anastasia en broer Alexis.
Maria was een engel lief, leuk en stevig en met grote ogen. Ze was een warm en een liefhebbend kind en wilde met een soldaat trouwen en wel 20 kinderen grootbrengen. Eens toen maria iets ondeugends had gedaan merkte haar vader dat hij blij was te ontdekken dat Maria ook iets menselijks had. Maria was zo goed dat haar zusters haar de stiefzus noemden , ze droeg graag een witte jurk en een hoedje met bloemetjes op. Ging graag naar de Baltische kust met haar familie. Ze hadden ook een eiland om te spelen, dit heette kindereiland, er stond een speelhuis op en dit was nabij Tsarkoje Selo, of het tsarendorp genoemd. Hier woonden de familie, ze gingen ook vaak in het Alexanderpaleis wonen dat in de buurt lag en ook als bescherming voor de familie. Marie was graag gezien bij de jonge officieren in Livadia, ieder kind kreeg een oppas als officier en ook op hun jacht de Standaard kregen ze bescherming, als ze uitvoerden naar de Krim, want Livadia lag in de Krim, hier was de temperatuur heel mild, en ieder jaar in de lente voeren ze uit om van de prachtige seringen te genieten, ze had ook een speciaal parfum dat naar seringen rook haar broerke Alexis had de hemofilie, of de bloederziekte, ze wist niet welke ziekte haar broerke had of welke erfenis ze kon hebben op haar zonen. De tsarina had deze ziekte overgedragen op haar zoon, hemofilie patienten hebben geen stollingsfactoren in hun bloed en kunnen bij iedere bloeding doodbloeden..
Nadien werd ze beschermvrouwe van een klein hospitaal, in de grote wereldoorlog, (een lazaret) in Fjodorvski Gordosk, ze hielp in het ziekenhuis de gewonde soldaten verplegen, die er naartoe kwamen.
In hun kindertijd speelde ze graag toneel, onder begeleiding van hun gouverneur, ze kregen ook les, in geschiedenis, talen, wiskunde, natuurkunde, voordracht, godsdienst, gedichten voordragen, toneel, en fotografie.
Tijdens de bezetting van hun paleis vroeg Marie in gezelschap van haar moeder aan de soldaten om loyaal te blijven aan de paleiswacht.
Tijdens hun gevangenschap in 1917 in Tsarkoje Selo, waren de kinderen van de tsaar ziek, besmet met mazelen, dan hielp ze haar moeder dag en nacht met de verzorging van haar zussen en broer, tot ze zelf op een dag niet goed werd. Ze kreeg zeer hoge koorts en men vreesde voor haar leven, maar na een goeie verzorging werd ze beter. Ze kinderen lieten hun lange haren zeer kort knippen na hun ziekte en droegen pruiken. Nadien werden ze op transport gezet naar Tobolsk, in Siberie, waar ze werden gevangen gehouden in het huis van een gouverneur. Het leven was dagelijks redelijk aangenaam, en sober, ze kregen les van hun overgebleven gouwerneur en ouders. Marie had goudblond lang en dik haar, blauwe ogen, en ze was de mooiste van alle tsarendochters, ze was in haar gevangenschap uitgemergeld. In april werden ze op transport geplaatst naar Jekaterinenburg, de meisjes besloten wie mee ging en het werd Marie die haar ouders zou vergezellen. De anderen bleven bij hun zieke broertje. Ze wisten niet waar ze naartoe gingen. Marie had een haastig gesmokkeld briefje geschreven, de reis was verschrikkelijk, 300 kilometer ver, dooreengeschud op sleden, omringd door soldaten, het grondwater was bevroren, ze gingen van Tobolks naar Tjoemen. Dan ging het met karren, met een versleten matras op de bodem en wat kussens met wat dekens. s' Nachts sliepen ze in boerenhutten. In Tjoemen aangekomen werden ze in een eerste klas trein gezet. Het was een speciale trein die reed naar Jekaterinenburg, waar ze in een bagagedepot over gingen op wagens. dit was 30 april 1918. De keizerlijke gevangenen werden dan onder luid gejoel door de stad naar het huis met speciale doel gebracht. Ondertussen waren ook de andere kinderen aangekomen, na een maand, die hadden hun kostbaarheden en juwelen in de zoom van hun jurk genaaid of in kussens. Hun codenaam was medidcijnen of snoep. Marie had in het huis een mis geimproviseerd. In de buurt kwamen nonnen voedsel voor het gezin brengen toen ze wisten dat de zoon zeer ziek was. Marie hielp ook de soldaten bij de afwas en was heel galant. de soldaten waren blij om met haar om te gaan. Ze was het zonnetje in gevangenschap. Op 15 mei werden de ramen dichtgespijkerd en verduisterd zodanig dat de gevangenen niet naar buiten konden kijken. Hun tijd brachten ze door met lessen, toneel spelen, verhaaltjes schrijven, voordragen, enz.. als kost kregen ze soldatenkost en soep. Maria verjaarde in het Iepatiewhuis zoals het huis met het speciale doel heette. Ze werd 19 jaar. In de nacht van 16 op 17 juli 1918 werden allen naar de kelder geroepen, er kwam een groep soldaten en de hele familie werd doodgeschoten. Marie en Anastasia zaten gehurkt tegen de muur gebukt met hun hoofd in hun armen en twee mannen vuurden op hun hoofden, na 20 minuten was alles stil.
De lichamen werden weggedragen en op een vrachtwagen weggereden en in een mijnschacht Gamina Jama (een oude ijzermijn) gedumpt nog diezelfde nacht. Een paar nachten nadien werden ze in de buurt begraven in een onbekend graf in het dorpke Koptjaki ( hier staat nu het klooster van de heilige martelaren). Ze zijn gevonden in 1979, maar na een eerste onderzoek zijn de graven terug dichtgemaakt omdat het communisme er niets van wilde weten. Pas na de glasnost in 1989 maakten ze de maakten ze bekend dat het graf was gevonden, na de val van het communisme zijn ze opgegraven op 17 juli 1991, en voor onderzoek naar een labo gebracht waar ze in een glazen kist lagen tot 17 juli 1998 , 80 jaar na hun dood zijn ze herbegraven in ST Petersburg met een staatsbegrafenis in de St Peters en Pauluskathedraal, maar twee kinderen ontbraken er en dit waren de kroonprins en z'n zus Maria. In 2007 werden in de omgeving van Jekaterinenburg nog botresten gevonden, en na DNA onderzoek bleken het de stoffelijke resten van de twee andere kinderen te zijn. Dit maakte de goeverneur van Jekaterinenburg bekend in april 2008. Ze werden allen heilig verklaard op 14 augustus 2000 in de Russische Orthodoxe kerk heilig verklaard samen met nog andere martelaren, de feestdag is op 4 juli. Nicolaas 2 en z'n familie kregen op 1 oktober 2008 eerherstel als slachtoffers van de politieke onderdrukking. Er zijn heel veel mysteries rond de verdwijning van deze familie gemaakt, ook boeken met veronderstellingen, maar van zodra ze opgegraven zijn , zijn alle verhalen gefantaseerd en mysteries opgelost. Niemand van de familie is kunnen ontkomen, ze zijn allen vermoord, ook Anastasia van wie er zoveel filmen en verhalen gemaakt zijn, zijn gefantaseerd.
-----------------------------------------
Maria is dus de derde dochter van de Tsaar en Tsarina van Rusland, ze is geboren op 14 juni 1899. Voor haar waren haar oudere zussen, Olga en Tatiana, en na haar haar jongere zus Anastasia en broer Alexis.
Maria was een engel lief, leuk en stevig en met grote ogen. Ze was een warm en een liefhebbend kind en wilde met een soldaat trouwen en wel 20 kinderen grootbrengen. Eens toen maria iets ondeugends had gedaan merkte haar vader dat hij blij was te ontdekken dat Maria ook iets menselijks had. Maria was zo goed dat haar zusters haar de stiefzus noemden , ze droeg graag een witte jurk en een hoedje met bloemetjes op. Ging graag naar de Baltische kust met haar familie. Ze hadden ook een eiland om te spelen, dit heette kindereiland, er stond een speelhuis op en dit was nabij Tsarkoje Selo, of het tsarendorp genoemd. Hier woonden de familie, ze gingen ook vaak in het Alexanderpaleis wonen dat in de buurt lag en ook als bescherming voor de familie. Marie was graag gezien bij de jonge officieren in Livadia, ieder kind kreeg een oppas als officier en ook op hun jacht de Standaard kregen ze bescherming, als ze uitvoerden naar de Krim, want Livadia lag in de Krim, hier was de temperatuur heel mild, en ieder jaar in de lente voeren ze uit om van de prachtige seringen te genieten, ze had ook een speciaal parfum dat naar seringen rook haar broerke Alexis had de hemofilie, of de bloederziekte, ze wist niet welke ziekte haar broerke had of welke erfenis ze kon hebben op haar zonen. De tsarina had deze ziekte overgedragen op haar zoon, hemofilie patienten hebben geen stollingsfactoren in hun bloed en kunnen bij iedere bloeding doodbloeden..
Nadien werd ze beschermvrouwe van een klein hospitaal, in de grote wereldoorlog, (een lazaret) in Fjodorvski Gordosk, ze hielp in het ziekenhuis de gewonde soldaten verplegen, die er naartoe kwamen.
In hun kindertijd speelde ze graag toneel, onder begeleiding van hun gouverneur, ze kregen ook les, in geschiedenis, talen, wiskunde, natuurkunde, voordracht, godsdienst, gedichten voordragen, toneel, en fotografie.
Tijdens de bezetting van hun paleis vroeg Marie in gezelschap van haar moeder aan de soldaten om loyaal te blijven aan de paleiswacht.
Tijdens hun gevangenschap in 1917 in Tsarkoje Selo, waren de kinderen van de tsaar ziek, besmet met mazelen, dan hielp ze haar moeder dag en nacht met de verzorging van haar zussen en broer, tot ze zelf op een dag niet goed werd. Ze kreeg zeer hoge koorts en men vreesde voor haar leven, maar na een goeie verzorging werd ze beter. Ze kinderen lieten hun lange haren zeer kort knippen na hun ziekte en droegen pruiken. Nadien werden ze op transport gezet naar Tobolsk, in Siberie, waar ze werden gevangen gehouden in het huis van een gouverneur. Het leven was dagelijks redelijk aangenaam, en sober, ze kregen les van hun overgebleven gouwerneur en ouders. Marie had goudblond lang en dik haar, blauwe ogen, en ze was de mooiste van alle tsarendochters, ze was in haar gevangenschap uitgemergeld. In april werden ze op transport geplaatst naar Jekaterinenburg, de meisjes besloten wie mee ging en het werd Marie die haar ouders zou vergezellen. De anderen bleven bij hun zieke broertje. Ze wisten niet waar ze naartoe gingen. Marie had een haastig gesmokkeld briefje geschreven, de reis was verschrikkelijk, 300 kilometer ver, dooreengeschud op sleden, omringd door soldaten, het grondwater was bevroren, ze gingen van Tobolks naar Tjoemen. Dan ging het met karren, met een versleten matras op de bodem en wat kussens met wat dekens. s' Nachts sliepen ze in boerenhutten. In Tjoemen aangekomen werden ze in een eerste klas trein gezet. Het was een speciale trein die reed naar Jekaterinenburg, waar ze in een bagagedepot over gingen op wagens. dit was 30 april 1918. De keizerlijke gevangenen werden dan onder luid gejoel door de stad naar het huis met speciale doel gebracht. Ondertussen waren ook de andere kinderen aangekomen, na een maand, die hadden hun kostbaarheden en juwelen in de zoom van hun jurk genaaid of in kussens. Hun codenaam was medidcijnen of snoep. Marie had in het huis een mis geimproviseerd. In de buurt kwamen nonnen voedsel voor het gezin brengen toen ze wisten dat de zoon zeer ziek was. Marie hielp ook de soldaten bij de afwas en was heel galant. de soldaten waren blij om met haar om te gaan. Ze was het zonnetje in gevangenschap. Op 15 mei werden de ramen dichtgespijkerd en verduisterd zodanig dat de gevangenen niet naar buiten konden kijken. Hun tijd brachten ze door met lessen, toneel spelen, verhaaltjes schrijven, voordragen, enz.. als kost kregen ze soldatenkost en soep. Maria verjaarde in het Iepatiewhuis zoals het huis met het speciale doel heette. Ze werd 19 jaar. In de nacht van 16 op 17 juli 1918 werden allen naar de kelder geroepen, er kwam een groep soldaten en de hele familie werd doodgeschoten. Marie en Anastasia zaten gehurkt tegen de muur gebukt met hun hoofd in hun armen en twee mannen vuurden op hun hoofden, na 20 minuten was alles stil.
De lichamen werden weggedragen en op een vrachtwagen weggereden en in een mijnschacht Gamina Jama (een oude ijzermijn) gedumpt nog diezelfde nacht. Een paar nachten nadien werden ze in de buurt begraven in een onbekend graf in het dorpke Koptjaki ( hier staat nu het klooster van de heilige martelaren). Ze zijn gevonden in 1979, maar na een eerste onderzoek zijn de graven terug dichtgemaakt omdat het communisme er niets van wilde weten. Pas na de glasnost in 1989 maakten ze de maakten ze bekend dat het graf was gevonden, na de val van het communisme zijn ze opgegraven op 17 juli 1991, en voor onderzoek naar een labo gebracht waar ze in een glazen kist lagen tot 17 juli 1998 , 80 jaar na hun dood zijn ze herbegraven in ST Petersburg met een staatsbegrafenis in de St Peters en Pauluskathedraal, maar twee kinderen ontbraken er en dit waren de kroonprins en z'n zus Maria. In 2007 werden in de omgeving van Jekaterinenburg nog botresten gevonden, en na DNA onderzoek bleken het de stoffelijke resten van de twee andere kinderen te zijn. Dit maakte de goeverneur van Jekaterinenburg bekend in april 2008. Ze werden allen heilig verklaard op 14 augustus 2000 in de Russische Orthodoxe kerk heilig verklaard samen met nog andere martelaren, de feestdag is op 4 juli. Nicolaas 2 en z'n familie kregen op 1 oktober 2008 eerherstel als slachtoffers van de politieke onderdrukking. Er zijn heel veel mysteries rond de verdwijning van deze familie gemaakt, ook boeken met veronderstellingen, maar van zodra ze opgegraven zijn , zijn alle verhalen gefantaseerd en mysteries opgelost. Niemand van de familie is kunnen ontkomen, ze zijn allen vermoord, ook Anastasia van wie er zoveel filmen en verhalen gemaakt zijn, zijn gefantaseerd.
Geschreven door zotspook om 20:23
Reageer op dit bericht





Maria met haar zusssen en haar broer.




de tsarenfamilie allen
