Archief

En ik ben ook zo fier op m'n prairie out-fit.

En hoe vind je mij in m'n nieuwe prairie out-fit? Goed he ! Want ik ben er heel fier op.

Ben ik vandaag nog is gaan spoken in de appel en pereboomgaarden of de plantages zoals dat hier genoemd wordt, wat een ravage was daar wel niet te zien, amai, er heeft zich daar een echte windhoos gevormd, vorige donderdag, één rechte lijn in de plantage lagen al de bomen en boomkes op de grond samen met het lekkere sappige fruit dat nu te rotten ligt onder die bomen.  De arme bomen lagen plat op de grond samen met wortels en al of de stam was overgebroken, ook halve maisvelden die kapot waren of waar de mais van over was of samen met wortels en alles op de grond.
En ik ocharme had nog is zo goesting in zo'n lekker sappig appeltje of peerke dat daar op de grond lag, maar wat zag m'n lodderige oog, hahahaha ze waren aan het rotten.  tja dan heb ik er maar niet in gebeten want een rotte appel dat smaakt ook nier he !
Jajajaja, ik ga nog is spoken in die boomgaarden om wat fotootjes te maken van die ravage, want vandaag regende het hier wat te hard.

Goed he wat ik ben er heel fier op.

Wat ben ik toch fier op m'n nieuwe kleedje en m'n mutsje

Wou ik samen met m'n ridderke is heerlijk naar de weide van Pukkelpop genieten, maar in plaats daarvan was het daar een echte chaos.  Er had daar een onweer plaats gehad, dat hier ook over ons spokenkot overtrok richting Hasselt, hier dachten we dat de bomen gingen omknakken, zo hevig was de wind en je zag bijna niks van de regen zo hard en zo mistig en zo donker.  Dat was een raar onweer.  Vele bomen en takken en fruit zijn hier omver gewaaid en zo ging het richting  Hasselt, daar was het nog erger dan hier, daar vielen vijf doden te betreuren, als je zoiets dan nog thuis krijgt das heel erg.  Zo denk ik aan die jongen die z'n voeten is wilde wassen in een fris bad, want die hingen vol met modder of dat meisje dat een groot zeil op haar kreeg in de weide zelf, of ze het overleeft heeft dat weet ik niet, maar zo waren de berichten van al die jongeren die te voet richting Hasselt gingen nauwelijks beseffend wat er gebeurt was.  En zovelen die aan het telefoneren waren, zoekend naar familie of thuis wilden zijn, en niet wisten hoe er te geraken, en de hulpdiensten die af en aan reden juist zoals een lopende band tot wel twaalf uur.  Of die politieman die het verkeer regelden,   De brandweerlui met hun loeiende serenes, De vele autos, de vele jongeren die richting stad gingen,  op blote voeten of zonder hun kleren, die ze verloren hadden, sommige ook gepakt en gezakt. De buschauffeurs die reden of de treinen in het stationneke, en deze morgen al de verloren voorwerpen op straat zoals regenjassen, kleren, t shirts, broeken, sloefen, schoenen, plastieke zakken, tassen, enz.....  Wie had dat ooit kunnen denken zoveel chaos.

Jajajaa, hier staan we beide in een roze pakje.

Hier wordt er goed geslapen en gesnurkt.